เล่ห์ร้ายซาตาน - โหลดอีบุ๊กได้แล้วจ้า

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 นิลอุบล (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    11 พ.ค. 62

 

ตอนที่ 1 นิลอุบล

 

คนในเสื้อเชิ้ตเข้ารูปสีชมพูคาดเข็มขัดเส้นเล็กกับกระโปรงสั้นแค่เข่าสาวเท้าเข้าอาคารสำนักงานสูงสิบหกชั้นย่านใจกลางเมืองในเวลาเกือบแปดนาฬิกาซึ่งเป็นเวลาเข้างาน เสียงตอบรับอัตโนมัติจากเครื่องสแกนนิ้วของพนักงานดังต่อเนื่อง บางส่วนที่รอขึ้นลิฟต์ก็จับกลุ่มพูดคุยตามประสาคนทำงานร่วมตึก

อ้าว นิล เพิ่งมาเหรอ ดูสิผมยุ่งเชียว

สาวร่างเล็กอวบปรี่มาทัก ก่อนดึงเรียวแขนของหญิงสาวเจ้าของชื่อ นิลให้ยืนเคียงกัน แล้วยกมือขึ้นจัดแต่งผมยาวยุ่งเหยิงให้เป็นทรงอย่างคุ้นเคย

ใช่ เกือบมาไม่ทันเวลาเข้างานแน่ะคนร่างบางยิ้มรับ ดวงตายิบหยีเป็นประกาย

สองสาวพูดคุยกันเบาๆ โดยไม่ได้สนใจคนรอบข้างนัก แม้จะเห็นจากหางตาว่ามีพนักงานชายบางคนลอบมองอย่างอดไม่ได้เมื่อเห็นใบหน้าขาวนวลผุดผ่องของเจ้าของเรือนร่างบอบบางกับดวงตาดำขลับที่ดูสดใสมีชีวิตชีวานั้น

กระทั่งลิฟต์เคลื่อนลงมา สองสาวจึงจูงมือเข้าไปพร้อมพนักงานคนอื่น จนถึงชั้นสิบสอง ประตูลิฟต์เปิดออกจึงเบียดกันออกมา

อุรวีย์ลากเพื่อนสาวเข้าห้องน้ำ เมื่อชะโงกมองผ่านประตูกรุกระจกใส แล้วพบว่าคนที่นั่งลึกเข้าไปข้างในยังไม่มานั่งประจำโต๊ะ

นิลหน้ามันมาก ผมยุ่งด้วย ไปเข้าห้องน้ำกันก่อน พี่บอมยังมาไม่ถึง ไม่ต้องรีบสาวร่างอวบหัวเราะคิกคัก เมื่อเอ่ยถึงวิศวกรที่เป็นคนดูแลและมอบหมายงานให้ในระยะนี้

กล้าพูดนะ ลับหลังอย่างนี้ เดี๋ยวนิลจะฟ้องว่าอ๋อมแอบนินทานิลอุบลกระเซ้าเพื่อน ได้ผลทีเดียวเมื่ออีกฝ่ายค้อนให้วงใหญ่

อย่าเชียวนะ อ๋อมว่าพี่เขาอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ทำงานด้วย น่าเบื่อ เอาใจยาก คงเห็นเราเป็นแค่พนักงานสนับสนุน เมื่อวานกว่าจะเลิกงานก็ดึกมาก หม่าม้าโทร.ตามหลายครั้งถึงได้กลับบ้าน

เสียงบ่นถึงเบาๆ อย่างต้องการระบาย งานเข้ามามากจนพนักงานต้องเร่งกันแทบไม่ได้หายใจ แถมยังต้องกลับบ้านดึกเกือบทุกวันในช่วงหลัง

