Sense of love รักแล้วใช่ไหม ?

ตอนที่ 11 : Ch.11 สูญสิ้นอำนาจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    23 เม.ย. 63

-- Frank's talk --

ผมไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอเธออีกครั้ง

'จีน'

ผู้หญิงที่ทำให้ผมมาเรียนสถาปัตย์ ผู้หญิงที่เป็นรักแรกของผม และเป็นคนแรกเหมือนกันที่ 'นอกใจ' ผมและทิ้งผมไป เธอให้เหตุผลว่าผมให้เธอไม่มากพอ ซึ่งถึงตอนนี้ผมยังหาคำอธิบายไม่ได้เลยว่าผมต้องให้อะไร

"สบายดีนะ ?" จีนทักผมขึ้นอีกรอบ

"อือ สบายดี แล้วจีนอะ ?"

"เหนื่อย ๆ อะ ช่วงนี้งานเยอะ แต่ก็สนุกดี ฮ่า ๆๆ "

เหมือนเดิมเลย เธอเหมือนเดิมทุกอย่าง รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ คำพูด เป็นจีนคนเดิมที่ผมเคยรักมาก แต่ก็อย่างว่าผม 'เคย'

"แล้วนี่แฟรงค์มากับใครอะ ?"

คำถามของจีนทำให้ผมต้องหันกลับไปมองหน้าน้ำขิง หน้าน้องมันเป็นงง ๆ ก็คงจะงงว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครนั่นแหละ

"นี่ น้องน้ำขิงคนที่เรากำลังจีบอยู่"

"พี่แฟรงค์ !" เสียงน้ำขิงเรียกชื่อผมแล้วถลึงตาใส่ มันไม่ได้น่ากลัวเลยขิง "สวัสดีค่ะ หนูเป็นเพื่อนน้องสาวพี่แฟรงค์ค่ะ"

"อะ อ่อสวัสดีจ้ะ พี่ชื่อจีนนะ เป็.."

 

-- NamKing's talk --

"เป็นแฟนเก่าพี่เอง"

ก่อนที่พี่จีนจะได้พูดอะไรออกมาจบประโยค ไอ้พี่แฟรงค์ก็ชิงพูดขึ้นก่อน โอเค เคลียร์ค่ะเขาเป็นแฟนเก่ากัน แต่พี่มึงไม่ต้องพูดต่อหน้าเขาก็ได้ไหม ! หน้าพี่จีนตอนนี้โคตรตะลึงคงจะทำตัวไม่ถูกนั่นแหละ อย่าว่าแต่พี่จีนเลยฉันยังทำตัวไม่ถูก

"แล้วนี่จีนมากับใคร ไม่รีบไปหรอ"

"เอ่อ.. เรามาคนเดียว ว่าจะซื้อไปกินบ้าน นี่ก็ได้แล้วยังไงเราไปก่อนนะ"

"อ่อ บาย"

พี่จีนเดินออกไปทันทีที่พูดจบ เป็นฉันก็ไม่อยู่อะ พี่แฟรงค์แม่งปากคอเราะร้ายสัส ฉันว่าคนแบบพี่แฟรงค์ถ้าพูดขนาดนี้ได้แสดงว่าจบกันไม่สวยชัวร์

"จบกันไม่สวยหรอ ?" มันเป็นธรรมดาที่เราต้องอยากรู้เรื่องชาวบ้านใช่ปะ

"โดนนอกใจใครจะไปมีอารมณ์จบดี ๆ"

อ่า แบบนี้นี่เองมันก็น่าโกรธจริงแหละ แต่เรื่องมันก็จะไม่นานแล้วหรอวะ ทำไมพี่มันแค้นฝังหุ่นขนาดนี้

"แผลสดปะเนี่ย ทำไมแค้นจัง"

"แค่รักแรก"

อย่างนี้นี่เอง หุยย น่าสงสารเขานะคะ รักครั้งแรกหัวใจก็แตกสลาย~

"ถามขนาดนี้ไม่หึงหน่อยหรอ"

"ไม่น่าหึงอะ ดูที่พี่พูดดิ" กับบทสนทนาข้างบนมันมีตรงไหนที่ฉันควรหึง ถามก่อน

"ฮ่า ๆ น้ำขิงนี่น้ำขิงจริง ๆ"

"ชมแหละ"

ถึงจะรู้สึกว่ามันทะแม่ง ๆ ก็เถอะ หลังจากนั้นพิซซ่าที่เราสั่งไปก็มาเสิร์ฟ พอได้กินแล้วอารมณ์ของคนเรามักจะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดนะ ทั้งฉันแล้วก็พี่แฟรงค์คือตัวอย่าง ฮ่า ๆ

 

วันถัดมา

"ขิงๆ"

"อิขิง !! ตื่น !! ตื่นโว้ย !!!"

