[นิยายแปล] อร่อยล้นวัง

ตอนที่ 9 : หาทุน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,019 ครั้ง
    8 มี.ค. 63

 

“เอ๋”ซูอวี้ยื่นมือออกไปหยิบแผ่นหยกทั้งที่ยังนอนคว่ำอยู่เช่นนั้น แผ่นหยกสะท้อนแสงตะเกียงแวววาว ทำให้เห็นกิเลนแกะสลักด้านหน้าได้อย่างชัดเจน มันดูสมจริงราวกับมีชีวิต ส่วนด้านหลังสลักเป็นตัวอักษรขนาดใหญ่ว่า ‘เจา’

เกือบจะลืมไปแล้วเชียวเจาอ๋องยังติดเงินเขาอยู่สามสิบอีแปะ

“อืม หรือไม่ก็เอาไปจำนำอาจได้เงินมาไม่น้อยเลยนะนี่”ซูอวี้มองแผ่นหยกในมืออยู่ครู่หนึ่ง หยกนี้เนื้อดีมากแต่ไม่รู้ว่าจะได้เงินมากพอจะสร้างบันไดวนนี้ไหม

ป้าบ! อุ้งเท้าข้างหนึ่งพลันยื่นออกมาตบแผ่นหยกจนร่วงจากมือของซูอวี้ อันหงเช่อใช้กรงเล็บข่วนอักษรคำว่า ‘เจา’ บนแผ่นหยก ในดวงตาสีอำพันเต็มไปด้วยโทสะ“ตัวโง่งม แผ่นหยกนี้เป็นหลักฐานยืนยันฐานะของอันหงอี้เชียวนะ เอามาตีราคาเป็นแค่หยกแผ่นเดียวจะได้อย่างไรกันเล่า”

“เจี้ยงจือร์เป็นอะไรไป” ซูอวี้ยื่นหน้าเข้าไปชนจมูกกับลูกแมวแล้วก็โดนตบเข้าป้าบหนึ่งสมใจ

ปุ่มเนื้อนุ่มใต้ฝ่าเท้าประทับมาบนหน้า ซูอวี้ล้มตัวลงนอนให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

ระหว่างที่ทั้งคู่เล่นกันอยู่นั่นเอง ชุนเฉ่าก็มาเคาะประตูเพื่อเชิญซูอวี้ไปที่เรือนใน

วันนี้ซูอวี้ได้ประจักษ์ถึงพลังในการต่อสู้ของจ้าวซื่อมาแล้วด้วยตาของตนเอง แม่ใหญ่ที่คมในฝักผู้นี้ทำให้เขานึกเลื่อมใสทั้งกายและใจอย่างแท้จริง เมื่อได้ยินว่านางเรียกหาจึงรีบลุกขึ้น แล้วลูบ ๆ หัวเจ้าแมวน้อย “เจี้ยงจือร์เจ้าเล่นไปก่อนนะ ข้าออกไปครู่เดียวเดี๋ยวก็กลับ”

อันหงเช่อมองเขาด้วยหางตา“เจ้าคนไม่เอาไหนฟังคำพูดของสตรีที่อยู่แต่ในเรือนจะมีประโยชน์อะไร”  อันหงเช่อเห็นซูอวี้หมุนตัวจากไปจริง ๆ ก็นึกโกรธจนตะปบแผ่นหยกกลับเข้าไปใต้หมอนแล้วตะกุยปลายหมอนเบา ๆ

“ไปดูร้านมาแล้วหรือ ”สีหน้าจ้าวซื่อดูดีขึ้นกว่าเมื่อเช้าไม่น้อยยิ้มพลางกวักมือเรียกให้ซูอวี้เข้าไปนั่ง

“ขอรับ” ซูอวี้ตอบคำเพิ่งจะนั่งลงก็พบว่าตรงช่องหน้าต่างด้านหลังจ้าวซื่อที่เปิดแง้มเล็กน้อย มีอุ้งเท้าสีทองข้างหนึ่งแหย่เข้ามา มุมปากก็กระตุกอย่างอดไม่อยู่ก่อนตัดสินใจลุกขึ้นแสร้งทำท่าจะปิดหน้าต่างแล้วรีบจับก้อนปุกปุยยัดเข้าแขนเสื้อตนเองทันที

