บัวยั่วเพลิง | E-book พร้อมโหลดจ้าา

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 1 ราชสีห์หรือแค่หมาป่า (6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 1 ราชสีห์หรือแค่หมาป่า (ต่อ)

 

บริเวณย่านเมืองเก่าของเชียงราชนั้นเก่าสมชื่อจริงๆ สิ่งก่อสร้างและอาคารแต่ละหลังก็นับอายุได้หลายสิบปี สิ่งแวดล้อมโดยรอบเท่าที่เก็บข้อมูลผ่านสายตา แม็กซ์เวลถือว่ายังไม่ผ่าน เขาอยากจะให้คะแนนติดลบด้วยซ้ำ เพราะอีกนิดเดียวก็เฉียดคำว่าสลัมอยู่แล้ว หากบริเวณนั้นก็มีความโดดเด่นในเรื่องของทำเล เพราะอยู่ใกล้ถนนสายหลักที่เชื่อมระหว่างเมือง เป็นบริเวณโครงข่ายที่ถนนหลายสายเชื่อมต่อกัน รวมถึงถนนเส้นที่ผ่านเข้าสู่ศูนย์กลางของเมืองเชียงราชด้วย

เมื่อมองด้วยสายตาแหลมคม ที่บริเวณนั้นจะกลายเป็นย่านการค้าและเศรษฐกิจที่สำคัญของเมืองเชียงราชในอนาคตได้แน่นอน

แม้ที่ดินจะถูกปล่อยไปตามยถากรรม เพราะยังไม่มีนักลงทุนรายไหนเข้าถึงมาก่อน หากปัจจุบันก็สร้างประโยชน์ให้กับคนที่จับจองทำมาค้าขายอยู่ไม่น้อย จึงไม่แปลกอะไรเมื่อเขาเข้าไปแสดงตัวว่าเป็นเจ้าของ คนพวกนั้นจึงมีปฏิกิริยาต่อต้านอย่างชัดเจน

นายเข้าใจผิด ที่ตรงนั้นนอกจากคนแก่ก็ยังมีคนใหม่ๆ เข้าไปทำกิน ถ้าเราไม่จัดการอะไรสักอย่าง พวกเขาคงยึดเป็นหัวหาดค้าขายไปจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน แล้วชาตินี้มันคงไม่มีวันตกถึงมือเรา เราคงได้แต่ถือโฉนดไว้กับตัว แต่เข้าไปใช้ประโยชน์ไม่ได้

เราควรยืดเวลาให้เขานานกว่านี้ไหมครับ เพราะตรงนั้นนอกจากจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยแล้ว พวกเขายังใช้เป็นที่ค้าขายด้วย การโยกย้ายหาทำเลขายของใหม่ไม่ใช่เรื่องง่าย

ธันว์ยังอยากใช้วิธีอะลุ้มอล่วยมากกว่าการขีดเส้นตายให้ย้ายออก เขาไม่ชอบเห็นภาวะแบบนี้เลย ถึงรู้ว่าแม็กซ์เวลทำไปโดยชอบธรรม เมื่อกรรมสิทธิ์ในที่ดินเป็นของเขา เขาย่อมมีสิทธิ์ทุกอย่าง หากในแง่ความรู้สึกของธันว์แล้ว เหมือนกำลังรังแกและบีบบังคับคนด้อยโอกาสกว่ากลายๆ มันเป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบสักนิด

ถ้าความจำของนายยังดี เมื่อหกเดือนก่อนเราเข้าไปแสดงตัวเป็นเจ้าของที่ดินแปลงนั้น แจ้งให้ย้ายออกเพราะเราจะไม่ต่อสัญญาเช่า พวกเขารู้ตัวนานแล้ว ถ้าฉันไม่ติดงานโครงการที่ภูเก็ตกะทันหัน ฉันคงไม่เว้นช่วงเวลามาถึงตอนนี้แน่ ฉันรู้ว่าพวกนั้นรู้ตัวอยู่แล้วว่าควรทำยังไง แต่พอเห็นเราเงียบไปก็แสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้าคนมีสำนึกดีๆ ต้องหาทางขยับขยายตั้งแต่วันแรกแล้ว ไม่ทำหน้ามึนอยู่ต่อจนต้องแจ้งให้ย้ายกันอีกรอบแบบนี้หรอก

แม็กซ์เวลพูดจริงจัง สีหน้าติดจะเคร่งขรึม และคู่สนทนาก็รู้ดีว่าทุกคำนั้นล้วนเป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธเป็นอื่นได้ ก่อนจะมีคำเย้าที่ทำให้เขาได้รู้สึกตัว

นายใจอ่อนเสมอนะธันว์ อย่าทำให้ฉันรู้สึกว่านายเป็นนักบุญ ส่วนฉันเป็นปีศาจนักเลย



บัวยั่วเพลิง โดย อรอิสรา ในร้านซีเอ็ด สาขาเดอะมอลล์งามวงศ์วานค่ะ

Cr.คุณเวหา ม่านฟ้า


ส่วนอีบุ๊ก พร้อมโหลดในเว็บเมพค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #31 tom247 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 16:12
    อันที่จริงแม็กเวลก็ทำถูกแล้วนะ จะมาว่าไล่ที่ไม่ได้หรอกก็มันที่ดินเขา
    #31
    0