เล่ห์ร้ายซาตาน - โหลดอีบุ๊กได้แล้วจ้า

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 1 นิลอุบล (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    25 ส.ค. 62

 

นิลอุบลมาถึงบริษัทตามเวลานัดหมาย แล้วเห็นหลายคนกำลังยุ่งกับการเร่งงานเพื่อให้เสร็จทันส่ง

นิล มาพอดี พี่เตรียมแบบงานระบบฝากให้คุณธเนศที่เป็นวิศวกรของพีเอจี กรุ๊ปด้วยนะ บอกว่าพี่จะหาเวลาว่างเข้าไปคุยรายละเอียดโดยเร็วที่สุดภายในอาทิตย์นี้

อธิปหรือบอม วิศวกรประจำแผนกบอกพลางหอบกระดาษห่อใหญ่มาวางบนโต๊ะส่วนเลขาที่นิลอุบลใช้ทำงาน หญิงสาวตอบรับอย่างเต็มใจ แต่ทำให้อุรวีย์ที่เดินมาหาเพื่อถามถึงอาการหญิงชรา ไม่วายบ่นอุบเพราะโดนอีกฝ่ายตัดหน้าเสียก่อน

จริงๆ เลยนะ จะให้คนเขานั่งพักพอหายเหนื่อยไม่ได้หรือไง

เสียงบ่นเบาๆ แต่คนหูดีหันขวับไปมอง นิลอุบลเห็นท่าไม่ดีจึงจับมือเพื่อนรักที่ยังพูดบ่นกระปอดกระแปดไว้ โดยไม่สนใจว่าใครได้ยินแล้วจะรู้สึกอย่างไร

จะว่าไปงานนี้ไม่เกี่ยวกับนิลสักหน่อย แทนที่จะได้ลางานไปอยู่ดูแลยาย กลับต้องมาทำงานรับหน้าแทนคนอื่น

ประโยคนี้เลยขีดความอดทนของวิศวกรหนุ่มหล่อไปแล้ว คนร่างสูงเพรียว แข็งแรงจึงหันมาจ้องดวงหน้านวลของคนตัวเล็กอวบอย่างจริงจัง

ทำงานแล้วอย่าเรื่องมาก ไม่พอใจ ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ เรื่องตัวเองหรือเปล่าที่พูด ใครขอให้ออกความเห็นกัน

เสียงเข้มเครียดของอธิป แม้แค่พอได้ยินกันสามคน หากทำให้อุรวีย์ถึงกับผงะ เพราะแม้เขาจะดุบ้างและไม่เคยแสดงความสนิทสนม แต่ไม่เคยแสดงท่าทีเกรี้ยวกราดอย่างนี้ให้เห็นมาก่อน นิลอุบลก็พลอยตกใจตามไปด้วย

อธิปละสายตาจากอุรวีย์มาหาคนที่ยืนตัวเกร็งอยู่ข้างกัน

พี่ขอบคุณนะครับนิล เห็นว่าคุณยายป่วย ต้องขอโทษด้วย แต่ไม่มีใครว่างไปแทนจริงๆ

ไม่เป็นไรค่ะพี่บอม ยายค่อยยังชั่วแล้ว ไม่นานก็หายดี

นิลอุบลตอบพร้อมรอยยิ้ม หวังจะช่วยคลายบรรยากาศอึมครึมให้สว่างสดใสขึ้น เธออยากลดความขุ่นข้องใจของสองคนที่ดูเหมือนไม่มีใครยอมใครก่อน

ฝ่ายชายพยักหน้ารับรู้ แล้วผละออกไป

อ๋อมไม่อยากทำงานกับตานี่เลย เขาเป็นคนนิสัยแย่ที่สุด ไม่เคยมีน้ำใจ ไม่เคยเห็นใจคนทำงานด้วยกันคนพูดเสียงสั่นเครือ แม้แต่เจ้าตัวก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกหลากหลายที่เป็นอยู่มันคืออะไร

อย่าคิดมาก พี่บอมเป็นอย่างนี้แหละ งานไม่เสร็จ เขาก็โดนต่อว่าคนเดียว จะว่าไป นิลว่าน่าเห็นใจเหมือนกัน ช่วงนี้งานเข้ามาเยอะ คนทำงานไม่พอ ผู้ใหญ่ไม่เห็นรับคนมาเพิ่มสักที แล้ววันนี้คงกลับดึกอีกสิ ใช่ไหม นิลอุบลพูดอย่างให้เหตุผลกับเพื่อนสาว

ใช่ บอกป๊าไว้แล้ว เมื่อกี้ไม่เป็นไรหรอก อ๋อมแค่หงุดหงิด จนพูดไม่ดีกับเขาก่อนคนร่างเล็กอวบฝืนยิ้มให้เพื่อนได้สบายใจ

จ้ะ อย่างนี้นิลค่อยสบายใจว่าปล่อยให้อ๋อมอยู่ดึกๆ กับพี่บอมสองต่อสอง เพื่อนเราจะไม่โดนหนุ่มหล่อแก้แค้นเอา

กล่าวจบ เจ้าหล่อนก็หัวเราะชอบใจกับสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของคนที่อาจถูกแก้แค้นในคืนนี้

พูดเป็นเล่น อ๋อมไม่โดนตานั่นฆ่าหมกห้องน้ำตอนสี่ทุ่มหรอก

ไว้ใจได้เหรอ ปล่อยคนสองคนไว้ค่ำๆ มืดๆ

ใครจะทำอะไรอ๋อมได้ อีกอย่างคนในออฟฟิศอยู่กันเพียบ ไม่กลัวหรอก อย่างมากก็ฟ้องป๊าให้จัดการเลยว่าแล้วอุรวีย์ก็หัวเราะขึ้นมาบ้าง เมื่อนึกถึงบิดาที่เคยยอมให้ใครทำอะไรเธอได้ที่ไหน

ว่าแต่นิลออกไปที่ตึกพีเอจี เป็นทางกลับบ้านพอดี เลิกงานขอเจ้านายกลับเลยสิ ไม่ต้องย้อนมาออฟฟิศ

แล้วทั้งคนเสนอและคนฟังต่างก็หันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้กัน

ของมันแน่อยู่แล้ว นี่ไง เตรียมของกลับบ้านพร้อมอยู่ในนี้คนบอกชี้กระเป๋าใบเล็กที่บรรจุสัมภาระหลายอย่างที่เจ้าตัวเพิ่งซุกลงไป

แล้วนิลกินข้าวมาหรือยัง เพื่อนสาวยังถามต่ออย่างห่วงใย

มื้อเช้ากินช่วงสาย ตอนนี้เลยไม่หิว เจอกันพรุ่งนี้นะ เจ้านายออกมาแล้ว ไปก่อนละ

นิลอุบลบอกพลางหอบเอกสารที่วิศวกรหนุ่มนำมาฝากพร้อมกับแฟ้มงานของเลขาใหญ่ที่เตรียมไว้ให้

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

282 ความคิดเห็น