เล่ห์ร้ายซาตาน - โหลดอีบุ๊กได้แล้วจ้า

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 8 เริ่มเกมรุก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    18 พ.ค. 62


จะบ้าเหรอ ฉันไม่ให้คุณทำอะไรฉันหรอก

เธอรีบปฏิเสธเสียงรัว แต่อีกฝ่ายฟังเสียที่ไหน คนหน้าหวานตาเขียวปั้ด ในแวบแรกที่เห็นเขา เธอหลงปลื้มว่าบุคลิกท่าทางบ่งบอกถึงความเป็นคนเชื่อมั่นในตัวเอง หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ดูน่าปลื้ม แต่วินาทีเธออยากเรียกว่าเป็นคนดื้อด้านที่สุดในโลก

ด่าผมอยู่หรือไงเขาชะโงกหน้า น้ำเสียงเข้มเอาเรื่อง

อย่ามาหาเรื่องนะ อ่านใจชาวบ้านเขาได้หรือไงหล่อนแหวเข้าให้ แก้มขาวใสเริ่มแดงปลั่งตามอารมณ์ ริมฝีปากอวบอิ่มเป็นสีเรื่อตามธรรมชาติ

แล้วนิลอุบลต้องงุนงงเมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายมองแปลกไป ต่อเมื่อไล่ตามสายตาเขา จนมาพบว่าทอดนิ่งอยู่ตรงอกอวบตน หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น

ผู้ชายคนนี้นอกจากใจร้าย ไม่เห็นใจคน แล้วยังดูท่าจะลามก บ้ากามอีกด้วย ตัวอันตรายจริงๆ

มือเล็กกุมคอเสื้อทันที หารู้ไม่ว่าการกระทำอย่างนี้ เป็นการดึงรั้งให้ข้างล่างมันตึง จนเน้นเห็นสัดส่วนชัดเจน

วิศรุตผลุนผลันลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องครัว หากก่อนที่เธอจะคิดทำอะไรต่อ เขาก็กลับมาพร้อมบอกว่า

วันนี้ทำตัวดีๆ ถ้าไม่อย่างนั้น โดนแน่

นิลอุบลรู้สึกเหนื่อยและหมดหวัง หล่อนนั่งลงบนเก้าอี้มองออกไปด้านนอก เห็นลูกน้องเขาป้วนเปี้ยนอยู่ไม่ไกล

ตาคนนี้ เป็นนักธุรกิจหรือมาเฟียกันแน่นะ

คนใจร้ายนั่นหายไปตั้งแต่ช่วงสายหลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ตอนเที่ยงนิลอุบลเห็นแม่บ้านคนเดิมมาทำอะไรอยู่ในห้องครัวเงียบๆ หลังจากเธอถามไปหลายคำแต่ไม่ได้คำตอบกลับมา นิลอุบลก็เลิกพยายามแล้วกินมื้อเที่ยงไปอย่างฝืดคอ

ถ้าเธอติดต่ออุรวีย์ได้สำเร็จ แล้วอธิปรู้เรื่องนี้ เขาจะยอมช่วยเธอจากญาติผู้พี่ของเขาไหมนะ ในเมื่อไม่มีโทรศัพท์ให้ใช้ นิลอุบลก็คิดได้ว่าตอนเช้ายังเห็นวิศรุตทำงานด้วยคอมพิวเตอร์ ตนอาจติดต่อเพื่อนสาวได้ทางอีเมล เมื่อมองรอบๆ จนมั่นใจว่าไม่มีใครเห็น จึงเดินตรงไปเปิดประตูห้องนอนใหญ่ คิดสะระตะแล้วว่าข้าวของทั้งหมด รวมถึงโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าสตางค์ของเธอที่ถูกเขายึดไว้คงต้องอยู่ที่นั่น

และไม่แปลกใจที่รู้ว่าประตูมันล็อก...

นิลอุบลพ่นลมหายใจ ความท้อแท้คืบคลานมาหาชั่วขณะ หากต้องรีบปัดออกจากใจ หล่อนเริ่มต้นหากุญแจสำรอง ยามนี้ต้องยึดคติว่าตนต้องเป็นที่พึ่งแห่งตนให้ได้ก่อน หลังจากนั้นจึงรอให้คนอื่นมาช่วย หญิงสาวรื้อค้นหาทั้งในห้องครัว ห้องนั่งเล่นและห้องนอนเล็กที่ตนครอบครองอยู่

สุดท้ายก็ต้องยอมรับว่ากุญแจที่จะไขเข้าสู่ห้องนอนใหญ่คงไม่ถูกเก็บไว้ในบ้าน เพราะมันคงรอดสายตาไปได้ยาก ภายในบ้านไม่ได้กว้างขวางอะไร เฟอร์นิเจอร์ก็มีเพียงไม่กี่ชิ้น คิดได้เท่านั้น หญิงสาวก็ทรุดกายนั่งพักเหนื่อยบนโซฟาอย่างทำใจ

รถสปอร์ตแล่นเข้ามาจอด แล้วร่างสูงใหญ่ที่เริ่มคุ้นตาก็เดินเข้ามาในตัวบ้าน แวบแรกวิศรุตรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง จนเห็นคนตัวเล็กที่นั่งปั้นหน้าเรียบ สังเกตเห็นเธอกำลังหอบนิดๆ เหมือนเพิ่งออกกำลังกาย ทำให้เดาเหตุการณ์ได้ไม่ยาก แต่เขาเลือกที่จะไม่พูดเพราะคิดว่าเธอเพิ่งอารมณ์เสียไปเมื่อเช้า จึงไม่อยากกวนใจเข้าอีก

วิศรุตไม่รู้เลยว่า ความคิดของตนค่อนข้างเป็นอันตราย ที่ผ่านมาไม่เคยใส่ใจต่อความรู้สึกคนอื่นถึงขนาดนี้ นอกเหนือจากคนในครอบครัว แต่สำหรับคนตัวบางนี่สิ บางทีเขายังต้องรู้สึกเกรง หยุดรอดูท่าทีกันบ่อย

ชายหนุ่มเข้ามานั่งไขว่ห้างตรงข้าม มองเธอเงียบๆ ขณะอีกฝ่ายเมินหนี ทำทีไม่สนใจเขา จนผ่านไปพักใหญ่ เจ้าหล่อนก็เริ่มขยับตัวอย่างอึดอัด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

282 ความคิดเห็น