OS/SF MARKBAM #เกรี้ยวกราดมบ

ตอนที่ 1 : เกรี้ยวกราดครั้งที่ 1 : กินเด็ก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ม.ค. 60

#เกรี้ยวกราดมบ

กินเด็ก

      




       “ฮ...ฮึก ฮือ ผมเดินร้องไห้มาตามทางเดินเปลี่ยวๆของถนนแห่งนี้ ผม แบมแบม  อายุ 17 ปี ถ้าจะถามผมว่าทำไมผมถึงมาเดินร้องไห้อยู่ที่นี่น่ะหรอ....คงต้องย้อนไปเมื่อวานสินะ

     

  เมื่อวาน ที่บ้านของแบมแบม




       “แบมแบม แกมันไร้ประโยชน์ ถ้าเลือกได้ฉันอยากจะกำจัดแกออกไปจากที่นี่ซะคนแรก แกจะไปไหนก็ไป!” สิ้นเสียงของแม่เลี้ยงของผม ผมก็วิ่งขึ้นมาบนห้องทันที ใช่สิ..ก็ผมทันไม่มีประโยชน์นี่นะ ผมอยากจะฟ้องพ่อของผมเรื่องยัยแม่เลี้ยงนั่นจริงๆนะ แต่เค้าก็คงไม่เชื่อผมเหมือนหลายๆครั้งที่ผมไปบอกเค้าน่ะสิ...ขนาดรอยแผลหลายๆที่ที่ผมเอาไปให้เค้าดู เค้ายังไม่เคยคิดจะเชื่อผมเลย แม่ของผมน่ะตายไปตั้งแต่ผมอายุได้ 15 ปี แต่เมื่อ 3 เดือนที่แล้วพ่อของผมก็เอายัยนั่นเข้ามาแล้วก็บอกว่ายัยแม่มดนั่นจะมาเป็นแม่คนใหม่ของผม เหอะ ต่อหน้าพ่อยัยนั่นก็ทำตัวดีนั่นแหละ แต่ลับหลังนี่สิ....

             



               ขณะที่ผมกำลังเหม่ออยู่นั้นก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้น

    “แบม เราขอโทษแทนแม่ของเราด้วยนะ เราว่าเค้าทำเกินไปน่ะ  อ้อ....ผมลืมบอกไปนี่ต่อ ลูกติดยัยแม่มดนั่น ผมว่า...นิสัยพวกเค้าแตกต่างกันมากเลยล่ะ ฮ่ะๆ ต่อก็นิสัยดีนะ เว้นแต่ว่าเค้าชอบมองผมด้วยสายตาแปลกๆ เค้าเป็นคนที่คอยทำแผลให้ผมเวลาโดนยัยแม่มดนั่นทำร้ายมา เวลาเค้าทำแผลก็เหมือนเค้าจะพยายามที่จะจับผิวของผมมากกว่าปกติ เอ...จะว่ายังไงดีนะ มันเรีกว่าเค้าพยายามที่จะลวนลามผมได้หรือเปล่านะ แต่ช่างมันเถอะ....ผมจะพยายามไม่คิดอะไร เพราะยังไงเค้าก็เป็นคนดีล่ะนะ

      


       “ไม่เป็นไรหรอกต่อ เราชินแล้วล่ะ

แบม...เรามีอะไรจะบอกอะ

ว่าไงต่อเค้าจะบอกอะไรผมกัน....

แบม..เราชอบแบมนะ เค้าพูดเสร็จก็กดผมลงกับเตียงแล้วขึ้นคร่อมผมทันที! นี่มันเรื่องอะไรกัน! ผมขัดขืนเค้าอย่างเต็มความสามารถ ปากก้พูดขอร้องเค้าไปด้วย จนกระทั้งผมเหลือบไปเห็นโคมไฟ จริงด้วย...โตมไฟ ไม่ถึงชั่ววินาที ผมหยิบโคมไฟมาฟาดหัวเค้า จนเค้าสลบไปทันที....



        หลังจากนั้นผมก็รีบเก็บของออกมาทันที เหอะ....คงสมใจยัยแม่มดนั่นแล้วสินะ อยากให้ผมออกมามากนักนี่ พี่ต่อ ทำไมพี่เค้าต้องทำแบบนี้กับผมด้วยล่ะ  นอกจากแม่.....ก็ไม่มีใครรักผมจริงๆเลยสินะ ตอนนี้ผมอยากให้ท่านอยู่กับผมจังเลย ถ้าท่านยังอยู่มันคงจะไม่เป็นแบบนี้ ผมจะไม่ต้องร้องไห้คนเดียวแบบนี้ คงจะมีคนคอยกอดปลอบผมสินะ ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วยล่ะ ผมเริ่มร้องไห้ตั้งแต่เมื่อไหรก็ไม่รู้....แล้วนี่ผมเดินมาถึงไหนแล้วเนี่ย! ที่นี่มันที่ไหนกัน!

