ทาสรัก ปรารถนาอสูร / สนพ สมาร์ทบุ๊ค ตีพิมพ์ จบแล้วค่ะ

ตอนที่ 3 : ปรารถนาเถื่อน100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    17 ต.ค. 53

 


ภายในห้องแต่งตัวของสาวโคโยตี้ยามนี้ ดูจะวุ่นวายไปไปหมด ต่างคนต่างเดินกันไปมา บ้างก็ทำผม แต่งหน้าแต่งองค์ทรงเครื่อง เลือกเสื้อผ้าประทินผิวพรรณให้ดูมีเสน่ห์ยามต้องแสงไฟ และอีกสารพัดที่พวกเธอจะตบแต่งมาเรียกร้อง เอาใจลูกค้า ผู้หญิงหลายคนที่ทำงานที่นี้ จะว่าไปแล้วก็แทบจะทุกคน    ที่นอกจากการเป็นโคโยตี้แล้ว พวกเธอยังมีงานพิเศษที่ทำเพื่อหารายได้กันทุกคืน .. ขายตัว การออกไปกับแขกที่เพิ่งจะพบปะรู้จักกันเพียงข้ามคืน ถ้าข้อเสนอถูกใจ พวกเธอก็สามารถสนองให้ได้เหมือนกัน เพราะงานนี้ดูจะสบายกว่าการออกไปยืนเต้นเป็นชั่วโมงๆ เพื่อแลกกับเงินเพียงเล็กน้อยถ้าเทียบกับการทนฝืนใจไปค้างแรมกับผู้ชายแปลกหน้า


          " นังหลี นั่งทำหน้าอย่างกับถูกหมามุ่ยอย่างนั้นแหละ เป็นอะไรมิทราบย่ะ หน้าตาก็ยังแต่งไม่เสร็จ อีกสองคนก็ถึงคิวแล้ว หน้าซีดอย่างกับศพแบบนี้ ขืนขึ้นไปมีหวัง 500 ก็ไม่ได้ "

สาวสวยจัดจ้านแต่งอกทรงเครื่องด้วยชุดบิกินีสีแดงเพลิง ขับผิวให้ดูโดดเด่น แม้จะทำงานที่นี้มาหลายปีแล้วก็ตาม ก็ยังสามารถเรียกลูกค้าได้เหมือนเด็กสาวทั่วไป ดีไม่ดีจะได้ลูกค้ามากกว่าได้ซ้ำ ก็เธอดูแลตัวเองได้ดี แถมยังมีเทคนิคมัดใจลูกค้าได้เสียอีก


         " หลีเจ็บขา น่ะเจ๊ เมื่อวานถูกรถเฉียว สงสัยขาเท้าจะแพลง ตอนนี้ยังปวดไม่หายเลย "

คนตัวเล็กในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำกล่าวพร้อมกับส่งมือเล็กไปบีบนวดข้อขาตัวเอง เพื่อช่วยบรรเทาความเจ็บปวดที่โจมตี


           " แล้วจะเต้นไหวไม่เนี่ย นังหลี คนสมัยนี้ก็นะ ขับรถยังมาเบียดเบียนคนเดินอีก ถ้าเป็นเจ๊นะ จะถอดส้นสูงปาให้รถบุบไปเลย"

คำพูดของคนข้างๆ ทำให้ใบหน้าหวานหลุดหัวเราะออกมาด้วยความขำขัน ใจจริงเธอก็อยากที่จะทำแบบที่เจ๊แกพูด แต่กว่าจะลุกขึ้นได้รถคันนั้นก็แล่นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว


          " หันหน้ามานี่สิย่ะ เดี๋ยวเจ๊จะลงทุนแต่งหน้าให้ แต่ถ้าได้ทริปเยอะ แบ่งด้วยล่ะ "

สิ้นคำพูดใบหน้าหวานก็หันไปตามมือที่ประคองหน้าอยู่ ไม่ต้องรอคำอนุญาตใดๆทั้งสิ้น หลีเองก็ปล่อยให้สาวรุ่นพี่แต่งหน้าให้ตามใจชอบเพราะรู้ดีว่า ฝีมือการแต่งหน้าของเจ๊แกไม่เคยเป็นสองรองใคร