เสียงใครมันเอะอะโวยวายหนักหนาวะ คนจะนอน !!

"เออตื่นแล้ว มึงแหกปากอะไรแต่เช้าวะ"

ฉันลุกขึ้นมามองหน้ามะยมกับฟายหลังจากที่โดนมันตะโกนปลุกลั่นห้อง ถ้าฉันนอนต่อได้ก็โคตรมีความสามารถ

"11โมง บ้านกูเรียกสาย"

"โว้ยย แล้วมึงปลุกกูทำไม กูเพิ่งได้นอนเองเนี่ย"

ใช่ ฉันเพิ่งได้นอนตอนเกือบตี 5 ถ้าถามว่าทำบ้าอะไรอยู่ คือนอนเล่นเกมกับพี่แฟรงค์ แม่งล่อกูตีป้อมทั้งคืน ชวนไต่แรงค์อยู่ได้ ชิปหาย!

"มึงตื่นมาอธิบายกูก่อน !"

"อธิบายไร"

"ก็พี่แฟรงค์มาหามึง แล้วบอกว่ามารับมึง นัดมึงไว้แล้ว อะไรยังไงกูต้องการทราบ! "

อิชิปหาย ปลุกกูตื่นเพราะต้องการรู้เรื่องแค่นี้ มะยมก็บอกมึงได้ไหมฟาย เพื่อนกูมันฟายสมชื่อจริงจริง !

"ก็นัดกันทำงาน ยมมึงไม่บอกมันอะ"

"ยมแค่เข้ามาปลุกขิงเพราะเห็นว่าพี่แฟรงค์มารอไง ไม่คิดว่าฟายจะตามมาด้วย แฮะๆ " เพื่อนกู..

"แล้วทำไมพี่แกมารับมึงถึงหอ แค่ทำงานนัดกันออกไปก็ได้ไหม"

"ก็พี่แกอาสา"

"กูไม่เชื่อ ! มันต้องมีอะไรมากกว่านี้ มึงบอกกูมาให้หมดนะ"

"โอ้ยย พวกกูคุยกันอยู่ จบไหม" เออมา มึงอยากรู้อะไรอีกฟาย กูจะบอกมึงทุกอย่างเลยโว้ย

"กูว่าแล้ว ! แม่งตะหงิดตั้งแต่ร้านคาเฟ่รอบนั้นแล้ว ..แล้วทำไมมึงไม่บอกพวกกูวะ"

"เอ่อฟาย ยมรู้แล้ว"

มะยมไม่รู้ดิแปลก คนนึงก็พี่คนนึงก็รูมเมทที่เห็นหน้ากันอยู่ทุกวัน อีกอย่างมะยมแม่งเป็นตัวชงขนาดนั้นมันอัปเดตชีวิตฉันตลอดอะ แต่ฟายนี่ช่วยไม่ได้จริง ๆ ใครบอกให้มันยุ่งจนฉันไม่เห็นหน้ามันเอง ตั้งแต่วันที่ไปคาเฟ่กับมันรอบนั้นก็ไม่เจอมันอีกเลย

"นี่กูไม่รู้คนเดียว ?"

"มึงเคยอยู่ให้กูพูดคุยไหมล่ะ"

"โถ่ ไอดอลของกูกำลังจะถูกเพื่อนงาบไป เศร้าหวะ"

"มึงเวอร์ละ"

ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ก็รู้สึกแปลกนิดหน่อยนะ เหมือนเราไปคุยกับคนที่เพื่อนชอบยังไงก็ไม่รู้ว่ะ แต่กรณีนี้เขามาเองนะ

"จิ๊ นี่เห็นว่าเป็นมึงนะกูเลยยอม มึงอย่าทำตัวเป็นแบบคนก่อน ๆ ของไอดอลกูนะ"

"คนก่อน ? พี่จีน ?"

"มึงรู้จัก?"

"เจอกันเมื่อวาน"

"แรงมาก เมียเก่าเจอเมียใหม่"

"ยังไม่ใช่เมียโว้ย" อินี่ ปาก..!

