ผมว่าผมก็รุกในระดับหนึ่ง #ดีใจที่มีอุ๋ง

ตอนที่ 8 : ไม่ได้แพ้ แค่ไม่ชนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    17 ธ.ค. 61



             ลงร้านแล้วนาจา ไปตำกันโล้ด!


7

ไม่ได้แพ้ แค่ไม่ชนะ

 

“คุยนานป่ะ”

“ไม่นานอะ ส่งเอกสารเฉยๆ”

อุ๋งถอดหมวกกันน็อคส่งให้ดีใจเอาไปวางไว้บนรถ ยืนรอให้ดีใจจอดจนเสร็จก่อนจะเดินตรงไปใต้ตึกคณะด้วยกัน แขนข้างหนึ่งหนีบเอกสารไว้ ส่วนอีกข้างก็กดโทรศัพท์บอกเพื่อนคนอื่นว่าเอาเอกสารมาส่งให้แล้วนะ

“จะกินข้าวที่ไหน ใต้ตึก?”

“ใต้ตึกก็ได้ สั่งไว้รอเลยได้ป่ะ เดี๋ยวลงมากิน”

“เค”

อุ๋งเดินถือเอกสารตรงไปทางลิฟต์ ส่วนดีใจก็เดินแยกไปอีกฝั่งที่เป็นโรงอาหาร บอกเลยว่าเป็นครั้งแรกที่อุ๋งซ้อนมอเตอร์ไซค์ดีใจด้วยความรู้สึก เอ่อ ควรใช้คำว่าอะไรดี จะว่าอึดอัดก็ไม่ใช่ ลำบากใจก็ไม่เชิง

มัน...มันแปลกกว่าที่ควรจะเป็น

เพราะแค่รู้สึกว่าเขาเพิ่งรู้ตัวว่าดีใจไม่เคยขับมอเตอร์ไซค์เร็วเลยเวลาเขาซ้อนท้าย ชะลอทุกครั้งที่มีลูกระนาด ต่างจากเวลาที่ขับแยกกันคนละคัน ที่แม่งบิดเหมือนจะพาตัวเองไปทัวร์นรก

มันเป็นความรู้สึกใจฟูแปลกๆ กับความใส่ใจเล็กๆ น้อยๆ ที่นับวันยิ่งรู้สึกว่าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

หรืออันที่จริง อาจจะมีมานานแล้ว แต่เขาไม่เคยสังเกตเอง

อุ๋งกดลิฟต์ขึ้นไปยันชั้นห้าของตึกคณะ ทักทายพี่เลขาที่สนิทสนมกันดีเพราะปกติอุ๋งก็เป็นคนคุยเก่งและอัธยาศัยดีอยู่แล้ว ดีขนาดที่ตอนแรกเพื่อนเสนอชื่อให้เป็นเฮดรุ่นด้วยซ้ำ แต่เขาไม่เอาเพราะคิดว่าตัวเองความรับผิดชอบไม่ได้สูงมากพอ เอาแค่เป็นเฮดฝ่ายสันทนาการก็จะตายแล้ว กิจกรรมต่างๆ นานาก็แปดแสนล้าน ไม่รวมถึงตำแหน่งรองเฮดกิจกรรมที่ต้องมานั่งอ่านแผนงาน ตรวจเอกสารแล้วส่งต่อให้อาจารย์ที่ปรึกษา เถียงกับคณบดีเพื่อให้กิจกรรมผ่านอีก

ปกติเปิดเทอมเข้ามหาลัยอาทิตย์ละสี่วัน

ปิดเทอมนี่เข้าอาทิตย์ละเจ็ดวัน ไม่มีวันหยุด

แม่งเอ๊ย ปิดเทอมยังไงให้เหมือนไม่ได้ปิด

อุ๋งนั่งรอตรงโต๊ะเพราะพี่เลขาบอกว่าที่ปรึกษาออกไปทานข้าว อีกสิบนาทีน่าจะกลับ มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดเกมเล่นฆ่าเวลา

“มาทำอะไรเหรอ”

เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้อุ๋งชะงักมือที่กำลังจะตีคู่ต่อสู้ในเกม หมุนเก้าอี้หันไปมองตามเสียง

“ส่งเอก...”

