สาววายร้ายกับนายสายซึน

ตอนที่ 31 : พลอยกลับมา ( 2/2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    7 ก.ย. 62

นี่ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วที่พลอยย้ายมาอยู่บ้านผม..ผมได้คุยกับพลอยบ้าง แต่ก็น้อยเต็มที เพราะพลอยเอาแต่เก็บตัวในห้อง ไม่กินข้าวกินปลา ร้องไห้ แล้วก็นอน


แต่ถึงอย่างนั้น พลอยยังไงก็เป็นพลอย 


“พลอยกินไม่ลงจริงๆค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ ^ ^”


“พลอยเพลีย ขอตัวนอนก่อนนะคะ ^ ^”


“พลอยขอโทษนะคะ ที่อ่อนแอแบบนี้ แต่เดี๋ยวพลอยก็ดีขึ้นเองค่ะ”


นั่นคือคำพูดที่หลุดออกมาจากปากเธอเสมอ เมื่อไรที่มีคนเข้าไปหา ไม่ว่าจะเป็นผม แม่ หรือว่าพ่อ เธอก็จะยิ้มและไม่ได้โกรธใคร..


และวันนี้ก็เป็นครั้งแรก ที่เธอยอมลงมากินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา..


ที่ผ่านมา บรรยากาศการกินข้าวเงียบผิดปกติมาตลอด เป็นเพราะว่าตัวแสบของบ้านซึมเลยพาทุกคนเงียบไปตามกัน แต่ไม่รู้เพราะว่าวันนี้พลอยมารึเปล่าอยู่ๆยัยพิงค์ก็กลับมาร่าเริงซะงั้น


“พี่พลอยยยย กินเยอะๆ น้าา ตอนนี้พี่พลอยผอมเกินไปแล้ว”


“จ้าา”


ผมมองดูยัยพิงค์ที่เอาแต่ตักอาหารส่งให้พี่สาวจนล้นจานของพลอย อย่างมีความสุขแล้วผมก็ได้แต่ยิ้ม..


พิงค์คงรักพี่สาวของเธอมากสินะ..ที่ผ่านมาผมก็รับรู้มาตลอด แต่จากเหตุการณ์นี้ทำให้มันชัดเจนว่า เธอรักพี่สาวเธอมากจริงๆ 


พี่สาวทุกข์เธอก็ทุกข์

พี่สาวสุขเธอก็สุข


แล้วเรื่องที่ผมทำแบบนี้กับเธอที่ผ่านมา เธอจะทุกข์ขนาดไหนนะ


ผมได้แต่มองการกระทำของพิงค์ไม่วางตา เพราะผมไม่เห็นความสดใสของพิงค์มาหลายวันแล้ว..พอได้เห็นในวันนี้แล้วมันทำให้ผมได้แต่คิด..


ผมอยากเห็นรอยยิ้มแบบนี้ของเธอทุกวัน และก็อยากให้รอยยิ้มนั้น เป็นรอยยิ้มที่ส่งมาให้ผมเช่นกัน..


หลังจากวันนั้นที่พลอยยอมออกมากินข้าว พลอยก็สดใสและแข็งแรงขึ้นมา ไม่ร้องไห้ ไม่อดอาหารจนทำให้ทุกคนเป็นห่วงอีกแล้ว


และวันนี้ผมก็เห็นพลอย ผู้หญิงที่สวยและน่ารัก เดินเล่นอยู่ตรงสวนของบ้านผม ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะได้เข้าไปคุยกับพลอยแบบจริงๆจังๆซักที..


“พลอย”


“ว่าไงคะพี่ลี”


“พลอยโอเคมั๊ย พี่เป็นห่วง” 


ทันทีที่ผมถามไป พลอยก็ยิ้มสดใสแบบที่เธอเป็นเสมอส่งมาให้ผม ก่อนจะพูดออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม


“พี่ลีถามเหมือนยัยพิงค์เป๊ะเลยนะคะ” 


พิงค์..ชื่อนี้เป็นชื่อที่อยู่ในหัวและทำให้ผมนอนไม่หลับมาหลายคืน

และตอนนี้ผมก็อึดอัดกับตัวเองเต็มทน


“พ่อบอกว่า อยากให้เราสองคนแต่งงานกัน”  


ผมถามออกไปด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด..และอยากรู้ว่าพลอยคิดเห็นอย่างไร..แต่พลอยก็ยังยิ้มอยู่เหมือนเดิม ก่อนที่ผมจะได้คำตอบจากปากเธอ และคำตอบนั้นก็ไม่ได้เป็นเรื่องผิดปกติแต่อย่างไร..


“พี่ลีก็รู้ ว่าพลอย..ไม่ได้รักพี่ลีแบบนั้น”


“อืม..พี่รู้”


“แล้วพี่ลียังอยากจะแต่งกับพลอยอยู่อีกหรอคะ” 


ใช่..ผมก็รู้ว่าพลอยไม่ได้รักผม แล้วผมยังอยากจะแต่งงานกับเธออยู่อีกหรอ หรือมันเป็นเพราะคำสัญญาที่ผมให้กับบุคคลที่ผมเคารพรักเหมือนพ่อและแม่ที่แท้จริงของผม..