           ไม่นานนัก สาวน้อยในชุดเมดญี่ปุ่นสีชมพู่ที่แสนจะเซ็กซีก็พร้อมที่จะขึ้นโชว์ ใบหน้าที่ตบแต่งอย่างอ่อนหวานนั้น ทำให้วันนี้หลีดูมีเสน่ห์แบบไร้เดียงสา จนคนเจียระไนอดที่จะชื่นชมในความอ่อนเยาว์ไม่ได้

" รีบไปได้แล้ว อีก 10 นาทีก็ต้องขึ้นโชว์แล้ว เดี๋ยวพวกตัวอิจฉาก็มาฉีกอกเอาหรอก "

"งั้นหลีไปก่อน ขอบคุณนะเจ๊ "

หลีกล่าวจบก็ลุกขึ้นแล้วโขยกขาเดินทันทีด้วยความเจ็บ แค่ลุกยืนก็ปวดแปลบถึงกลางใจแล้ว วันนี้เธอต้องเต้นตั้ง 4 รอบไม่แย่หรือนี่


           ทางเดินแคบๆ ที่เชื่อมจากห้องแต่งตัวไปสู่เวทีด้านนอกนั้นมีเพียงแสงไฟสลัวๆให้พอมองเห็นทาง ซึ่งหลีเองก็เดินเข้าออกที่แห่งนี้มานานนับ 4 เดือน จนคุ้นชินเส้นทางเสียแล้ว ร่างเล็กรีบเดินให้เร็วที่สุดเพราะใกล้จะถึงเวลาแสดง เธอรู้ดีว่าที่แห่งนี้ ทุกคนพร้อมที่จะกำจัดคู่แข่งเสมอ เด็กใหม่ก็มากที่มาสมัครงานกันแทบทุกวัน ดังนั้นถ้าใครไม่พร้อมก็ต้องถูกขจัดออกจากขบวนโดยสารแห่งนี้ทันที

ยังไม่ทันที่หลีจะเดินถึงประตูทางออก ชายฉกรรจ์ชุดดำก็โพล่ออกมาต้อนรับเธอด้วยสีหน้าสีตาดุดัน แล้วขวางทางเธอไว้อย่างนั้นไม่ให้เธอได้ออกไปด้านนอกได้


          ดวงตากลมตาฉายแววตกใจเมื่อกลุ่มฉายฉกรรจ์เดินใกล้เข้าหาเธอ แล้วพยายามต้อนเธอไปที่มุมหนึ่งของทางเดิน หวาดกลัว ใจเสีย ภายในใจคิดอย่างเดียวที่จะทำอย่างไรให้รอดพ้นจากสถานการณ์แบบนี้ เธอเอาตัวรอดได้เสมอ เพราะทุกครั้งที่เธอเจอผู้ชายจะข่มเหง ลวนลามนั้น ไม่ได้มาเป็นกลุ่มมากขนาดนี้ และสถานที่แห่งนี้ก็สงวนสิทธิ์ไว้ให้เฉพาะพนักงานเท่านั้น

หลีกวาดสายตาอย่างระแวดระวังแล้วหันหลังทันทีเมื่อคิดได้ว่าด้านหลังมีทางออกไปสู่โถ่งของลูกค้า ที่นั่นคนเยอะ พวกนี้คงไม่กล้าทำอันตรายเธอ


          " ถ้าไม่อยากตายก็หยุดอยู่ตรงนั้น"

ใบหน้าหวานมีสีหน้างุนงงระคนตกใจกลัว ขาหยุดนิ่งที่ไม่ไหวติง ถึงเธอจะคลุกคลีกับพวกขี้เหล้าเมายาและพวกผู้ชายร้อยเล่ห์ แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอประหม่าและกลัวจับใจถึงเพียงนี้ ลางสังหรณ์ไม่ดีเกิดขึ้นภายในจิตใจที่หวั่นไหว เงียบสนิทจนได้ยินฝีเท้าคู่หนึ่งเดินเข้ามาใกล้ ดวงตาหวานหลับตาแน่น เขาว่ากันว่าเวลาเรากลัว เรามักจะข่มตาไว้เพราะอย่างน้อยก็ไม่ต้องเห็นสิ่งน่ากลัวที่จะเกิดตรงหน้า หลีเองก็เหมือนกัน ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่ง สัมผัสได้เพียงลมหายใจอุ่นๆ กลิ่นน้ำหอมจางๆที่ดูมีเสน่ห์รายรอบอยู่รอบกาย


          " ลืมตาได้แล้ว แม่โคโยตี้ ฉันคิดว่าเธอคงไม่อยากตาย ทั้งที่ไม่เห็นคนฆ่าใช่ไหม "

