ผมว่าผมก็รุกในระดับหนึ่ง #ดีใจที่มีอุ๋ง

ตอนที่ 5 : น่ารักแปลว่าอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    29 ก.ย. 61



เฮ่นโหลว ตอนนี้ดีใจกับอุ๋งเปิดพรีแบ้วจ้า
และทางเพจสนพ. ก็ได้มีกิจกรรมแจกหนังสือด้วย
อย่าลืมไป Like & Share กันเน้อ
รายละเอียดแปะไว้ในลิ้งค์แล้ว รอบพรีมีมินิสเปล่วย!

ตัวหมีเองก็มีมาแจกเหมือนกัน
สุ่มแจกจากคอมเมนต์ในเด็กดี และคนที่ติดแท็กในทวิตเตอร์ค้าบ
มารวมกิจกรรมกันเยอะๆ นา เม้ามอยคุยกันเพลินๆ อาจจะได้หนังสือไปครอบครอง

ส่วนใครต้องการสั่งซื้อ 
รายละเอียดตามลิ้งค์ด้านล่างเลยครับผม


4

ทำได้ก็แย่แล้ว

“อุ๋ง ตื่น”

“...อือ ขออีกสิบนาที”

“มึงสิบนาทีมาสามรอบแล้ว ลุก”

“ดีใจ...ได้โปรด”

“...ลุก”

ผ้าห่มสีขาวสะอาดตัดกับผ้าปูสีดำสนิทถูกดึงเหมือนแข่งชักคะเย่อ อุ๋งกอดผ้าห่มในมือเอาไว้แน่นทั้งที่ยังไม่ยอมลืมตา แปลงร่างเป็นหมีโคอาล่ายึดต้นยูคาลิปตัส ในขณะที่อีกฝ่ายก็กระตุกปลายผ้าห่มย้ำๆ

“แป๊บนึง...”

“น่าเบื่อสัส”

ปากบอกน่าเบื่อ แต่ดวงตาเรียวๆ นั่นกลับไม่ได้ไปทางเดียวกับคำพูดสักนิด แววตาเอ็นดูร่างสูงโปร่งที่นอนกอดผ้าห่มแน่น คิ้วเรียวขมวดเป็นปมด้วยความหงุดหงิดที่โดนปลุก เห็นแล้วก็ใจอ่อนอยากปล่อยให้นอนต่อ

แต่รอบนี้เขาใจอ่อนไม่ได้จริงๆ

ไม่งั้นอุ๋งเองนั่นแหละที่จะเดือดร้อน

“วันนี้ปีสี่ลงนะเว้ย”

“...”

“เฮดสันครับ มึงอยากโดนสั่งซ่อมเหรอ”

เขาน่ะ ไม่ได้มีหน้าที่ห่าเหวอะไรให้ต้องตื่นมาแต่เช้าตรู่แบบนี้ด้วยซ้ำ แต่ไอ้คนที่อยากทำกิจกรรมนักหนา แถมเพื่อนๆ ก็ลงมติให้เป็นหัวหน้าฝ่ายสันทนาการของคณะกลับนอนหลับอุตุไม่ยอมแม้แต่จะลืมตาขึ้นมาคุยกัน มีนัดตอนเก้าโมงครึ่ง ตอนนี้เก้าโมงแล้ว มันก็ยังไม่มีทีท่าจะเป็นเดือดเป็นร้อนแต่อย่างใด

เออ...มันใช่เหรอ ถามจริง

เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวเวรกรรม (พวกพี่ปีสี่) อิสฟอลโล่วยูมาแล้วจะหนาว

แต่ละคนก็มีหน้าที่แตกต่างกันไป พอขึ้นปีสอง จากรุ่นน้องตัวน้อยก็กลายมาเป็นรุ่นพี่ที่คอยรับผิดชอบดูแลน้องปีหนึ่งรุ่นใหม่ อุ๋งรับหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายสันทนาการ แทนทะเลเป็นหัวหน้าเฮดว้าก ส่วนดีใจเป็นฝ่ายกองประกวดดาวเดือน ด้วยเพราะตำแหน่งเดือนคณะ และรองเดือนมหาวิทยาลัยปีที่แล้ว