ประโยคสุดท้ายขาดไปเมื่อหันหลังกลับไปพบกับร่างโปร่งบางที่ยืนยิ้มน้อยๆ อยู่ ลมหายใจของอุ๋งสะดุดเฮือก เป็นจังหวะเดียวกับตัวละครในเกมของเขาที่โดนคู่ต่อสู้ฟาดทีเดียวแล้วล้ม ดวงตาเรียวที่เวลายิ้มจะกลายเป็นพระจันทร์ครึ่งซีกแบบที่เขาตกหลุมรักทุกครั้งที่เห็นปรากฏขึ้นบนสายตา

“ไง”

เขาตาฝาดไปปะวะ หรือเขาคิดถึงอีกคนมากเกินไป

“เมษา?”

“เราสิ จะเป็นใครได้ล่ะ”

ตอบพร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆ ที่ดูซุกซน ดวงตาพระจันทร์เสี้ยวมองเขาพร้อมกับเอื้อมมือมาขยับปอยผมที่ปรกหน้าให้

สัมผัสเพียงแค่ปลายนิ้ว แต่ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งขึ้นสูงไปหมด

“เธอมาทำอะไร”

“เราเข้ามายื่นเอกสารค่ายเพื่อนชาวดอย พอดีอาจารย์วานให้เราเอาเอกสารมาส่งที่นิเทศด้วย”

“อ๋อ...”

อุ๋งขานรับแค่นั้นเพราะไม่รู้จะตอบอะไรกลับไป มือไม้ก็ไม่รู้จะเอาไปวางตรงไหนจนต้องยกขึ้นมาปัดผมตัวเองแก้เก้อ อันที่จริงตอนนี้คือเขาไม่รู้ห่าอะไรเลยด้วยซ้ำนอกจากรอยยิ้มของเมษาแม่งยังเหมือนเดิม

สวยเหมือนเดิม...ชวนให้หวั่นไหวเหมือนเดิม

ที่เหมือนเดิมกว่าคงเป็นการกระทำของเมษา

เหมือนเดิมทั้งที่สถานะระหว่างเราไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

“แล้วนี่อุ๋งมาทำอะไร”

“ส่งเอกสารเหมือนกัน”

“เหรอ”

“อืม”

อึดอัด

อีกความรู้สึกหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นคือความอึดอัด เขารู้สึกเหมือนคนจะจมน้ำเมื่อเห็นสายตากับรอยยิ้มของคนตรงหน้า เพราะเขาไม่รู้ว่าเขาสามารถทำอะไรกับอีกฝ่ายได้บ้าง

ดึงมือเธอมากุมเอาไว้แล้วไล้ปลายนิ้วไปตามมือเรียวๆ นั่นแบบที่เคยทำได้ไหม

แกล้งดึงเธอลงมานั่งบนตักแล้วหอมแก้มขาวๆ นั่นให้เธอโวยวายเล่นได้ไหม

ไม่ได้ ไม่ได้ทั้งนั้น

“ถ้าส่งเสร็จแล้ว...ไปกินข้าวด้วยกันมั้ย”

เสียงของเมษาทำให้เขาตื่นจากภวังค์ ริมฝีปากบางสวยคลี่ยิ้มก่อนเอียงหน้าน้อยๆ มองเขาเป็นเชิงออดอ้อนอย่างที่เคย

...แค่กินข้าว แฟนเก่าคงไปกินข้าวด้วยกันได้ใช่ไหม

ได้แหละเนอะ...ไม่เป็นไรหรอก

หรือถ้าเป็น ก็ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ เขายอม

30%

 

Seal : ใจ๋ มึงสั่งข้าวให้กูรึยังอะ

ดีใจที่นั่งเล่นเกมอยู่หรี่ตามองข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ โชคดีที่เขาเล่นชนะพอดี ไม่งั้นอาจจะได้มีอาการหัวเสียกันบ้าง มือหนาปัดเปลี่ยนจากหน้าเกมเข้าไปยังหน้าไลน์ของอีกคน พร้อมกับมองข้าวราดแกงเมนูโปรดของอีกคนที่เขาสั่งเอามาไว้ตรงข้าม

สั่งแล้ว กูเห็นมีต้มจืดผักกาดดองที่มึงชอบ

พิมพ์ข้อความเอาไว้ แต่ยังไม่ทันจะได้กดส่ง ข้อความอีกอันก็ปรากฏขึ้นมาก่อน

 

Seal : ถ้ายัง มึงแดกของมึงไปก่อนเลยนะ

Seal : กูต้องรอจารย์อีกพักหนึ่งเลย

ดีใจกำลังจะตอบว่าไม่เป็นไร เขารอได้

 