ผมเลยได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยออกมาไปด้วยเสียงแผ่วเบา

“เห้อ..พี่ไม่รู้”


“พี่ไม่รู้จริงๆ เมื่อก่อนพี่เคยคิดว่าพี่รักพลอย และรักมาก แต่พอพ่อมาพูดเรื่องที่จะให้พี่แต่งงาน พี่กลับรู้สึกว่า...ไม่ใช่พลอย”


ใช่..ผมรู้สึกว่า ผมไม่ได้อยากแต่งงานกับพลอย

ผมไม่ได้รู้สึกดีใจเลยซักนิด ตั้งแต่ที่รู้ว่าจะต้องแต่งงานกับพลอย..แต่ถ้าเป็นอีกคนนึง..


แต่แล้วอยู่ๆพลอยก็โพล่งแทรกมาทันที


“แต่เป็นพิงค์”


พลอยพูดออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มเช่นเดิม..

ส่วนผมก็ได้แต่นิ่งงันไป พร้อมกับสงสัยว่าพลอยรู้ได้ยังไงกัน..


“ทำไมพลอยคิดแบบนั้น”


“ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะ สายตาที่พี่ลีเคยมองพลอยเมื่อก่อน ตอนนี้พี่ลีไม่ได้มองมันมาที่พลอยแบบนั้นอีกแล้ว แต่พี่ลีมองแบบนั้นไปที่..พิงค์”


นี่ผม เปลี่ยนไปอย่างนั้นหรอ..


“พี่ พี่ไม่รู้สิ..”


“พี่ลีทำตามหัวใจตัวเองเถอะค่ะ ก็เหมือนที่พลอยทำตามหัวใจตัวเองเหมือนกัน..มันแปลกนะคะ ความรัก ทั้งๆที่พลอยควรจะเกลียดเขาที่ทำกับครอบครัวพลอยขนาดนี้ แต่พี่ลีรู้มั๊ยคะ...ตั้งแต่ที่พลอยไปอยู่กับเขา พลอยบอกตัวเองทุกเช้า ว่าวันนี้พลอยจะเกลียดเขาให้ได้ วันนี้พลอยต้องไม่ทำดีกับเขา วันนี้พลอยต้องไม่รักเขา แต่จนถึงทุกวันนี้ ไม่มีวันไหนเลย ที่พลอยทำมันได้สำเร็จ...พลอยไม่เคยเกลียดเขาได้เลย พลอยมีแต่รักเขา และรักเขามากขึ้นทุกๆวัน”


มันแปลกนะ..ทั้งๆที่บ่อยครั้ง ที่ผู้หญิงตรงหน้าคนนี้พูดถึงไอ้เค ผู้ชายที่พลอยรัก ผมกลับมีแต่ความรู้สึกเป็นห่วง ห่วงว่ามันจะดูแลเธอดีมั๊ย มันจะรักพลอยจริงรึเปล่า ห่วงว่าพลอยจะไม่ได้เป็นเพียงของเล่นของมัน..แต่ผมกลับไม่เคยหึงเธอเลยสักครั้ง..


ส่วนอีกคน..แค่รู้ว่าเธอไปกินข้าวกับผู้ชาย แค่รู้ว่าเธอใส่เสื้อที่หวาบหวิว แค่รู้ว่าเธอโดนลวนลาม แค่รู้ว่าเธอมีแฟนและคนๆนั้นมันไม่ใช่ผม แค่นั้น..สติของผมก็แทบจะกลายเป็นศูนย์ ผมที่เคยใจเย็นและเข้าใจในทุกๆอย่างก็กลับกลายเป็นควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้..เพียงเพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้น มันเป็นเพราะผู้หญิงคนนี้..พิงค์


แค่นี้มันก็ชัดเจนมากอยู่แล้ว แล้วมึงจะลังเลอะไรอยู่อีกวะ ไอ้ลี!!

พลอยคือน้องสาว..แต่พิงค์คือคนที่ผมรัก...


ผมเอื้อมมือไปลูบหัวของพลอยเหมือนที่เมื่อก่อนผมชอบทำบ่อยๆ พร้อมกับยิ้มออกมา ให้กับผู้หญิงคนนี้..น้องสาวของผม


“พี่เชื่อแล้ว ว่าพี่ไม่มีทางแทรกเข้าไปได้ระหว่างสองคนนี้เลยจริงๆ และถ้าพี่กล้าแทรกไปจริงๆ พี่คงเป็นพี่ชายที่เลวน่าดูเลย”


“ที่ผ่านมา พี่ลีเป็นพี่ชายที่แสนดีของพลอยมาเสมอค่ะ”


“ครับ งั้นพี่ชายคนนี้ขอตัวก่อนนะครับ”


“อย่าลืมทำตามที่หัวใจบอกนะคะ”


ใช่.. ผมต้องทำตามหัวใจของผมตอนนี้

หัวใจที่มียัยตัวแสบมานานแล้ว แต่ผมไม่รู้ตัว


...พิงค์..ผู้หญิงที่ผมรักมาตลอดที่แท้จริง..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

79 ความคิดเห็น

  1. #60 clever_my (@sopicha) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 10:12
    เย้ เขารู้แล้ว เขารู้สึกตัวแล้วววว รออ่านฉากสวีทจ้าาา
    #60
    0
  2. #59 Nammontt (@Nammontt) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 10:10
    เห้อออออออ รู้ใจตัวเองสักที
    #59
    0