บันทึกรักร้ายเจ้าชายน้ำแข็ง [ Devil Prince III ]

ตอนที่ 26 : แฟนคลับตัวยง ( 2/2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 515 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62

“พี่พลอยเป็นผู้หญิงเก่งนะ ผมว่าแด๊ดกับม๊าต้องอยากได้เป็นลูกสะไภ้แน่นอน“ ไอคินพูดขึ้นมาอีกครั้งให้ม๊าและแด๊ดฟัง


“แกจะไปจีบหรือไง๊ อย่าเลย ม๊าสงสารหนูพลอยใส” ม๊าพูดด้วยความขบขัน ก่อนจะหัวเราะออกมา 


“โธ่ม๊า นี่ลูกม๊าไง ว่าแต่..ก็น่าสนใจ เฮียคิดว่าไง” ไอ้คินพูดจบก็หันมาเลิกคิ้วใส่ผม


ไหนวันก่อนยังจับคู่ผมกับยัยนี่อยู่เลย ทำไมวันนี้มันถึงจะจีบเองสะแล้วละ?


“ก็เรื่องของมึงสิ แต่..เขาอายุมากกว่าไม่ใช่หรอ”


“ปีเดียวเอง ผมไม่ถือ แต่ถ้าเฮียขอ ผมยกให้ได้นะ” ไอ้คินมันพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้ายียวนใส่ผม 


เพี้ยะ!


“ไอ้คิน ใครสอนให้แกพูดจาแบบนี้ เขาเป็นผู้หญิงนะ ไม่ใช่สิ่งของ ที่เที่ยวไปยกให้ใครก็ได้แบบนั้น”


ผมมองมันพร้อมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยักคิ้วส่งให้มันด้วยความรู้สึก..สมน้ำหน้า  


“ผมไม่ได้หมายความยังงั้นสะหน่อยม๊า ผมหมายถึง ถ้าเฮียขอผมจะไม่จีบไง”


“เห้อ คุณดูลูกชายคุณสิ ไม่รู้ไปได้นิสัยแถไปเรื่อยมาจากใคร หรือลับหลังคุณสอนมันเนี้ยะ”


“อ่าว ไหงผลมาลงที่ผมได้ละ” 


สิ้นเสียงของแด๊ด ก็ทำให้พวกเราทุกคนหัวเราะกันอย่างมีความสุข 


“แล้วเคไม่คิดจะมีผู้หญิงมาให้ม๊าปวดหัวเหมือนคินมันบ้างหรอ” แม่หันมาพูดกับผมพร้อมส่งยิ้มมาให้ แต่ยังแอบกระแนะกระแหนใส่คินมันอยู่ จนมันต้องมองค้อนกลับมาเบาๆ


“ผมงานเยอะจะแย่ จะให้ผมเอาเวลาไหนไปหาสาวครับ” ผมพูดพร้อมเดินอ้อมโซฟาไปเพื่อจะไปนั่งลงข้างๆม๊า 


“ตอนนี้ผมขอดูแลแค่สาวคนนี้ก็พอใจแล้วครับ” ผมพูดพร้อมไปนั่งแทรกตรงกลางระหว่างไอคินกับม๊าทันที พร้อมหอมแก้มม๊าไปฟอดใหญ่


“อ่าว ไอเฮียนี่ มาแย่งที่ผมกับม๊า ออกไปเลย”


“หยุดๆ พวกแกไปหาเมียเป็นของตัวเองไป คนนี้ของแด๊ด” แด๊ดพูดจบ ก็เอาม๊าเข้าไปกอด ทำให้ผมและไอคินมองภาพนั้นด้วยความสุข


“จริงๆ ก็อย่างที่ผมบอกนั่นละ เอาพี่พลอยมาเป็นสะไภ้ให้แม่เลยสิเฮีย ยิ่งเรียนมหาลัยเดียวกันด้วย จีบสบายๆ”


ผมหันไปมองไอ้คินอย่างเอาเรื่อง แต่ก็ไม่ได้จริงจังมาก


“ถ้าเป็นหนูพลอยแม่ไม่ติดนะเค” แม่หันไปยิ้มให้กับไอ้คิน ก่อนที่ไอคินจะยกมือขึ้นมา แล้วให้แม่แปะมือลงกับฝ่ามือของมัน


แปะ!


“ผมว่าเราไปกินข้าวกันดีกว่า ป่ะๆ เดี๋ยวผมพาไปนะครับ” ผมลุกขึ้นแล้วพาม๊าไปนั่งรถเข็นก่อนจะเลื่อนพาออกจากห้องไปทันที พร้อมหันไปชี้หน้าไอคินที่ขุดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมา



พลอยใสนะหรอ ..


