บันทึกรักร้ายเจ้าชายน้ำแข็ง [ Devil Prince III ]

ตอนที่ 7 : เห็นแล้วเลือดไหล ( 2/3 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 494 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62

ระหว่างที่เพื่อนฉันทั้งสาม ยังคงกรี๊ดกร๊าดอยู่ข้างๆ ฉันเองก็สภาพไม่ต่างกับอีกสามคนหรอก แต่ฉันแค่ไม่ได้ออกเสียงมาก็เท่านั้นเอง


แล้วนี่คือแข่งว่ายน้ำไง ทุกคนก็ต้องใช่ชุดว่ายน้ำใช่ป่ะ แล้วคือทุกคนต่างโชว์ซิกแพค หุ่นล่ำๆ ผิวขาวๆ จนทำให้ฉันเห็นแล้วอดที่จะเขินไม่ได้เลย โดยเฉพาะเฮียเค


ฉันเลื่อนสายตามองไปที่เฮียเคที่ละสัดส่วน 


เริ่มจากใบหน้าอันหล่อเหล่า  นี่ขนาดว่าทำหน้านิ่งๆ นั่งหลับตาเฉยๆ ยังหล่อทะลุเปลือกตา หล่อทะลุทุกสิ่งอย่างเลย


ถัดลงมาข้างล่าง  เป็นกล้ามเนื้อหน้าอกขาวๆนั่น แล้วไหนจะหัวนมสีชมพูนั่นอีก  โอ๊ยย เขิน โอ๊ยย ละลาย... 


ถัดลงมาอีก ก็เป็นซิกแพคที่ทั้งแน่นทั้งขาว น่าสัมผัสยิ่งนัก มันเป็นซิกแพคที่มีให้เห็นอยู่จางๆ พร้อมกับขนตรงหน้าท้องช่วงล่างเล็กน้อยนั่นอีก โอ๊ยยย ตายๆๆๆ ตายแน่ๆยัยพลอย


สุดท้ายฉันเลื่อนสายตาลงเรื่อยๆ จนหยุดที่กางเกงว่ายน้ำรัดรูปขาสั้นสีดำ จนทำให้เห็นส่วนนูนที่ทำให้ใจฉันสั่น 


ทนไม่ไหวแล้วว กรี๊ดดดดด


ตอนนี้ฉันรู้สึกได้ถึงความร้อนของหน้าที่มันเห่อขึ้นมาอย่างมากขึ้นเรื่อยๆ


ฉันจิกหน้าขาตัวเองจนเกร็ง เหมือนคนเป็นลมบ้าหมูก็ไม่ปาน ไม่รู้ว่าฉันจะเป็นแผลที่หน้าขาหรือเปล่า รู้แต่ว่า ตอนนี้ฉัน ฟินค่าาา


สักพัก ฉันเริ่มรู้สึกว่ามีของเหลวอะไรบางอย่างไหลออกมาจากแถวจมูกของฉัน


“ไอ้พลอยยยยยย เลือดกำเดาไหล!!” เสียงยัยเกรวี่ปลุกฉันให้ตื่นจากผวัง ฉันเลยเอามือแตะลงที่จมูกทันที ก็พบว่าเลือดเต็มมือฉันเลย


“ว๊ายยยยยยย” ฉันอุทานออกมาเสียงดังลั่นจากตรงที่นั่งอยู่ พร้อมลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ ในขณะนั้น ฉันรู้สึกลานแห่งนี้เงียบสงัดขึ้นมาทันใด และตอนนี้สายตาของทุกคนกำลังมองมาทางฉันเป็นตาเดียว ย้ำนะว่าทุกคน ทั้งคนมาดูและรวมไปถึงเจ้าชายทั้งสี่ เพราะตอนนี้แม้แต่เฮียเคก็ลืมตาแล้วหันมามองที่ฉันเช่นกัน !!



ฉันรีบนั่งลง แล้วเอาทิชชูที่เพื่อนๆฉันยื่นมาให้เช็ดอย่างลวกๆ 


ฉันเห็นพี่ซันกับพี่เคน ขำออกมาเบาๆ ส่วนเฮียเคและพี่ไนท์ ต่างก็กลับไปนั่งนิ่งเหมือนเดิม 


โอ๊ย อายชะมัด


“อีพลอยยย อีแม่ชี กูพามึงมาตะบะแตกถูกแม่ะ!“ เสียงยัยเกรวี่กระแนะกระแหนฉันมาทันที 


“อีบ้า ฉันอายนะโว๊ย เลิกแซวได้แล้ว” ฉันพูดพร้อมเอามือพัดหน้าไปมาให้หายร้อน


เฮียจะจำฉันได้มั๊ยเนี้ยะ โอ๊ยหมดกัน ความทรงจำแรกที่มีต่อฉันมันควรเป็นเรื่องสวยๆม่ะ นี่กลายเป็นว่า เห็นฉันเลือดกำเดาไหลเพราะเห็นผู้ชายใส่ชุดว่ายน้ำ !!


หวังว่าเขาจะจำฉันไม่ได้นะ 


>///<



ไม่นานการแข่งก็เริ่มขึ้น 


ทั้งสี่คน ว่ายน้ำเร็วสูสีกันมาก ทั้งเร็ว ทั้งแกร่ง แข็งแรง เสียงเชียร์ภายในโถงนี้ดังอย่างกระหึ๋ม ส่วนตัวฉันเชียร์ในใจอย่างลุ้น แต่สุดท้าย ก็เป็นพี่เคนที่ชนะ รองมาก็พี่ไนท์ เฮียเค และพี่ซันตามลำดับ 


แต่จะว่าแพ้ก็ออกจะน่าเกลียดไปหน่อย เพราะแพ้ชนะห่างกันเป็นหลักมิลลิวินาทีนิดเดียวเอง  มองด้วยตายังมองไม่ได้ ต้องมีกล้องจับถึงได้รู้ว่าใครชนะ



หลังจากการแข่งจบ พวกพี่ๆก็เดินออกจากสระกลับเข้าไปห้องแต่งตัวทันที มีเพียงพี่ซันที่ยืนโบกไม้โบกมือส่งมาให้ทางพวกเรา


“พี่ซันงานดี น่ากินนนน” เสียงยัยเกรวี่ก็ยังคงเพ้ออยู่อย่างนั้น ทำเอาฉันต้องหันไปส่ายหัวให้กับมัน


ไม่มีใครงานดีเท่าเฮียเคของฉันหรอกย่ะ หึหึ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 494 ครั้ง

440 ความคิดเห็น

  1. #195 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 07:28
    ดีย์ต่อใจ5555
    #195
    0
  2. #4 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 20:53

    โอ้ยคนอ่านก็กำเดาไหล
    #4
    0