น้ำเสียงยั่วเย้าอย่างถือดีกล่าวขึ้น เจ้าหล่อนเป็นใครกันถึงกล้ามาหลับหูหลับตาในขณะที่เขากำลังพูดด้วย  แล้วสายตาแกร่งก็สำรวจเรือนร่างของสาวน้อยตรงหน้าอย่างจงใจ ยิ่งเห็นใกล้ๆ ก็ยิ่งมั่นใจว่าว่าเธอแสนจะยั่วยวน และน่าลุ่มหลง ราฟาลคิดอย่างครึ้มใจอย่างจะสัมผัสริมฝีปากกระจับสวยสักครั้งว่ามันจะหอมหวานเหมือนกับน้ำผึ้งทะเลทรายไหม


         " คนทุเรศ ไม่มีมารยาท มองอะไรมิทราบ "

เสียงแหวกล่าวอย่างโมโหเมื่อลืมตาแล้วพบว่าใบหน้าครามครันอยู่ใกล้ชิดเธอจนแทบจะจมูกชนกัน มิหนำซ้ำสายตาเถื่อนดิบยังกวาดมองเรือนร่างของเธออย่างไม่เกรงใจเสียอีกด้วย


        "ฉันคิดว่าเธอชอบให้ผู้ชายมองเสียอีก อาชีพอย่างเธอ  ถ้าไม่มีผู้ชายจ้องก็คงไม่รุ่งหรอกมั้ง เธอควรจะขอบใจเสียมากกว่าที่ฉันอุตสาห์ลดสายตาไปมองผู้หญิงอย่างเธอ"

ราฟาลไม่พูดเปล่าแต่ยังต้อนร่างบางไปหลังชนผนัง แล้วนิ้วแกร่งก็จับชุดสวยของสาวน้อยตรงหน้าเล่นอย่างยั่วยวน  ซึ่งหลีเองก็ปัดมือแกร่งออกทันทีอย่างสุดจะทน รู้สึกได้ถึงกายที่สั่นด้วยความโกรธ สายตาปะทะเข้ากับสายตารัตติกาล มันน่ากลัว และแฝงไปด้วยความโหดร้าย เธอรู้สึกได้เช่นนั้น


          " ฉันจะดีใจมากกว่า ถ้าคุณเอาสายตาที่แสนจะสูงส่ง ไปมองที่อื่น กรุณาหลีกทางให้ฉันด้วย "

หลีกล่าวจบก็ขยับกายจะเดินทันที เธอสกัดกั้นอารมณ์ตัวเองเต็มที่ เพราะไม่อยากมามีปัญหากับแขกด้วยรู้ตัวดีว่า ถ้ามีปากเสียง โทษของเธออาจจะถึงไล่ออก เธอพยายามหลีกเลี่ยงแต่บุรุษตรงหน้าพยายามเผชิญหน้าด้วยการใช้ท่อนแขนทั้งสองยันผนังไว้กั้นไม่ให้เธอออก

ราฟาลขยับกายเข้าหาสาวน้อยที่ปรารถนาอีกครั้ง จนใบหน้าหล่อเหลามีเคราเล็กน้อยนั้นหายใจรินรดร่างบาง ใบหน้าหวานเบี่ยงไปทางอื่นทันที


         " เธออยากจะขึ้นเตียงกับฉันไหม  ฉันให้เธอได้ไม่อั้นนะและคงให้ได้มากกว่าผู้ชายที่เธอเคยนอนด้วยเสียอีก"

ราฟาลก้มลงกระซิบข้างใบหูสะอาด จมูกโด่งเป็นสั้นเคลียคลออยู่ที่พวงแก้มชมพู่ระเรื่อของกายสาวที่ถูกเขาตราตรึงพันธนาการไว้ขณะนี้  ราฟาลยิ่งรู้สึกสนุกเมื่อได้เห็นใบหน้าหวานแดงซ่าน จะด้วยความโกรธ หรือความอายก็ไม่รู้ รู้อย่างเดียวว่า สิ่งนั้นมันมากระตุ้นอารมณ์ของเขาให้แทบจะเตลิดเปิดเปิง


         " ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ ไอ้ทุเรศ ไอ้โรคจิต ปล่อยสิ "

