บันทึกรักร้ายเจ้าชายน้ำแข็ง [ Devil Prince III ]

ตอนที่ 27 : จดหมายใคร ( 1/2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 476 ครั้ง
    1 ก.ค. 62

Ploysai Part


“สวัสดีค่ะ คุณหมอ พ่อฉันเป็นไงบ้างคะ” 

วันนี้ตอนฉันกลับบ้าน อยู่ๆพี่ขจี แม่บ้านของที่บ้านฉันก็วิ่งตาตื่นมาบอกว่า พ่อฉันตกบันได ขณะที่กำลังเปลี่ยนหลอดไฟนะสิ จริงๆพ่อก็บอกอยู่ว่าไม่เป็นไร แต่ฉันว่ามาหาหมอก่อนดีกว่าเพื่อความมั่นใจ


“คุณเป็นลูกสาวของผู้ป่วยหรอครับ” คุณหมอพูดขึ้นมา แต่ทำไมฉันรู้สึกคุณหมอมองหน้าฉันด้วยความรู้สึกแปลกๆ ก่อนจะหันไปมองพ่อฉันที่นั่งข้างๆด้วยสีหน้าที่ไม่เหมือนหมอและคนไข้


“ใช่ครับคุณดิน เธอเป็นลูกสาวผม” พ่อของฉันตอบหมอไป แต่ทำไมเรียกหมอว่า คุณดิน หรือว่าพ่อจะรู้จักหมอคนนี้มาก่อนนะ


“ไม่รู้มาก่อนนะครับ ว่าคุณมีลูกสาวอีกคน” คุณหมอพูดพร้อมกับก้มหน้าก้มตาเขียนอาการลงบันทึกในประวัติการรักษาของคุณพ่อ


“ครับ ปกติผมไม่ได้ให้พลอยออกสื่อนะครับ” 


“อืม..คุณพ่อคุณไม่เป็นอะไรมากนะครับ มีแค่ฟกช้ำเล็กน้อย หมอให้ยาทาฟกช้ำไปทานะครับ ..เรียบร้อยแล้วครับ” คุณหมอหันมาพูดกับฉันด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะพูดเหมือนกึ่งเชิงให้ฉันและพ่อออกไป 


ฉันรู้สึกถึงบรรยากาศที่แปลกๆอะไรบ้างอย่างระหว่างพ่อกับหมอคนนี้ แต่ก็เลือกที่จะเงียบ เพราะเป็นเรื่องของผู้ใหญ่


“คุณดินครับ...ฝั่งนู้น..ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง” อยู่ๆพ่อก็ถามออกมา แต่ไม่ได้เกี่ยวกับอาการที่มาแต่อย่างใด แต่เป็นฝั่งนู้น ใครกันนะ ฝั่งนู้น? 


ฉันก็ได้แต่มองหน้าของพ่อและหมอด้วยความไม่เข้าใจ


คุณหมอวางปากกาในมือ พร้อมเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองมาที่พ่อของฉันอย่างแน่วแน่ 

“ก็ชีวิตดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะครับ อาจจะเป็นเพราะ ตัดเพื่อนเลวๆออกไปได้จากวงโคจรในชีวิตสมบูรณ์แล้วมั้งครับ” ฉันมองเห็นแววตาที่ไม่ค่อยพอใจเล็กน้อยจากคุณหมอ ซึ่งฉันเริ่มมั่นใจแล้วว่า พ่อและหมอคงเคยมีเรื่องบาดหมางอะไรกันบางอย่างกันแน่นอน


“พลอย เรากลับกันเถอะ” พ่อหันมาพูดกับฉัน ทำให้ฉันได้แต่พยักหน้าและเดินออกมาจากห้องพร้อมกับพ่อที่สีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไร


“พ่อโอเคมั๊ยคะ”


“พ่อไม่เป็นไรลูก ป่ะเราไปรับยาแล้วกลับกันเถอะ”


“ค่ะ” ฉันค่อยๆพยุงพ่อ แล้วก็ไปรอรับยา ระหว่างนั้นฉันสังเกตุได้ว่า พ่อดูเศร้าลงมาก แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่รู้ว่าคงเกี่ยวกับเรื่องที่พ่อคุยกับหมอคนเมื่อกี้แน่นอน


“พ่อคะ พลอยไม่รู้ว่าพ่อกำลังเศร้าเรื่องอะไร แต่ตอนนี้ เรามีครอบครัวที่อบอุ่น และเราก็มีความสุขดี เรื่องอดีตปล่อยผ่านมันไปแล้วอยู่กับปัจจุบันนะคะ” ฉันไม่รู้จะปลอบใจพ่อยังไง เพราะฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าพ่อฉันเศร้าเรื่องอะไร ก็เลยพูดรวมๆออกมา ขณะขับรถกลับบ้าน


“ขอบคุณนะ ลูก” พ่อหันมายิ้มให้ฉันส่วนฉันก็ยิ้มกลับไปเช่นกัน


“พลอยรักพ่อนะคะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 476 ครั้ง

440 ความคิดเห็น

  1. #215 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 09:56
    ดราม่าจะมาไหม??
    #215
    0
  2. #130 ploynis (@ployniss) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 01:28
    นี่ว่าพ่อนางเอกต้องเคยมีเรื่องกับฝั่งพ่อพระเอกแน่เลยมั้งนะรู้สึกได้
    #130
    0