บันทึกรักร้ายเจ้าชายน้ำแข็ง [ Devil Prince III ]

ตอนที่ 1 : ปฐมบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 751 ครั้ง
    1 ก.ค. 62

เป็นประจำของทุกวันในเวลาเย็นเช่นนี้ ที่บริเวณตรอกซอยไร้ผู้คนแห่งนี้ จะมีหญิงสาววัยแรกแย้มหน้าตาจิ้มลิ้ม ทักเปียสองข้าง ใส่ชุดยูนิฟอร์มของโรงเรียนชื่อดัง ผิวขาวนวลเนียน ดวงตากลมโตรับขับกับใบหน้ารูปไข่และสันจมูกที่โด่งแต่พองาม รวมถึงปากน้อยได้รูปสีชมพูบ่งบอกถึงสุขภาพที่ดีของร่างกาย เดินผ่านในวันธรรมดาทุกวันหลังเลิกเรียน 


เนื่องจากตรอกนี้เป็นทางลัดไปยังปลายทาง นั่นคือบ้านของเธอเอง เส้นทางนี้ประหยัดเวลากว่าทางปกติถึงสองเท่า ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเรียนและการเดินทางโดนรถสาธารณะก่อนหน้า ทำให้เธอเลือกเส้นทางนี้เป็นประจำ และทุกวันเธอก็เดินกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ จนกระทั่งวันนี้


หญิงสาวเดินไปต้นซอยไม่นานนัก ก็ต้องหยุดชะงัก เพราะวันนี้ซอยแห่งนี้ไม่ได้ร้างผู้คนเหมือนวันก่อนที่ผ่านมา แต่กลับมีผู้ชายผอมโซ ใบหน้าหมองคล้ำ คล้ายคนติดยา นั่งชันเข่าในทางที่เธอจะต้องผ่านในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า


เธอยืนลังเลอยู่ชั่วครู ครุ่นคิดว่าจะเดินผ่านไปดีหรือไม่ ซอยนี้ค่อนข้างแคบ การที่เธอเดินไปอาจจะส่งให้เฉียดฉิวชายเร่ร่อนคนนี้ไปเพียงนิดเดียว


เธอไม่ได้รังเกียจ แต่เธอห่วงความปลอดภัยของตัวเองก็เท่านั้นเอง 


ด้วยความที่ชายผู้นั่นก้มหน้าก้มตา ทำให้เธอตัดสินใจเดินต่อไป เพราะคิดว่าเขาคงนอนหลับอยู่ คงไม่มีปัญหาอะไรหากเธอรีบจ้ำก้าวเดินไปจากตรงนี้เพียงไม่กี่วินาที


แต่การตัดสินใจครั้งนี้ กับเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด 


ขณะที่เธอก้าวเดินไปถึงบริเวณชายผู้นั้น มือดำเปื้อนเศษดินก็เอื้อมมาจับขาเธอไว้ทันที


“กรี๊ดดด”


“ไปไหนจ้ะน้องสาว” เสียงแห่บพร่า เอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มที่น่ากลัวจากปากของชายเร่ร่อนที่นั่งขวางทาง


“เออ กะ กลับบ้านค่ะ กะ กรุณา ปะปล่อยหนูด้วยนะคะ” หญิงสาวพูดตะกุกตะกัก ด้วยความหวาดกลัว กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น 


“ต้องมีค่าผ่านทางสะหน่อยแล้วละ แม่หนู”


สิ้นเสียงหยาบกร้านดับลง ชายผอมแห้งก็ปรับเปลี่ยนเป็นลุกขึ้นยื่นแล้วจับแขนสาวน้อยแรกแย้มตรงหน้าทันที พร้อมสายตากระลิ้มกระเลียแพรวพราว


หญิงสาวได้แต่ยืนหวาดกลัวด้วยตัวสั่นเทา พร้อมคิดหาทางเอาตัวรอด แต่ยังไม่ทันได้คิดทางออก มือหยาบโลนที่จับแขนขาวนุ่มไว้ก็ถูกสะบั้นออก ด้วยฝีมือของผู้มาใหม่ด้วยความแรงและรวดเร็ว


โอ๊ะ!!