เดินไปเปิดผ้าม่านสีทึบจนแดดแยงตาก็แล้ว ร่างโปร่งที่นอนขดอยู่บนเตียงก็ทำเพียงแค่หันหนีไปอีกทาง แล้วก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมบังแสง จนดีใจต้องเดินวนกลับมาแล้วหรี่ตามอง

เข้าใจแหละว่าเพิ่งปิดเทอมวันที่สี่ แต่มึงจะนอนอุตุแบบนี้ไม่ได้

“อ่อยอู(ปล่อยกู!)”

เอื้อมมือไปดึงแก้มอีกคนด้วยความหมั่นเขี้ยวปนหมั่นไส้ แรงดึงของดีใจก็ไม่ใช่แรงแบบเบาๆ ด้วยความเอ็นดู แก้มของอุ๋งถึงกับโย้ไปตามแรง เจ็บจนต้องถลึงตาคาดโทษ แถมพอดีใจคลายมือออกก็ปรากฏริ้วแดงๆ พาดขึ้นบนแก้ม

แม่ง ไม่เคยจะอ่อนโยน

“ตื่น”

“รู้แล้วๆ”

น่ะ ปากบอกรู้แล้ว แต่เอาหัวกลมๆ จุ่มลงบนหมอนใบนุ่ม แถมดึงผ้าห่มขึ้นมากอดเสียอย่างนั้น

“รู้แล้วก็ลุก”

ดีใจดึงผ้าห่มอุ๋งแรงๆ อีกครั้ง ยื้อแย่งจนเจ้าตัวแทบกลิ้งตามผ้าห่มหล่นไปกองที่พื้น ดวงตากลมของอุ๋งฉายแววไม่พอใจ ทั้งง่วงนอน ทั้งขัดใจที่โดนก่อกวน

ไร้สาระมากกับกิจวัตรประจำวันที่ต่างฝ่ายต่างต้องสลับกันปลุกอีกคน แต่ก็มีแค่ดีใจที่รู้ว่าต้องปลุกด้วยวิธีไหนอุ๋งถึงจะยอมตื่น พอๆ กับที่มีแต่อุ๋งที่รู้ว่าต้องใช้วิธีไหนดีใจถึงจะยอมคลานไปอาบน้ำ

“น่าเบื่ออะ”

“มึงก็งี่เง่าอะ”

“เหอะ”

ริมฝีปากบางงุ้มขึ้นทันทีที่โดนด่าว่างี่เง่า อุ๋งกระเด้งตัวลุกขึ้นยืนแทบจะทันที สองเท้ากระแทกปึงปังกับพื้นตอนที่เดินกระฟัดกระเฟียดเข้าห้องน้ำ ปิดประตูดังปังด้วยความโมโห และได้ยินเสียงหัวเราะที่ชวนให้โมโหกว่าเดิมดังจากด้านนอก

งี่เง่าแล้วมาชอบทำไม!

 

“งอนเหรอ”

“...”

“อุ๋ง”

พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ต้องรีบบิดรถมายังหน้าคณะเพราะใกล้สายเต็มที จากปกติที่ขับสิบนาทีถึง วันนี้ทั้งอุ๋งทั้งดีใจพากันบิดถึงภายในสี่นาทีด้วยซ้ำ ไม่แน่ใจเลยว่าที่มาถึงมีแต่กายละเอียดรึเปล่า กายหยาบอาจจะปลิวไปกับท้องถนนแล้วก็เป็นได้

“...”

