คัดลอกลิงก์เเล้ว

เรื่องเล่าของคารามัตสึ [All Kara] [R-15]

โดย Tamago_Yo

คารามัตสึไม่เหมือนเดิม.... ยังไงน่ะเหรอ ...? อา... ไม่รู้สิ... แต่ว่านะ ทุกคนน่ะเปลี่ยนไปจนน่ากลัวเชียวล่ะ นี่คือเรื่องเล่าของคารามัตสึที่ผม...โจโรมัตสึมัตสึโนะเป็นคนบันทึกมันไว้...ทั้งหมดเอง...

ยอดวิวรวม

2,198

ยอดวิวเดือนนี้

17

ยอดวิวรวม


2,198

ความคิดเห็น


57

คนติดตาม


59
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 ก.ค. 59 / 19:31 น.
นิยาย ͧҢͧѵ [All Kara] [R-15] เรื่องเล่าของคารามัตสึ [All Kara] [R-15] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

***เรื่องสั้นตอนนี้เป็นผลงานที่ทำร่วมแอนโธกับ 'คุณเตย Tasu Harano' โดยขอจากหัวงานมาลงตอนสั้นในเด็กดีแล้วนะคะ ตอนแรกกะจะเป็นตอนสั้นจบ แต่ไปๆมาๆมีคนถามว่าจะมีตอนต่อไหมอยู่สองคนค่ะ----เราเลยคิดอยากจะแต่งต่อขึ้นมา555 ถ้าผลตอบรับดีในด้านคอมเม้นเยอะมีสิทธิ์ทำเรื่องยาวต่อนะคะหากชื่นชอบก็สามารถคอมเม้นเป็นกำลังใจได้ค่ะ///-///***


เรื่องเล่าของคารามัตสึ

 

ปลายปากกาจรดลงแผ่นกระดาษขาว


จ้าของนิ้วเรียวตวัดข้อมือเขียนอย่างคล่องแคล่ว


ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้นยิ้มกระหยิ่มอยู่ในใจ

 


“เรื่องเล่าของคารามัตสึ….


เสียงหัวเราะคิกค่อยๆลอดน้ำเสียงทุ้มนุ่มออกมา

 

สนุกจัง…..

 

นี่คือเรื่องราวของพี่ชายคนที่สองของบ้าน


ที่มักถูกเมินเฉยอย่างไม่แยแส


ยิ้มโง่ๆนั่นช่างไร้เดียงสาและน่าขันยิ่งกว่าอะไรดี

 


ถึงจะอย่างนั้น


 

“พี่ชายตัวน้อยของผม


.


.


.


 

“ไม่นานคงจะถูกรุม กัดกิน แล้วล่ะนะ

 

จมไปในก้นบึ้งแห่งความโสโครกนี้กับพวกเราซะเถอะ



คารามัตสึนี่ซัง….

 






 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



หากอ่านผลงานแล้วชอบก็ Comments ให้กำลังใจไรท์เตอร์

หรือติชมผลงานให้สร้างผลงานได้ดีกว่าเดิม (・ω・´ )/


กดตั้งเป็น Fanclub หากอยากติดตามผลงาน (・ω・´ )/


และสามารถกด Vote เพื่อให้คะแนนนิยายว่าดีแล้วเพียงไหนหรืออยากให้แก้ไขและปรับปรุง


กด แชร์นิยาย เรื่องนี้ส่งให้เพื่อนๆรอบข้างได้อ่านต่อสำหรับผู้ที่ชื่นชอบเรื่องราวความรักพี่น้องที่แสนบิดเบี้ยว


ทั้งหมดนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์อย่างเราได้นะคะ (・ω・´ )/



ปอลิง. ถ้าหากคอมเม้นเยอะและมีผลตอบรับดี มีแนวโน้มสูงที่จะทำต่อเป็นเรื่องยาวนะคะ---

เพราะงั้นถ้าถูกใจและชอบกันล่ะก็คอมเม้นด้วยนะคะ <3



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++




 
cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 ก.ค. 59 / 19:31



เรื่องเล่าของคารามัตสึ



สวัสดีครับผมมัตสึโนะ โจโรมัตสึ ลูกชายคนที่สามของบ้านมัตสึโนะ ผมเป็นคนที่ค่อนข้างรักสันติและไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านนัก

หรอก ไม่ค่อยคลั่งไคล้อะไรมากๆนอกจากไอดอลที่รักเท่านั้น! ที่จะโดนเอี่ยวให้ไปยุ่งบ่อยๆก็เพราะเจ้าพวกพี่น้องตัวดีนี่ล่ะ และเรื่อง

ที่ผมจะเล่าต่อจากนี้ก็ใช่ด้วยเหมือนกัน…..เรื่องเล่าของคารามัตสึ..


.

.

.

เช้าวันใหม่ปกติ แน่นอนว่าพี่น้องแบบพวกเราตื่นไม่ตรงเวลากันนักหรอก ตื่นเที่ยงคือเช้าของพวกเรา ทุกคนมักจะตื่นพร้อมเพรียงกัน

เพื่อเรียกกันลงไปกินข้าวเสมอๆล่ะนะ จริงๆก็เพราะมันคือความอัตโนมัติที่มีไปในตัวไปซะแล้ว หยั่งกับว่ามีคนสั่งให้ต้องตื่นพร้อมกัน

ยังไงอย่างนั้น ทว่าวันนี้คนตื่นช้าสุดคือคารามัตสึที่ยังนอนมุดตัวอยู่ในผ้าห่มอยู่เลยน่ะสิ


“สงสัยตายไปแล้วมั้ง”

ความปากไม่เป็นมงคลดันพูดขึ้นมาก่อนที่ผมจะขยับตัวเปิดปากปลุกคารามัตสึซะอีก เจ้าของปากคอเราะร้ายนั่นคืออิจิมัตสึนั่นล่ะ 

ผมหันขวับไปมองทันที เจ้าตัวกลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ซะดื้อๆแต่ก็ไม่ได้หลบสายตาอะไร แสดงให้เห็นเลยว่าตัวเองเมื่อกี้จงใจพูดไม่ได้

หลุดปากอะไรเลยนะนั่น อิจิมัตสึนี่ไม่ถูกกับคารามัตสึเหมือนเดิมเลยนะ


“ไม่เอาน่ะอิจิมัตสึ เดี๋ยวก็ต้องลงไปกินข้าวพร้อมกันอยู่ดีนะ”

ผมถอนหายใจเล็กๆแล้วยันตัวขยับไปใกล้หนอนดักแด้ผ้าห่มที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนั่นไป

“เอ้า คารามัตสึนายเองก็ตื่นได้แล้ว”

เสียงเรียกแรกเจ้าตัวไม่ไหวติงซักนิด แต่ก็ไม่ได้ตายแบบที่อิจิมัตสึพูดหรอกนะ เสียงลมหายใจดังฟี้ๆนั่น แบบคนนอนหลับอยู่มันยัง

ชัดเจนซะขนาดนั้น

“โอ่ยๆ ดักแด้มัตสึ วันนี้ได้ข่าวว่ามีคาราอาเกะด้วยนะ”

เห็นไม่ตื่นซักที ดังนั้นผมจึงจัดการดึงผ้าห่มซะเอง จนกระทั่งเผยให้เห็นตัวของคารามัตสึที่อยู่ในผ้าห่มแต่ที่จริงก็เห็นโผล่มาเพียงแค่

หัวเท่านั้นล่ะ ทันทีที่ถูกดึงผ้าห่มออก หัวคิ้วของคารามัตสึขมวดเข้าหากันแล้วทำท่าจะซุกหมอนนอนต่อ

ด้วยความรำคาญหรืออย่างไรนี่แหละ อิจิมัตสึที่ยืนมองไม่ไปไหนมาซักพักก็เดินมากระชากผ้าห่มออกจากคารามัตสึทั้งตัว


“เฮงซวยมัตสึ แกจะนอนหลับอุตุไปถึงไหนห๊ะ หนอนโสโครกน่ารำคาญ!?