หลีแทบจะกรี๊ดออกมาเมื่อได้ฟัง วาจาของผู้ชายตรงหน้า รูปร่างหน้าก็ดูดี จะว่าไปก็ถึงขั้นหล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว แต่คำพูด กิริยาการกระทำ ทำไมถึงป่าเถื่อน ทุเรศสิ้นดี  ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ หลีก่นด่าร่างแกร่งที่รัดรึงเธอไว้ แล้วพยายามดิ้นหนีเพื่อเอาตัวรอด แต่ยิ่งขยับกายมากเท่าไหร่ ร่างแกร่งก็ยิ่งแนบชิด เบียดเสียด จนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกับเธอ


       " ไม่ต้องทำเป็นโกรธกลบเกลื่อนหรอก ยาหยี ฉันรู้ดีว่าเธอผ่านมามาก ถึงได้เล่นตัวเก่งขนาดนี้ ก็ฉันบอกแล้วไงว่าจะจ่ายให้ไม่อั้นตามที่เธอต้องการ เรามาตกลงกันดีๆดีกว่า ฉันไม่มีเวลามาเฝ้าเธอทุกวันหรอกนะ"

ราฟาลกล่าวเย้ยหยั่นร่างเล็ก แล้วอดชื่นชมการแสดงของสาวน้อยในพันธนาการไม่ได้ ที่สามารถตีบทสาวบริสุทธิ์จนเขาแทบจะหลงเชื่อ แล้วมองร่างเล็กที่โกรธจนกัดริมฝีปากแน่น


          " ฉันไม่ได้ขายตัว ถ้าคุณอยากซื้อก็ไปหาคนอื่น คนอย่างคุณคงจะนอนไม่เลือกหน้า"

          หลีพูดเน้นย้ำทุกถ้อยทุกคำอย่างชัดเจน เพื่อประกาศให้คนตรงหน้าได้รับรู้ว่าเธอไม่ได้ขายตัวอย่างที่เขาเข้าใจ และไม่ได้ต้องการเงินของเขาแม้แต่บาทเดียว

         
         "
แต่คนอย่างฉัน ถ้าต้องการก็ต้องได้ แล้วยิ่งดอกไม้ริมทางอย่างเธอ ถ้าฉันต้องการก็จะครอบครองให้ได้"

" คุณคงจะพูดไม่รู้เรื่อง กรุณาปล่อยฉันก่อนที่ความอดทนของฉันจะหมดลง "

" ฉันก็อยาก เห็นความอดทนของเธอเหมือนกัน และก็อยากเห็นความอดทนของเธอมากตอนอยู่บนเตียงกับฉัน"

ราฟาลกล่าวอย่างไม่สะทกสะท้าน พร้อมกับซุกใบหน้าคมคายเข้ากับลำคอขาวผ่องอย่างปรารถนาในตัวของหญิงสาว


         " ปล่อยนะ ใครก็ได้ช่วยด้วย ไม่นะ ช่วยด้วย "

หลีกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงเพื่อหาคนช่วยเหลือ แม้ความหวังจะเรือนรางเพราะทุกด้านมีแต่คนของผู้ชายที่ลวนลามเธออยู่เต็มไปหมด  ร่างเล็กพยายามดิ้นรนเอาตัวรอด สองเท้าพยายามทำหน้าที่ป้องกันตัวด้วยการจัดการกล่องดวงใจของผู้ชายหื่นกาม แต่ดูเหมือนว่าราฟาลจะรู้ทัน ก็เขามาเฟียจะไม่รู้จักวิธีการป้องกันตัวได้อย่างไร ดังนั้นขาแกร่งจึงทำหน้าแยกและล็อกเรียวขาสวยไว้อย่างอัตโนมัติ  แล้วตามด้วยมือแกร่งข้างหนึ่งล็อกเรียวแขนสาวไว้เช่นกัน


         " เธอดิ้นแรงแบบนี้ รู้ไหมว่าหน้าอกอวบๆของเธอมันเสียดสีอกฉัน หรืออยากจะยั่วฉันหรือไง"  

ราฟาลกล่าวแล้วริมฝีปากร้อนผ่าวก็เข้าครอบครอง ปากแดงระเรื่อทันที เรียวลิ้นสากทำหน้าที่แยกริมฝีปากคู่งามออกจากกันเพื่อให้ลิ้นของเขาได้เข้าไปสัมผัสโพรงน้ำผึ้ง เธอช่างเร้าร้อน ยั่วยวน และหอมหวาน มือแกร่งทำหน้าที่ลูบไล้อกคู่สวยเรื่อยมาถึงต้นขาขาวอย่างเสน่ห์  เสียงร้องอู่อี้ในปากหวานดับลง เมื่อเรียนรู้สัมผัสแปลกใหม่จากผู้ชายตรงหน้า เนิ่นนาน ทรมานจนเจียนขาดใจ  ราฟาลถอนสัมผัสจากปากหวานแล้วลิ้นสวยก็ลิ้มลองลำคอขาวจนถึงเนิ่นอก ทุกทีที่เขาไปมันร้อนผ่าวดุจดังเธอยืนอยู่กลางทะเลทรายที่ร้อนระอุแต่ไม่ยอมให้มอดไหม้ 