"เออนั่นแหละ มึงรู้ปะ ตั้งแต่พี่แฟรงค์เลิกกับพี่จีนอะ แฟนคนถัดมาทุกคนก็เลิกกับพี่แฟรงค์ด้วยสาเหตุเดียวกันหมดเลย"

"นอกใจ ?" ฉันถาม

"เออ แม่งโคตรอาถรรพ์"

"จริงด้วย ยมไม่เคยคิดมาก่อนเลยนะนี่"

โห้ ไอ้พี่แฟรงค์แม่งน่าสงสารจังวะ คนเรามันจะโดนแฟนนอกใจทุกคนอะไรขนาดนั้นวะ แล้วคนที่นอกใจแฟนไปก็เหมือนกัน แม่งคิดอะไรอยู่วะ

"แต่กูว่าอาถรรพ์นี้มึงรอดขิง"

"หือ ?"

"เพราะมึงยังไม่เคยโดนใครเอาไง"

"อิฟาย !!" มึงนี่มันฟาย ! โคตรฟาย !

 

Craft Cafe

ตอนนี้ฉันกับพี่แฟรงค์นั่งอยู่ด้านในร้านคาเฟ่แถวชานเมือง เป็นร้านเล็ก ๆ ที่บรรยากาศอบอุ่นมาก ยอมรับเลยว่าพี่แฟรงค์เป็นคนมีรสนิยมในการเลือกร้านมาก

"หลังจากพี่ตรวจให้เมื่อวาน ขิงได้ทำเพิ่มอีกไหม"

"ทีแรกก็ว่าจะทำแหละ แต่คนแถวนี้ชวนเล่นเกมทั้งคืน"

"ใครบอกให้มาบ้าจี้เล่นด้วย"

"แหนะ" เออเถียงไม่ได้ เพราะเต็มใจเล่นเอง แต่ก่อนที่เราจะได้คุยอะไรกันไปมากกว่านี้เสียงโทรศัพท์ฉันก็ดังขึ้นก่อน

 

~~ Pem is calling ~~

"ฮัลโหล ว่า"

'กินเบียร์กัน'

"เหี้ยไรเนี่ย"

การที่จะโดนภีมชวนกินเหล้าอะ ไม่แปลกใจเท่าไหร่ แต่สงสัยน้ำเสียงมันเนี่ย โคตรจริงจัง

'กูเครียด'

"เออได้ ร้านไหน"

'โอปอ'

"เค จะออกก็ค่อยบอกกู"

'ตอนนี้เลยได้ไหมวะ'

"อิห่า ตอนนี้บ่ายโมง ! " บทมึงจะหิวเบียร์ก็หิวไม่รู้เวล่ำเวลา

'แงะ เออนอนรอก็ได้'

เออดีเพื่อนกู ดีลกูกินเหล้าเสร็จตัดสายกูไปเลย เวรี่กู้ด !

 

"จะไปกินเหล้า ?"

พี่แฟรงค์ถามฉันทันทีที่ฉันเก็บโทรศัพท์แล้วเตรียมจะทำงาน บทสนทนาแค่นี้รู้เลยหรอว่านัดกันไปร้านเหล้า เก่งสัส

"ใช่ ทำไมอะ"

"ไปกับใคร ?"

"ภีม"

"ไปกันสองคน ?"

"ไม่แน่ใจ"

"ร้านไหน"

"โอปอ พี่น่าจะรู้จักนะ"

"อืมรู้ กี่โมง"

"ยังไม่รู้ค่ะ รอภีมมันบอกอีกทีแต่คิดว่าน่าจะประมาณ 3 ทุ่ม ถ้าถามว่าไปยังไงก็ไปกับภีมค่ะกลับกับภีมด้วย อาจจะนอนห้องภีมด้วย มีอะไรถามอีกไหมคะ"

ฉันร่ายยาวออกไปเพื่อคลายข้อสงสัยที่มันลอยขึ้นมาบนหน้าของพี่แฟรงค์ เล่นถามตอบซะเหมือนฉันเป็นเด็กเพิ่งหัดเข้าร้านเหล้า ลืมไปแล้วว่าอิขิงมันเจนจัดเรื่องนี้

"ก็แค่เป็นห่วง" พี่แฟรงค์พูดขึ้นเบาแล้วทำหน้าเหมือนจะน้อยใจ น่านไง ขี้น้อยใจ !