ผมสะดุ้งเล็กน้อยพอประโยคหยาบๆของอิจิมัตสึพูดขึ้นมาแบบนั้น แม้จะเป็นปกติที่อิจิมัตสึจะด่าเพียงคารามัตสึด้วยคำพูดที่แรงๆ

เท่านั้น แต่ปุบปัปแบบนี้บางทีก็ตกใจเหมือนกันนะ แถมยังตะคอกใส่อีก ถึงมันจะได้ผลดีจนกระทั่งได้ยินเสียงคารามัตสึครางอือ

เหมือนคนเพิ่งตื่นได้บ้างแล้วก็เถอะ


“อืออออ…….

พอเห็นคารามัตสึนอนบิดไปมา ผมเห็นได้ชัดเลยว่าอิจิมัตสึทำหน้าทำตาดูรำคาญแค่ไหน ผมอย่างน้อยก็เดาออก ไม่ต่อยก็คงจะ

ตะคอกใส่คารามัตสึที่นอนคว่ำเอาแต่บิดไปมาไม่ตื่นง่ายอีกที  ก็ว่าจะอุดหูรอ

เพียงแต่ทันทีที่คารามัตสึพลิกตัวนอนหงายขึ้นมา เจ้าตัวไม่ได้ติดกระดุมชุดนอนซักเม็ด เหงื่อก็ออกผุดอยู่ประปรายไม่เยอะนัก 

ท่าทางไม่น่าจะป่วยล่ะนะ ไม่มีเรื่องแปลกอะไรด้วย


เพียงแต่มัน………


มันเกิดอะไรกับคารามัตสึก็พูดยาก แต่ที่รู้ๆอิจิมัตสึน่าจะคิดแบบเดียวกันเพราะเดาจากสีหน้าก็เริ่มจะพอรู้

……….

พอรู้ว่าคารามัตสึแปลกๆไปนิดหน่อย เราว่าเราได้เห็นร่างกายของเหล่าพี่น้องมาหลายครั้งจนเจียนตาอยู่แล้ว พออะไรเปลี่ยนไปเล็ก

น้อยมันเลยดูออกได้ง่ายๆเลยว่าคารามัตสึผิวดูเรียบลื่นขึ้น….

ดูนุ่มเด้งและเนียนกว่าแต่ก่อนแม้เพียงจะมองแค่ตาก็ตาม หรือว่าคารามัตสึไปขัดผิวดูแลตัวเองนี่ก็ไม่แน่ใจ

ถ้าบอกเป็นไปตามธรรมชาตินี่จะใช่เหรอ…. นอกจากผิว


หัวนม


ถ้าพูดให้สุภาพหน่อยคือยอดอกของคารามัตสึที่แต่เดิมก็ใช่เรื่องที่จะไปสังเกตุหัวนมพี่น้องอ่ะนะ แต่เห็นมาผ่านๆตา ครั้งนี้มันดู

สวยขึ้นจะว่าไงดี..คือมันดูดีในเชิงลามกถ้าให้พูดล่ะก็นะ 


………..

เถียงในใจกับตัวเองซักพัก ผมก็สังเกตมองอิจิมัตสึที่นิ่งมองแต่คารามัตสึไป ผมเลยยกมือแตะบ่าจนเจ้าตัวสะดุ้งโหยง อิจิมัตสึหัน

กลับมาอีกที พบว่าใบหน้าของเขาแดงฝาดเลือด…….เขิน???

….อะไร

“ไม่ หน้าตานายน่ะอิจิมัตสึ”

“มันทำไม!!!....

ถึงจะถามแบบนั้นก็เถอะ อิจิมัตสึถามแล้วยังไม่ทันได้คำตอบ เจ้าตัวปล่อยมือจากคารามัตสึแล้วจ้ำอ้าวลงข้างล่างไปกับพวกที่เหลือ

ที่ลงไปแล้ว

ก็พอเข้าใจอยู่หรอกนะ….. ถึงเวอร์จิ้นบอยแบบพวกเราจะไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวหญิงสาวแบบตรงๆก็เถอะ แต่มันเห็นว่าคารามัตสึ

ผิวเนียนนุ่ม……. ไม่เข้าใจหรอกนะว่าแค่ผิวเนียนทำไมต้องเขินด้วยห๊ะอิจิมัตสึ

เพราะสงสัยผมจึงหันมองอีกครั้ง ร่างกายผู้ชายมันจะมีอะไรให้น่าตื่นเต้นกัน ผมถอนหายใจออกไปแล้วขยับไปช่วยคารามัตสึติด

กระดุมเสื้อให้


“หวะ!.....

เมื่อมือของผมกำลังจะติดกระดุมอยู่นั้น จู่ๆคารามัตสึก็คว้ามือของผมแล้วกอดหมับไว้แน่นจนผมตัวเหมือนโดนยื้อลงไปหาอีกฝ่ายซะ

แทน ละเมอก็ละเมอให้มีขอบเขตหน่อยเซ่!!

“ร้อ….….

“หือ…?

“ทำให้ร้อนที”

“ห๊ะ----

อะไรคือทำให้ร้อน??? นี่หนาวขนาดนั้นเชียว?

ผมไม่เข้าใจประโยคของคารามัตสึนัก แต่คนใต้ร่างมาพูดด้วยน้ำเสียงอิดออดยังไม่ตื่นดีกับสภาพแบบนี้มันดูลามกแปลกๆ แถม

มือที่ถูกดึงรั้งลงไปนั้น

พอดีเลยซะงั้น

มือผมวางอยู่กลางอกของเขา พอจะดึงออกไหงโดนกอดแน่นยิ่งกว่าเดิมอีก เห็นแบบนั้นเลยปลง เรียกคารามัตสึให้ตื่นเสียดีกว่า

ถ้าไม่ติดว่าฝ่ามือผมเผลอไปสัมผัสผิวเนื้อของเขาเข้าแล้วล่ะก็นะ

เนียนดี ไม่เคยรู้เลยว่าคารามัตสึจะผิวเนียนขนาดนี้ จะว่าไปเมื่อคืนคารามัตสึก็กลับดึกด้วย ตอนนั้นพวกเรานอนแล้วแหน่ะ หรือ

ว่าเขาจะเอาเวลานั้นไปทำสปาจะใช่เหรอ พวกเราเป็นนีทจะมีเงินไปทำอะไรแพงๆได้ยังไงกันเล่า


…..

แต่เนียนจริงๆ

ผมอยากรู้จึงลองลากฝ่ามือสัมผัสบริเวณกลางอก เป็นจังหวะเดียวที่คารามัตสึค่อยๆคลายมือที่เกาะไว้ออกปล่อยมือของผมอย่างพอ

ดิบพอดี แต่เจ้าตัวก็นอนพลิกหนีไปทางอื่นแล้วด้วย ผมจึงขยับตามไปแล้วสัมผัสมันดูอีกครั้งที่ช่วงหัวไหล่แทน

นิ่ม…. พอก้มลงไปดมแล้วหอมดีด้วย

ผู้ชายก็ไม่แย่เลยนี่นา

ในความคิดผมนึกว่ากลิ่นผู้ชายจะสากๆไม่นิ่มมือซะอีก หรือว่าจะเป็นเพียงเพราะคารามัตสึกันนะ….