        " วันนี้ฉันสนุกมาก แสนเสน่ห์ เธอทำให้ฉันเร้าร้อนจนอยากที่จะครอบครองเธอเร็วๆแล้วสิ "

ร่างแกร่งพูดอย่างอารมณ์ดี แล้วประคองร่างบางที่อ่อนระทวยไว้กับอก สักพักจึงปล่อยให้สาวน้อยได้ยืนเอง ดวงหน้าหวานอับอายจนแก้มระเรื่อแดง ราฟาลมองใบหน้าหวานแล้วไล่ลงมาถึงปากกระจับสวย มันบวมเปล่งขึ้นมาเล็กน้อยจากสัมผัสของเขา ลำคอขาวและเนิ่นอกก็มีรอยแดงเป็นจ้ำจากการรุกราน  มือแกร่งค่อยๆจัดเสื้อผ้าของสาวน้อยตรงหน้าให้เข้าที่

" เพี๊ยะ " 

เสียงฝ่ามือที่ส่งมาจากมือเล็กดังสนั่นไปทั่วบริเวณจนลูกน้องของราฟาลที่หันหน้าไปทางอื่นต้องหันกลับมาดู คนที่กล้าตบหน้าเจ้านายของเขาอย่างราฟาล

ซึ่งนั้นก็ไม่ผิด ราฟาลกัดฟันกรอดด้วยความโมโห จนเห็นสันกรามแน่น สายตาเหี้ยมมองผู้หญิงตรงหน้า ในเมื่อเขาอุตสาห์ลงทุนหยิบยื่นความสุขสบายให้เจ้าหล่อน แต่หล่อนกล้าปฎิเสทและทำกิริยาต่ำๆใส่เขา ต่อไปนี้เขาก็จะไม่ปราณีอีก แล้วหมายหัวคนตรงหน้าไว้ เขาจะทำทุกอย่างให้เจ้าหล่อนมากราบขอโทษตรงแทบเท้าของเขาให้ได้ ราฟาลคิดพร้อมกับจ้องใบหน้าเรียวเขม่ง


         " เธอจำเหตุการณ์วันนี้ไว้นะ แสนเสน่ห์ ฉันจะทำให้เธอต้องมากราบเท้าอ้อนวอนขอนอนกับฉันให้ได้ "

" คุณก็จำไว้เหมือนกัน ว่าฉันไม่มีวันทำ อ้อ แล้วอีกอย่าง ฉันจะบอกคุณว่า จูบและสัมผัสของคุณ   มันห่วยแตก สู้ผู้ชายคนก่อนๆของฉันไม่ได้สักนิด "

หลีกล่าวจบก็รีบเดินจ้ำเท้าหนีร่างใหญ่ทันที ขอให้อย่าได้พบได้เจอผู้ชายป่าเถื่อนคนนี้อีกเลย แสนเสน่ห์สวดมนต์ภาวนา  ต่างจากราฟาลที่เสมือนถูกตบหน้าด้วยคำพูดของสตรีที่เขาปรารถนาเป็นครั้งที่สอง มันบาดลึกเข้าไปจนถึงกลางใจ เขาต้องทำให้เธอมาสำนึกผิดและยอมเป็นของเขาอย่างไม่มีข้อแม้ให้ได้ และนั้นมันก็ง่ายเสียเหลือเกิน

" แสนเสน่ห์ เราต้องได้เจอกันอีกแน่ "

               