“อุ๋งๆ”

“ไม่ให้เรียก”

อะ งอนเป็นจริงเป็นจัง

ดีใจยิ้มขำเมื่อเขาพยายามจะเอื้อมมือไปดึงแขนของร่างโปร่งในชุดนักศึกษาเอาไว้ แต่กลับได้รับปฎิกริยาตอบกลับเป็นสายตาดุๆ พร้อมกับมือเรียวที่ปัดมือเขาทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ขนาดมอเตอร์ไซค์ที่ปกติจะซ้อนกันมาเพื่อประหยัดน้ำมัน วันนี้เจ้าตัวยังฟึดฟัดขับแยกคันกันมา

ปกติก็ไม่ชอบให้ใครเรียกอุ๋งอุ๋งอยู่แล้ว ฟังแล้วเหมือนเวลาเรียกแมวน้ำให้มาเล่นบอลเป่าลม ที่ชื่ออุ๋งก็เพราะแม่ชอบแมวน้ำ ชอบเสียงเวลามันร้องว่าอุ๋งๆ แล้วก็เข้าใจว่าลูกคนแรกอย่างเขาน่ะจะเป็นลูกสาว แต่ดันโผล่มาเป็นลูกชายเสียอย่างนั้น เวลาใครมาเรียกล้อๆ ว่าอุ๋งอุ๋งเลยอยากจะเอาเท้ายันหน้าให้

แต่เพราะเป็นดีใจ อุ๋งถึงหยวนบ้างไม่หยวนบ้าง

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่พอเห็นรอยยิ้มหมาๆ ของดีใจ ก็ไม่รู้จะถือสาอะไร

แต่วันนี้ไม่ให้เรียกหรอก เขามันงี่เง่านักนี่

“อุ๋ง...”

“ไอ้อุ๋ง มานี่เลย ปีสี่มารอแล้ว”

แต่ก่อนจะได้ง้อต่อ เสียงแทนทะเลที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่ตรงใต้ตึกเรียนก็หันมาตะโกนเรียกอุ๋งเสียก่อนหัวหน้าสันทนาการก็รีบวิ่งไปตามเสียงเรียกของเพื่อน ไม่แม้แต่จะหันมามองดีใจ เดินหายเข้าไปตรงโต๊ะที่พวกรุ่นพี่นั่งรวมกันอยู่ ดีใจเลยต้องเดินไปหาแทนทะเลแทน

“ทำไมมันหน้าบูด ทะเลาะกันเหรอ”

“กูไปว่ามันงี่เง่า”

“เอ้า”

แทนทะเลทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ดีใจทันที ก็รู้ทั้งรู้แถมรู้ดีกว่าใครเลยปะวะว่าอุ๋งน่ะเกลียดที่สุดคือการโดนด่าว่างี่เง่า

“ก็มันว่ากูน่าเบื่อก่อน แค่กูไปปลุกมันอะ”

อะ อุ๋งก็อีกคน นี่ก็รู้ทั้งรู้เหมือนกันว่าดีใจไม่ชอบคำน่าเบื่อ

“อะไรของพวกมึงวะ งอนกันเป็นผัวเมียไปได้”

ดีใจไม่ตอบคำถาม อาจจะเพราะไม่รู้จะตอบอะไร ไม่ได้ตั้งใจปากหมา แต่ก็นั่นแหละ เพราะต่างคนต่างรู้จักกันดี การทำร้ายใจกันมันก็เลยง่ายไปด้วย

ไม่ถูกต้องเลยใช่มั้ย

แต่คนเราก็ชอบทำร้ายคนใกล้ตัวกันเสมอแหละ

เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ผลัดกับทำให้อีกคนรู้สึกแย่โดยไม่ตั้งใจ

“อุ๋ง...พี่ว่าไงบ้างวะ”

นั่งรอให้อุ๋งไปคุยกับรุ่นพี่อยู่พักใหญ่ เสียงของเพื่อนร่วมคณะที่เรียกอุ๋งดึงความสนใจของดีใจให้กลับไปที่รูมเมทร่างโปร่ง อุ๋งเดินออกมาจากโต๊ะของรุ่นพี่ปีสี่ หันไปยิ้มให้เพื่อนทุกคน ปรบมือสองสามครั้งเป็นเชิงเรียก

