บันทึกรักร้ายเจ้าชายน้ำแข็ง [ Devil Prince III ]

ตอนที่ 14 : พี่คนหล่อกับพี่คนสวย ( 2/4 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 528 ครั้ง
    1 ก.ค. 62

K Part

“ผมสอบเสร็จแล้ว กำลังไปที่งาน อย่าเพิ่งกลับก่อนนะเฮีย”


เสียงจากปลายสายจากน้องชายตัวดีของผมพูดออกมา เพื่อบ่งบอกว่ามันกำลังกลับมารับผิดชอบงานที่มันโยนมาให้ผมเมื่อคืนนี้


ก็เมื่อคืนอยู่ๆมันก็โทรมาหาผม แล้วบอกให้ผมมาดูงานนี้ให้หน่อย มันลืมไปว่าวันนี้มันติดสอบ!!

แต่นึกว่าผมจะเชื่อมันหรอ งานใหญ่ขนาดนี้ และมันก็ไม่ใช่คนที่ทำอะไรไม่ดูตารางเวลาตัวเอง แต่เอาเถอะ มันคงมีเหตุผลจำเป็น ผมก็ไม่อยากเซ้าซี้มันด้วย


ตอนนี้ผมอยู่ในงานกำลังดูความเรียบร้อยของงานที่ไอ้คินมันจัด ซึ่งทุกอย่างก็ดูลงตัวเรียบร้อยดีทุกอย่าง งานนี้เป็นโปรเจคใหญ่ของมันที่จะพิสูจน์ให้แด๊ดกับม๊าเห็นว่ามันไม่ใช่เด็กเที่ยวเล่นไปวันๆ ถ้าไม่ติดเรื่องที่มันทิ้งงานให้ผมมาดูให้วันนี้ ผมถือว่างานนี้มันทำได้ดีเลยทีเดียว 


ดูจากผลตอบรับของงานนี้ มันคงได้ลูกค้าไปอีกเยอะเลยเชียวละ



“หนูชื่ออะไรคะ...หนูนำ้หวานเนอะ...แล้วหนูละครับ...เด็กชายพอลนะครับ ..วันนี้รู้มั๊ยเราจะมาทำอะไรกันบนนี้..”


ตอนนี้ผมยืนมองผู้หญิงคนนั้น ที่เจอข้างหลังเวทีเมื่อสักครู่ กำลังทำกิจกรรมอยู่บนเวทีกับเด็กๆ ราว 6 คน


ตอนแรกที่เจอ ผมก็ตกใจเล็กน้อย เพราะจำได้ว่าเธอคือผู้หญิงที่เลือดกำเดาไหลเมื่อวันก่อน อาจจะเป็นเพราะว่าเธอคิดว่าผมจะจำเธอได้ เธอก็เลยประหม่า แล้วก็เขินจนหน้าแดงไปหมด ผมเลยพยายามที่จะเบี่ยงความสนใจพูดให้เธอทำงานออกมาให้ดี และไม่พูดถึงประเด็นเรื่องวันก่อน ให้ดูเหมือนว่าผมจำไม่ได้ เธอจะได้ไม่ต้องอาย 


ตอนแรกผมคิดว่าเธอคงตื่นเต้นกับงานครั้งนี้เสียอีก ทำให้ผมแอบหวั่นๆ ว่าเธอจะทำงานไอคินพังรึป่าว แต่พอขึ้นเวที เธอกลับดูเป็นธรรมชาติสุดๆ รวมถึงชวนเด็กๆพูดคุยอย่างลื่นไหล ช่วงนึงมีเด็กหนึ่งในนั้น จู่ๆก็ร้องไห้ออกมา เพราะโดนแย่งชิ้นส่วนในการประดิษฐ์ไป แต่เธอก็ชวนพูดคุยและเล่นกับเด็กจนเด็กน้อยลืมเรื่องร้องไห้สักครู่ และกลับมาสนใจกับงานตรงหน้าต่อ รวมถึงเธอจะคอยสังเกตุการแย่งของกันจากเด็กๆ และจัดระยะห่างเด็กให้ใหม่ได้อย่างแนบเนียน ทำให้บนเวทีตอนนี้ ทุกอย่างดูลื่นไหลและเป็นภาพที่น่ารักในสายตาของผู้ชมข้างล่าง


ผมไม่เคยดูหรอกที่เธอถ่ายคลิปอะไรนั่น แต่ดูแล้วเธอน่าจะดังอยู่พอสมควร ดูจากแฟนคลับเล็กๆน้อยๆที่มางานนี้ด้วย และเสียงชื่นชมหนากูในขณะที่ผมยื่นอยู่ตรงนี้มาหลายนาที



“...มองไม่วางตาเลยนะเฮีย”

ขณะที่ผมมองไปบนเวทีเพลินๆอยู่นั่น เสียงไอคินก็มาปลุกผมจากภวังค์


“บนเวทีหน่ะ ชื่อ พลอยใส ..เฮียคิดว่าไง”


ผมหันไปเลิกคิ้วที่มันถามผมออกมา ก่อนที่จะพูดเสียงนิ่งไป

“ก็เก่งดี คุมเวทีอยู่ งานแกถือว่าผ่าน”


“อืม..เรื่องเก่ง ผมยอมรับจริงๆ คอนเซปที่ให้เด็กๆมาร่วมกิจกรรมบนเวทีนั่น ความคิดของเธอหมดเลยนะ รวมถึงพวงกุญแจที่แจกในงานด้วย“