Seal : กูเจอเมษา

Seal : เมชวนไปกินข้าว

Seal : กูว่าจะไปกินกับเขาอะ

 

ดีใจหรี่ตาอ่านข้อความนั้นซ้ำสองสามครั้ง อ่านย้ำๆ ว่าเขาไม่ได้อ่านผิด

ก็ว่าอยู่ว่าเมื่อกี้เหมือนเห็นเมษาเดินขึ้นอาคารไป แต่ชั้นของนักศึกษาแพทย์อยู่ชั้นแปด ไม่น่าจะเจอกันได้หรือเปล่า ทำไมถึงเจอกันได้ แล้วทำไมอุ๋งถึงยังอยากไปกินข้าวกับคนที่ทำให้ตัวเองร้องไห้เป็นหมาขนาดนั้น

แต่จะถามไปทำไมวะ เขาเจ็บจี๊ดในอกขนาดนี้ เขายังอยากกินข้าวกับอุ๋งเลย

...ถ้าเขาบอกว่าสั่งมาแล้วอุ๋งจะทำยังไง จะยอมมากินกับเขารึเปล่า จะปฏิเสธเมษาไหม

จะเลือกเขาก่อนเมษาบ้างได้รึเปล่า

ดีใจถามคำถามนั้นกับตัวเองและหน้าจอโทรศัพท์ที่ปรากฏแชทของอุ๋งซ้ำๆ

แต่สุดท้าย สิ่งที่ดีใจพิมพ์ไปก็มีเพียงคำถามสั้นๆ อย่างที่เพื่อนคนหนึ่งควรจะถามด้วยความเป็นห่วงเท่านั้น

 

Happiness.d : แล้วกลับยังไง

Seal : มึงกลับก่อนเลยก็ได้ ไม่ต้องรอ

Seal : กูไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่อะ

Seal : เดี๋ยวกลับเอง

 

ดีใจกดอ่านแล้วล็อกหน้าจอลง ไม่รู้จะตอบอะไรและไม่อยากตอบด้วย เขาคีบเส้นก๊วยเตี๋ยวที่เริ่มอืดเข้าปาก มองจานข้าวราดแกงตรงหน้าที่ถูกทิ้งเอาไว้แล้วก็ถอนหายใจ

ตั้งแต่วันที่เจอเมษาครั้งแรก อุ๋งก็บอกเขาว่าคนนี้อะสเป็ก อยากได้ แล้วดีใจจะทำอะไรได้ไปมากกว่าการยิ้มให้แล้วบอกว่าชอบก็จีบดิ จีบเลย มึงจีบติดอยู่แล้ว คอยเชียร์ตั้งแต่วันแรกที่มันพยายามตามหาประวัติของเมษา คอยเป็นที่ปรึกษาเวลาอุ๋งหาวิธีเซอร์ไพรส์ คอยแม้กระทั่งเป็นตัวกลางและคนคอยรับฟังเวลาทั้งสองทะเลาะกัน ตอนแรกที่อุ๋งจะสารภาพรักกับเมษา เขาก็ยิ้มและบอกว่ามันทำได้

บอกไปว่าน่ารักแบบมึง ใครๆ ก็รัก

แล้วกลืนประโยคสุดท้ายลงไป ประโยคที่ว่า

ขนาดกู...กูยังรักเลย

ดีใจไม่เคยโกรธที่อุ๋งเลือกเมษามาเป็นอันดับแรกเสมอถ้าเทียบกับเรื่องเพื่อน ก็นะ เพื่อนกับแฟนมันแทนกันไม่ได้ แถมเมษาก็เรียนแพทย์ เวลาว่างน้อยกว่าคนทั่วไป ไม่แปลกเลยที่ทุกครั้งที่เมษาว่าง อุ๋งจะต้องรีบไปหาเสมอ

ต่อให้ตอนนั้นเขาจะกำลังยืนรออีกคนอยู่ที่ไหนสักแห่งก็ตาม

ก็เหมือนทุกที นี่ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อยที่อุ๋งเทเขาเพราะเมษา

แต่ก็เจ็บทุกทีอยู่ดีปะวะ

เส้นเล็กที่ตักเข้าปากอยู่ดีๆ ก็ฝืดคอ ไม่รู้ว่าเพราะทิ้งเอาไว้จนเย็นชืดและอืดไปหมดรึเปล่า

ก๋วยเตี๋ยวแม่ง...โคตรไม่อร่อย

อยู่ดีๆ ก็รู้สึกสงสารข้าวราดแกงที่ถูกซื้อมาทิ้งเปล่าตรงหน้า

น่าสงสารจังเลยว่ะ

60%

“สอบเป็นไงบ้าง ยังไม่ได้ถามเลย”