หญิงสาวหันไปมองผู้มาใหม่ พบว่านั่นคือ พี่เค หรือเฮียเค ที่สาวเล็กสาวใหญ่ในโรงเรียนของเธอต่างพากันเรียก


เฮียเคเป็นรุ่นพี่ชื่อเสียงดัง สมาชิกหนึ่งในกลุ่มเจ้าชายปีศาจ ของโรงเรียนที่เธออยู่


จากการกระทำของชายมาใหม่ ทำให้ชายคนที่อยู่ในซอยแต่แรก เกิดโทสะโมโหขึ้นมาทันที


“มึงเป็นใคร ถึงมาปัดมือกูออก”


ชายมาใหม่ทำเพียงเหลือบมอง ด้วยสายตาเรียบนิ่งพร้อมก้าวเดินต่อไปอย่างไม่แยแส เหตุที่เขาต้องปัดมือการจับกุมของชายหญิงตรงหน้า เขาทำเพียงต้องการเบิกทางเดินให้ตัวเองเพียงเท่านั้นเอง เนื่องจากซอยนี้มันค่อนข้างแคบ หากไม่ทำเช่นนั้น เขาก็ไม่สามารถผ่านเส้นนี้ไปได้


“มึงจะไปไหน!” ชายร่างโทรม ผอมแห้ง คล้ายว่าขาดสารอาหารจนแรงยื่นยังแทบไม่มี กล่าวกร่างออกมาเสียงดัง พร้อมเอามือเปื้อนจับไหล่อีกฝั่ง ด้วยความทะนงว่าตนเป็นนังเลงหัวไม้ โดยไม่สนใจเลยว่าอีกฝั่งจะสูงยาว อกผาย กล้ามใหญ่แน่นสมชาย แค่ไหน ขอแค่ให้ได้เอาเรื่องที่มาปัดมือเขาทิ้งจนมีอาการปวดร้าวเล็กน้อยตรงข้อมือก็พอใจแล้ว


และเช่นเดิม ผู้มาใหม่ทำได้เพียงเปรยหางตามองเท่านั้น ก่อนที่จะจับมือสกปรกที่วางอยู่บนไหล่แกร่ง แล้วบิดด้วยความรวดเร็ว จนทำเอานักเลงหัวไม้ก่อนหน้า นอนโอดครวญความเจ็บตรงพื้น สภาพไม่ต่างจากหมาโดนน้ำร้อนลวกยังไงยังงั้น เขามองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย พร้อมปัดเศษดินที่เปื้อนตรงไหล่ของตนเองก่อนจะก้าวเดินต่อไป ยังปลายทาง


ปกติเขาไม่เคยมาแถวนี้ แต่วันนี้เขาจำเป็นต้องมาทำธุระให้แม่ และดูในแผนที่ เขาก็พบว่านี่คือทางลัด เลยเลือกที่จะเดินมาเส้นนี้เท่านั้น ถ้ารู้ว่าปัญหาเยอะ เขาคงไม่เลือกเดินมาตั้งแต่แรก


แต่ในมุมมองของหญิงสาวที่ได้แต่ยืนมองเหตุการณ์ตาปริบๆอยู่ตรงนั้น กับมองว่านี่คือฮีโร่ของเธอ 


ขณะที่ชายเร่ร่อนลงไปนอนโอดครวญบนพื้น เธอเลยรีบอาศัยจังหวะนี้ รีบจ้ำก้าวเดินตามรุ่นพี่เธอไปติดๆทันที  อยู่ๆความรู้สึกในหัวใจเธอก็เปลี่ยนไป มันรู้สึกเหมือนโดนปกป้อง รู้สึกปลอดภัย แม้เห็นแค่เพียงแผ่นหลังเขาเท่านั้น 


อีกฝ่ายรับรู้ว่ามีหญิงสาวเดินตามหลัง แต่เขาก็ไม่ได้สนใจนัก ตราบใดที่เธอไม่มายุ่งย่ามกับเขา เขาก็ไม่จำเป็นต้องให้ความสนใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะบอกกับหญิงสาวเมื่อถึงปลายทาง


“อย่ามาเดินคนเดียวซอยนี้อีก”


เมื่อถึงทางแยก ทั้งคู่ต่างเดินแยกกันไปคนละเส้นทาง ด้วยความรู้สึกที่ต่างกัน 


สำหรับเขา คือรีบไปทำธุระให้คนทางบ้าน

แต่สำหรับเธอ เขาคือคนที่กำลังกอบกุมหัวใจดวงน้อยๆของเธอเข้าอย่างจัง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 751 ครั้ง

440 ความคิดเห็น

  1. #439 ทาสน้ำเงิน (@jiujstep) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:19
    น่าร้าาาาาากกกกก><
    #439
    0
  2. #144 babibam1a (@babibam1a) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 00:21
    เปิดฉากมานางเอกก็โง่เลย5555
    #144
    0
  3. #114 napapha2006 (@napapha2006) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 19:25
    น่ารักนะเนี้ยยยนยยย
    #114
    0