 

 

       “เฮ้ย! พวกมึงหยุดเลยนะ! พวกมึงจะหนีไปไหน!” แย่ละ! ทำไมถึงมีคนตีกัน เห็นแบบนั้นผมเลยรีบวิ่งไปแอบอยู่ข้างๆถังขยะตรงนั้นทันที เอ๊ะ! นั่นมันรุมกันนี่นา แถมยังมีอาวุธอีก! เหตุการณ์ที่ผมเห็นตรงหน้านั้นก็คือมีกลุ่มผู้ชาย 4 คน กำลังวิ่งไล่ผู้ชายคนหนึ่งอยู่

 

 

 

      ....พวกมึงมันหมาหมู่ผู้ชายคนเดียวคนนั้นเค้าหยุดวิ่งตรงที่โล่งๆแล้วพูดขึ้นพร้อมกับเริ่มสู้กับพวกนั้น แต่เค้าก็เสียเปรียบอยู่มากด้วยเรื่องของจำนวนคน ผมไม่กล้าออกไป..... แต่ในขณะนั้นเอง ผมก็เห็นหนึ่งในสี่คนนั้นยกมีดขึ้นมาเงื้อมจะแทงไปที่ข้างหลังของผู้ชายคนนั้น!

 

       “เฮ้ยนาย ระวัง!” สิ้นสุดเสียงตะโกนของผมเค้าหันไปจัดการคนที่จะแทงทันที ผมว่า....มันไม่ค่อยดีแล้วแฮะ นี่ผมคิดถูกหรือคิดผิดที่ตะโกนช่วยเค้าแบบนั้นกันนะ!  หลังจากที่ผมตะโกนสองคนในนั้นก็หันมาทางผมทันที! ผมยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก นายคนนั้นก็วิ่งมาจับมือผมหนี

     

 

 

 ตึก ตึก ตึก นี่เราวิ่งมาถึงไหนกันแล้วนะ ผมกับเค้าวิ่งมาถึงหน้าคอนโดแห่งหนึ่ง อืม...ถ้าให้ผมกะด้วยสายตา ที่นี่มันต้องแพงมากแน่ๆเลย.....

 

 

       น..นาย ที่นี่ที่ไหนหรอ แล้วนายจะพาเราไปไหนอ่ะ ทำไมไม่ปล่อยมือเราล่ะผมรัวคำถามไปโดยที่ไม่ได้สนใจว่าคนตอบจะตอบทันมั้ย

“……..” แต่ที่ผมได้รับกลับมานั่นก็คือความเงียบ ได้...เงียบให้ตลอดเลยนะ ฮึ่ย

ฮึ่ย นี่ นายอย่าเงียบซี่ ตอบเราหน่อยๆเค้าหันมากระตุกยิ้มใส่ผมแล้วหันกลับไปพูดประโยคๆหนึ่ง....

“…พูดมากเชอะ ผมไม่พูดก็ได้

 

ชั้น 16 ห้อง1618

       นายนั่นพาผมขึ้นมาถึงชั้นเกือบบนสุด อย่างงี้ก็ต้องแพงมากน่ะสิ สรุป..นายนี่เป็นใครกันแน่นะ

เค้าพาผมเข้ามาในห้อง โห ห้องสวยมากๆเลยล่ะ ห้องของเค้าตกแต่งด้วยโทนสีดำเป็นซะส่วนใหญ่

เค้าลากผมมานั่งที่โซฟา

“….นายเป็นใคร เค้าถามขึ้นมา

ผมชื่อแบมแบม อายุ 17 ปี คุณล่ะเป็นใคร ทำไมถึงไปมีเรื่องอยู่ที่นั่น

“…..ฉัน มาร์ค อายุ 22 ไม่ต้องถามมากหรอก นายนั่นแหละ ทำไมไปอยู่ที่นั่นดึกๆ มันอันตราย

เมื่อเค้าถามผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้เค้าฟัง ตอนแรกผมก็ลังเลอยู่หรอกนะ แต่ผมเห็นเค้าดูไว้ใจได้ หวังว่าผมคงไว้ใจไม่ผิดคนอีกนะ....

 

 

 

       “….แล้วตอนนี้เรียนอยู่ไหม ใครมันจ่ายค่าเทอมให้ บอกมันว่าไม่ต้องจ่ายให้แล้ว

ทำไมล่ะครับ นี่เค้าจะบังคับไม่ให้ผมเรียนงั้นหรอ.....