อันหงเช่อนั่งสะบัดหัวอยู่ในแขนเสื้อ เขาก็แค่ว่างจัดจนเบื่อจึงนึกครึ้มตามมา ไม่ใช่เพราะกลัวว่าเจ้าทาสโง่จะเอาตนไปขายเพราะเห็นแก่เงินเล็ก ๆ น้อย ๆ หรอกนะ เปล่าเลย

“เดิมทีไม่ได้คิดจะทำถึงขั้นนี้ เพียงแต่สถานการณ์ในตอนนี้ทำให้พวกเราไม่อาจประวิงเวลาได้อีกแล้ว” จ้าวซื่อลอบพยักหน้า การที่ซูอวี้ปิดหน้าต่างด้วยรู้จักระแวดระวังว่ากำแพงมีหูประตูมีช่อง ดูท่าว่ายามนี้เขาก้าวหน้าไปไม่น้อยจริง ๆ

ซูอวี้ฟังเรื่องราวบุญคุณความแค้นในครอบครัวจนศีรษะพองโต ส่วนใหญ่ล้วนฟังคำพูดลึกล้ำสุดจะหยั่งของจ้าวซื่อไม่เข้าใจ จึงได้แต่พยักหน้าแสร้งทำท่าว่าเข้าใจไปอย่างนั้น “ท่านแม่ตกลงจะเอาอย่างไรก็ตัดสินใจเถิดขอรับ”

“สมบัติประจำตระกูลเล่มนั้น เจ้าเอาไปศึกษาแล้วได้ความอย่างไรบ้าง” จ้าวซื่อเห็นซูอวี้ว่าง่ายก็สบายใจ นางเองไม่มีบุตรเป็นของตนเอง จึงได้รับบุตรอนุฯ มาเลี้ยงดูแทน ความประพฤติของซูอวี้ระยะหลังนี้อยู่ในสายตาของนางทั้งหมด นับว่าบรรพชนคุ้มครองทำให้นางได้บุตรชายที่ดีมาคนหนึ่ง

“ส่วนแรก ๆ พอจะทำได้แล้วขอรับ แต่ส่วนหลัง ๆยังทำไม่เป็น” ซูอวี้ซุกมือเข้าไปในแขนเสื้อแอบลูบขนเจ้าแมวน้อยที่เริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมาแล้ว

“จริงหรือ” จ้าวซื่อเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ “เจ้าสามารถทำอาหารในนั้นออกมาได้จริงหรือ”

“ขอรับ...” ซูอวี้อ้ำอึ้งเนื่องจากอาหารในหน้าแรก ๆ ล้วนแล้วแต่เป็นของที่ทำง่ายไม่ต่างจากที่เขาเคยทำในชาติที่แล้วมากนัก ส่วนอาหารที่อยู่หน้าหลัง ๆ ความจริงเขาเองก็ทำได้เช่นกัน เพียงแค่ว่ายังหาวัตถุดิบไม่ได้เท่านั้นเอง ยิ่งไปกว่านั้น ศัพท์แสงที่คนโบราณใช้ก็ห่างไกลจากสิ่งที่เขาเคยรู้จักอย่างมาก การจะเดาให้ออกว่าวัตถุดิบที่เขียนไว้ในหนังสือคืออะไรนั้นคงต้องใช้ความพยายามค่อนข้างมากทีเดียว ครั้นเห็นจ้าวซื่อประหลาดใจขนาดนี้ หรือว่าเขาควรจะต้องถ่อมตัวอีกสักนิดดี?