 


“ไม่เลวเลยนี่….

‘Day 1’ บันทึกการเปลี่ยนแปลง อิจิมัตสึมีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องของปฏิกิริยาการตอบรับ ระหว่างกินข้าวไม่สบตาคารามัตสึ 

หลบตาและพยายามไม่สนใจอย่างเห็นได้ชัดทั้งๆที่ทำสายตาเหมือนจะมองแท้ๆ ส่วนความเปลี่ยนแปลงของผม ผมได้สัมผัสผิวเนื้อ

ของคารามัตสึ จนกระทั่งเผลอตัวก้มลงสูดดม และผมจูบหัวไหล่ของเขาอย่างไม่รู้ตัว…. ในตอนนั้นผมพยายามนึกว่าตัวเองแค่

เผลอเท่านั้น แต่นึกอีกทีใครจะบ้าไปเผลอจูบหัวไหล่ผู้ชายกันนะตลกๆจริง

 


……………


…….



ผ่านไปราวๆ 1 สัปดาห์ ตอนนี้ผมบันทึกการเปลี่ยนแปลงของเหล่าพี่น้องแทบจะทุกย่างก้าวก็ว่าได้ ความเปลี่ยนแปลงมันมีมากขึ้น

เรื่อยๆ และมันเห็นชัดจากทุกๆคน

เริ่มจากใครก่อนดีนะ อ่า นั่นสิ คนแรกก็คงจะโอโซมัตสึ หมอนั่นเหลือบมองคารามัตสึแทบจะตลอดเวลาเท่าที่ผมสังเกต ดูเหมือนว่า

ระหว่างที่ผมไม่อยู่เป็นครั้งคราว เจ้าตัวจะเล่นอะไรพิลึกๆใส่คารามัตสึมากเกินไปด้วยจนโดนต่อย ดูท่าจะหลายครั้ง คารามัตสึเองถึง

กับน้ำตาซึมเลย พอถามไปก็บอกว่า แค่เล่นบทตบจูบเท่านั้นเอง ยังไม่ทันจูบก็ตบซะแล้วอ่ะ แถมตบเป็นหมัดอีกแน่ะ!’ แบบนั้นล่ะ

นะ คารามัตสึพอถามไปเจ้าตัวก็คิดแค่ว่าหมอนั่นเล่นอะไรแผลงๆตามเคย อาฮะ แต่ก็รู้แล้วล่ะนะ ปกติหมอนั่นไม่ทำเรื่องแหยงๆกับ

ผู้ชายด้วยกันซักหน่อย


ต่อไปอิจิมัตสึ รายนี้ไม่ต้องพูดอะไรมาก เจ้าตัวพยายามหลบหน้าคารามัตสึอย่างเต็มที่จนอาการลุกลี้ลุกลนพอคารามัตสึเดินมามัน

ชักเห็นได้ชัดง่ายขึ้นตลอดเวลา คงตกใจล่ะมั้งนะที่รู้สึกแปลกๆอะไรทำนองนั้น

ต่อไปจูชิมัตสึ รายนี้แทบดูความเปลี่ยนแปลงไม่ออก แต่มีครั้งนึงเขาหลุดปากถามกับผมว่า คารามัตสึนี่ซังนี่แปลกไปเนอะผมก็คิด

ว่าเขาอาจจะเอะใจเหมือนผม เลยลองถามกลับไปว่ายังไงเหรอ จูชิมัตสึกลับตอบว่า ไม่รู้สิพอมองเข้าเดี๋ยวนี้น่ากินแปลกๆน่ะ… 

นับว่าเป็นคำตอบที่เถรตรงดีมาก สรุปคือเปลี่ยนแปลงเยอะสำหรับจูชิมัตสึ

คนสุดท้าย โทโดมัตสึน้องชายคนสุดท้องถึงจะทำเป็นนิ่งก็เถอะ สีหน้าเจ้าตัวแอบกระวนกระวายนิดหน่อย ถ้าไม่ดูดีๆก็จับผิดไม่ได้

หรอก บางครั้งคารามัตสึไปนั่งใกล้ๆนิดหน่อยเจ้าตัวก็เอาแต่มอง ผมเคยนั่งสังเกตอยู่ครั้งนึงมองตามสายตาโทโดมัตสึไป เจ้านั่นมอง

ไล่คารามัตสึตั้งแต่หัวจรดเท้า เฮ็นไตจริงๆน้า

 

ส่วนผมไม่ได้บันทึกของตัวเองไว้นอกจากวันแรก เพราะเพียงขึ้นวันที่สองผมก็รู้ตัวดีอยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง และคอย

สังเกตการณ์อยู่ไม่ไกลนักกับพี่น้องในครอบครัวเรา ผมอยากรู้ว่าจะทำตัวปกติกันไปได้ถึงไหนล่ะนะ….


“จดอะไรอยู่เหรอโจโรมัตสึ?

ไหล่ผมกระตุกเล็กๆด้วยอาการตกใจ แต่เพื่อจะไม่ให้มันแปลกผมค่อยๆปิดสมุดจดของตัวเองแล้วหันไปมองอย่างปกติ คารามัตสึ

นั่นเองที่มาทักผม

“อ๋อ บันทึกตารางคอนเสิร์ตของเนียจังอยู่น่ะ”

ผมยิ้มแล้วพูดไปอย่างปกติ อันที่จริงเนียจังน่ะผมเลิกสนใจตั้งนานแล้วด้วยซ้ำ หลังจากที่พบความจริงเกี่ยวกับคารามัตสึ รุ่งเช้าผมก็

อยู่ติดบ้านทั้งๆที่วันนั้นมีการแจกลายเซ็นอัลบั้มภาพออกใหม่ของเนียจังอยู่เพียงเพราะเพื่อสังเกตทั้งคารามัตสึและพวกพี่น้อง

ผมสนใจทางนี้มากยิ่งกว่าไงล่ะ


“เห คราวก่อนฉันเดินผ่านแถวเมืองเนียจังมาแจกลายเซ็นนี่นาเมื่อห้าหกวันที่แล้วน่ะ นายไม่ได้ไปก็แปลกนะ ชอบขนาดนั้นแท้ๆ”

“นั่นสิเนอะชอบขนาดนั้นแท้ๆ….

ผมยิ้มพูดตอบไปเรื่อย ก็มีสิ่งที่อยากได้มากกว่าแล้วไงล่ะคารามัตสึ..

“แปลกคนจริงนะ ว่าแต่คนที่เหลือไปไหนหมดแล้วล่ะ?

“ดูเหมือนวันนี้จะไม่มีใครอยู่บ้านล่ะนะ ทำธุระมั้ง”

ไม่เชิงธุระหรอก ช่วงนี้ไม่มีใครติดบ้านเลยเพราะปกติคารามัตสึนั้นอยู่ที่บ้านนั่นแหละ พอตอบออกไปแบบนั้นเจ้าตัวก็เกาหัวแล้วยัก

ไหล่เชิงว่าช่างมันเถอะ บางช่วงเวลาคารามัตสึก็เป็นคารามัตสึที่ปกติเหมือนกันล่ะนะ ความอิไตหายไปนานๆทีอะไรแบบนั้น

“ว่าแต่บราเธอร์อยากกินอะไรที่ sweet แบบ slow train บ้างไหมล่ะ <3

ปกติได้พักเดียวจู่ๆเจ้าตัวก็เอาแว่นดำจากเสื้อยืดมาสวมแล้วเสยผมตัวเอง


อ่า….