แล้วอ๋อมกลับบ้านยังไง มีใครมารับหรือเปล่านิลอุบลถามพลางหวีผมยาวสลวยดำขลับของตัวเอง เสร็จจึงมัดรวบเป็นหางม้า ติดกิ๊บเล็กเก็บไรผมที่ระดวงหน้านวลจนดูเรียบร้อย

ป๊าน่ะสิ มานั่งรอใต้ตึก

อืม ดีแล้วนิลอุบลพยักหน้าอย่างเห็นด้วย สำนักงานแห่งนี้ในช่วงกลางวันก็คึกคักดีอยู่หรอก แต่พอตกค่ำก็เปลี่ยว เมื่อร้านค้าและร้านอาหารทยอยปิดลง

นิลทำงานเป็นเลขาของฝ่ายบริหารอย่างนี้ดีแล้ว เพราะถ้าเป็นของส่วนโครงการอย่างอ๋อม เลิกงานดึกบ่อย โดยเฉพาะช่วงส่งงาน เร่งทั้งรายงานและเอกสารให้เสร็จในวันสุดท้ายก่อนกำหนดส่งทุกทีอุรวีย์พูดพลางแต่งแต้มสีสันบนเรียวปากเพิ่มอีกนิดตามประสาคนรักสวยรักงาม

สองสาวซึ่งทำงานในบริษัทที่ปรึกษาทางด้านวิศวกรรมพูดกันเบาๆ เมื่อออกจากห้องน้ำ แล้วเปิดประตูเข้าไปในส่วนของสำนักงานที่จัดวางโต๊ะและเก้าอี้อย่างเป็นสัดส่วน จากนั้นจึงเริ่มวันทำงานกันตามปกติ

 

หลังเลิกงาน นิลอุบลกลับถึงเรือนไม้หลังเล็กที่ซ่อนตัวอยู่หลังตึกใหญ่สีขาวกลางเมือง เปิดประตูรั้วโปร่งเข้ามาภายใน บรรยากาศยามพลบค่ำเริ่มมืดครึ้มด้วย พันธุ์ไม้ใหญ่ที่ปกคลุมทั่วเรือน

ยายไม่สบายหรือจ๊ะ แล้วกินข้าวหรือยัง

นิลอุบลเดินเข้ามาในห้องของยาย เสียงไอเบาๆ ทำให้เธอทรุดนั่งคุกเข่าลงข้างฟูกนอนบนพื้น ด้วยว่ายายแถบไม่คุ้นกับเตียงนอนมาแต่ไหนแต่ไร ดวงตาหวานมองอย่างกังวลในความมืดสลัว มือเรียวบางวางนาบใบหน้าเหี่ยวย่นของหญิงชราผู้เป็นที่รักและให้ความเคารพซึ่งเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็กในเขตบ้านของคุณท่านหรือคุณประชัย อดีตรัฐมนตรีที่ตอนนี้กลับมาสวมบทบาทนักธุรกิจใหญ่ แม้อยู่ในรั้วบ้านเดียวกัน แต่ไม่ค่อยมีโอกาสพบท่านได้บ่อยนัก ต่างจากตอนคุณแพทหรือพัชริดาซึ่งอยู่ในวัยไล่เลี่ยกัน ยังไม่ได้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ต่างประเทศ ตอนนั้นนิลอุบลพอมีโอกาสไปที่ตึกใหญ่และได้พบกับท่านบ้าง

นิลอุบลเกิดจากเด็กในอุปการะของคุณหญิงศรียา ซึ่งเป็นมารดาของคุณประชัย ได้ตั้งครรภ์โดยไม่ได้แต่งงานขึ้นในเขตรั้วบ้านใหญ่แห่งนี้ แล้วได้คลอดเด็กหญิงนิลอุบลซึ่งมีหน้าตาน่ารักน่าชัง ยายแถบได้จัดการใส่ชื่อของสามีนางเป็นบิดา และให้ใช้นามสกุลของมารดาผู้ให้กำเนิด หลังจากนั้นก็อาศัยในเรือนเล็กหลังนี้ตลอดมา