    
กลับมาแล้วจ้า หลังจากที่เปิดเรื่องไว้นาน จนทำให้ทุกคนอารมณ์เสีย ขอโทษด้วยแล้วกันนะคะ แต่ต่อจากนี้จะมาอัพให้ทุกวันเลยค่ะ  สำหรับเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่สอง อยากฝากผลงานให้ทุกคนได้ติดตามให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ติชมได้เต็มที่ ( แต่ขอชมเยอะหน่อยนะคะ มีงี้ด้วย ) 
       สุดท้ายก็ขอบคุณที่ติดตามมาด้วยตลอด มาเม้นถึงให้เป็นประจำจนอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่หายไป 
  และสุดท้ายจริงๆ ขอบคุณ ทุกคนที่อุดหนุน นิยายเรื่องเหยื่อรักซาตาน ซาบซึ้งใจมากค่ะ  ที่นอกจากอ่านในเว็บแล้วก็ตามไปอุดหนังสือหนังสือ  ไม่รูจะตอบแทนอย่างไร แต่ก็สัญญาจะแต่งนิยายมาให้เพื่อนนักอ่านได้อ่านกันบ่อยๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

2,823 ความคิดเห็น

  1. #2570 JJ.. (@jub_jub_nj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2554 / 21:35

    ผุ้ชาย เค้า คิดกันเเค่นี้เองเหรอ

    #2570
    0
  2. #2223 ☆Prarima☆ (@prarima) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2553 / 01:22
    ดูถูกมากมายเลยค่ะ
    #2223
    0
  3. วันที่ 21 ธันวาคม 2553 / 17:07
    พระเอก แรงงงงง
    #2095
    0
  4. #2082 แพม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2553 / 14:54
    พระเอกเราเถื่อนจิงๆๆๆๆ
    #2082
    0
  5. #1997 ไวรัสแวมไพร์ (@lovebigbanglove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2553 / 15:10
     สู้ๆๆๆ

    จ้าไรเตอร์อัพเร็วๆนะค่ะ
    #1997
    0
  6. #1987 ladyberbatov (@ladyberbatov) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2553 / 14:22
    ชอบนางเอกสู้คน สวย เผ็ด ดุ ไม่ไร้สมอง..
    #1987
    0
  7. #1753 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2553 / 14:12

    พระเอก หื่นดีค่ะ ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #1753
    0
  8. #1603 trishy (@trishy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2553 / 00:17
    just start reading.....na sanook mark leay ka :D
    #1603
    0
  9. #1581 mickey toomtim (@minniett) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2553 / 21:32
    สู้ค่ะ

    นิยายสนุกมาก

    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #1581
    0
  10. #1471 หัวใจทะเลทราย (@pennisa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 19:56
    แรงได้ใจ เป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ สาวน้อย
    #1471
    0
  11. #1425 fabregas10 (@maprang312) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 19:35

    พระเอกได้ใจมากๆๆ

    #1425
    0
  12. #1402 ssiinnee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2553 / 17:49
    สนุกดีค้า

    ตามต่อล่ะนะ
    #1402
    0
  13. #1257 Coco-mint (@barbaba) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 02:10
      
    #1257
    0
  14. #1226 ตะบองเพชรจิ๋ว (@sayaung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2553 / 23:13
    โอ้นางเอกเราไปท้าทายเขาให้แล้ว
    #1226
    0
  15. #1097 วรรณนากา (@konwan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 16:43
    น่าสนุกจัง เห็นด้วยคะ
    #1097
    0
  16. #1080 thankkkkkk+ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 / 12:45
    พระเอกเถื่อนน นางเอกสู้ๆ
    #1080
    0
  17. #896 Gikoteness (@empresza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 23:52
    ดำเนินเรื่องดีจังค่ะ ไม่สะดุดเลยอะ ชอบๆ ^o^
    #896
    0
  18. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 19:05

    หนุกมากมาย

    #867
    0
  19. #823 PAT'ER (@rettap) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 04:38
    ๕๕๕   เฮ้ออออ
    จะเจอไรต่อไปน่ออ
    #823
    0
  20. #812 เดือนเสี้ยว (@siriwan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 19:59
    HOT จริงๆ เลยนะพระเอาเรา
    #812
    0
  21. #761 nunpanu (@nuntapun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 13:24
    ปะทะกันเผ็ดร้อน
    #761
    0
  22. #642 mona7804 (@mona7804) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 19:32
    เริ่มเรื่องได้ค๊ะ
    #642
    0
  23. #405 chrry (@somrudeeko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2553 / 14:44

    น่าสนุกเป็นที่สุด

    #405
    0
  24. #344 SN piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2553 / 06:40
    He is a mean guy.
    #344
    0
  25. #197 black-sheep (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2553 / 23:08
    มาเล้ว ว เย้ๆ



    แรง ทั้งพระเอกและนางเอกเลย ตอนนี้

    5555+
    #197
    0