“ก็ดีนะ จะดีมากถ้าเอาแว่นดำนั่นลงซะ

เอาเถอะ ก็สมเป็นคารามัตสึดี อีกฝ่ายหัวเราะแหะๆแล้วเอามาใส่ไว้ที่คอเสื้อแบบเดิม จุดนี้ก็น่ารักเสียงหัวเราะเหมือนจะอาย

แบบนั้นล่ะน่ากัดดีไม่หยอก

คารามัตสึถอดเสื้อหนังของตัวเองพาดไว้บนเก้าอี้โต๊ะกินข้าวที่ผมนั่งอยู่ เขาเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบของมาสองสามอย่างก่อนเดินไป

ที่มุมครัวทำให้ผมอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา จึงลุกเดินตามไปชะเง้อจากด้านหลัง

“สตอเบอร์รี่กับโยเกิร์ต?

“เยสเซอร์บราเธอร์ ฉันจะทำสมูทตี้น่ะ”

คารามัตสึยิ้มร่าออกมา ตัวผมที่ชะเง้อจากด้านหลังก็เฝ้ามองเข้าไป โดยที่ใบหน้ายังไม่เคลื่อนออกช่วงบริเวณใกล้ต้นคอเขาเลย นั่น

น่ะจงใจไง แล้วคารามัตสึเหมือนจะไม่ชินและไม่ถนัดจนเหลือบมองผมหลายครั้ง พอมองมาผมก็ยิ้มตอบไปเจ้าตัวคงจะไม่กล้าพูด

อะไรเท่าไหร่

“คือว่านะ โจโรมัตสึ ฉันไม่ถนัดน่ะ

น้ำเสียงคารามัตสึอ้อมๆแอ้มๆ ผมหัวเราะเล็กๆแล้วถอยตัวออกมา

“ขอโทษที มัวแต่มองของหวานน่ะ”

“อยากกินใช่ไหมล่ะ ฮะๆๆ”

ใช่ของหวานก็คือนายล่ะนะ

หลังจากที่ผละออกมาผมเดินไปนั่งที่ประจำของตัวเองเหมือนเดิม สายตาผมไล่มองไปทั่วส่วนหลังของเขา นับจากวันที่ได้สัมผัสผิว

กายไป ผมลองมองดูหลายๆอย่าง ในความเห็นของผู้ชายคารามัตสึรูปร่างดีมาก เส้นสันหลังเห็นชัดเจนว่าเป็นคนออกกำลังกาย 

เพราะงั้นบั้นเอว สะโพกถึงได้กลมกลึงพอควร แต่ก็ไม่เทียบเท่าผู้หญิง นับว่าน่ากินดีแล้ว ช่วงเอวก็คอดลงมา คารามัตสึคงออกกำลัง

กายเพื่อดูแลร่างกายตัวเองหลายๆอย่าง เขาคงคิดว่าสาวๆคงจะชอบล่ะมั้ง แต่ถ้าเลิกความอิไตนั่นซักทีคารามัตสึจะดูดีมาก เจ้า

ตัวดันทำแบบนี้ต่อไปเรื่อยนี่สิ

“เสร็จแล้ว!

ผมเหม่อลอยได้ไม่นาน สิ้นเสียงคารามัตสึเขาวางแก้วที่มีของเหลวเย็นสีชมพูตรงหน้าผม ข้างบนโรยด้วยท็อปปิ้งสตอเบอร์รี่และซีเรีย

ลเล็กน้อย ทำเก่งเหมือนกันนี่นา

“สอตเบอร์รี่สมูทตี้ หวังว่าจะชอบนะ”

คำแรกที่ผมลองตักเข้าปากไป ความหวานเย็นชุ่มช่ำจนทำให้เผลอยิ้มออกมา  แม้จะไม่ใช่หน้าร้อนแต่กินของแบบนี้นานๆทีก็ทำให้

รู้สึกดีเชียวล่ะ ผมพยักหน้าให้เป็นเชิงว่าใช้ได้ คารามัตสึก็เผยยิ้มกว้างมาอีกครั้ง น่ารักแฮะ

โอ๊ะ พอมองในมุมที่คารามัตสึก้มมองผมแล้วผมเพิ่งเห็นว่าส่วนเนินอกคารามัตสึนั้นใหญ่….. เสื้อยืดตัวในสีขาวเป็นเสื้อคอวีด้วย 

ทำให้ผมเห็นร่องอกของเขาในขณะที่เขาก้มลงมา

“อุ

“อะไรเหรอ”

“ปเปล่า

บอกแบบนั้นแต่ตาของผมไม่กระพริบเลย ครั้งแรกที่สังเกตแบบนี้ วันแรกนั่นก็ดันมองแต่หัวนมไปซะได้ นี่มันจุดที่น่าบีบที่สุดเลยไม่ใช่

หรือไงน่ะ

ดูเหมือนว่าคารามัตสึจะสังเกตสายตาผมได้ เจ้าตัวมองตามไปแล้วมองสลับกับหน้าผมทำให้ผมสะดุ้งโหยง นี่ผมจะโดนหาว่าโรคจิต

หรือน่าขยะแขยงไหมเนี่ย

“ชอบเสื้อนี่เหรอบราเธอร์?

“อ่ะ ไม่หรอก หน้าอกนายน่ะ

เอ้ย!!?แล้วจะเผลอตอบไปทำไมเล่าาาา!! แบบนั้นคารามัตสึได้ทำหน้ามองแหยงๆใส่แน่ๆ

“จับไหม?

“เอ๊ะ

แต่ผิดคาดมาก เจ้าตัวยังคงทำสีหน้าปกติแล้วเอามือมาจับอกผมก่อนซะอีก

“อยากมีอกผายใช่ไหมล่ะมายบราเธอร์ อกนายยังเล็กอยู่เลยนะ รู้ไหมนี่เป็นพอยต์ที่สาวๆเขาชอบเชียวล่ะ!

จะบอกว่าของแบบนั้นแม้แต่พวกเกย์กระเทยหรือใครมันก็ชอบหมดไม่ใช่หรือไง ความดูดีของร่างกายก็เป็นคติอกผายไหล่ผึงนั่นล่ะ 

เจ้าตัวมีครบหมดกลมกลึงแน่นตึงจนน่าบีบจับ รูปร่างคารามัตสึไม่ใหญ่ไป ขนาดพอเหมาะพอดีมากด้วย

เจ้าตัวละมือออกจากอกผมแล้วเลื่อนเก้าอี้มานั่งตรงหน้า นี่กะจะให้จับจริงๆเหรอ พระเจ้า ผมใจไม่ดีเลย ครั้งแรกแค่ลูบตอนเขากลับ 

นี่จับได้ตรงๆที่อกด้วยเนี่ยนะ

อีกฝ่ายนั่งท่าเตรียมพร้อม คารามัตสึดูไม่ได้คิดอะไรเลย ใสซื่อซะจนน่ากลัว  เห็นแบบนี้โอกาสงามๆจะพลาดได้ไง เจ้าตัวเล่นเสนอ

เองด้วยนี่นา ผมจึงวางมือลงบนอกซ้ายของเขา

เสียงหัวใจของคารามัตสึเต้นตึกตักเป็นจังหวะปกติ ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยจริงๆด้วย ไม่งั้นไม่เต้นคงที่แบบนี้หรอก