“ก็ดีนะ ทำได้”

“เหรอ”

แก้วโกโก้ปั่นละลายจนหยดน้ำเกาะซึมขอบแก้ว อุ๋งไม่รู้ว่าตัวเองควรวางตัวยังไงกับเมษาที่นั่งยิ้มอยู่ตรงหน้า จะให้ทำตัวเหมือนปกติก็คงทำไม่ได้ ทั้งมือไม้ ทั้งสายตา ดูเกะกะจนไม่รู้ว่าควรวางอะไรไว้ตรงไหน

ไม่รู้ดิ ไม่เคยเป็นแฟนเก่าของเมษา ไม่รู้ว่าแฟนเก่าของเธอควรทำตัวยังไง

“ไม่ถามเรากลับบ้างเหรอ”

เมษายกแก้วกาแฟของตัวเองขึ้นจิบ เอ่ยเสียงนุ่มๆ อย่างใจเย็นตามแบบที่อุ๋งเคยบอกว่าเหมาะเป็นคุณหมอเด็ก เพราะได้ยินแล้วรู้สึกไม่อยากดื้อด้วย ดูน่ารัก ใจดี อ่อนโยนไปหมด

ต่างกับดีใจที่พูดทีเด็กร้องไห้ที เสียงดุเหมือนอีกฝ่ายไปฆ่าแมวมันมา

“อ่า...”

อุ๋งสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเมษาถามแบบนั้น ว่าที่คุณหมอตัวขาวบางคลี่ยิ้มหวานแล้วเอียงคอ

“เรายังอยากเล่าให้อุ๋งฟังทุกเรื่องอยู่เลยนะ”

คำพูดนั้นของเมษาทำให้อุ๋งชาหนึบในใจ มันหมายความว่าอะไรงั้นเหรอ หมายความว่าอยากทำตัวเหมือนเดิม เหมือนตอนที่เราเคยคบกันหรือยังไง แบบนั้นใช่ไหมที่เมษาหมายถึง

ถ้าเป็นดีใจ จะตอบคำพูดนี้ว่ายังไงกันนะ

ถ้าเล่าให้ฟัง มันคงจะสวนแทนด้วยความโมโหว่าทำไมไม่เก็บไว้เล่าให้แฟนตัวเองฟัง

เฮ้อ...รู้งี้กินข้าวกับดีใจดีกว่า ไม่น่าออกมาเลย

“เล่าในฐานะอะไรอะ”

น่ะ ปากไปไว อุ๋งอยากตีปากตัวเองเมื่อเผลอถามออกไปแบบนั้น เมษามองเขาด้วยสายตาแปลกใจ ยกมือขึ้นปาดคราบกาแฟตรงมุมปากตัวเอง รอยยิ้มหวานๆ ดูจืดจางลง และอุ๋งก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้ที่ทำให้รอยยิ้มที่ตัวเองชื่นชอบหายไป

“เพื่อนไง”

“...”

“อุ๋งบอกว่าเรายังเป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่เหรอ”

อยากเถียงว่าเพื่อนกันก็ไม่จำเป็นต้องเล่าทุกเรื่องให้ฟังป่ะ คือเพื่อนนะไม่ใช่สมุดบันทึกความดีสมัยประถม แต่ก็ดันนึกขึ้นมาได้ว่าเขาเองก็เล่าให้ดีใจฟังแทบทุกเรื่องเหมือนกัน

อีกอย่างหนึ่ง เราเลิกกันได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ดีด้วยซ้ำ ถ้าเป็นแผลช้ำคือยังไม่หายช้ำเลยอะ

แล้วนี่แผลใจ ให้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนี่ยนะ

“อืม เป็นเพื่อนได้”

แต่อุ๋งก็ยังเป็นอุ๋ง ผู้ชายโง่ๆ ที่พ่ายแพ้แก่เมษาจนต้องแจกรอยยิ้มที่แห้งแล้งที่สุดให้อีกฝ่ายไป พร้อมกับคำว่าเพื่อนที่เขาไม่เคยอยากเป็น

“เรายังเจอกันได้ใช่มั้ย เธอจะไม่หายไปใช่มั้ย”

“...”

