SF/OS WANNAONE #ONGNIEL

ตอนที่ 6 : (SF) EXCEPTION

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    28 ก.ย. 60

EXCEPTION

 

            คุณก้มหน้าสนใจกับเกมในมือถือมาเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้ว ตั้งใจเรียนไปเหมือนไม่ได้อะไรก็เล่นพูดตามสไลด์แบบนั้นสู้ให้คุณกลับไปอ่านเองที่ห้องยังดีกว่าอีก เผลอสบถเสียงดังเมื่อสุดท้ายทีมคุณแพ้ไปแบบเฉียดฉิวจนโดนสายตาจากอาจารย์หน้าห้องเขม่นเข้าให้


อินอะไรขนาดนั้น


ก็มึงดู อีกนิดเดียวจะได้ป้อมมันแล้ว ไม่น่าพลาด


คนข้างตัวส่ายหน้าไปมา ตอนแรกคุณไมได้สนใจกับเกมนี้นักหรอกก็คนเล่นเกลื่อนไปค่อนประเทศหันไปทางไหนก็มีแต่คนเล่นแม้แต่เพื่อนสนิทคุณอย่างอูจินยังชวนอยู่บ่อยๆ พอตัดสินใจโหลดมาก็เป็นอย่างที่เห็น เล่นทุกที่ทุกเวลา

 

แล้ววันนี้ยังไง จะไปกับพวกกูมั้ย

 

พวกมึงจองไว้แล้วนี่ไม่พลาดหรอก กูคงตามไปทีหลั..”

 

เหี้ยพวกมึง ดาววิดยาโดนสอยอีกแล้วแม่งเอ้ยยย

 

เสียงตะโกนจากเพื่อนร่วมคลาสดังจนคุณสนใจ หันมาสบตากับอูจินและคุณก็ถึงบางอ้อเมื่อเพื่อนคนนั้นยื่นหน้าเพจที่เป็นประเด็นมาให้ ชัดเลยคุณเคยร่วมงานกันเมื่อนานมาแล้วตอนกิจกรรมมหาวิทยาลัยแต่จำได้ว่าสาวเจ้าค่อนข้างจะถือตัว ขนาดที่ว่าตอนถ่ายโฟโต้กรุ๊ปยังเกรงๆที่จะวางมือเท้าแขนบนร่างกายเขา แต่รูปนี้มัน..

 

ใครสอยดาวไปอีก พวกกูอุตส่าห์เก็บน้องเค้าไว้เชยชมเวลาคะแนนออก

 

มึงคิดว่าใคร ดูหน้าดิดูหน้า

 

อีกแล้วเหรอวะ โอยกูยอมก็ได้

 

ถอดใจไวแท้

 

มึงดูกู จะเอาอะไรไปสู้กับพี่มันได้ เออมึงก็รู้จักเขานิไหนมึงบอกว่าขี้อาย

 

คุณครางอือในลำคอแทนคำตอบ เลื่อนอ่านคอมเม้นที่กำลังไหลมาเป็นน้ำ คุณกดไลค์ย้ำๆแกล้งให้เพื่อนช้ำใจเล่น บอกได้แค่ว่าอย่าใส่ใจอาจจะไม่มีอะไรหรอกคงสนิทกันมาก รูปมันก็แค่ถ่ายตรงเลาจ์หน้าโรงหนังแค่นั้น ระหว่างที่เพื่อนๆกำลังโอดครวญเพราะสาวสวยที่โปรดปรานเหมือนจะสละโสดนั้น คุณหยิบมือถือขึ้นมาเช็คก็ยังไม่พบข้อความจากคนที่อยู่ในรูปตอบกลับมา

 

 

 

 

 

 

 





 

 

ปึก!!!



เบาหน่อยแดเนียล

 

เขาเอ็ดเสียงเข้มเพราะเสียงกระแทกแก้วกับเคาท์เตอร์  คุณไม่ได้ใส่ใจมากไปกว่าเปิดตู้เย็นหยิบกระป๋องเบียร์ยี่ห้อโปรดออกมา ถ้านับรวมกับตรงหน้าทีวีคงจะเป็นกระป๋องที่ห้าเข้าไปแล้ว เหวี่ยงปิดประตูเสียงดัง เดินผ่านหน้าเขาที่นั่งอยู่ตรงโซฟาจนเบี่ยงขาหลบเกือบไม่ทัน คุณกระแทกตัวนั่งชิดริมโซฟาแทนที่จะนั่งใกล้กับเขาแบบทุกที สายตาจ้องไปยังจอโทรทัศน์สีดำกำลังฉายรายการเพลงที่เขาเปิดฟังคลอตอนเขียนรายงาน รู้สึกถึงสายตาจากคนข้างๆที่เหลือบมองเพียงครู่แต่แล้วก็กลับไปสนใจกับกระดาษบนตักอีกครั้ง