“มา ซ้อมกัน”

อุ๋งเดินผ่านดีใจไปโดยที่ไม่เหลือบมามองสักนิด ทิ้งตัวนั่งลงตรงข้างกับมือกลองคณะ กางสมุดโน้ตออกแล้วเริ่มแจงแจกตารางกิจกรรมจนดีใจรู้สึกหงุดหงิดใจเล็กๆ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เลยได้แต่นั่งปั้นหน้านิ่งเป็นหลักศิลา

ดูสิว่าจะไม่สนใจกันได้นานแค่ไหน

“เมื่อกี้ไปคุยกับพี่มา เสนอให้ละที่บอกว่าอยากให้เปลี่ยนกิจกรรมบางอันออก ทีนี้พี่เขาเลยบอกว่าให้คิดมาว่าจะถอดอะไรแล้วจะเพิ่มอะไรแทน”

ดีใจเตรียมจะอ้าปากชวนคุย แต่โทรศัพท์ที่ดังขึ้นก่อนก็ทำให้เขาต้องละความสนใจ

เป็นข้อความจากกลุ่มดาวเดือนที่ถามว่าเขามามอไหม และตามให้เขาขึ้นไปประชุมบนตึกหน่อย ดีใจเลยต้องลุกออกไปก่อนอย่างเสียไม่ได้

 

“อุ๋ง นี่ข้าวจ้า”

ใครที่บอกว่าอุ๋งไม่สนใจดีใจ

ไม่จริงหรอก ไม่จริงเลย

“ขอบใจๆ เพื่อนคนอื่นได้ข้าวรึยัง”

“ได้แล้ว แจกจะครบละ”

“ขอไว้อีกกล่องหน่อย ใจ๋มันไม่อยู่”

หลังจากซ้อมและปรึกษางานกันจนเที่ยง กล่องข้าวทุกกล่องถูกส่งต่อกันเป็นทอดๆ เพื่อแจกจ่ายให้คนที่มาซ้อม ไม่ได้ขอเผื่อไว้เพราะเป็นห่วงหรืออะไรหรอกนะ ก็แค่ทำตามมารยาท เพราะมันขึ้นไปบนตึก เดี๋ยวก็กลับลงมาโวยวายว่าไม่มีข้าวกินอีก อุ๋งจัดการเปิดกล่องข้าวของตัวเองดูก่อนจะขมวดคิ้ว และอุ๋งก็ถือวิสาสะแอบเปิดดูของดีใจไปด้วยเพื่อความแน่ใจ

มือเรียวสะกิดเพื่อนร่วมคณะที่เดินแจกกล่องข้าวอีกครั้ง

“เดี๋ยวนะพาย”

“หือ อะไรเหรออุ๋ง”

“ขอเปลี่ยนหน่อย ใจ๋แพ้ แดกไม่ได้”

“เอ้ย เออว่ะ ขอโทษ ลืมเลย แต่ไม่มีที่ไม่ใช่ทะเลเลยว่ะมึง ปูนมันสั่งมาแต่หมึกกับกุ้ง”

“ไม่มีเลยเหรอ อ่า งั้นไม่เป็นไร”

อุ๋งว่าพร้อมกับยื่นกล่องข้าวผัดทะเลคืนให้เพื่อน พยักหน้าให้กับคำขอโทษที่ลืมไปว่ามีเพื่อนแพ้อาหารทะเลอยู่คนหนึ่ง แล้วก็ดันสั่งมาแต่ข้าวผัดทะเลกับกะเพรากุ้ง เขาเตือนให้ฝ่ายสวัสดิการรอบหน้าเช็กเรื่องนี้ให้ดีหน่อย เพราะอันนี้ยังดีที่เป็นแค่พวกปีสองประชุม หากเป็นกิจกรรมกับพวกรุ่นน้องแล้วละเลยเรื่องนี้ เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่

คุยกับเพื่อนร่วมคณะเสร็จก็ถือกล่องข้าวสองกล่องของตัวเองไปวางไว้กับแทนทะเล

“แทน”

