เล่ห์ร้ายซาตาน - โหลดอีบุ๊กได้แล้วจ้า

ตอนที่ 104 : ตอนที่ 23 ให้หมดทั้งใจ (2) ฝากอีบุ๊กเรื่องใหม่ ศวรรยา...ภรรยายอดรัก ด้วยค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    28 ก.ย. 62


จนเมื่อถึงเวลาที่นิลอุบลคิดว่าควรกลับ วิศรุตก็ไม่ขัดข้อง สองหนุ่มสาวลุกเดินออกไปจากส่วนของภัตตาคารของโรงแรม แล้วเจอใครบางคนที่เข้ามาทักทาย

สวัสดีครับ น้องนิล มาทำอะไรที่นี่ครับ

นิลอุบลยิ้มให้ชายหนุ่มผิวขาวใส่แว่นตา ดูดีตามแบบฉบับของเขา หล่อนหยุดทักทายเมื่อเห็นเป็นคนรู้จักกัน

สวัสดีค่ะ นิลมาทานข้าว กำลังจะกลับ พี่ธิติล่ะคะ

พี่นัดลูกค้าไว้ แต่เขาเพิ่งโทร.บอกว่าจะมาสายครึ่งชั่วโมง เลยออกมาเดินดูอะไรเรื่อยเปื่อย

นิลอุบลทำท่าจะคุยตอบ แต่ได้ยินเสียงกระแอมดังจากด้านหลัง จึงนึกขึ้นได้

พี่ธิติค่ะ นี่คุณวิศรุตค่ะ

ธิติทักทายอย่างมีไมตรี แต่รู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ค่อยอยากส่งไมตรีตอบให้เขาสักเท่าไหร่

คุณหนึ่งคะ พี่ธิติเป็นเพื่อนกับพี่พัทธ์

ยินดีครับคุณธิติ ผมเป็นคู่หมั้นของนิลครับ หวังว่าคงได้เจอกันอีก วันนี้ขอตัวก่อน พอดีรีบกลับว่าพลางจูงมือคนตัวเล็กออกไป ไม่ทันที่หล่อนจะได้กล่าวลาเพื่อนของพี่ชายสักคำ ได้แต่หันไปส่งสายตาลุแก่โทษ

จนเข้ามาอยู่ในรถ ชายหนุ่มยังนิ่งเงียบ แล้วออกรถโดยกระชากเต็มแรง จนหล่อนแทบหลุดจากเบาะนั่งถ้าไม่ได้รัดเข็มขัดให้ดีก่อน

คุณเป็นอะไรอีกล่ะ เมื่อกี้ยังอารมณ์ดีอยู่เลยนะ

แล้วให้นั่งยิ้มหรือไง ไอ้บ้าไหนไม่รู้มายืนส่งสายตาให้แฟนตัวเองเป็นนานสองนาน

คุณนี่ ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย แล้วไปแนะนำตัวว่าเป็นคู่หมั้นกัน ทั้งที่เมื่อกี้ยังย้ำเองว่าไม่ใช่แหวนหมั้น นี่ๆๆ แล้วตกลงมันคืออะไรหล่อนยกมือซ้ายส่งมาให้เขา

ไม้กันหมามั้งเสียงตอบกลับทันที นิลอุบลแทบกรีดเสียงใส่คนข้างๆ แต่ปัญหาคือหล่อนกรี๊ดไม่เป็นน่ะสิ จึงได้แต่นั่งฮึดฮัดคนเดียว

ทำไมปากเสียอย่างนี้ จริงๆ เลย คนอะไรนิสัยอย่างนี้บ่นอย่างรู้สึกจนคำพูดขึ้นมาจริงๆ

ให้เหมือนไอ้บ้านั่นเหรอ น้องนิลครับ น้องนิล ที่เรียกอยู่น่ะ มันของคนอื่น ยังไม่รู้ตัวอีก