นึกถึงวีรกรรมตอนไปกินอาหารญี่ปุ่นครั้งนั้นแล้ว ก็ทำให้ผมต้องเผลอยิ้มมาทุกครั้ง แล้วยิ่งเรื่องล่าสุดที่เจอเธอก็เช่นกัน ผมไม่รู้ว่าเธอมาทำอะไรที่ตึกบริหารดึกๆดื่นๆ ดีนะวันนั้นผมไปตรวจเอกสารที่นั้น แล้วทำงานจนเพลินไปหน่อยเลยกลับดึก จนกระทั้งได้ยินเสียงกรี๊ดของใครดังในอาคาร เลยเดินไปดู ก็เจอผู้หญิงนั่งกอดเข่าอยู่ตรงนั้น แว๊บแรก ผมก็หลอนเอาเรื่องอยู่ แต่ผมก็ไม่กลัวหรอก ถึงจะเป็นผีก็เถอะ ผมก็เลยเดินไปใกล้ๆแล้วแตะไหล่เธอดู แต่คำที่เธอพูดออกมา ทำให้ผมต้องกลั้นขำเลยทีเดียว 


ผมก็นึกว่าเธอเป็นผี ส่วนเธอก็นึกว่าผมเป็นผี


แล้วไหนจะคว้าผมไปกอดอีก ร่างนุ่มนิ่มนั้น ทำเอาผมเกือบเคลิ้มไปเลยทีเดียว แต่ผมก็รับรู้ได้ ว่าเธอกลัวจริงๆ ทั้งตัวสั่น และน้ำตาที่ทำเอาเสื้อผมเปียกไปหมด


แล้วไหนจะเรื่องที่เธอเรียกผมว่า เฮียเคนั่นอีก ทำให้ผมตงิดๆในใจ ว่าเธอจะเป็นคนเดียวกันรึป่าว แต่คงไม่ใช่หรอกมั้ง เพราะก็มีหลายคนที่ผมเคยได้ยิน ว่าเรียกผมว่าเฮียเคเหมือนกัน ถึงแม้ว่าผมจะไม่ชอบให้ใครมาเรียกก็ตามที แต่ตราบใดที่ไม่ได้เรียกต่อหน้าผม ผมก็จะปล่อยผ่านไป เพราะปกติผมจะอนุญาติให้เฉพาะคนที่สนิทเท่านั้นเรียกผมได้แบบนั้น แต่กลับพลอยใส..ทำไมผมไม่รู้สึกไม่พอใจก็ไม่รู้


แต่ที่ตราตรึงติดตาผมสุด ก็คงไม่พ้นท่านั่งอันวาบหวิวของเธอ จนทำให้ผมต้องเสียเสื้อคลุมไป ทั้งๆที่ไม่จำเป็นต้องให้เธอก็ได้ เพราะปกติผมหวงของของผมทุกชิ้น.. แต่เอาเถอะ เพราะยังไงตอนนี้ผมก็ได้คืนมาแล้ว ก็เมื่อวันก่อนเลขาผมเอามาให้ บอกว่ามีผู้หญิงคนนึงตอนแรกจะมาขอพบผม แต่ปฎิเสธไปให้ เพราะคิดว่าเธอจะเข้าหาผม แต่แล้วเธอก็พูดยาวเหยียด ก่อนจะยัดถุงเสื้อนี้ แล้วเดินจากไปทันที..


พลอยใส เธอเป็นคนยังไงกันแน่นะ


ในคลิปวันนี้ เธอดูสดใส ฉะฉาน แต่วันนั้นที่เธออยู่ในคณะบริหาร เธอเอาแต่เขินอาย ก้มหน้าคุยกับผมตลอดเวลา จนผมพูดให้เธอเงยหน้า ถึงทำให้เธอเปลี่ยนเป็นจ้องหน้าผมจนแทบจะถลึงตามาให้ผมอยู่แล้ว ทั้งๆที่หน้าก็แดงเขินอยู่อย่างนั้น นั่นมันทำให้ผมเกือบจะหลุดยิ้มออกมา ซึ่งนั่นก็ดีแล้วที่เธอวิ่งหนีออกไปก่อน ไม่งั้นเธอคงเป็นผู้หญิงคนแรกยกเว้นแม่ผม ที่จะได้เห็นผมหัวเราะแน่ๆ


เออว่าแต่.. แล้วทำไมผมต้องไปนึกถึงพลอยใสเยอะแยะขนาดนี้ด้วยนะ เจอกันแค่ สองครั้งเอง อ่อ ถ้ารวมตอนเธอเลือดกำเดาไหลด้วย ก็สามครั้ง หึหึ


ผู้หญิงคนนี้ เจอแต่ละครั้ง มีเรื่องให้คนที่ยิ้มยากอย่างผมต้องเผลอยิ้มตลอดจริงๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 515 ครั้ง

440 ความคิดเห็น

  1. #214 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 09:07
    ชอบบบบบบ
    #214
    0