 

ออกไปกินเบียร์กับเพื่อนยังไม่อิ่มอีกหรอ

 

ยุ่ง

 

คุณตวัดเสียงใส่ก็ยกกระป๋องเบียร์ในมือขึ้นจรดริมฝีปากแต่เพราะแรงอารมณ์ที่มากไปหน่อยเลยทำให้กระแทกกับฟันเข้าให้  คุณเหยหน้าจนตาหยี เอามือป้องปาก ใช้ลิ้นดุนเผื่อว่าจะมีเลือดซึมออกและเพราะมัวแต่พะวงเลยไม่ทันได้ขืนตัวเองจากการที่เขาดึงตัวคุณให้เข้าไปหาและพยายามแกะมือคุณออกแต่คุณก็ฝืนไว้

 

เสียงดังกึกยังจะดื้ออีก

 

“…..”

 

โมโหอะไรมา ตั้งแต่ถึงห้องก็ปึงปังๆตลอด บอกว่าอย่าดื้อขอดูหน่อย

 

คุณปล่อยให้เขาประคองใบหน้าจับพลิกซ้ายทีขวาทีแต่ก็ไม่ยอมปล่อย เขาบีบแก้มคุณค้างไว้จนต้องปัดมือออกและก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรต่อคุณก็ยื่นหน้าจอมือถือตัวเองไปตรงหน้า กระดกเครื่องดื่มในมือไปอีกหลายอึกพลางจ้องคนที่โตกว่า คุณบีบกระป๋องในมือแน่นจนมันเริ่มบุบเบี้ยวเพราะรอยยิ้มของเขา โดนแย่งเครื่องมือสื่อสารไปเสียเองพร้อมกับกดพิมพ์บางอย่างลงไป คุณขยับแขนไปด้านหน้าแต่ก็ยังช้ากว่าอยู่ดี เขาโยนเจ้ามือถือสีดำลงบนโต๊ะใสหน้าทีวี คุณรู้สึกร้อนไปทั้งหัว

 

นี่หรอที่ทำให้หงุดหงิด

 

สนุก? ชอบใจว่างั้น

 

เด็กน้อยของฉันเริ่มงอแงอีกแล้ว

 

ผมอยากจะปากระป๋องเบียร์ใส่หน้าพี่จริงๆ

 

รุนแรงกับฉันตลอดเลยนะเนียลอา

 

สมควรแล้ว ปล่อย

 

            ทันทีที่คุณลุกหนีจากเขาก็โดนคว้าข้อมือไว้ ออกแรงยื้อเพราะคุณฝืนตัวเองไม่ให้โอนอ่อนไปตามแรงเขาแต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่มากอยู่หน่อยทำให้การทรงตัวไม่เป็นไปตามใจนึก จังหวะที่คุณกำลังจะหมุนตัวออกเลยเซลงกับโซฟาสีดำยาวแทน คุณพ่นลมหายใจ กลอกตาไปมาเพราะสัมผัสที่โอบรอบเอวคุณจากด้านหลัง จัดการเขวี้ยงกระป๋องเปล่าออกไปสุดแขน

 

ทำห้องคนอื่นรกได้ไง ไปเก็บด้วยนะ

 

ก็ปล่อยดิ

 

ไม่ได้หมายถึงตอนนี้

 

 แล้วตอนไหน ตอนที่พี่ไปตึกวิดยาก่อนงี้ปะ

 

            คุณเอียงหน้าหนีเมื่อเขาพยายามเข้าใกล้ใบหน้าด้านข้างคุณ ยอมรับว่าหงุดหงิด ก็ไม่มากแต่ก็พอทำให้เมื่อช่วงค่ำไปดื่มกับเพื่อนแบบไม่ค่อยสนุกนัก โอเคสาวๆในร้านก็สวยดีแต่ภาพเมื่อตอนกลางวันมันยังคาใจและคุณก็รู้ว่าจริงแล้วมันคงไม่มีอะไรไปมากกว่าหนึ่งในคู่ควงของเขาอีกตามเคย

 

ข่าวไวจริงเดี๋ยวนี้

 

พี่

 

ก็นั่นนะ..”

