บันทึกรักร้ายเจ้าชายน้ำแข็ง [ Devil Prince III ]

ตอนที่ 32 : เจ้าของสมุด KPS ( 4/4 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 552 ครั้ง
    22 มิ.ย. 62

“เดินให้มันดีๆหน่อยสิ ไอ้พลอย” เสียงยัยศรดังมาตลอดทาง ตั้งแต่ที่ฉันเดินเข้ามาในผับ


ใช่ละ ตอนนี้ฉันมานั่งอยู่ในผับ Demon เป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ตอนแรกฉันก็จะไม่มา แต่พวกมันก็ลากฉันไปคอนโดยัยศร แล้วก็รื้อเสื้อผ้าจับฉันแต่งตัว แต่งหน้าเป็นการยกใหญ่ จนตอนนี้ฉันเห็นตัวเองในกระจกแล้วยังกลัวตัวเองเลย


เพราะตอนนี้ ฉันแต่งหน้าจัดมาก จัดพอๆกับไอ้ศรเลย ปกติฉันไม่ค่อยแต่ง หรือไม่ก็แค่ทาลิป ปะแป้งเบาๆเท่านั้นเอง แต่เรื่องแต่งหน้าเบาไปเลย ถ้าเทียบกับชุดที่ฉันใส่อยู่ เพราะตอนนี้ชุดที่ฉันใส่มันโป๊มากก


มันเป็นชุดเดรสเกาะอกรัดรูปตัวเดียว ยาวลงมาถึงต้นขาที่สั้นแค่คืบ และใส่รองเท้าบูทสูงสีดำที่สูงยาวถึงหัวเข่า ทำให้ตอนนี้ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่สวย เปรี้ยว เฉียว และโคตรมั่นใจ แต่จริงๆแล้วไม่มั่นใจเลยสักนิดเดียว ความรู้สึกตอนนี้เหมือนว่าฉันใส่ผ้าเช็ดตัวมาเดินกลางผับก็ไม่ปาน แล้วจะให้ฉันเดินดีๆได้ไงละ ระหว่างเดินฉันพยายามดึงกระโปรงลงแต่ข้างบนก็ดันลงต่ำ แต่พอฉันดึงเกาะอกขึ้นบ้างข้างล่างก็ขึ้นสูงอีก 


“ก็เพราะเสื้อบ้าๆอะไรของแกนั่นละไอ้ศร ฉันรู้สึกเหมือนกับฉันแก้ผ้ามาเที่ยวผับแล้วเนี้ยะ” ฉันบ่นออกมา ส่วนเพื่อนๆฉันก็ได้แต่หัวเราะ และพาฉันเดินต่อไปอย่างมีเป้าหมาย 


ที่ฉันทำแบบนี้ ก็เพราะไอ้พวกนั่นนะสิ มันบอกว่า จะให้ฉันมาทดสอบ ว่าเฮียเคเขาสนใจฉันจริงรึป่าว ถ้าสนใจเขาต้องมาหาฉัน และปกป้องฉันจากอันตรายในผับนี้ ฉันว่ามันอ่านนิยายมากเกินไปนะ อิพวกนี้



“พวกแก ฉันว่ากลับเถอะ” ฉันส่งเสียงเบาๆ บอกเพื่อนตัวดีทั้งสามคน เมื่อเดินเข้ามากลางผับแห่งนี้แล้ว และฉันก็รับรู้ได้ถึงสายตาที่โลมเลียจนฉันขนลุกไปหมดตั้งแต่ที่ฉันเดินเข้ามาในผับนี้


“ไม่ได้ มาถึงขั้นนี้แล้ว นั่นๆตรงนั้นคือห้อง VIP1  เขาจะมองลงมาเห็นแกตรงนี้ชัดมาก แกยืนตรงนี้นะ”


ไอ้มินชี้ไปที่ชั้นสอง ตรงที่เป็นกระจกใหญ่ที่คนข้างนอกยืนมองไม่เห็นข้างในเหมือนที่ฉันมองไปตอนนี้ก็ไม่เห็นอะไรเลย นอกจากความทึบที่เหมือนกับกำแพงทั่วไป


ห้องVIP1 เป็นห้องที่กลุ่ม devil prince มักจะมารวมตัวกันในค่ำคืนยามวิกาลเช่นนี้ โดยในห้องนั้นจะเห็นวิวผับที่นี้ทั้งหมด จากกระจกใหญ่ที่ไอมินเพิ่งชี้ไปเมื่อสักครู่


เฮียจะเห็นฉันจริงๆมั๊ยนะ


“เราจะรอแกอยู่ที่โต๊ะ13 โซน D นะ ให้เฮียมาส่งแกให้ได้ละ ป่ะ พวกเรา”


“เดี๋ยว ฉันว่าฉันไปกับพวกแกด้วยดีกว่านะ” ฉันพูดพร้อมจะเดินตามพวกมันไปด้วย


“สะต๊อบบบบ หยุดอยู่ตรงนั้นเลยอีพลอย อย่าตามพวกกูมานะ!”