“……เดี๋ยวฉันจ่ายให้เอง อีกอย่างเรียกฉันว่าพี่มาร์คแล้วเรียกตัวเองว่าแบมสิ J”  ทำไมเค้าถึงยิ้มแบบนั้นนะดุไม่น่าไว้ใจเลย....

ครับ

...สนใจมาอยู่กับฉันมั้ย แบมแบม

 

 

      2 เดือนต่อมา

วันนี้ก็ครบสองเดือนที่ผมเข้ามาอยู่กับพี่มาร์คแล้วล่ะครับ ล..แล้วก็ครบสองเดือนที่คบกันด้วย.//. ผมก็ไม่รู้ว่าคบกับเค้าได้ยังไง หลังจากผมตกลง พี่เค้าก็ลากผมเข้าห้องนอนเฉยเลย แถมยังบอกอีกด้วยว่า

มีคนบอกฉันว่ากินเด็กแล้วจะเป็นอมตะนะ ชักอยากลองแฮะ J

แต่แปลกตรงที่ผมไม่รู้สึกรังเกียจพี่มาร์คเหมือนที่รังเกียจพี่ต่อ...

ตอนนี้ผมนั่งรอพี่มาร์คมารับอยู่ที่โรงเรียน เรื่องครบรอบเราฉลองกันไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะ เพราะวันนี้ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกพี่มาร์ค......

 

 

       ตลอดสองเดือนที่อยู่กันมา พี่มาร์คดูแลผมอย่างดี แต่อะไรที่มันแพงเกินไป พี่เค้าก็ไม่ซื้อให้ต้องเก็บเงินเอง

ใครบอกพี่มาร์คสายเปย์กันฮะ ไม่ใช่ซักหน่อย :P

อ๊ะ พี่มาร์คมาแล้วล่ะฮะ พอผมเห็นรถของพี่มาร์คก็วิ่งไปพร้อมกับเปิดประตูแล้วรีบนั่งทันที

“…ทำไมต้องรีบล่ะแบมแบม

เอ่อ..แบมมีเรื่องจะบอกพี่มาร์คน่ะครับ

พี่มาร์คเลิกคิ้วสงสัย

คือ...แบมจะมาขอพี่มาร์คไปทำงานที่ร้านอาหารของเพื่อนได้มั้ยครับ

“…ทำไม

อา..ผมรู้สึกว่าพี่มาร์คโกรธแฮะ

ก็..ผมอยากได้คอมพิวเตอร์ไว้ทำงานนี่ครับ ผมพูดพร้อมหลุบตาต่ำ

...ไม่ให้ พี่มาร์คพูดแค่นั้นแล้วขับรถไปทันที

 

 

      ผมไม่รู้หรอกว่าพี่มาร์คขับไปที่ไหน ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะประหยัดยังไงดี เฮ้อ หรือว่าจะแอบไปทำดีนะ ไม่ได้หรอก ขืนพี่มาร์ครู้ ผมช้ำไปทั้งตัวแน่ๆ.....

พอรถจอดผมก็หลุดจากภวังค์ แล้วมองไปรอบๆทันที เอ๊ะ!ที่นี่มันไม่ใช่คอนโดนี่นา พี่มาร์คพามาที่ห้างทำไม

พี่มาร์คจับมือผมพาไปที่ร้านคอมในห้าง

“…อยากได้เครื่องไหน

พี่มาร์คจะซื้อให้แบมหรอ ไม่เอาหรอก มันแพงนะพี่มาร์ค

“…จะเอาเครื่องไหน หนึ่งหมื่นต่อหนึ่งน้ำประโยคหลังพี่มาร์คหันมากระซิบกับผม

น...น้ำอะไรครับพี่มาร์ค

...นายรู้ แบมแบม  J”

 

 

     ค่าเสียหายวันนี้สี่หมื่น....ผมไม่ตายคาอกพี่มาร์คเลยหรอ ถึงเช้าแน่ๆ.....

แต่หลังจากพี่มาร์คจ่ายเงินเสร็จก็ยื่นการ์ดดำๆให้ผม ผมไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร แต่พี่มาร์คบอกว่าคราวหลังอยากได้อะไรก็ให้ใช้อันนี้ ไม่ต้องเก็บเงิน ห้ามหนีไปทำงานเด็ดขาด

 

 

      หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

ตอนนี้ก็เหมือนเดิมครับ ผมกำลังรอพี่มาร์คมารับอยู่ วันนั้นตื่นเช้ามาผมแทบจะเดินไม่ได้เลยล่ะ โชคดีนะที่วันต่อมาไม่ต้องไปโรงเรียน......