อีกสามเดือนต่อมา คุณพิมพ์อร ภรรยาคุณประชัยก็คลอดบุตรคนที่สอง นั่นคือ พัชริดาหรือคุณหนูแพท ท่ามกลางความยินดีของครอบครัวและคุณหนูคนโตอย่างพัทธนนท์

นิลหรือลูก ยายไม่เป็นไร อากาศมันเย็นเลยครั่นเนื้อครั่นตัว ไปอาบน้ำแล้วกินข้าวเถอะ ทำไว้ตั้งแต่ตอนเย็น อุ่นก่อนนะเสียงหญิงชราดังขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นใคร เจ้าของมือบางจึงดึงผ้าห่มนวมมาคลุมเท้าให้

แล้วยายกินหรือยังจ๊ะคนเป็นหลานถามอย่างกังวล รู้สึกว่าระยะหลังยายป่วยกระเสาะกระแสะบ่อยเหลือเกิน

เงียบ ไม่มีเสียงตอบ ทำให้คนถามรู้ว่าคนป่วยยังไม่มีอะไรตกถึงท้องแน่นอน จึงลุกขึ้นเดินเข้าไปในครัวเล็กหลังบ้านเพื่อทำอาหาร ครู่ต่อมาจึงยกชามข้าวต้มส่งกลิ่นหอมวางใกล้ร่างคนที่นอนหลับตาหันหลังให้

ยายจ๋า ตื่นมากินข้าวต้มหน่อยสิหล่อนทำเสียงเล็กเสียงน้อย คลานเข้าไปโอบกอดอย่างประจบประแจงเหมือนเมื่อตอนเป็นเด็ก ถ้ายายไม่กิน นิลก็ไม่กินเหมือนกันนะ

สำรับตั้งอยู่ใกล้มือ จนเมื่อยายยอมลุกขึ้นรับประทานไปไม่กี่คำ แล้วเอนกายลงนอนเหมือนเดิม หญิงสาวจึงเข้าไปอาบน้ำในห้องนอนเล็กที่แยกเป็นสัดส่วนอีกฝั่ง

อุณหภูมิน้ำเย็นจัดตามอากาศทำให้หนาวสั่นทีเดียว เมื่อเสร็จจึงก้าวออกจากห้องน้ำ แต่งกายด้วยกางเกงผ้าฝ้ายขายาวเนื้อนุ่มกับเสื้อยืดแขนสั้น สวมทับด้วยเสื้อไหมพรมถัก จากนั้นจึงย่างเท้าเข้าไปในครัว จัดการอาหารมื้อเย็นตอนสองทุ่ม แล้วเก็บล้างจานจนเรียบร้อย ก่อนเข้าไปดูหญิงชราอีกครั้ง คิดว่าถ้าพรุ่งนี้ยายยังไม่หาย เธอคงต้องขอหยุดงานเฝ้าดูอาการ

นิลอุบลปิดประตูแง้มไว้เล็กน้อย ทรุดนั่งบนโซฟาตัวเก่าที่ยังใช้งานได้ดีในห้องนั่งเล่น แล้วยกถาดดอกไม้สดกับเข็มร้อยด้ามยาววางบนตัก ทำงานต่อจากยายที่คงทำค้างไว้ก่อนรู้สึกตัวว่าไม่สบายแล้วไปนอนซมอย่างที่เห็น

หลังจากนิลอุบลร้อยมาลัยดอกไม้สดจนเสร็จ จึงจัดเรียงในถาดวางไว้ที่เดิม รอให้โสมวดีเจ้าของแผงขายมาลัยมารับไปขายในตลาดสดหน้าปากซอยอย่างทุกวัน


กำลังมีโปรโมชั่นอีบุ๊กบนเว็บเมพค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

282 ความคิดเห็น

  1. #222 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:01
    นิลลูกใคร
    #222
    0