ฉันได้แต่ยืนอึกอัก จนกระทั่งมองดูพวกมันเดินจากไปไกลแล้ว พร้อมยกมือส่งลาใส่ฉันกันหน้าระรื่นทุกคน


 “พวกแก ไอ้ศร ไอ้มิน ไอ้เกรวี่” ฉันยื่นตะโกนเรียกสามคนนั้น แต่มันก็ไกลเกินกว่าจะได้ยินแล้วละ


ใจนึงฉันก็อยากพิสูจน์อย่างที่พวกมันว่า แต่อีกใจนึงฉันก็กลัว ปกติฉันก็มาที่นี้บ้าง เพราะไอ้พวกนั้นพาฉันมา แต่ฉันก็ไม่เคยถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว และไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ ทำให้ฉันไม่มั่นใจ บวกกับสายตาของผู้ชายแถวนี้ที่มองมาด้วยแล้ว ฉันเลยได้แต่ยื่นสั่น ก้าวขาไม่ออก มีแต่น้ำตานี่ละที่จะออกมาแทน


พ่อจ้าแม่จ้า ช่วยหนูด้วยยยย


ฉันเงยหน้าไปมองตรงกระจกห้องใหญ่นั่นอีกครั้ง หวังว่าเขาจะเห็นฉัน ฉันเลยคิดว่าจะตั้งลิมิตไว้ ถ้า 10 นาที ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะไม่ร่วมเล่นแผนบ้าๆของเพื่อนฉันแล้ว เอาตัวเองมาเสี่ยงชัดๆ!


“มาคนเดียวหรอครับ” แต่แล้วอยู่ๆก็มีเสียงทุ้มก้องในระยะใกล้พูดขึ้นมา พร้อมกับหน้าของผู้ชายที่ยืนถือแก้วเบียร์แกว่งไปหน้า ประจันหน้ากันกับฉัน 


“เออ มากับเพื่อนคะ“ ฉันค่อยๆตอบออกไป 


ไม่รอ 10 นาทีแล้ว ไปก่อนดีกว่า


“ไหนครับเพื่อนคุณ ผมเห็นแต่คุณยืนคนเดียว ” ผู้ชายคนนั้นมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่ไร้มารยาท เขามองตรงส่วนหน้าอกของฉันและลากยาวมาถึงขาเรียว จนทำให้ฉันหยุดความคิดที่จะเดินแล้วเปลี่ยนยกมือขึ้นมาปิดส่วนที่ชายตรงหน้ามองมาทันที


“หึหึ ไปนั่งโต๊ะผมดีกว่า กวางน้อย” หลังจากพูดจบ ผู้ชายคนนั้นก็เอามือมาจับแขนฉันเพื่อลากไปที่ไหนสักที่ทันที 


ตอนนี้ฉันยืนขาสั่นด้วยความกลัว รู้สึกกระบอกตาเริ่มร้อน จนน้ำตาก็เริ่มรื้นขึ้นมาเรื่อยๆ 

ฉันพยายามแข็งขืนไม่เดินไปตามเขา และเงยหน้าไปตรงกระจกใหญ่นั่นอีกครั้ง


เฮียเคจะอยู่ในนั้นรึป่าว เขาจะเห็นฉันมั๊ย 

ฉันกลัว ..ฉันจะทำยังไงดี


แต่ฉันจะมากลัวแบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องสู้


ฮึบ


แต่ระหว่างที่ฉันกำลังจะสะบัดมืออันน่ารังเกียจออกจากแขนฉันนั้น อยู่ๆ ก็มีมือใหญ่มาปัดมือนั้นสะก่อน ก่อนที่จะมีเสื้อคลุมตัวใหญ่โคร่งที่ลงมาคลุมร่างกายฉันไว้ตั้งแต่ไหล่เปล่าจนถึงข้อเท้า


“ของกู” ฉันหันไปตามเสียงของคนมาใหม่ ที่กำลังจ้องเขม็งผู้ชายก่อนหน้าอย่างนิ่งเรียบทว่ากลับดูน่ากลัว จนทำให้ชายก่อนหน้าผงะถอยหลังไป 


“ขะ ขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่าเป็นคนของคุณเค” ไม่นานผู้ชายคนนั้นก็รีบเดินหนีออกไปจากตรงนี้ทันทีด้วยความรวดเร็ว

