เล่ห์ร้ายซาตาน - โหลดอีบุ๊กได้แล้วจ้า

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 3 งานเลี้ยงที่ตึกใหญ่ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    12 พ.ค. 62

 

ร่างสูงตรงที่ยืนหันหลังเมื่อครู่หันกลับมาพิงเสาในมุมมืด เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินเข้าห้องน้ำ แค่แวบแรกเขาก็จำได้ติดตา ผู้หญิงหน้าตาอ่อนใสที่เคยแอบมองเขาในห้องประชุมที่บริษัท

เธอเป็นใครกัน...ความสงสัยนี้ทำให้เขาต้องตามมาดูให้มั่นใจ จนเห็นเธอนั่งทำขนมอย่างขะมักเขม้นโดยไม่สนใจใคร

ชายหนุ่มขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก เขารู้สึกขำตัวเองที่มายืนแกร่วอยู่แถวนี้ ถ้าใครมาเห็นยังไม่รู้จะตอบว่าอย่างไรด้วยซ้ำ กระทั่งเห็นหญิงสาวออกมา จึงสาวเท้าไปหาอย่างช้าๆ

สวัสดีครับ

เสียงห้าวทุ้มคุ้นหู นิลอุบลชะงักเท้าที่ก้าวออกจากห้องน้ำ หันกลับมาทั้งตัว แล้วยืนตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นชัดว่าเจ้าของเสียงทักนั้นเป็นใคร ทว่าอีกฝ่ายแค่ทำหน้านิ่งแล้วมองเธอตรงๆ

คะ?นิลอุบลตั้งตัวไม่ทัน ความสงสัยอื้ออึงในหัว

เขาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ทำไมเธอจะจำเขาไม่ได้...หากพอขยับตัว อีกฝ่ายก็ก้าวประชิด

คุณเป็นแขกของพัทธนนท์หรือครับ

เขาถามไปทั้งที่มั่นใจว่าไม่ใช่แน่นอน หลังจากกวาดสายตาคมกริบทั่วร่างบอบบางอย่างอ้อยอิ่ง สาวสวยในเครื่องแต่งกายกางเกงสามส่วนสีขาวแค่เข่ากับเสื้อยืดเข้ารูปสีชมพูหวาน ผมยาวมัดเป็นหางม้า เขาเกือบหัวเราะ เมื่อคิดว่าคนทำงานบ้านของตนยังใส่เสื้อผ้าดีกว่าเธอซึ่งดูมอมแมมในงานเลี้ยง คิดอีกทีหรือเขาจะเจอซินเดอเรลล่าปีสองพันสิบเข้าให้แล้ว

ปละ เปล่าค่ะ ขอตัวนะคะ

หญิงสาวเลือกที่จะตัดปัญหาโดยการเดินหนีไปดื้อๆ หัวใจของเธอเต้นแรงกับสายตาแปลกประหลาดคู่นั้น จนทำให้หนาวไปทั้งตัว

เดี๋ยวครับ คุณไม่คิดจะทักทายกันก่อนหรือ

หญิงสาวสะดุ้งเมื่อมือแข็งแรงคว้าข้อมือบางไว้ แล้วดึงเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นเหล้าจางๆ จากเรือนกายใหญ่ เธอพยายามขืนตัวหนี ความกลัวแล่นปราดทั่วร่าง และยิ่งกระหน่ำเป็นทวีคูณเมื่อฝ่ายนั้นก้มใบหน้าลงมาใกล้

เฮ้! ตัวสั่นเลย กลัวหรือครับ

คนตัวใหญ่หยอกเย้าอย่างนึกสนุก นิลอุบลอยากร้องไห้นัก หล่อนชื่นชมภาพพจน์ของเขาในมาดนักธุรกิจ แต่ที่เห็นตอนนี้ไม่ต่างจากเพื่อนของพัทธนนท์บางคนที่มาสังสรรค์แล้วตอแยหล่อนอย่างสนุกสนานเหมือนเมื่อก่อน