ผมเริ่มลูบอกแน่นตึงเสื้อนั่นเบาๆจนกระทั่งเผลอบีบหมับลงไป มันเต็มไม้เต็มมือมากแน่นๆนิ่มๆ น้ำลายผมจะไหลออกมาแล้ว

คารามัตสึนั้นสะดุ้งนิดหน่อย คงจะตกใจแต่เขาไม่ว่าอะไรผมจึงลองยกอีกมือบีบหน้าอกของคารามัตสึดู เต็มมือดีมาก ณ ตอนนี้ผม

ตื่นเต้นจนโจโรน้อยชักจะลืมตาตื่นขึ้นมาเล็กๆ ยิ่งบีบยิ่งน่าขยำแรงๆ

เพียงแต่ฝ่ายคารามัตสึเริ่มงอตัวลงเหมือนจะอยากหลบ ผมเลยยอมละมือออกมา


“นายนี่สุขภาพดีจริงๆเลยนะเนี่ยคารามัตสึ สงสัยต้องเอาอย่างบ้างแล้วล่ะน้า”

ผมถอนหายใจพูดแล้วเอามือจับแปะๆช่วงอกตัวเอง

“ระเหรอ อ่า!ก็ดีล่ะนะ”

คารามัตสึแก้มแดงขึ้นมาเล็กน้อย แล้วพยักหน้ารัวๆเห็นด้วยกับละครตบตาของผม ใสๆซะจริง ผมหลอกบีบหน้าอกหรอกนะ แต่ก็

ทำให้รู้ว่าคารามัตสึนั้นยั่วยวนไปทั้งตัว ไม่แปลกที่เหล่าพี่น้องจะเปลี่ยนไปขนาดนั้น


แต่ก็นะ


คงจะมีคำถามว่าทำไมถึงเปลี่ยนแปลงไปได้อย่างประหลาดคารามัตสึไปทำอะไรมากันนะ


.

.

‘Day 8’ คารามัตสึยอมให้ผมจับหน้าอก ด้วยความใสซื่อ ไม่รู้ตัวซักนิดว่าผมคิดที่จะเริ่มงาบเขาแล้ว ส่วนคนอื่นๆวันนั้นทุกคน

พร้อมใจกันกลับเย็นหมด ทุกคนทำตัวปกติดี แต่ผมก็มองออกว่าทุกคนคงจะเริ่มอยากเคลื่อนไหวอะไรบ้างแล้ว….

 

……………


…….



เข้าสู่สัปดาห์ที่สองใกล้สัปดาห์ที่สามแล้ว เกือบร่วมเดือนที่บรรยากาศของพวกเรามันอยู่ในช่วงอึดอัด เห็นชัดจนคารามัตสึออกปาก

ถามว่ามีอะไรกันรึเปล่าด้วย เพียงแต่คำตอบที่ได้คือความเฉไฉของทุกคน

คารามัตสึแอบมาถามผมที่วางตัวได้ปกติที่สุด ผมทำเพียงยิ้มรับแล้วส่ายหน้าเบาๆบอกว่าไม่รู้เหมือนกัน แต่ทุกคนก็แปลกไปจริงๆ

นะ เจ้าตัวพยักหน้าและเย็นวันนั้นเขาก็ออกไปเดินเล่นข้างนอกแบบปกติ


อ่าจะว่าไงดี สถานการณ์แย่ลงล่ะมั้ง ความลับของแต่ละคนชักจะปิดไม่อยู่แล้ว

“อยากเข้าห้องน้ำ

ผมพึมพำเบาๆแล้วอ้าปากหาวขณะที่เพิ่งตื่น นี่กี่โมงแล้วนะ ทุกคนยังหลับอยู่เลยแสดงว่าคงยังไม่เที่ยง ครั้งนี้ผมตื่นเช้าสุดคนแรก

หรอกเหรอเนี่ย

“หืม

สายตาปรือๆกวาดมองไปรอบห้องที่มีฟูกปูอยู่ทั่ว พบว่าที่นอนของคารามัตสึไม่มีใครนอนอยู่


…..


เมื่อคืนก็ไม่มีเสียงคนเดินด้วยนี่นา หรือว่ายังไม่กลับ?

แต่อีกที่อิจิมัตสึก็ไม่อยู่ด้วยเหมือนกัน แต่เจ้าตัวเขานอนที่นี่นะเมื่อคืนนะ

ผมละความสงสัยไปแล้วลุกไปเข้าห้องน้ำซะก่อน นึกในใจไปเรื่อยว่าทุกคนจะจัดการความต้องการคารามัตสึของตัวเองได้ยังไงกัน

นะ


“อ๊ะ….

“อ๊ะ….

ผมเจออิจิมัตสึกำลังช่วยตัวเองในห้องน้ำครับ ดังนั้นผมจึงปิดประตูแล้วยืนรออยู่ข้างนอกด้วยความสงบ

…..

ไม่นานประตูห้องน้ำก็ถูกแง้มออกช้าๆ  อิจิมัตสึออกมาเงียบๆโดยไม่พูดอะไร ถึงแม้ขมับที่หัวของเขาจะมีเหงื่อซึมกังวลอยู่บ้างก็ตาม 

ผมมองตามไปเล็กน้อยรู้สาเหตุอยู่แล้วล่ะ

 ตัวผมกำลังจะเข้าห้องน้ำ ถ้าไม่ติดตรงที่ว่ามือข้างที่อิจิมัตสึเขาเอาหลบๆอยู่นั้นมันมีของแรร์อยู่ในมือ

“นั่นมันผ้าขนหนูที่คารามัตสึใช้….

ผมจงใจหลุดปากพูดไป เอ่ยถึงผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กในมือเขาที่คารามัตสึมักใช้เช็ดตัวหรือปิดส่วนล่างไว้ประจำในโรงอาบน้ำ อิจิ

มัตสึรีบหันมองทันทีที่ผมพูด

“มะไม่ใช่!!!นี่ของฉัน!

แล้วจ้าตัวก็วิ่งไป ท่าทางแบบนั้นมันดูออกง่ายจนน่าขำมากเลย เอาล่ะสิ อิจิมัตสึเป็นหนักแล้ว ควบคุมไม่ได้จนเอาของใช้คารามั

ตสึมาสำเร็จความใคร่เชียว

“เป็นวิธีที่ไม่เลวนะ”

แต่ก็นับว่าฉลาด ไม่งั้นความอดทนน้อยอย่างอิจิมัตสึมีหวังข่มขืนคารามัตสึที่นอนอยู่ด้วยใกล้ๆแน่ๆ ถึงแม้ว่าช่วงนี้คารามัตสึจะไม่อยู่

ติดบ้านมากที่สุดคนเดียวก็เถอะนะ อิจิมัตสึคงไม่มีทางปล้ำคนนอนข้างๆได้หรอกถ้าเขาไม่มานอนน่ะ

จะว่าไป….. หมู่นี้คารามัตสึเองหายไปไหนกันนะ

 

……………

…….

เพราะความข้องใจ เมื่อวานคารามัตสึกลับมาในตอนเที่ยง พวกเราตื่นพอดิบพอดี เจ้าตัวบอกว่าไปล่าปลาดิบมาล่ะ! แล้วก็ชูปลาสด

ที่ตกได้มา วันนั้นคุณแม่จึงทำซาชิมิให้พวกเรากินกัน

แต่ในความคิดของผม ถึงแม้ที่ตกปลานั่นจะเปิดแทบจะ 24 ชม.เลยก็เถอะ ผมว่าคารามัตสึไม่น่าจะไปที่นั่นติดต่อกันขนาดนั้น

คนขี้สงสัยอย่างผมจึงแอบตามคารามัตสึออกมาเดินเล่นในตอนเย็น….