“ใครสั่งใครสอน ให้แต่งตัวแบบนี้!” เฮียหันมามองหน้าฉันนิ่งๆด้วยสายตานิ่งเรียบเหมือนที่เขาทำอยู่เสมอ แต่น้ำเสียงมันไม่ได้นิ่งเรียบตามไปด้วย เขาพูดค่อนข้างเสียงดัง จนเสียงเพลงที่เปิดในผับตอนนี้เบาไปทันที แต่ถึงเขาจะทำแบบนั้น มือใหญ่ของเขาก็ทำงานรวบเสื้อคลุมใหญ่เทอะทะที่คลุมฉันก่อนหน้าก่อนให้มิดชิดกว่าเดิม พร้อมเอาเชือกของเสื้อคลุมมาผูกแน่นปิดตายให้ฉัน จนตอนนี้ฉันคงจะคล้ายๆกับแหนมที่โดนห่อด้วยใบตองหลายๆชั้น แล้วโดนมัดแน่นเป็นปล่องๆ


ตอนนี้ฉันไม่สนใจน้ำเสียงที่ดังกร้าวของเขา ไม่สนใจสายตานิ่งที่แฝงความไม่พอใจ ฉันสนแต่ว่า ตอนนี้..เขามาช่วยฉันอีกแล้ว 


เหตุการณ์เมื่อกี้มันเหมือนเดจาวูในวันนั้นที่ฉันเจอเขาไม่มีผิด 

แต่วันนี้เขาไม่ได้เดินจากไปเหมือนวันนั้น

ตอนนี้เขายังยืนอยู่ตรงหน้าฉัน


ฉันยืนนิ่งค้างมองหน้าคนตรงหน้าอยู่อย่างนั้น 

พร้อมกับขอบตาที่ร้อนผ่าวกว่าเดิม และเริ่มรับรู้ได้ถึงน้ำใสๆที่เริ่มปริมจนไหลออกมาแตะใบแก้มอย่างห้ามไม่ได้


เขามองฉันด้วยสายตานิ่งเรียบเหมือนเดิม แต่ร่างกายของเขามันไม่ได้ส่งมาถึงฉันเหมือนเดิมอีกต่อไป


ฟรุบ!


อยู่ๆฉันก็รู้สึกถึงแรงกอด อ้อมกอดจากผู้ชายตรงหน้า อ้อมกอดจากเฮียเค!!!


“ปลอดภัยแล้ว ไม่ร้องนะครับ” ไม่นาน ก็มีเสียงอบอุ่นที่เปร่งออกมาจากคนในอ้อมกอดของฉัน 


คุณเคยแอบรักใครสักคนมั๊ย ...แอบรักมาหลายปี 

และเขาก็อยู่สูงจนเราทำได้แค่เฝ้ามองเท่านั้น

แต่แล้ววันนึง คุณพบว่าคนๆนั้นมาอยู่ตรงหน้าคุณ

ยิ้มให้คุณ พูดกับคุณ และกอดคุณไว้


คุณคิดว่า ตอนนี้ฉันจะเป็นยังไง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 552 ครั้ง

440 ความคิดเห็น

  1. #300 sunrisesomchao (@sunrisesomchao) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 07:04
    ละลายคำเดียวเลย
    #300
    0
  2. #269 SiriphonSeangsai (@SiriphonSeangsai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 22:57
    รีดยังไหวจัดหวานๆมาเลย
    #269
    0
  3. #220 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 10:16
    ของกุนะ โอยฟินฟินและก็ฟินนนนนนน
    #220
    0
  4. #183 นัท (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 09:07

    เพื่อนตุ๊ดนี่น่าตบ น้องพลอยเราเด็กเรียน ลากน้องมาเที่ยงฟับแล้วปล่อยน้องทิ้งไว้ไม่ดูแล เผื่อเฮียไม่ได้อยู่ในห้อง วีไอพี และไม่ได้มองลงมาเจอน้องพลอย ไม่ใช่นางเอกเราโดนลากไปปู้ยี้ปู้ยำเหรอ เสือ สิงห์ กระทิงเปลี่ยวมันเย่อะน่ะ (ประมาทไปไหม)

    #183
    0
  5. #61 Tch*melleen- (@berryiloveyou) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 13:48
    เรียกรถพยาบาลมาให้พลอยใสที ช็อคแล้วมั้งลูก
    #61
    0
  6. #23 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 06:59

    ตกกระใจ?

    นึกว่าคนอื่น
    #23
    0
  7. #22 เอ็นโออีวาย (@nuey_127) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 00:26

    รอนะคะ
    #22
    0
  8. #21 ao__ao (@pla-ra) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 22:37

    ฟินนนนน
    #21
    0