"ยังไม่ว่าอะไรเลย ขอบคุณนะที่เป็นห่วงขิง แต่ขิงดูแลตัวเองได้"

"ก็รู้ว่าเก่ง แต่ก็เป็นห่วงอยู่ดีไหม"

"หือ แค่ไปกินเบียร์เองไม่ได้ออกรบพี่ ฮ่าๆ " ฉันหัวเราะเพื่อให้พี่แฟรงค์สบายใจ แต่ก็เหมือนไม่แหะ

"เห้อ โอเค แต่ถ้ามีอะไรโทรหาพี่เลยนะ"

"รับทราบค่ะ"

โอเคหลังจากที่เราเคลียร์เรื่องของมึนเมากันเสร็จเรียบร้อย เราก็เริ่มทำงานทันทีทำไปเรื่อย ๆ ทั้งเหนื่อย ทั้งเมื่อย โว้ยยทำไมอิขิงต้องได้งาน -้น-ีนนี้ด้วย

 

เวลาประมาณ 3 ทุ่ม ณ ร้านเหล้าโอปอล์

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในร้านเหล้ากับภีมเป็นที่เรียบร้อย ไม่ได้มีภีมคนเดียวนะฟีฟ่ากับรุจก็อยู่ และถึงแม้บรรยากาศในร้านจะคึกคักแค่ไหนแต่ก็ไม่ทำให้บรรยากาศภายในโต๊ะดีเลยสักนิด ก็ภีมแม่งนั่งยกแก้วกินเบียร์กินเอา ๆ ตั้งแต่เข้ามาในร้าน รุจกับฉันแม่งก็เหมือนยังอึดอัดกันอยู่ยังไงไม่รู้ จะมีก็แต่ไอ้ฟ่าแม่งระริกระรี้ส่งสายตาให้โต๊ะนั้นโต๊ะนี้ตั้งแต่เข้าร้านไม่สนใจเพื่อนมึงเลยว่าอกจะแตกตายก็อยู่แล้ว

"เชี่ยมึง โต๊ะนั้นแม่งโคตรเด็ด" ฟ่าหันมาพูดกับใครสักคนแหละในโต๊ะ แต่ไม่มีใครตอบมันเลย "อ้าว แม่งนั่งเงียบกันจังวะ"

"เห้อ" เสียงภีม

"มึงเป็นไรภีม ถอนหายใจซะดัง" ทนไม่ไหวกับความอึดอัดนี่แล้วโว้ย

"เออ นานทีเราจะได้มากันแบบพร้อมหน้า มึงดีใจหน่อย"

ที่ฟีฟ่าพูดออกมาก็ไม่ผิดเท่าไหร่ เพราะล่าสุดที่ได้นั่งโต๊ะเดียวกันทั้งสี่คนนี่ก็ประมาณเทอมที่แล้ว ช่วงก่อนไปฝึกงานนู่นแหละ หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยว่างมากันเท่าไหร่ มีแต่ซื้อไปกินที่ห้องตามสไตล์คนเหงา

"กูก็ดีใจที่พวกมึงมากันทุกคน แต่กูแค่..เครียด"

"แล้วมึงเครียดอะไร" ฟีฟ่าถาม

"กู.."

"..."

"กู.."

"..."

"กู"

"อิสัส มึงจะกูอีกนานไหม !" เป็นฉันที่ทนไม่ไหวเลยด่าแสกหน้ามันไป อินี่พูดให้ลุ้น กูเกร็งตูดไปหมดแล้ว

"ก็ เฮ้อ"

"โอ้ยยย !! กูจะรู้ไหมวันนี้" ฟีฟ่าก็เริ่มจะหัวร้อนแล้วอีกคน

"ก็ใครจะกล้าพูดว่ากูโดนฟันแล้วทิ้งวะ"

"..."

"..."

"..." แดกจุดกันไปทั้งสามคน

"แต่ปกติมึงก็ซื้อหนิ" ฟีฟ่าถามขึ้น

"เออมันก็เหมือนมึงโดนฟันแล้วทิ้งอยู่แล้วนะ" รุจพูดเสริม

"ก็ปกติกูซื้อผู้ชายไหม"

"มึงอย่าบอกว่า.."

"เออ กูโดนผู้หญิงฟัน"

"เชี่ย !"

"เชี่ย !"

"เชี่ย !" รอบนี้รับเชียร์กันไปสามตัว โอ้มายก้อด เพื่อนตุ๊ดกูโดนยึดอำนาจอธิปไตย !

"แล้วแม่งกูสดด้วย"

"ไอ้เหี้ย" ฉัน

"เชี่ย ภีม" รุจ

"ชิปหาย" ฟีฟ่า

"เออ กูเครียดเนี่ย เครียด !!"