…..

บางทีผมก็คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่ ในตอนนี้ผมใส่ผ้าปิดปากแว่นดำและหมวกแก็ป พร้อมทั้งอยู่ในชุดไปรเวทเรียบร้อย ดูผ่านๆ

เหมือนคนน่าสงสัย แต่ก็เอาเถอะ พรางตัวได้นี่นา!

ผมตามคารามัตสึมาจนถึงซอยตัน อันที่จริงแถวนี้เป็นย่านเริงรมภ์ด้วย ถึงบอกมาเดินเล่นจะมาเดินที่ไหนก็ได้ก็เถอะนะ แต่คารามั

ตสึคงไม่บ้ามาเดินเล่นในซอยตันหรอกมั้ง แล้วเหมือนเขากำลังรอใครบางคนอยู่


รอคนในซอยตัน…?

อันนี้ผมแทบไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องเป็นที่นี่ หรือหมู่นี้คารามัตสึพาสาวออกเดท ไม่ก็ได้แอ้มสาวแล้วเลยมีออร่าเปล่งประกาย แต่

สาวที่ไหนจะมานัดหนุ่มในซอยตันกันล่ะ อย่างคารามัตสึเองก็ไม่นัดใครแถวนี้หรอก นอกจากมันจะเป็นย่านเริงรมภ์แล้วแถวนี้โรงแรม

ก็มีเยอะแยะเลยด้วยเนี่ยนะ

“รอนานไหมคารามัตสึ”

ขณะที่ผมกำลังใช้ความคิดเสียงแปลกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาทำให้ผมรีบหันขวับไปมอง ชายวัยทำงานที่ยังดูหนุ่มแน่นเขาสวมเสื้อโค้

ทยาวสีน้ำตาลแก่เดินไปหาคารามัตสึที่อยู่ในชุดหนังกับแว่นกันแดดที่แสนเจ็บปวดนั่นอย่างเคย

อีกฝ่ายที่มาใหม่ดูเป็นคนมีภูมิฐานดีมาก ผมจัดทรงเรียบดำขลับอายุดูราวๆ 30 ได้ แต่ความคิดนั้นก็แตกสลายไปทันที ภูมิฐานดี

อะไรนั่นบ้าทั้งเพ ทันทีที่เขาเอ่ยทักคารามัตสึ สิ่งแรกที่ทำคือการโอบเอวคารามัตสึจูบทันที

ผมที่แอบมองอยู่มุมตึกนั้นเห็นภาพพวกนั้นชัดเจน พวกเขาแลกลิ้นจูบกัน และคารามัตสึเองก็มีสีหน้าเคลิบเคลิ้ม กลับจูบตอบไปด้วย 

ซักพักมือของพวกเขาเริ่มลูบกันเอง โดยที่ไอ้แก่วัย 30 นั่นจงใจบีบบั้นท้ายคารามัตสึให้เจ้าตัวละจูบร้องเสียงหลงเสนาะหู

เสียงหวานด้วย…. ยอมด้วยงั้นเหรอ….


“ช่วงนี้เจอกันบ่อยแท้ๆเป็นขนาดนี้เชียว ปลาสดที่ให้คราวที่แล้วอร่อยไหม

“ครับ….อร่อย

“จริงเหรองั้นวันนี้อยากได้อะไรไหม..

เสียงเขาพูดกระซิบกันแต่ซอยตันนี้ก็ทำให้เสียงก้องจนผมได้ยิน แต่การกระทำไอ้แก่นั่นมันน่าหงุดหงิดมาก เขากระซิบข้างหูคารามั

ตสึในขณะที่มือปลาหมึกไม่หยุดจับต้องร่างกายของเขา ผมกำมือแน่นอยากซัดปากหวานๆไอ้แก่นั่นให้เลือดกลบ แต่โผล่ตอนนี้ไม่ใช่

เรื่องดีต้องคอยดูต่อไปก่อน

“อยากไปโรงแรมกับคุณ

น้ำเสียงคารามัตสึราวกับโดนชักพา ใบหน้าเจ้าตัวหยาดเยิ้มและมีความต้องการอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งทำให้ผมรู้สึกของขึ้น…. ความ

สัมพันธ์นั่นมันอะไร?

“เด็กลามก

จบประโยคอีกฝ่ายหยิบแบงค์หมื่นเยนหลายใบออกจากกระเป๋าสตางค์แล้วยัดเข้าไปในขอบกางเกงของคารามัตสึ

 

ผมเบิกตามองเหตุการณ์เหล่านั้นและมันถูกบันทึกทุกอย่างไว้ในมือถือของผมหมดแล้วด้วย

 

หลังจากนั้นผมก็รีบเดินออกจากตรงนั้น ก่อนที่จะเห็นอะไรที่มันน่าหงุดหงิดมากกว่านี้  ทั้งๆที่คารามัตสึเป็นของผมแท้ๆ….

ไม่สิ….

ทั้งๆที่คารามัตสึเป็นของพวกเราแท้ๆจะไม่ให้ใครแย่งเด็ดขาด

.

.

ผมถึงบ้านในตอนกลางคืนตอนทุ่มกว่าๆ โอโซมัตสึที่เห็นผมคนแรกก็เอ่ยถามมาว่าเป็นยังไงบ้างไปคอนเสิร์ตเนียจังมาเหรอ? แต่งตัว

เหมือนคนโรคจิตเชียวแว่นดำนั่นมันอะไรกันน่ะ

อานั่นสิเนียจังนี่ใครแล้วนะ? ของพรรค์นั้นไม่อยู่ในสมองผมอีกแล้ว ผมกรอกสายตามองเพดานแล้วกัดริมฝีปากอย่างหงุดหงิด

ใจ ส่วนพวกหมวกแก็ปแว่นดำที่ลืมถอดออกก็ปาทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี โทโดมัตสึจึงเป็นคนที่ถามคนถัดไปว่าผมเป็นอะไร ขี้เกียจพูด

ผมจึงโยนมือถือที่เปิดคลิปที่อัดไว้นั้นไปให้โทโดมัตสึ

ไม่นานเราก็นั่งดูคลิปกันทุกคน….

หากให้ถามว่าผลคือยังไง?


…….

“ฉันจะไปลากคอมันกลับมา”

เสียงนิ่งๆทว่าสายตาอิจิมัตสึเบิกโพล่งอย่างน่ากลัวล้วนมาจากจิตสังหารราวกับกำลังอยากฆ่าใครบางคน เขาลุกพรวดขึ้นมาโดยที่

คลิปยังไม่ทันจบดีคงจะหวังไปตามมาเดี๋ยวนั้น

“ไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่รู้ไปโรงแรมไหนไม่ใช่รึไง แล้วนายก็เข้าโรงแรมโดยที่ไม่มีเงินไม่ได้นะอิจิมัตสึ”

“แล้วทำไมแกไม่ตามไปลากคอมันกลับมาซะเองเล่า!