แบม..ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ไปคุยกันหน่อยมั้ยเสียงปริศนาทักผมขึ้นมาจากด้านหลัง

พี่ต่อ......

ทำไมแบมทำหน้าตกใจขนาดนั้นล่ะ รอบนี้ไปคุยเฉยๆจริงๆ พี่สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายเลย...

 

 

     ผมเดินตามพี่ต่อมา แบมแบม นายคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ย

ผมเดินเหม่อมาเรื่อยๆจนพี่ต่อสะกิดเรียก ก็เจอพี่ต่อกับเพื่อนอีกสองคน...

นี่มันอะไรกัน! อีกแล้วหรอ

แบมแบม ครั้งที่แล้วนายทำพี่ไว้เจ็บแสบมากนะ ครั้งนี้พี่ไม่พลาดแล้วแน่ๆ

 

 

      ขณะที่แบมแบมพยายามหนีอยู่นั้น ฝ่ายมาร์คที่มาถึงแล้วไม่เจอก็ร้อนใจเหมือนกัน พอถามเด็กแถวนั้นก็ได้ความว่าแบมแบมเดินตามรุ่นพี่คนหนึ่งมา ซึ่งถ้าเค้าเดาไม่ผิดมันต้องเป็นพี่ของแบมแบมแน่ เมื่อคิดได้ดังนั้น มาร์คก็รีบวิ่งตามหาแบมแบม จนมาเจอแบมแบมที่ป่าท้ายโรงเรียน....

 

 

     “…แบมแบม!” ฝ่ายแบมแบมที่เห็นมาร์คก็ดีใจที่มาร์คมาช่วย ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาร์คที่โกรธจัดก็รีบเข้าไปกระชากไอ้พวกนั้นออกจากแบมแบมทันที พร้อมกับทำร้ายร่างกายโดยที่ไม่ลืมให้แบมแบมหันหน้าหนี พอไอ้พวกนั้นเริ่มสลบกันมาร์คก็เห็นควรว่าตนควรพอได้แล้ว มาร์คทึ้งผมตัวเองพร้อมกับสบถดังลั่น....

 

 

       มาร์คคิดว่านี่มันเป็นความผิดของเขาที่ปกป้องแบมแบมได้ไม่ดีพอ....

 

 

       ทั้งสองอยู่บนรถแล้ว

...แบมเป็นยังไงบ้างคะ โอ๋ ไม่เป็นไรแล้วเนอะ ไหนเล่าให้พี่ฟังหน่อยสิคะ ว่ามันเป็นยังไง

ผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่มาร์คฟัง พี่มาร์คกอดผมอยู่เกือบชั่วโมงจนผมหยุดร้อง

 

 

      วันนั้นพี่มาร์คพาผมไปกินของอร่อยๆที่ห้างเต็มไปหมดเลย แถมยังกอดผมทั้งคืนเลยด้วย นับว่าในเรื่องร้ายๆก็มีเรื่องดีบ้างแหละนะ

พี่มาร์คบอกผมด้วยว่า ถ้ามีอะไรให้บอกเค้าเพราะเค้าสามารถร้ายกับคนทั้งโลกเพื่อปกป้องผมคนเดียวได้

เรื่องสามคนนั้นพี่มาร์คใช้อำนาจจัดการไปได้แล้ว

 

 

       2ปีต่อมา

ตอนนี้ผมก็คบกับพี่มาร์คมาสองปีกว่าๆแล้วล่ะ ผมอยู่ม.6แล้ว พี่มาร์คก็เรียนจบจนทำงานแล้ว ตอนนี้ชีวิตผมดีสุดๆไปเลยล่ะ

จำวันแรกได้ไหมที่ผมคิดว่าคิดถูกหรือผิดที่ช่วยพี่เค้า ผมว่า...ผมคิดถูก ถูกที่สุดในชีวิตผมแล้วล่ะ J



TALK 

ครบ100%แล้วนะคะ ฝากเม้น ฝากเล่นแท็กกันด้วยย ติชมได้เลยย เราพร้อมมม ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีอะไรมากนะคะ รอตอนต่อไปจะพาไปดูคนหื่นค่ะ55555555





เย้ มาเปิดเรื่องใหม่แล้ว5555 ก็ฝากติดตามกันด้วยนะคะ เรื่องนี้ไม่เทแน่นอน บอกเพื่อนๆไรงี้มาอ่านกันเยอะ สนุกแน่นอนน รับประกันด้วยความหล่อของต้วน//อ้าว555 ไม่ชอบก็ติได้น้า แต่อย่าแรงนะเก๊าหวั่นไหวง่าย._. รักทุกคนเลยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น