 

กลับไปเป็นแบบเดิมก็ได้นะ

 

คุณทาบมือตัวเองสัมผัสกับมือที่จับประสานกันตรงหน้าท้อง เกลี่ยนิ้วเล่นไปมากับมือคู่นั้น สายตาคุณทอดมองออกไปอย่างเหม่อลอย เขานิ่งไปชั่วขณะหลังจากที่พยายามจะเล่นกับแก้มคุณ


ผมหมายถึงก่อนที่เราจะกลายมาเป็นแบบนี้อะ แบบ.. คือ ในตอนนี้มันไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ แต่ อืออออ อย่าดิ

 

เขาเกยคางอิงแอบหน้าลงกับช่วงคอคุณ รู้สึกได้ถึงไอร้อนเพราะอุณหภูมิในร่างกายที่สูงกว่าปกติเพราะเลือดสูบฉีดจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ขยับแนบแก้มสัมผัสกับคอขาวจนคุณรู้สึกจั๊กจี้

 

อะไรกันแดเนียล คนที่บอกว่าจะจีบฉันคนนั้นหายไปไหนแล้วล่ะ

 

“…..”

 

บอกว่าชอบมากขนาดที่ว่าฉันไม่โสดก็ยังไม่สนใจเลยด้วยซ้ำ

 

โหยพี่ ก็มัน..”

 

น้องสาวไอ้มิน

 

?

 

ดาววิดยาคนนั้นน่ะ

 

เดี๋ยวนี้เล่นน้องเพื่อนตัวเองแล้วหรอ โคตรแย่เลยว่ะ

 

ฉันหมายถึงมันไม่มีอะไรต่างหาก ผิดประเด็นทุกที

 

คุณทิ้งตัวลงกับอกเขา เอนหัวซบลงกับบ่าพลางหลับตาลง กลิ่นของมึนเมายังคละคลุ้งอยู่ในห้วงความรู้สึก นิ้วเรียวที่จับสอดประสานกันกระทั่งสัมผัสที่แนบชิดอยู่เหนือศีรษะ คุณนึกย้อนไปถึงวันนั้น วันที่คุณเริ่มเขามาในชีวิตของเจ้าของห้องเพียงแค่ว่าอยากจะรู้จักเขาให้มากกว่านี้ และต่อให้คุณยิ่งมารู้ทีหลังว่าเขาแทบไม่คิดจะสานสัมพันธ์กับใครเลยมันก็ไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกชอบเขาน้อยลงด้วยซ้ำ

 

หวงพี่อะ แต่พูดไปก็เท่านั้น

 

“….”

 

รู้ว่าถามไปก็คงได้คำตอบแบบเด..”

 

            คำพูดของคุณไม่สามารถบรรยายออกมาได้หมดเพราะถูกเขาสั่งให้หยุดด้วยริมฝีปากคู่นั้น ไม่ใช่รสสัมผัสที่เร่าร้อนแต่คุณกลับรู้สึกเหมือนโดนแผดเผาไปทั้งหน้า ไม่มีการล่วงล้ำใดใดไม่เร่งเร้าแต่เนิ่นนานเสียจนคุณรู้สึกเสียดายเมื่อเขาผละใบหน้าออกห่างแต่ยังใกล้พอที่จะสบตากัน

 

เมาแล้วพูดเยอะ

 

ผมเนี่ยนะเมา?

           

            เขาไม่ได้ตอบอะไรคุณไปมากกว่าการทาบทับหน้าผากจนปลายจมูกสัมผัสกัน โอเคยอมรับก็ได้ว่าสติอาจจะไม่ได้อยู่ครบร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ก็ไม่ถึงขนาดที่ว่าพูดอะไรออกไปโดยไมทันได้คิด

 

แดงไปทั้งหน้าขนาดนี้ ทั้งตัวเลยมั้ง

 

พูดแบบนี้คืออยากเห็นหรอ

 

ก็ที่นั่งชิดขนาดนี้ไม่ใช่ว่า?

 

อะไร ผมแค่เลียนแบบที่พี่ทำกับน้องคนนั้นเหอะ มันต้องชิดๆกว่านี้อีก

 

            แกล้งขยับตัวเบียดคนด้านหลังจนชิดกับพนักพิงโซฟาเสียงหัวเราะคลอกับเสียงดนตรีจากโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่น เขากอดคุณแน่นคลอเคลียอยู่ข้างแก้มคุณนานสองนานจนต้องเบี่ยงหน้าหนีแต่ก็ไม่วายโดนแกล้งไล่พรมจูบเสียจนทั่วใบหน้า ไม่รู้ว่าคุณนอนราบลงกับเบาะนุ่มตอนไหนแต่สายตาของคนที่อยู่ด้านบนจริงจังกับมือร้อนที่ลูบวนอยู่แถวๆช่วงคอก็ทำให้รู้สึกร้อนๆที่ใบหน้าซะได้

 

พี่เดี๋ยว..”