“ว่า”

“เดี๋ยวกูมา ถ้าพี่มาเรียกกูก็บอกกูไปทำธุระแป๊บ”

อุ๋งตัดสินใจหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซค์ที่ดีใจทิ้งเอาไว้บนโต๊ะมา ฝากกล่องข้าวตัวเองไว้กับเพื่อน ก่อนจะหายไปเกือบยี่สิบนาที แล้วกลับมาพร้อมกับข้าวกะเพราไข่ดาวพิเศษไข่สองฟอง

“ไปไหนมาวะ”

“ขับรถเล่น”

ตอบแทนทะเลแล้ววางกล่องข้าวของหมายักษ์เอาไว้เนียนๆ ส่วนตัวเองก็นั่งกินข้าวเงียบๆ ไม่คิดจะพูดอะไรต่อ

โดยไม่รู้เลยว่าดีใจน่ะ กลับมาจากโดนเรียกได้สักพัก แล้วก็แอบยืนมองอยู่ตรงมุมหนึ่งมาพักใหญ่

พยายามเป็นอย่างยิ่งที่จะไม่ยิ้มเหมือนคนพี้ยาอยู่ตามลำพัง

อุ๋งก็เป็นซะแบบนี้อะ

จะไม่ให้รักได้ไงวะถามจริง

ต้องฮึบไว้รึไง

ดีใจทำเนียนเดินกลับไปที่โต๊ะ แทนทะเลที่นั่งจ้วงข้าวเข้าปากหรี่สายตาไปที่กล่องข้าวของเขาแล้วยิ้มกรุ่มกริ่ม

เนี่ย ขนาดแทนทะเลยังรู้ แล้วเขาจะไม่รู้เลยได้ไง

“พี่เรียกไปทำอะไรวะ”

“ให้กูไปดูน้องวันปฐมนิเทศว่ะ ว่ามีคนไหนเข้าตามั้ย จะให้ช่วยคัดมาประกวด”

ตอบแทนทะเลก่อนเปิดกล่องข้าวออก อมยิ้มหน่อยๆ เมื่อพบพริกน้ำปลาสองถุงในกล่องด้วย

เบื่อว่ะอุ๋ง

รู้ใจไปหมด เบื่อ

“เบื่อมึงว่ะอุ๋ง”

“อะไรอีกวะ”

“เบื่อ”

“ไม่แดกก็เอาคืนมา”

อุ๋งขมวดคิ้ว วางช้อนลงแล้วหันมามองดีใจ นี่ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำป่ะ ทำดีแล้วยังโดนด่า ไอ้หมาเลี้ยงเสียข้าวสุกนี่

ดีใจเพียงแค่ยิ้มแล้วยกกล่องข้าวหนีเมื่ออุ๋งทำท่าจะดึงกล่องข้าวที่ซื้อมาคืน ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมข้าวผัดกระเพราธรรมดาร้านเดิมแม่งโคตรอร่อย ไม่รู้เพราะว่าหิว เพราะไข่ดาวพิเศษสองฟอง พริกน้ำปลาสองถุง

หรือเพราะคนที่ซื้อมาให้

แต่จะเพราะอะไร ก็ขอบคุณ

“เบื่อ”

“อะไรของมึงเนี่ยใจ๋”

ก็เบื่อจริงๆ นี่หว่า

น่ารักให้น้อยหน่อยได้มั้ยวะ เบื่อ หัวใจเต้นแรงจะตายห่าแล้ว

“ใจ๋ พี่โอ๋บอกว่ากินเสร็จเดี๋ยวไปคุยต่อนะ”

“อือฮึ”

ขานรับภาพฟ้าที่เป็นดาวคณะคู่กับเขาที่เดินตรงมาสะกิดไหล่ แอบเห็นอุ๋งเหลือบมองภาพฟ้านิดหน่อย