ร่างบางถูกรั้งเข้ามาชิดร่างกำยำใหญ่โต มือหนาร้อนผ่าวยกขึ้นไล้แก้มนวล นิลอุบลดิ้นรนหนีอย่างบ้าคลั่งเมื่อมั่นใจว่าชายหนุ่มไม่มีทีท่าจะหยุดการกระทำหยาบคายนี้ลงเลย

ปล่อยนะ บอกให้ปล่อย

เสียงสั่นเครือร้องห้ามอย่างหวาดกลัว แต่เหมือนชายหนุ่มจะยังสนุกกับการล่อหลอก สองแขนแกร่งกอดรัดร่างเธอไว้ ยกมือหนาขึ้นกดแผ่นหลังบางจนอกอวบแนบชิด หญิงสาวก้มหน้าเบี่ยงหนี แต่เหมือนแรงดิ้นรนจะไม่มีผลกับเขาเลย

จำกันไม่ได้หรือครับเสียงทุ้มหยอกเย้าริมใบหูบาง เขาถือโอกาสสูดความหอมแบบสดชื่นเข้าเต็มปอด ว่าไง คุณมาทำอะไรที่นี่ แล้วเป็นอะไรกับเจ้าพัทธ์ หืม

ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ทั่วแผ่นหลัง ไล่ลงมาถึงเอวกลมกลึง แล้วไต่มาถึงตะโพกผายมน เมื่อสัมผัสใกล้ชิดจึงรู้ว่าร่างน้อยที่ดูเหมือนบอบบาง แต่จริงๆ แล้วอวบอิ่มดีขนาดไหน

คุณจะหนีทำไมครับ ผมแค่อยากคุยด้วย 

ดิฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ

นิลอุบลทำเสียงให้ดูเกรงขาม แต่ผลทำได้ไม่ดีนัก ด้วยเหตุจากความตกใจกลัว เธอภาวนาให้ใครผ่านมาสักคนเพื่อตนจะหลุดพ้นจากคนฉวยโอกาสคนนี้สักที

แล้วสิ่งที่ภาวนาก็เป็นผลสำเร็จ เมื่อได้ยินเสียงเข้มดังแทรกมา

พี่หนึ่งครับ

เสียงนั้นหยุดการกระทำของคนตัวใหญ่ได้อย่างชะงัด เขาคลายอ้อมแขนจากร่างนุ่มนิ่ม หญิงสาวตกใจจนหน้าซีดเผือด ถอยหนีทันทีที่มีโอกาส ไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว ดวงหน้าหวานเบือนมองคนมาใหม่ด้วยท่าทางไม่ต่างจากเด็กหลงทาง

กลับได้แล้ว นิล

เจ้าของเสียงพยักหน้าให้หญิงสาวเดินตามออกมา โดยมีสายตาคมเข้มของคนด้านหลังที่มองตามอย่างมาดหมาย ความอยากรู้อัดแน่นอยู่ในอก เขากำลังสงสัยในความสัมพันธ์ของหนุ่มรุ่นน้องกับแม่สาวซินเดอเรลล่าก้นครัวแห่งตึกใหญ่แห่งนี้

วิศรุตยังยืนอยู่ที่เดิม เมื่อเห็นว่าพัทธนนท์เรียกเด็กสาวรับใช้ในครัวแล้วสั่งให้เดินไปพร้อมหญิงสาวทางด้านหลังตึก กระทั่งเสร็จสรรพจึงหันมามองเขาด้วยสายตาเครียด ไม่มีคำพูดใดระหว่างกัน แต่รู้ว่าความไม่พอใจอย่างถึงที่สุดเกิดขึ้นกับหนุ่มเจ้าของงานแล้ว เท่านั้น วิศรุตยักไหล่หนาแล้วเดินตามไปทางหน้าตึกซึ่งเป็นพื้นที่จัดงานเลี้ยงอย่างว่าง่าย ทำเหมือนว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

282 ความคิดเห็น

  1. #227 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 16:15
    คุณพัทก็ดีกับนิล
    #227
    0