 

พรุ่งนี้เรียนเช้าหรอ?

 

คือ

 

“….?”

 

มันแคบผมปวดหลัง

 

“…..”

 

ในห้องได้มั้ย?

  

 

 

 

 

 

 





 

 

            แสงแดดที่ส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาไม่ใช่สิ่งที่ปลุกให้คุณตื่น แต่เป็นเสียงจากมือถือของคุณเอง ปัดป่ายมือไปทั่วก่อนจะกดรับสาย ยกสมาร์ทโฟนออกห่างจากหูแทบไม่ทันเพราะเสียงเพื่อนที่ด่าลอดจากปลายสาย คุณทำแค่หลับตานอนฟังเพื่อนบ่นไปเรื่อยๆ ขานรับในลำคอให้รู้ว่ายังไม่ได้หลับคามือถือแม้ว่าใจอยากจะกลับไปนอนต่อเพราะความเมื่อยล้าตามร่างกาย จนแรงกอดจากคนด้านหลังที่แน่นขึ้นนั่นแหละคุณจึงตัดบทคู่สนทนาไปเสียดื้อๆเพราะกลัวว่าเขาจะตื่น

 

ไหนว่าไม่มีเรียนเช้า

 

เสียงอู้อี้ที่ฟังแทบไม่ได้ศัพท์แต่ก็ได้ยินชัดหากอยู่ในระยะห่างระหว่างคุณกับเขา

 

เนียลอา โกหกฉันหรอ?

 

เขาเรียกว่าพูดไม่หมด

 

ถึงแม้คุณจะยังไม่ลืมตาก็พอเดาได้ว่าน่าจะโดนสายตาดุๆมองอีกตามเคย

 

เจ้าเล่ห์นักนะ

 

ติดคนแถวนี้มา

 

            คุณหัวเราะพร้อมกับย่อคอหนีเพราะเขาเริ่มเช้าวันใหม่ด้วยการฝังจมูกลงกับซอกคอคุณที่โดนแต่งแต้มด้วยรอยจางๆนิดหน่อยจากเมื่อคืน ตรงนี้นะนิดหน่อยแต่ถ้าที่อื่นก็..

           

ไปตอนนี้ยังทันนะ เดี๋ยวฉันไปส่ง

 

ตลกหรอ เพลียจะตายอยู่แล้ว อดอยากมาจากไหนวะ

 

แล้วเมื่อคืนใครบอกขออีก แรงอี..”

 

พี่!”

 

            เอี้ยวหน้าไปตวัดเสียงแหบๆใส่คนโตกว่าก็ได้แต่เสียงหัวเราะแห้งๆกลับมา คุณก็แค่อยากจะแหย่เขาเล่นนิดหน่อยแต่ดูเหมือนว่านิดหน่อยของคุณมันทำให้เขาแทบจะละลายคุณกับที่นอน หรืออาจะเป็นเพราะฤทธิ์ของมึนเมาจากเมื่อคืน คุณถึงได้รู้สึกยิ่งต้องการเขามากกว่าปกติ

            คุณยิ้มเพราะสัมผัสอุ่นร้อนแต่รู้สึกอบอุ่นเหมือนไรแดดยามเช้าทาบทับลงบนกลีบปากคุณ เขาชอบบอกว่าเวลาคุณยิ้มนะเหมือนคุณยิ้มออกมาหมดทั้งแววตาและเรียวปาก ยิ้มจริงใจแบบที่เขาไม่ค่อยได้เจอจากคนที่เข้าหาและคุณก็อยากบอกให้เขารู้เหมือนกันว่าเบื้องหลังรอยยิ้มทั้งหมดของคุณก็มาจากเขาทั้งนั้น นิ้วเรียวของคุณและเขาสอดประสานกันอีกครั้งเหมือนยามที่เขาพาคุณไปถึงสุดของห้วงอารมณ์  

 





 

ผมไม่แปลกใจเลยที่ใครต่อใครเขาไปไหนจากพี่ไม่ได้

 


หรือว่านายอยากไป?