ทำไมขออะไรเห็นแก่ตัวจังวะ

คำตอบแรกที่ขึ้นมาในหัวของอุ๋งเป็นความรู้สึกที่เศร้าลึกอย่างถึงที่สุด มันคือความผิดหวัง

บอกเลิกเขา ไปคบคนใหม่ แต่บอกให้เขาช่วยอยู่ด้วยได้ไหม ไม่หายไปได้ไหม

ได้ถามเขาสักคำรึเปล่าว่าเขารู้สึกยังไง เขาเสียใจแค่ไหนที่เธอทิ้งไป

แค่กลั้นใจส่งยิ้มให้เธอตอนเธอเดินจากไปนี่เขาก็ใจแข็งแค่ไหนแล้ว เคยรู้บ้างไหม

 

“โกรธกูมั้ย...จะทิ้งกูไปรึเปล่า”

 

อ้าว เวรแล้ว เข้าตัว

อุ๋งเม้มปากเมื่อภาพตอนที่ดีใจสารภาพรักกับตัวเองแว้บเข้ามาในหัว ตอนนั้นเขาก็ขอดีใจแบบนี้ บอกดีใจว่าช่วยอยู่ตรงนี้ได้ไหม เขาเองก็เป็นคนใจร้ายสำหรับดีใจรึเปล่า

พอคิดไป...ใครๆ ก็ต่างเห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น

แล้วดีใจจะรู้สึกเหมือนที่เขากำลังรู้สึกมั้ย จะโกรธเขาเหมือนที่เขาโกรธเมษามั้ย

ทั้งโกรธที่ใจร้าย แต่ก็อดดีใจไม่ได้ที่อีกฝ่ายยังอยากให้อยู่

แต่ให้เขาทำเหมือนไม่เป็นไรตอนนี้ เขาทำไม่ได้ ทำให้ไม่ได้จริงๆ

ดีใจทำได้ไงวะ อยู่ตรงนั้นได้ยังไง

“ไอ้ได้มันก็ได้แหละ”

“...”

“แต่ขอเวลาหน่อยได้มั้ยเม”

“...”

“เรายังรักเธออยู่เลย มองหน้าเธอเราก็ยังรู้สึก”

อุ๋งยิ้มเจื่อน ข้าวเขิ้วหมดอารมณ์จะแดกแล้ว นี่โกโก้ปั่นยังรู้สึกขมคอไปหมด รอยยิ้มของเมษาเองก็หายไปจากใบหน้าจนหมด ตรงที่ไม่เหลืออะไรที่เขาควรจะรักอยู่อีก อุ๋งตัดสินใจหยิบเงินจากกระเป๋าแล้ววางไว้บนโต๊ะแทนค่าเครื่องดื่มของตัวเองรวมถึงของอีกฝ่ายด้วย

มันไม่ไหวว่ะ ไม่รู้ดีใจทำได้ยังไง แต่เขาทำไม่ได้จริงๆ

“...”

“นึกได้ว่ามีธุระพอดี ขอโทษนะ ขอกลับก่อนแล้วกัน”


100%

tbc

หากเป็นเธอฉันจะยอม ช้ำก็จะยอม
อย่าเพิ่งด่าอุ๋งกันนะคนดี .. ลองนึกถึงเวลารักใครสักคนมากๆ ดูนะ

ประกาศผลแจกหนังสือเล่มแรกๆๆๆๆ
แท่มทะดาแด่มแด่มแด่ม แด่มแด่มแด้มมมมมม (สมมุติว่าเป็นซาวนด์ประกอบ)
warisa ผู้หญิงสวยและรวยมาก
อินบ็อกซ์เพจมาแจ้งชื่อที่อยู่ได้เลยนาจา ถ้าหนังสือมาแล้วจะส่งให้นะๆๆๆ
ยังไม่หมดเท่านี้เด้อ จะแจกอีก แจกจนกว่าจะเบื่อ 55555555555

ปล. เราว่าจะทำคีย์การ์ดห้อง 1025 มาแจกให้นักอ่านด้วย
คอมเมนต์เยอะๆๆๆๆ จะสุ่มแจก ว่าจะทำหลายอันอยู่ มาคุยกั๊นนนนนนนน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

255 ความคิดเห็น

  1. #240 Kinnaphat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:43
    ฮื่อ พูดไม่ถูก;-;
    #240
    0
  2. #238 PreawTinsel (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 16:03
    สงสารทั้งอุ๋งทั้งดีใจ ว้อยยย เม !! ;—;
    #238
    0
  3. #237 annything (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:55
    สงสารดีใจเลยยยยย เดี๋ยวต้มใบบัวบกให้นะลู๊กกกกก
    #237
    0
  4. วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 22:25
    อุ๋งงงงงงงงง โอ๊ยยยย ดีใจจจจจจจ โอ๊ยไม่รู้จะสงสารใครก่อนดี
    #236
    0
  5. วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 07:35