เกิดมาไม่เคยคิดว่าต้องให้คำปรึกษากับเคสแบบนี้ มึนตึบเลยจริง ๆ ไม่รู้เลยว่าต้องห่วงเพื่อนที่เป็นกะเทยแล้วโดนผู้หญิงฟัน หรือควรห่วงผู้หญิงคนนั้นที่โดนกระเทยทั้งแท่งเสียบ..

"แล้วเขาเป็นใครวะ" รุจถาม

"กูก็ไม่รู้ วันนั้นกูเมามากแม่งกลับไงก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็.. นั่นแหละ"

อืม เรียบร้อยอำนาจอธิปไตย

"แม่ง เครียด ! ชนหน่อยโว้ย !"

"หะ อะเออ ชนก็ชน"

ปรับอารมณ์ตามมันไม่ทันจริง ๆ มึงจะเครียดหรือมึงจะแดกเลือกสักอย่าง แล้วหลังจากนั้นพวกฉันก็ยกกิน ๆ กันอย่างต่อเนื่องเพราะอิภีมชวนชนตลอดเวลา จนฉันเริ่มปวดฉี่เพราะกินน้ำเข้าไปเยอะมากเลยต้องขอพวกมันออกมาฉี่

"ขิง มึงไปคนเดียวได้นะ" ฟ่าหันมาถามฉันก่อนที่ฉันจะเดินออกไป

"แค่นี้เอง"

หลังจากนั้นฉันก็มาต่อแถวเข้าห้องน้ำ เนี่ยข้อเสียของร้านเหล้าที่ฉันไม่เข้าใจทำไมห้องน้ำหญิงแถวมันยาวชิปหาย ทั้ง ๆ ที่จำนวนห้องน้ำมีเยอะกว่าห้องน้ำชายหลายเท่าตัว ฉันเคยนับวินาทีที่ฉันเข้าห้องน้ำนะได้ประมาณ 80 วิ ก็ประมาณนาทีครึ่ง แต่เชื่อไหมถึงคุณจะอยู่คิวที่ 3 คุณก็จะได้รอประมาณครึ่งชั่วโมง เขาเอาน้ำจากไหนออกมากันนักหนาวะ

"โอ้ะ ขอโทษค่ะ"

และเพราะทางเดินหน้าห้องน้ำมันแคบมากทำให้คนที่เดินผ่านฉันไป เดินเข้ามาชนที่ไหล่อย่างจัง

"ไม่เป็นไ.. อ้าว พี่จีน" บังเอิญอย่างกับในหนัง

"อ่อ น้องน้ำขิง มากับแฟรงค์หรอ ?" มันไม่ได้มีอะไรในรูปประโยคนี้ใช่ไหมวะ

"เปล่าคะ มากับเพื่อน แล้วพี่จีน ?"

"พี่ก็มากับเพื่อนเหมือ.."

"อิขิงงงง"

ยังไม่ทันทีพี่จีนจะตอบฉันจบประโยค เสียงเรียกชื่อฉันก็ดังขัดขึ้นมาก่อน ซึ่งเสียงนี้น่าจะเป็นอิภีมที่เมาพอตัวแล้ว

"มึงมาห้องไม่เรียกกูวะ"

"กูบอกแล้ว" แต่มึงอะไม่ฟัง

"กูไม่ได้ยิน แม่ง แล้วนี่มึงคุยกับ.. เชี่ย !!!" อะไรของมัน ตกใจอะไรขนาดนั้นวะ

"นาย !!"

"มึงตกใจอะไรภีม" ฉันถาม

"จะไม่ตกใจได้ไง ก็เนี่ย !"

" !! " ภีมมันชี้พี่จีนที่ตอนนี้ก็ทำหน้าตกตะลึงอยู่เหมือนกัน อะไรวะ รู้จักกันหรอ

"เนี่ย คนที่หลอกฟันกู !!"

 

*********************************************************************************************************************************************

ภีมว่าอะไรนะ หะๆๆๆ

ปล.จะพยายามจบเรื่องภายในเดือนนี้ อาจจะมีประมาณ 13-15 ตอน เพราะหมดมุขและขี้เกียจแต่งต่อแล้ว จะไปแต่งเรื่องใหม่ ฮ่า ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #4 sakura-eye (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 15:38
    เชี่ยยยย ด้วยคน555
    #4
    1
    • #4-1 wind-flower(จากตอนที่ 11)
      18 มกราคม 2564 / 10:50
      ม่ายน้าา ฮ่าๆๆ
      #4-1