 


แล้วพี่ก็จะปล่อยผมไปง่ายๆเลยสินะ

 


ถ้าเมื่อก่อนคงใช่

 


แล้วตอนนี้อะ


 

เนียลอา คู่เดทของฉันไม่มีใครได้นอนที่นี่เกินหนึ่งคืน


แต่นายนะข้ามทุกข้อยกเว้นนั้นไปหมดแล้วรู้มั้ย

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

91 ความคิดเห็น

  1. #91 qawerz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 17:47
    แงงงงงงงงงยัยน้องจีบคุณเขาหยอ
    #91
    0
  2. #90 สไปเดอร์แมน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 01:55
    ชอบมากค่ะ เราเพิ่งมาได้อ่านเลยแล้วเราชอบมากการบรรยายแบบนี้แบบดีค่ะแทนคุณแล้วมันน่ารักมากคุณเขาคือน่ารักแงงงงงง
    #90
    0
  3. #79 leeosky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 12:42
    ชอบการบรรยายจังเลยค่ะ ตอนแรกเราจะงงนิดหน่อยระหว่างพี่และน้องหรือ เขากับคุณ แต่สุดท้ายมันก้อน่ารักจนสังเกตุเห็นเองไปได้ เข้าใจอารมณ์เลยก็พี่มันหล่อ เทคแคร์ดี น้องมันก็หึงเป็นธรรมดา แต่ถ้าวันนึงเขาหึงคุณบ้างจะเป็นยังไงน๊า. ขอบคุณนะคะไรท์
    #79
    0
  4. #54 Wai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 21:01
    งืออออออ เขินมากแดนดูขี้งอนขี้น้อยใจ น่ารักกกกก
    #54
    0
  5. #53 Valentine9792 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 20:47
    เก๊าเขิงงง ยั่กอ่านอีก >< นี่ก็มาอ่านรอบสองล่ะ555555 พี่ซองอูมาแนวหล่อมากตลอดดดด ซึ่งก็เป็นความจริงอะ แง น้องเนียลน่ารักมาก จีบพี่เขาก่อนด้วย -///-
    #53
    0
  6. #51 mysnowb (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 13:39
    โอยยเขินแรงงง แพ้พี่ซองอูเวอร์ชั่นนี้เว่อร์ ฮื่ออ
    ละมุมเหลือเกินพ่อคุณ มีความขี้แกล้งแต่อบอุ่นมากจริงๆ โอยยยยยใจชั้น
    เนียลหึงได้น่าเอ็นดูมากค่ะ กรี๊ดดดแล้วนี้ง้อกันยันเช้าขนาดนี้ฮื่ออ เขินนน
    ชอบทุกตอนทราไรท์แต่งเลยค่ะ โอยยยชอบบบ
    #51
    0
  7. #50 nick (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 10:55
    แงงงงงง มันดีจังเลยยยยย พี่ซองอูคนขี้แกล้งละมุนจังเลยฮืออออ น้องเนียลหึงโคตรจะน่ารักเลยอะ แงๆ พี่ซองอูชอบใจอะดิให้น้องหึงแบบนี้เนี่ย
    #50
    0
  8. #49 ^^AvoGaDro^^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 09:35
    ขอตอนต่อไปเลยค่ะจุดนี้ เขินดิ้นมากกกก ฮืออออ ยัยน้องขี้งอนนนนนนือยากเห็นพี่หึงด้วย อิอิ
    #49
    0
  9. #47 the.himsen (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 06:59
    งุ้ยยยย มันเขินอ่ะเฟมือนเราไปอยู่ในห้องกับพวกเค้าสองคนด้วย 555555
    #47
    0
  10. #46 WindyAqua (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 06:16
    เขินนนนน ฮือออ พี่ซองอูคนขี้แกล้ง~ ชอบตอนเรียกนีเอลว่า เนียลอา มากเลยค่ะ น่าร้ากกก

    ฟิคฟีลกู้ดเอาไว้ฮีลเราตอนใกล้สอบอีกแล้วค่ะ #ดีต่อใจมากๆ ฮือ รอเรื่องต่อไปนะคะ ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆน่ารักๆมาให้อ่านนะคะ ขอบคุณค่ะ
    #46
    0
  11. #45 miruza (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 00:50
    ตกใจอยู่ๆก็อัพ 5555
    น้องเนียลขี้หึงเนอะ พี่องก็ขี้แกล้ง ก็สมกันดีอะ อิอิ แอบเขินตอนท้าย สววยวนนนยวยบว
    #45
    0