ไม่ใช่อะไรหรอก ภาพฟ้าน่ะ สเป็กอุ๋ง

ขาว หน้าหมวย ตัวเล็ก ยิ้มสวย

ดีใจก็ขาวนะ ยิ้มสวย ตี๋ด้วย ถึงจะตี๋เป็นบางมุม บางมุมก็ดูคมๆ ก็เถอะ แค่บอดี้หมียักษ์เท่านั้นเอง

ไม่สนใจกันบ้างเหรอ กูก็ของดีคณะนะเว้ย

ดีใจปลีกตัวแยกขึ้นไปบนตึกอาคารเรียน ไปยังห้องประชุมดาวเดือนตามที่รุ่นพี่เรียก เหลือบมองมาด้านล่างตึกก็เห็นว่าอุ๋งเรียกรวมเพื่อนๆ เพื่อซ้อมสันทนาการต่อแล้วเช่นกัน

แอบยืนมองตอนที่อุ๋งนำเพื่อนร้องเพลงแล้วหัวเราะไปตามจังหวะ รอยยิ้มกว้างๆ นั่นไม่จางลงสักนิดแม้ว่าอากาศจะร้อนจนมีเหงื่อซึมตามหน้าผาก ดวงตาที่เป็นประกายนั่นดูจริงจังตอนที่แจกแจงจังหวะต่างๆ ของกิจกรรมให้เพื่อนฟัง และความจริงจังนั้นก็ทำให้ทุกคนตั้งใจไปด้วย

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใครๆ ถึงรักอุ๋ง

ไม่แปลกใจว่าทำไมใครๆ ล้วนลงมติให้อุ๋งเป็นหัวหน้าฝ่าย

“ใจ...ทำไร”

“หือ เปล่าอะ”

“ไปเร็ว”

ฟ้าสะกิดดีใจที่ยืนนิ่งพักใหญ่ พร้อมกับยิ้มแหยๆ ด้วยความเกรงใจ เธอก็กลัวโดนด่าเหมือนกันที่มาดึงความสนใจแบบนี้ แต่เธอก็กลัวพี่ปีสี่จะมาด่าก่อนเหมือนกัน ดีใจที่โดนเรียกก็เลยละสายตาจากคนข้างล่าง พอดีกับที่คนข้างล่างเงยหน้าขึ้นไป และเห็นแผ่นหลังกว้างลับตาไปไวๆ

ดีใจกับอุ๋งก็เป็นแบบนี้เสมอ

ไม่เคยพอดีกันสักครั้ง

 

อุ๋งปล่อยให้เพื่อนๆ ซ้อมเพลงกันไป ส่วนตัวเองก็นั่งเอาปากกาเคาะกับกระดาษ ขีดๆ ลบๆ แก้ๆ กิจกรรมสำหรับวันแรกพบตามคำแนะนำที่มีเพื่อนเสนอมาเพื่อหากิจกรรมที่ลงตัวที่สุด

 

maysa : อุ๋ง

maysa : เป็นยังไงบ้าง

 

เสียงโทรศัพท์ที่สั่นขึ้นมาพร้อมกับข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอทำให้ดวงตากลมต้องหลุบไปมองทางอื่น ท่ามกลางบรรดาเพื่อนๆ ที่กำลังตั้งใจจำเนื้อเพลง สมาธิของอุ๋งกระเจิงทันทีที่ได้เห็นข้อความนั้น

เป็นยังไงบ้าง...?

ถามทำไมวะ

ถ้าตอบว่ายังรักอยู่ จะกลับมาหรือยังไง

 

maysa : เราคิดถึง


100%
tbc
น่ารักแปลว่าอะไร
อ๋อ แปลว่าอุ๋ง

เอ้อ น่ารักขนาดนี้อะ ต้องฮึบหลอ

นั่นสิๆๆๆ งี่เง่าแล้วมาชอบทำไม
เม้นหน่อย เม้นเร็ว
แจกสือด้วยนะเนี่ย 55555555555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