“อมิตาภพุทธ บรรพชนคุ้มครองโดยแท้!” จ้าวซื่อพนมมือด้วยความตื่นเต้น สวดพึมพำเป็นการใหญ่เอาหีบไม้เล็ก ๆ ที่อยู่ในกำปั่นออกมา เมื่อเปิดหีบไม้ออกก็พบว่าข้างในเป็นห่อผ้าห่อหนึ่ง นางคลี่ห่อผ้าออกทีละชั้น ครู่ต่อมาจึงได้เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน

“ท่านแม่นี่คือ?” ซูอวี้รับกระดาษแผ่นบางนั้นมา บนหน้ากระดาษเป็นอักษรประทับตราสีสันสดใสและยังมีตราประทับซ้อนกันหลายชั้นอย่างเป็นระเบียบ ตรงกลางเขียนอย่างชัดเจนว่า ‘หนึ่งร้อยตำลึง’

“นี่เป็นเงินส่วนตัวที่แม่เก็บหอมรอมริบไว้ตลอดหลายปีมานี้” จ้าวซื่อหัวเราะ หยิบตั๋วแลกเงินยัดใส่มือซูอวี้ “เจ้าเอาไปปรับปรุงร้านเถอะ จะได้เปิดร้านอาหารได้”

“ไม่ได้ขอรับ” ซูอวี้ผลักตั๋วแลกเงินคืนกลับไป “เรื่องเงินข้าจะคิดหาทางเอง ต่อไปเราจะไม่ได้รับส่วนแบ่งค่าใช้จ่ายประจำเดือนแล้ว ท่านแม่จำต้องเก็บเงินไว้ใช้จ่ายนะขอรับ”ความจริงเขาก็คิด ๆ เอาไว้แล้ว เขาจะใช้วิธีการจำนองด้วยการเอาร้านไปขายก่อนแล้วขอเช่าต่อ แบบนี้ก็จะมีเงินทุนแถมยังมีร้านไว้ใช้อีกด้วย ทำให้ได้ประโยชน์ทั้งสองทาง

“แบบนี้ก็นับเป็นวิธีที่ดี เพียงแต่คงหาผู้ซื้อยากอยู่สักหน่อย” จ้าวซื่อนิ่วหน้า แต่เมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ก็ยิ้มหยัน “ทั้งผู้ซื้อยังต้องเป็นผู้มีอำนาจและอิทธิพลถึงจะได้ หาไม่แล้วเมื่อลุงใหญ่ของเจ้ามีอำนาจขึ้นมา จะต้องยึดร้านเจ้าคืนเป็นแน่”

ซูอวี้เองก็คิดถึงเรื่องนี้อยู่เช่นกัน ลุงใหญ่กับอาสามของเขาหาใช่ตะเกียงขาดน้ำมันไม่ ตราบใดที่ร้านนี้ยังเป็นชื่อของเขาอยู่ ทันทีที่ซูเซี่ยวจางได้รับบรรดาศักดิ์จะต้องมาขูดรีดเขาแน่ แต่คนที่มีทั้งอำนาจและอิทธิพล ‘คนต่างถิ่น’ อย่างเขาจะไปรู้จักใครที่ไหน ที่พอจะรู้จักอยู่คนเดียวก็...

ทันใดนั้นก็นึกถึงแผ่นหยกที่ลูกแมวเขี่ยออกมา เจาอ๋องมิใช่ผู้มีทั้งอำนาจและอิทธิพลตัวจริงเสียงจริงหรอกหรือ ทว่าอาศัยแค่มิตรภาพสามสิบอีแปะนั่น เจาอ๋องจะยอมช่วยเหลือเขาหรือ อีกทั้งชายอ้วนผู้นี้ยังให้ความรู้สึกเหมือนซุกซ่อนความคิดบางอย่างเอาไว้อีกด้วย

“ไม่ต้องกังวลไป หนทางที่ซูเซี่ยวจางจะได้บรรดาศักดิ์ไม่ง่ายดายถึงปานนั้น” จ้าวซื่อเห็นซูอวี้หน้านิ่วคิ้วขมวดก็กล่าวปลอบ “เจ้าอย่าลืมเสียเล่า ปีนี้กำลังจะมีการคัดเลือกใหญ่”

“การคัดเลือกใหญ่หรือขอรับ?” ซูอวี้กะพริบตาปริบ ๆ ด้วยสงสัยว่ามันคืออะไร

อันหงเช่อมุดไปตามแขนเสื้อของซูอวี้จนถึงหน้าอกแล้วโผล่หัวออกมาจากสาบเสื้อ เพิ่งจะเอาหูที่ลู่ไปด้านหลังให้กลับคืนรูปเดิมก็ได้ยินคำว่า ‘การคัดเลือกใหญ่’ เข้าพอดี สองหูพลันตั้งตรงทันที

