บัวยั่วเพลิง | E-book พร้อมโหลดจ้าา

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 2 บัวสวรรค์ (6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,832
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    11 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 2 บัวสวรรค์ (ต่อ)

 

เพื่อนของนิดเช่าตึกแถวขายของตรงที่ดินแปลงที่คุณแม็กซ์ซื้อไว้ค่ะ นิดรู้ว่าบัวต้องย้ายออก และรู้ด้วยว่าบัวยังไม่มีที่อยู่ใหม่ นิดเลยอยากรู้ว่าคุณแม็กซ์ให้เวลาเพื่อนนิดย้ายจนถึงเมื่อไรคะ

เพื่อนคุณนิดหรือครับ

ค่ะ ร้านของบัวเป็นร้านขายของที่ระลึก เป็นตึกแถวฝั่งซ้ายมือที่มีติดกันสามคูหา คูหาแรกเป็นของเพื่อนนิดค่ะ หน้าร้านเป็นโลโก้ดอกบัวสวรรค์ คุณแม็กซ์เคยไปที่นั่นก็คงพอสะดุดตาอยู่บ้าง ของในร้านของบัวมีเยอะด้วยค่ะ จนตอนนี้ไม่รู้ว่าบัวจะย้ายไปอยู่ที่ไหน

ดอกบัวสวรรค์...แม็กซ์เวลทวนคำ จากสีหน้าของเขาบอกให้รู้ว่าไม่รู้จักชื่อของดอกไม้นี้

ใช่ค่ะ ภาพดอกไม้สีชมพูช่อใหญ่ติดอยู่หน้าร้าน ส่วนข้างในร้านก็ตกแต่งด้วยลวดลายนี้เหมือนกัน เป็นเอกลักษณ์ของร้านค่ะ

ผมจำได้...แต่นั่นไม่ใช่ดอกซากุระเหรอ

เสียงถามลอยๆ เหมือนเจ้าตัวยังอยู่ในภาวะครุ่นคิดอย่างหนัก ทำให้ไรวินทร์ถึงกับหัวเราะออกมาเสียงดัง

นิดจ๋า ดอกไม้ชื่อแปลกขนาดนั้น เพื่อนผมไม่รู้จักหรอกจ้ะ นายคนนี้ยังแยกผักกาดกับผักชีไม่ออกเลย แล้วจะให้เขาไปรู้จักดอกบัวสวรรค์ได้ยังไง ถ้าเป็นจำพวกดอกไม้ ให้เขารู้จักดอกไม้อื่นนอกเหนือจากดอกกุหลาบ ผมก็ว่าเขาเก่งมากแล้ว

คุณวินทร์อย่าเพิ่งขัดสิคะ นิดกำลังคุยเรื่องซีเรียสของบัวอยู่นะ

ณิชาปรามสามีแล้วเผลอยู่ปากขัดใจที่เขาเปลี่ยนเรื่องสำคัญของเธอให้เป็นเรื่องขำไปได้ ทั้งที่เธอกำลังร้อนใจอยู่

ส่วนแม็กซ์เวลนั้นรู้จากไรวินทร์มาก่อนแล้วว่าณิชามีเพื่อนที่ค้าขายอยู่ในที่ดินแปลงนั้นด้วย เพียงแต่เขาเพิ่งรู้ว่าเป็นร้านไหน

แล้วเพื่อนของคุณนิดเขาให้คุณนิดมาคุยกับผมหรือครับ

แขกหนุ่มถามจริงจังอย่างอยากรู้ จนณิชาต้องรีบปฏิเสธเพราะกลัวเขาจะเข้าใจผิด

ไม่ใช่ค่ะ นิดรู้เรื่องนี้มาสักพักใหญ่แล้ว แต่หลังๆ บัวเงียบไป ไม่พูดเรื่องนี้กับนิดอีก พอเห็นบัวไม่พูดทั้งที่รู้ว่าต้องการความช่วยเหลือ นิดก็ยิ่งไม่สบายใจ ไม่รู้จะถามข่าวคราวจากใคร พอเจอคุณแม็กซ์ที่นี่เลยถือโอกาสถามนี่แหละค่ะ

ผมจำร้านที่มีดอกไม้สีชมพูได้ ร้านอยู่หัวมุม ทำเลดีกว่าร้านอื่น มีนักท่องเที่ยวเข้าร้านอยู่ตลอดเวลา แต่ผมไม่เคยสังเกตว่าเจ้าของร้านเป็นใคร