“ขืนทำแบบนั้นฉันเผลอฆ่าไอ้แก่นั่นแน่ๆ

ผมตอบออกไป…… อิจิมัตสึถึงจะยอมเงียบแล้วนั่งลงที่เดิม

…….เพราะงั้นฉันถึงถ่ายคลิปมาให้ดูแทน โดยที่ไม่ถ่ายตามไปจนจบ ไม่พาคารามัตสึกลับมา”

“โง่ชัดๆ

“แต่ผมว่าดีแล้วล่ะ”

อิจิมัตสึสถบด่าออกเถียงกลายๆ แต่ประโยคถัดไปพวกเราก็ต่างหันมองไปทางจูชิมัตสึเป็นตาเดียว

“ก็ถ้านี่ซังไม่ได้ถ่ายมา พวกเราอาจจะไม่เชื่อก็ได้ อีกอย่าง……เป็นผมก็จะฆ่ามัน..

เทนชิตัวน้อยของพวกเราในวันนี้ยิ้มพูดอย่างปกติแต่ท่าทางของเขาไม่ได้ปกติเท่าไหร่ด้วยความที่ว่าปกติเกินไปนั่นล่ะมันเลย

ดูน่ากลัวสำหรับจูชิมัตสึ เขาเองคงหงุดหงิดอยากคลั่งไม่ต่างจากผม

“คือว่านะนี่ซัง

“อะไรเหรอโทโดมัตสึ

….ผมอยากจะรู้เหมือนกันน่ะ ทำไมทุกคนถึงหงุดหงิดขนาดนั้น”


……..

……..

เพราะไม่รู้จะตอบยังไงทุกคนเลยนิ่งเงียบและนั่งเฉยกันไป ทำไมถึงหงุดหงิดน่ะเหรอ………จะว่าไปนั่นก็เป็นคำตอบที่ง่ายๆเลย แต่

จะรู้ตัวกันรึเปล่านี่สิ

“ทุกคนก็ต้องการคารามัตสึนี่ซังแบบผมเหมือนกันใช่ไหม”

!!?

“อยากได้ใช่ไหม? ทุกคนตอนนี้แปลกๆไปกันบ้างรึเปล่า? อยากทำอะไรกับคารามัตสึนี่ซังในตอนเขาหลับรึเปล่า? ตอนอาบน้ำล่ะ? 

ใครสังเกตร่างกายเขามากี่ส่วนแล้ว? ใครช่วยตัวเองเพราะคารามัตสึนี่ซังบ้าง?

…….

….ทุกคนอยากที่จะทำมันใช่ไหม เอาคารามัตสึนี่ซังมาเป็นของตัวเอง ต้องการมากๆ เป็นกันหมดใช่ไหม?

โทโดมัตสึเอ่ยออกมาได้ตรงใจกับทุกคนมาก ไม่ว่าจะเป็นอาการอะไรดูเหมือนพวกเราจะได้รับและเป็นมันกันทั้งหมดนั่นล่ะ ดังนั้นเรา

จึงเงียบกัน

แต่ถ้าเราต้องการขนาดนั้น ผมก็คิดเหมือนกันว่าเราจะทำยังไงกันดี ต้องการพี่รองของตัวเองขนาดนี้เราควรจะทำยังไงกันดี


“อ๋อ ที่แท้คารามัตสึก็ขายตัวนี่เอง”

พวกเราเงียบไปซักพัก โอโซมัตสึเป็นคนที่เอ่ยออกมาในประโยคถัดไป

….แต่ขายตัวด้วยความเต็มใจด้วยนี่นะ ดูจากในนี้เจ้าตัวดูชอบมากด้วย”

เพราะมันใช่เลยไม่มีใครกล้าเถียง สีหน้าในคลิปของคารามัตสึทั้งคำพูดมันฟ้องออกมาได้ดี และแน่นอนว่าไม่เคยมีใครเห็นสีหน้าของ

คารามัตสึแบบนี้มาก่อนอย่างแน่นอน

“สีหน้าแบบนี้ ตาลุงนั่นเห็นอยู่คนเดียวสินะ ไม่ยุติธรรมเนอะว่าไหม แล้วที่คารามัตสึหายไปตอนเย็นแล้วกลับมาดึกๆไม่ก็ไม่กลับ

มาเลยนี่เพราะไปโรงแรมเองน่ะเหรอ ตลกจังเลยนะ”

……นายจะพูดอะไรกันแน่โอโซมัตสึ”

ผมเอ่ยถาม อีกฝ่ายที่เอาแต่พูดอย่างยิ้มๆเท้าคางมองหน้าจอมือถือผมแล้วย้อนดูคลิปไปอย่างเงียบๆ คนที่เหลือก็ต่างตั้งใจรอฟังพี่

คนโตของบ้านอย่างใจจดใจจ่อ

 

“ช่วงนี้เจอกันบ่อยแท้ๆเป็นขนาดนี้เชียว ปลาสดที่ให้คราวที่แล้วอร่อยไหม

 

“ครับ….อร่อย

 

“จริงเหรองั้นวันนี้อยากได้อะไรไหม..

 

“อยากไปโรงแรมกับคุณ

 

คลิปนั่นจบลงอีกครั้งหนึ่ง พวกเราต่างเงียบและสะกดอารมณ์โทสะไว้…. เพราะนั่นมันคือของของเรา…. ของเราแท้ๆแต่มันกลับ

ได้แตะต้องแบบนั้นน่ะ..

“เราจะ ข่มขืน คารามัตสึ

“ห๊ะ!?

ถึงจะบอกว่าต้องการมากแค่ไหนก็เถอะ จู่ๆมาบอกให้ข่มขืนกันเถอะอะไรทำนองนั้นมันอดจะตกใจไม่ได้ โอโซมัตสึก็ดันพูดด้วยสีหน้า

ยิ้มแย้มแบบนั้นอีก บ้าไปแล้วรึไงเนี่ย

“นายบ้าไปแล้วหรือไง ข่มขืนแบบนั้นอาชญากรรมนะเฟ้ย!

“แล้วยังไงล่ะ”

“ก็ไม่ต้องแล้วยังไง มันสมควรไหมห๊ะ!?

“ก็ฉันจะทำ

คำพูดเอาแต่ใจนั่นทำให้ผมมองเหวอ ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยคิดอยากจะลองทำหรอก แต่ว่า ถ้าโอโซมัตสึจะทำให้ได้แบบนั้น แล้วคนอื่น

ล่ะ

“ผมเอาด้วยนะ”

“จูชิมัตสึ

“ก็เขาต้องเป็นของผมเหมือนกันนี่นี่ซังน่ะ…..

…….

“ฉันจะมัดมัตสึเฮงซวยนั่นไว้เอง

ผมหันมองคำพูดที่สนับสนุนพร้อมตั้งใจที่จะทำของอิจิมัตสึทันที หน้าตาเขาไม่ได้เล่นๆ ไม่นิ่งเฉย แต่น่ากลัว

“ผมก็ด้วย….ถ้าให้พูดตรงๆไอ้แก่นั่นไม่คู่ควรกับพี่ชายหรอกนะ เขาเป็นของเราใช่ไหม”

“ใช่ ถูกแล้วโทโดมัตสึ”

โอโซมัตสึหัวเราะแล้วลุกเดินไปตบบ่าโทโดมัตสึ ชักจูงอย่างง่ายดาย นี่ซังบ้านเรานี่ปีศาจดีๆชัดๆ เรื่องเลวๆนี่ชักจูงกันง่ายจริงๆเลยให้

ตายเถอะ

“แล้วนายล่ะโจโรมัตสึ

“ไม่บอกก็เอาด้วยอยู่แล้ว”

แต่ถึงโอโซมัตสึจะชักจูงเก่งยังไง นอกจากเรื่องนั้น คือความต้องการของพวกเราพี่น้องมันตรงกัน

 

คารามัตสึน่ะเป็นของพวกเรา

 

แม้ผมจะสงสัยว่าทำไมก่อนหน้านี้พวกเราจึงเมินเฉยคารามัตสึ ตัวผมนั้นคิดเสมอว่าเพราะคารามัตสึมีแรงดึงดูดนั่นล่ะ มันเลยเลือกที่

จะเมินเฉยก็เป็นได้ คำว่าพี่น้องมันจะมีไปตลอด ไม่อยากให้มันเปราะแตกไปอย่างง่ายๆหรอกนะ….