“นั่นยังอีกไกลนักอีก ทั้งถูกเลื่อนมาสองปีแล้ว ไม่แน่ว่าปีนี้ก็อาจจะเลื่อนอีกครั้ง” จ้าวซื่อมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนไม่ค่อยเต็มใจอยากพูดเรื่องนี้นัก “เจ้าไปเปิดร้านอย่างวางใจเถอะ หากติดขัดอะไรก็มาบอกแม่”

สุดท้ายจ้าวซื่อยังอุตส่าห์เอาตั๋วแลกเงินหนึ่งร้อยตำลึงยัดใส่มือซูอวี้มาจนได้ เพื่อให้เขามีเงินติดมือไว้ก่อนจะได้ไม่ลำบาก

ซูอวี้เดินกลับห้องตัวเองแบบมึน ๆ แต่ลูกแมวน้อยกลับตื่นเต้นจนผิดสังเกต มันกระโดดโลดเต้นไปมาอยู่บนตัวเขา ตบท้ายด้วยการนั่งอยู่บนแผ่นอก ก้มมองเขาพลางกระดิกหางอย่างลำพองใจ

“เจี้ยงจือร์เป็นอะไรไปถึงได้ดีอกดีใจขนาดนี้” ซูอวี้นึกขันท่าทางเช่นนี้ของมัน ขณะล้วงเอาแผ่นหยกออกมาเกาคางให้มันในใจกลับห่อเหี่ยวขึ้นมานิด ๆ เงินร้อยตำลึงนี้เป็นเงินก้นหีบของท่านแม่ เขาไม่อยากแตะต้องหากไม่จำเป็น อีกทั้งอาศัยเม็ดเงินเพียงเท่านี้ก็ยากที่จะฝ่าฟันช่วงเริ่มต้นกิจการไปได้ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องหาหุ้นส่วน แต่คนอย่างเจาอ๋องคงไม่เห็นกำไรเล็กน้อยแบบนี้อยู่ในสายตาแน่ ต้องหาอะไรสักอย่างมาดึงดูดความสนใจเขาจึงจะสำเร็จ

ระหว่างที่ใจลอยอยู่นั้นเอง อุ้งเท้านุ่ม ๆ ข้างหนึ่งก็พลันกดลงมาบนหว่างคิ้วที่ขมวดมุ่นของซูอวี้

ซูอวี้ดึงฝ่าเท้านุ่มเล็กจิ๋วนั้นมาจูบทีหนึ่ง ช่างเถอะไม่ต้องไปคิดแล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

ครั้นถึงยามที่พระจันทร์ลอยอยู่กลางฟ้า แสงจันทร์กระจ่างลอดผ่านช่องหน้าต่าง ซูอวี้นอนอย่างเรียบร้อย เพราะมีเรื่องกังวลในใจ ยามหลับหัวคิ้วยังขมวดมุ่นไม่คลาย หากมองดี ๆ จะพบว่ามีร่างสูงเพรียวร่างหนึ่งนอนอยู่ข้างกายเขาด้วย

คนผู้นี้ผมยาวดำขลับราวกับน้ำหมึก อาศัยเพียงแสงจันทร์จึงทำให้มองเห็นแค่คางงามได้รูปและริมฝีปากบางที่เม้มเล็กน้อย เท่านั้นยามนี้เขาใช้มือข้างหนึ่งยันโหนกแก้มขณะที่มือเรียวขาวอีกข้างกดที่หว่างคิ้วของซูอวี้เบา ๆ “ทาสโง่งม ท่าขมวดคิ้วของเจ้าเช่นนี้ช่างอัปลักษณ์เสียจริง”

 

โปรดติดตามต่อพรุ่งนี้ค่า เดาได้ไหมคะ ชายหนุ่มรูปงามคนนี้เป็นใคร อิอิ ตอนนี้สั้นจุ๊ดจู๋จริงๆ ทั่นนักเขียนทั่นแบ่งมางี้อ่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.019K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,707 ความคิดเห็น