แม็กซ์เวลหรี่ตาทบทวนความจำ ภาพของแม่สาวผมยาวที่ปล่อยผมสลวยเต็มแผ่นหลังในวันนี้ยังติดตา เขาเคยเห็นเธอที่ร้านค้านี้แหละ ในตอนแรกคิดว่าเป็นลูกหลานของเจ้าของร้าน หรือไม่ก็ลูกจ้างในร้าน...ไม่นึกว่าจะเป็นเจ้าของร้านเสียเอง

ถ้าณิชาบอกว่าเจ้าของร้านเป็นเพื่อนของเธอ ก็คงหมายถึงผู้หญิงคนนั้น เพราะทั้งสองคนดูรุ่นราวคราวเดียวกัน

ผมให้เวลาไว้ที่สามเดือน ตอนนี้ยังเหลืออีกสองเดือนกว่า แต่ผมคิดว่าเขาน่าจะมีลู่ทางขยับขยายแล้ว เพราะผมไม่ได้เข้าไปกำหนดเวลาให้ย้ายกะทันหัน พวกเขารู้มาก่อนล่วงหน้าว่าต้องย้าย รวมเวลาน่าจะเกือบครึ่งปี

ณิชาทำหน้าปั้นยาก พอหันมองไรวินทร์ก็เห็นเขาทอดมองเธอนิ่ง พร้อมกับบีบมือเธออย่างปลอบโยน

บัวรู้ แต่...พวกเขาคิดว่าคุณจะยกเลิกคำสั่งให้ย้ายออก เพราะช่วงหนึ่งคุณหายไป แล้วไม่มีใครเข้าไปติดต่อในที่แปลงนั้นด้วย

แม็กซ์เวลถึงกับจนคำพูดขึ้นมา เขาเลือกที่จะนิ่งเสีย จึงเป็นไรวินทร์ที่ต้องคลายบรรยากาศที่เริ่มอึมครึมในเรือนกล้วยไม้ให้ดีขึ้น

แม็กซ์มีธุรกิจหลายแห่ง ไม่มีเวลาติดตามที่ไหนได้นานๆ ถ้าเขาเคยแจ้งแล้วก็แสดงว่ากลุ่มพ่อค้าแม่ค้ารู้ว่าต้องย้าย พวกเขาจะต้องเตรียมตัวขยับขยายกันเอง แล้วไม่แน่นะว่าเพื่อนของนิดก็อาจเตรียมพร้อมย้ายออกแล้วก็ได้ เธอถึงไม่ได้บอกนิด

ไม่ใช่นะคะ นิดรู้ว่าบัวไม่พูดเรื่องนี้กับนิด เพราะบัวรู้ว่าคุณวินทร์เป็นเพื่อนกับคุณแม็กซ์ บัวเลยไม่อยากให้นิดลำบากใจต่างหาก

ณิชาออกอาการร้อนใจ ท่าทางนั้นบอกให้สองหนุ่มรู้ว่าเธอพร้อมจะช่วยเหลือและปกป้องเพื่อนอย่างสุดกำลัง

เอาเป็นว่าเจ้าของที่แปลงนั้นกำลังนั่งอยู่ตรงนี้ แล้วเป็นสิทธิ์ของเขาที่จะเข้าไปทำอะไรในที่ดินก็ได้ ส่วนเพื่อนของนิด ถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือ นิดก็ช่วยเพื่อนได้เต็มที่ นิดบอกผมได้ทุกเรื่อง แล้วรับรองว่าเรื่องของเพื่อนนิดจะไม่กระทบผมกับนายแม็กซ์แน่นอนจ้ะ

ไรวินทร์แก้ปัญหาให้ภรรยาได้ทันท่วงที เขาไม่ยอมให้มันคาราคาซังอยู่ในใจของเธอนานแน่นอน

หากไม่นับรวมถึงเจ้าของที่ดินที่ยังนั่งอยู่ด้วยกัน ข้างในใจนั้นมีบางเรื่องที่ผุดพรายขึ้นมา


++++++++++++++++++

อีบุ๊กหนูบัว มีพร้อมโหลดในเว็บเมพแล้วค่ะ


ส่วนเล่มหนังสือ มีจำหน่ายที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด และ B2S 
หรือสั่งซื้อกับไรเตอร์ได้โดยตรงค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น