    สมน้ำหน้าเมษา จะมาวุ่นวายกับอุ๋งทำไม ไปไกลๆ เลยไป

    #235
    0
  6. #234 pawi_pawinee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 22:09

    งืออออ ดีใจ อุ๋งๆทำไมทำแบบนี้
    #234
    0
  7. #233 Ployploy6069 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 20:53
    สงสารดีใจ
    #233
    0
  8. #232 kbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 08:00

    สงสารดีใจจัง
    #232
    0
  9. #231 Alice CS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 22:10
    สงสารดีใจ
    #231
    0
  10. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 18:26
    ฮื่อออออออ ใจจจจจจจจจจจจจจจ๋ ใบบัวบกมั๊ยยยยย
    #222
    0
  11. #221 ja0508 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 15:18
    ก็คือช้ำอ่ะ ดีใจกอดคอไปกินน้ำผลไม้กัน
    #221
    0
  12. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:49

    ทำไมอุ๋งใจร้ายกับใจ๋แบบนี้ล่ะ โป้งแล้ว

    #220
    0
  13. #219 myQ_min (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 00:49

    ดีใจชอบอุ๋งตั้งแต่ก่อนเป็นแฟนกับเมษา!

    ช็อคมากๆ เป็นเราคงไม่ไหวแน่เลย

    แต่คำว่าเพื่อนกับแฟนมันไม่ใช่สถานะเดียวกัน

    การที่คนที่เรารักมีความสุขมันคงดีใจใช่มั้ยเจ้าใจ

    เราก็เจ็บเองอีกฮือออ เมษานี่ยังไงเอ่ยยังรักหรือไม่รักแล้ว

    ไม่รักอย่าให้ความหวังเลยนะ ????

    #219
    0
  14. #218 I am KEI (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 23:52
    สงสารดีใจอ่ะ ...คือ พูดไม่ออกอ่า น้ามตาร่วงแน้ววว
    #218
    0
  15. #217 pawi_pawinee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:55

    งืออออิ
    #217
    0
  16. #216 noonafy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:00
    เป็นธรรมดาอ่ะนะ เข้าใจไม่ได้แปลว่าไม่เสียใจป้ะ แต่อย่างน้อยอุ๋งก็ไม่ไปเลยแบบลืมเพื่อนไว้คืออุ๋งยังทักมาบอกก่อน //คือพอบอกให้นึกถึงเวลารักใครสักคนมากๆนี่นึกไม่ออกเลยค่ะ แง้ เลาขอท่ดได้ไหมล่ะ
    #216
    0
  17. #215 picnicnisa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:59
    อิเมษาเดี๋ยวเจ๊ตบหน้าแหก สงสารดีใจคือเเบบแอบรักเค้าเเต่ก็ต้องเป็นรองให้กับคนทางนั้น ฮื่อออออ
    #215
    0
  18. #214 0873513289 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:34
    สงสารใจ๋อ่ะ /เเล้วชั้นเลือกอะไรได้มั้ยเลือกให้เธอไม่ไปได้รึเปล่า~~
    #214
    0
  19. #212 puffy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 15:04

    ทำไมทำตัวงี้ น่าตี อยากด่าแต่คิดว่าเข้าใจ

    #212
    0
  20. #209 jjmkong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 23:23

    เลิกกันแล้ว ทิ้งเค้าไปแล้ว มายุ่งไรอีกว่ะ

    #209
    0
  21. วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:38

    เมษานางต้องการอะไรจากอุ๋งกันแน่

    #207
    0
  22. วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:33

    กรี้ดดดด เราได้ เย้ๆๆๆๆ แจ้งเรียบร้อยแล้วนะคะ ตื่นเต้นนนน

    #206
    0
  23. #205 toki226 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 11:49
    ทีมดีจายยยยยย ไม่ต้องห่วงนะอุ๋งเดะเราปลอบดีใจเอง เฮ้ออออ
    #205
    0
  24. #204 oatcool48 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 01:47

    ใจดีละไม่ได้นะอุ๋งห้ามไปกับเมษานะ
    #204
    0
  25. วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 23:52
    อุ๋งงง น้องงงง อย่าลืมดีใจของพี่ซิลูกกก
    #203
    0