  1. #2672 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 04:03
    ตรวจพบพ่อมดใช้คาถาแปลงร่าง 1 EA
    #2,672
    0
  2. #2658 molravee_ph (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 18:15
    ฮั่นแน่
    #2,658
    0
  3. #2638 Mtg_afee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 01:11
    ฮ่องเต้ท่านเป็นแอนิเมจัสหรอคะะะะ //>0 #2,638
    0
  4. #2634 จะซุ่ม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 21:52
    กรี้ดดดด
    #2,634
    0
  5. #2616 Sistel2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 23:33
    ฮ่องเต้ใช่ไหมนั่น
    #2,616
    0
  6. #2593 hongma (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:42
    ขึ้นเตียงกันแล้ว รับผิดชอบกันด้วย
    #2,593
    0
  7. #2580 ก้อนสี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:24
    มุแงง เองลูพัยหมก
    #2,580
    0
  8. #2525 mybabymb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 15:50
    แต่ก็กลัวสลับโพอยู่นะ แต่ใจชั้นอะฝ่าบาทต้องเปนสัมมี
    #2,525
    0
  9. #2524 mybabymb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 15:49
    ว่าแล้วววว ขอโทดที่บาปแต่อิชั้นเห็นฝ่าบาทโพผัวตั้งแต่อยู่ร่างแมว ฝ่าบาทต้องโพนี้เท่านั้น!!กรี้ดดดดด
    #2,524
    0
  10. #2516 dyo_kuk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 03:08
    ชอบก็จีบค่ะะะ
    #2,516
    0
  11. #2491 eannysrr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:54

    นายทั่นต้องโพผัวเท่านั้น

    #2,491
    0
  12. #2479 ccreamrnpp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 20:08
    เขินอะะะ ใครกันนนนนนน งู้ยยย
    #2,479
    0
  13. #2473 Nu pe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 11:35
    ทำไมต้องซึนด้วยย คึๆๆๆ
    #2,473
    0
  14. #2426 EbiBBG ✿ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 23:53
    อ๊ากกกกกกกก เป็นเขินยังไงไม่รู้ ♡
    #2,426
    0
  15. #2418 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 19:38
    เจ้านายห่วงทาสละซิ
    #2,418
    0
  16. #2374 Jinjoo.K (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 22:41
    นายท่านโพสัมมีเด้ออออ เชียร์โพนี้ เจ้าทาสต้องมีคนคอยดูแลน้าา
    #2,374
    0
  17. #2365 -Holmes- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 16:56
    อิชั้นเชียร์นุ้งแงวโพผัวนะเอออ
    #2,365
    0
  18. #2300 MitsukiCarto (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 04:42
    กรี๊สสสสสสสส นายท่านโพอะไรกันแน่เจ้าคะ~
    #2,300
    0
  19. #1927 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 11:26
    แอแง เป็นห่วงทาสหรอออออ คัดเลือกพ่อครัวหลวงเข้าวังหรือป่าวเนี้ย
    #1,927
    0
  20. #1888 sakila (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 22:53
    น้องไม่ต้องขอยืมน้องก็เป็นทาสอยู่แล้วนะ
    #1,888
    0
  21. #1694 sukinaMachiro (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 15:09
    อื้มมมม น้องแมวโพไหนเนี่ยยยยยย
    #1,694
    0
  22. #1686 chocolato.p (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 14:42
    เขินฝ่าบาทททท ปรากฎตัวแค่นี้ยังรู้เลยว่าหล่อมากกกก
    #1,686
    0
  23. #1637 อันอันอัน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 00:08
    ท่านขมวดคิ้วก็ผิด แล้วงานคัดเลือกใหญ่มันสำคัญยังไงคะนายท่านทำไมดีใจขนาดนั้น
    #1,637
    0
  24. #1486 sakura17 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 06:28
    ดีใจเพราะคิดวิธีเอากลับวังได้แล้ว55
    #1,486
    0
  25. #1360 Airzaa1810 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 10:21
    ยอมเป็นทาสตลอดชีวิตเลยเจ้าค่ะ
    #1,360
    0