255 ความคิดเห็น

  1. #227 Stalkerking (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:01
    เอ้า!! อะไรของเธออ่ะ เห้ย!! งงไรป้ะ!!
    #227
    0
  2. #208 PINEXX2J (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 14:29
    อ่าว จะเอายังไงอ่ะเมษา!!
    #208
    0
  3. #189 RealThxnB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 17:51
    //ถูมือเตรียมตบ
    #189
    0
  4. #162 lolypop (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 00:52

    อุ๋งงงง ทำไมน่ารักขนาดนี้

    #162
    0
  5. #157 Babybozo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 21:43
    ว้อททท เมษา จะกลับมาไม
    #157
    0
  6. #144 Katkfc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 08:39

    อุ๋ง ห้ามใจอ่อนนะ!!!

    #144
    0
  7. #127 mori_hoshi04 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 16:29
    ฮึบไว้ไม่ได้หรอกเนาะอุ๋งน่ารักขนาดนี้
    #127
    0
  8. #125 kmllnb01234 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 00:38
    เกลียดชะนีเมษามาก ลำไย จะไปไหนก็ไปอย่ามายุ่งกะอุ๋งนะ
    #125
    0
  9. #124 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 20:35

    อุ๋งลูกกกกกก โอ๊ยยยยยยย

    #124
    0
  10. #123 0873513289 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 18:07
    น่ารักกกกชอบคู่นี้
    #123
    0
  11. #122 Nam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 11:53

    อร๊ายยยยยย

    #122
    0
  12. #121 ja0508 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 09:29
    อุ๋ง!!!! ดีใจอยู่ข้างๆเรานะ อย่ากลับไปนะอุ๋ง!!!!
    #121
    0
  13. #120 aom_kanyakon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 09:17
    น่าร้ากกก รอค่าา
    #120
    0
  14. #119 dontgetmeewrong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 08:48
    รำคายเมษา
    #119
    0
  15. วันที่ 18 กันยายน 2561 / 07:57

    ไม่น่ะอุ๋ง อย่าใจอ่อนนะ

    #118
    0
  16. #117 noonafy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 23:46
    เมษาาาาาา เมษาจะกลับมาเร็วอย่างนี้ไม่ได้!! ส่งแทนทะเลไปเก็บเมษา5555
    #117
    0
  17. #116 wHo.XX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 19:16
    ฮือ นังชะนี ไปเเล้วไปลับ อย่ากลับม๊าาาาาาาาาา!!!!!!
    #116
    1
    • #116-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 5)
      17 กันยายน 2561 / 22:40
      ม .. เมษาเป็นป้อจายเจ้า ,_______,
      #116-1
  18. #115 Nam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 17:36

    Cute cute

    #115
    0
  19. วันที่ 17 กันยายน 2561 / 08:48

    ก็น่ารักแบบนี้ไงอุ๋ง ดีใจถึงไปไหนไม่ได้น่ะ

    #114
    0
  20. #113 noonafy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 08:20
    เห้อม เหม็นฟามรัก
    #113
    0
  21. #112 svanya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 07:24
    ความเกร็งหน้าของชามอยส์
    #112
    0
  22. #111 MissDamsel (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:01
    ไม่ต้องฮึบนะไจ๋ แน่ะ เกร็งหน้าไม่ให้ยิ้มจนปวดแก้มแล้วดิ 5555555
    #111
    0
  23. #110 ja0508 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:39
    ขอดีใจเป็นพี่ ขออุ๋งเป็นเพื่อนได้เปล่าาา
    #110
    0
  24. #109 my_answer (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 08:43
    ดีใจจจจ อ่อนโยนกับอุ๋งหน่อยยย
    #109
    0
  25. #108 MissDamsel (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 23:02
    แงงงงงงง อยากมีดีใจเป็นของตัวเองแบบอุ๋งง่าาาาา อิตต๋า
    #108
    1
    • #108-1 ล้านนาที(จากตอนที่ 5)
      16 กันยายน 2561 / 22:17
      ไปเปลี่ยนชื่อเป็นอุ๋งๆๆๆๆ
      #108-1