แต่คำพูดสวยหรูนั่นก็สิ้นสุดที่ตรงนี้นั่นล่ะ


.


.


.


.


.

“กลับมาแล้ว อ้าว ทุกคนยังไม่นอนหรอกเหรอ

“อ้าว คารามัตสึนี่ซังกลับช้าอีกแล้วนะ”

“โอ้วว กลับมาแล้วเหรอคารามัตสึนี่ซัง”

“เหอะ….. ชักช้า..

“ไง คารามัตสึ ช้าเหมือนเดิมเลยนะ”

“เนอะ แต่ก็เอาเถอะ นี่ซังน่ะ เตรียมของไว้พร้อมแล้วล่ะ!

 

ในคืนนั้น เป็น Day 1 ที่ผมจะเริ่มบันทึกเรื่องราวใหม่ของคารามัตสึ

 เอตั้งชื่อวันด้วยดีไหมนะ

อ้อ ก็ดีแฮะ งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน

 

.

.

.

 

Day 1 กักขังคารามัตสึวันแรก

 

 

 

 





***ปอลิงอีกรอบของอีกรอบ---- ถ้าอยากให้มีตอนต่อเราจะดูจากคอมเม้นนะคะว่าผลตอบรับดีไหม เนื้อเรื่องจะค่อนข้างรุนแรงในฐานะการกังขังหน่วงเหนี่ยวคารามัตสึนะคะ---- ถ้าเกิดได้ทำต่อเรื่องยาวขึ้นมาจริงๆโปรดทำใจไว้ก่อนค่ะ พอดีคนแต่งกามหนักไปหน่อยค่-----55555 #มีความต้องการที่จะรังแกคารา----





ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Tamago_Yo จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

57 ความคิดเห็น

  1. #57 Luther.R (@Thuntikaplang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 11:03
    อยากอ่านต่อค่ะ
    #57
    0
  2. วันที่ 18 เมษายน 2561 / 22:10
    คิดถึงเลยย้อนกลับมา;;
    #56
    0
  3. #55 NimbusNero (@Tarnero) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 18:50
    อยากอ่านต่อค่ะ!
    #55
    0
  4. #54 newzchan123 (@newzchan123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 12:33
    รอ!!!ผมจะรอนะฮะะะ ทำต่อไปปปข้าอยากดูฉากนั้น=,,=(?)
    #54
    0
  5. #53 Im-y2 (@Im-y2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 20:19
    สดชื่นมากค่ะ5555เล่นเอาซะแฟนเกิร์ลไปวิ่งเล่นบนทุ่งลาเวนเดอร์เลยค่ะ555
    #53
    0
  6. #52 Boonya
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 14:28
    Rคือดีมากกกกกก อยากอ่านต่อเลยทีเดียว
    #52
    0
  7. วันที่ 9 เมษายน 2560 / 21:43
    อยากอ่านอ่าค่าาาาาาา //ปิดหน้าแปป
    #51
    0
  8. #50 karamatsu_girl2547
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 11:16
    อยากได้ตอนต่ออออออออ สนับสนุนให้มีตอนต่อค่ะะะะะ (การสนับสนุน)การทำร้ายคาราจัง เป็นหน้าที่ของ แฟนเกิร์ลคนนี้ค่ะ!!

    //พูดพร้อมเอาโดทำลายตับฟาดลงกับโต๊ะอย่างก้าวร้าว---//

    #สนับสนุน
    #50
    0
  9. วันที่ 28 มกราคม 2560 / 22:08
    สุดยอดดดดด ฟินมากกกกกกกกก
    #49
    0
  10. #48 Ning Nong (@ningnong321) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 16:04
    ฟินอ่าาา
    #48
    0
  11. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 21:22
    ว้าววววว ไม่น่าเชื่อ เป็นแค่ไดอารี่แท้ๆ สนุกมากเลยค่าาาา ตกใจนิดๆ ที่คาราทำแบบนั้น มิน่าทำไมยั่วนักนะ อยากอ่านต่อ ค้างเลยยยย
    #47
    0
  12. วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:23
    พะ...พะ....เพิ่งมาอ่าน ตกลงมีต่อหรือยังอาคะ? ชอบมากๆเลยค่ะ แง ใช่แล้ว คาราจังน่ะเป็นที่ต้องการ แล้วก็น่ารังแกที่สุด (ขอโทษนะคาราจัง) ชอบมากที่คนบรรยายเป็นโจโรค่ะ มันรู้สึกได้ฟีลยิ่งกว่าใคร ทำไมไม่รู้สิเรารู้สึกว่าโจโรนี่แหละดาร์กสุดในหมู่พี่น้อง สงสัยเพราะดาร์กมีสมอง ฮา

    ตกลงมีต่อยังอาคะ? แง
    #46
    0
  13. #45 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 15:22
    มีต่อเถอะ
    #45
    0
  14. วันที่ 29 กันยายน 2559 / 17:04
    ต่อเถอะะะะ ;;/////-/////;; ค้างมากกก ฮือออออ
    #44
    0
  15. วันที่ 19 กันยายน 2559 / 07:26
    มาต่อเถอะนะคะ อยากอ่าน
    #43
    0
  16. #42 FoNG Sharpshooter (@parties-pkw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 10:44
    มาต่อเถอะนะะ เนื้อเรื่องคือดีงาม ฟินนาเล่ค่ะ
    #42
    0
  17. วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 22:31
    อยากอ่านนนนนนgg9j'9jvg5bff
    #41
    0
  18. #40 takanezaa (@takanezaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 16:26
    มาต่อเถอะค่ะ ใจจะขาดอยากอ่านจะแย่อยู่แล้ว????
    #40
    0
  19. วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 08:23
    ....นี่คือความรู้สึก...ของคนที่อ่านจบ...>>มาต่อเดี๋ยวนี้ค่ะ!!! ไม่ต่อ้ดี๋ยวหนูจะไปบึ้มบ้านไ---- แค่กๆ

    ต่อด่วนค่ะ ไม่ต่อจะนัดคนมาพร้อมใจกันพลัดเม้นค่---- #ผิดมาก
    #39
    0
  20. วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 12:15
    ขอต่อค่ะ
    #38
    0
  21. วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 01:46
    ขอต่อเบย---

    #37
    0
  22. วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 01:38
    ขอต่อเถอะะะะะะะะะะะะนะฮะะะะะะะกราบงามๆเลย
    #36
    0
  23. #35 VKkung
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 01:08
    ต่อนะฮับบบบ

    #35
    0
  24. วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 01:16
    น่าเรื่องน่าติดตามมากเลยค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 กรกฎาคม 2559 / 01:16
    #34
    0
  25. วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 01:15
    มาต่อเถอะนะคะ มันค้างมากกกก //ก้มลงกราบ
    #33
    0