อืม ... ผมได้แต่รับรู้เงียบๆในใจ แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าเห็นอย่างนี้ก็ไม่คิดว่าจะมีความคิดใช่ย่อย 


ผมรู้สึกชอบตั้งแต่ที่มีแจกพวงกุญแจในงานแล้ว มันเหมาะกับเด็กที่อยากให้มีความคิดสร้างสรรค์ รวมถึงเอาชื่อแบรนด์ของเราติดไว้ไปใช้ได้จริงในชีวิตประจำวันอีกด้วย ไม่คิดว่าจะเป็นความคิดของเธอนั่นเอง 


แต่ก็ไม่แปลก เพราะตอนเธอไปยื่นแจก ดูเธอทะมัดทะแมงและช่วยเลือกสรรให้เด็กเล็กเด็กใหญ่ประดิษฐ์กันออกมาอย่างสบายๆ ตอนที่เธอไปยืนตรงจุดแจกของนั้น เสียงตอบรับของคนที่จะมาเอาของแจกถล่มทลายมาก จนวัสดุในการทำหมดตั้งแต่ชั่วโมงแรกเลยทีเดียว แต่พอของหมด เธอก็เปลี่ยนเป็นยืนถ่ายรูปกับบรรดาแฟนคลับตัวน้อยแทน พร้อมชูป้ายที่โดนตัดคัดเอ้าท์ของสถาบันติวเตอร์ต่างๆไปด้วย 

ทำอย่างกะตัวเองเป็นพรีเซนเตอร์ในบริษัทไอ้คินงั้นละ

“แต่ที่ผมถามว่าเฮียคิดว่าไง ผมไม่ได้หมายถึงว่า เธอทำงานออกมาดีรึป่าว แต่ผมหมายถึง เฮียคิดว่าเธอพอจะมาเป็นพี่สะไภ้ให้ผมได้รึป่าว”


ผมทำเพียงหันไปมองมันที่ส่งสายตามแบบมีเลสนัยแปลกๆใส่ผมนิ่งๆก่อนจะหันกลับมาที่หน้าเวทีเช่นเดิม 



“ฮัลโหลลล ตรงนี้เฮียเคอยู่มั๊ย หรือผมอยู่คนเดียวนะ”


 “ไร้สาระ งั้นก็ดูงานต่อแล้วกันนะ เฮียกลับละ”


“เดี๋ยวสิเฮีย ผมเพิ่งมาเอง ยังไม่รู้เลยมีปัญหาอะไรตรงไหนบ้าง เฮียอยู่กับผมก่อนสิ”


“ไม่มีปัญหาอะไร แล้วถ้าแกอยากรู้อะไรเพิ่ม ก็ถามคุณกิ่งเอาแล้วกัน”


“อยู่ด้วยกันก่อนนะเฮีย เดี๋ยวงานก็จบแล้วเนี้ยะ ผมว่าจะชวนคุณพลอยใสไปเลี้ยงขอบคุณสะหน่อย”


“แล้วทำไมฉันต้องอยู่”


“ถ้าผมไปสองคน ก็น่าเกลียดตายเลยดิ เฮียไปเป็นเพื่อนผมหน่ะดีแล้ว”


“แล้วฉันจะได้อะไร?”


“เห้อ.. เบื่อจริงๆเลยมีพี่เป็นนักธุรกิจ ...เอาเป็นว่าถือว่าผมเลี้ยงขอบคุณเฮียที่มาช่วยงานแทนผมละกัน ตามนี้นะครับ เฮียที่เคารพรัก...ผมแวะไปถามงานคุณกิ่งก่อนดีกว่า ไปละ”

ไอ้คินมันพูดยาวเหยียด และเดินก้าวออกไปจากตรงนี้ทันที ทำให้ผมต้องยังยื่นอยู่ตรงที่เดิมไม่ได้กลับอย่างที่บอกมันไว้แต่ต้น ก่อนจะหันไปมองภาพบนเวทีอีกครัง



“แตนแต๊นนน ไหนลองบอกพี่พลอยหน่อยสิคะ อันนี้มันคืออะไรเอ่ย นักศิลปินคนใหม่...ฮ่าๆๆ...ดูสิพ่อแม่ใครน้า ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่...เก่งมากเลยครับ”


พลอยใสหรอ..อืม... 


เท่าที่ผมสังเกตุ เธอดูเป็นผู้หญิงที่สดใสและร่าเริง ยิ้มและพูดคุยได้ตลอดโดยไม่เบื่อและไม่พักเลย ไม่ว่าจะตอนอยู่จุดแจกของฝากหรือบนเวทีตอนนี้ ซึ่งมันช่างแตกต่างจากตอนที่คุยกับผมข้างหลังเวทีนั่นจริงๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 528 ครั้ง

440 ความคิดเห็น

  1. #273 @ Aphrodite @ (@conan0505) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 23:44
    คินทำดี555
    #273
    0
  2. #202 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 07:54
    จะจับคู่ให้พี่ชายอ่อทำไมอ่ะมีอะไรในตัวพลอยใสที่คินเห็นแล้วอยากได้เป็นที่สะใภ้เหรอ

    ปล.ถามคินนะ555+
    #202
    0
  3. #7 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:11

    น้องน่ารักไช่ไหมล้าา
    #7
    0