นิลอุบลแทบจะหลุดหัวเราะออกมาเมื่อเขาเลียนเสียงแบบนุ่มเกินเหตุตามธิติ

คนเขามีมารยาทสังคม ไปว่าเขาทำไม

มองตามันก็รู้ว่าคิดยังไงกับคุณ แล้วยังไปยืนคุยกันได้เป็นนานสองนานคราวนี้หันมากระแนะกระแหนหล่อนเข้าให้

ฉันเบื่อคุณแล้ว ขี้เกียจพูดด้วยหล่อนกอดอกหันไปออกนอกรถ

เมื่อรถแล่นเข้าสู่ตัวเมืองแต่เป็นคนละทางกับทางกลับบ้านของเธอ หญิงสาวหันมองเขา เห็นกำลังตั้งใจขับรถ เธอรู้สึกอบอุ่นที่ได้อยู่ใกล้ แม้บางครั้งจะเจออารมณ์ที่คาดเดาได้ยาก แต่แค่หลีกเลี่ยงไม่ปะทะด้วย เขาก็สงบลงเอง

แม้จะออกท่าทีฮึดฮัดอยู่บ่อยๆ แต่ไม่เคยทำอะไรเธอจริงจัง หญิงสาวมั่นใจว่าคนอย่างเขาไม่ทำร้ายผู้หญิงหรือคนอ่อนแอกว่าแน่นอน แต่ยังหวั่นอยู่ว่าเขาจะมีวิธีอื่นที่เคยงัดมาขู่ทีเล่นทีจริงและทำให้เธอนึกกลัวเสียด้วยสิ

วิศรุตเลี้ยวรถเข้ามายังตึกสูงของคอนโดมิเนียมกลางกรุง ริมแม่น้ำเจ้าพระยา หลังจากรถจอดสนิท หล่อนก็หันมามองเขา

คุณมาทำอะไรที่นี่คะ

หญิงสาวอยู่ในภาวะใจดีสู้เสือ ชายหนุ่มไม่ตอบแต่กลับเปิดประตูออกไปแล้วไม่นานประตูด้านข้างเธอก็เปิดออก

ลงมาก่อน

คุณมีธุระอะไร ฉันรอในรถก็ได้นะหล่อนยิ้มแหยทั้งที่ใจเริ่มกลัว

มีสองทางเลือกนะ จะลงมาแล้วเดินเองหรือให้ผมแบกเข้าไป

จบคำหล่อนรีบตัดสินใจเลือกพร้อมกับออกมายืนข้างนอก หน้างอบึ้งตึงที่โดนบังคับอีกจนได้

เขาจูงมือหญิงสาว พาเดินเข้าไปยังล็อบบีที่มีพนักงานและยามรักษาความปลอดภัย นิลอุบลเดินมาแอบหลังเขาเมื่อรู้สึกถึงสายตาที่ลอบมองเธอจากเคาน์เตอร์นั้นอยู่ หากคนเหล่านั้นแค่ประหลาดใจว่าไม่เคยเห็นเจ้าของเพนต์เฮาส์หรูจะพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาในที่แห่งนี้ นอกจากคนสนิทที่เป็นผู้ชายสองสามคนที่แวะเวียนมาเท่านั้น




ฝากอีบุ๊กเรื่องใหม่ของไรเตอร์ในนามปากกา อรอิสรา ด้วยค่ะ กำลังมีโปรโมชั่นด้วย

ฝากด้วยนะคะ ^__^


ศวรรยา...ภรรยายอดรัก โดย  อรอิสรา


คนรักเก่าของเพื่อนรุ่นพี่ที่เคยทำประเจิดประเจ้อให้เห็นเมื่อสองปีก่อน
เขาได้ทำลายความรู้สึกแอบปลื้มของศวรรยาจนไม่มีเหลือ
แต่วันนี้เขากลับมา ในฐานะสามีทีเผลอของเธอ
-------------------------
เมื่อคุณหนูที่ถูกเลี้ยงดูปานไข่ในหินอย่าง ศวรรยา
ต้องตื่นขึ้นมาบนเตียงเดียวกับ เตชินท์ ผู้ชายที่เธอยืนยันว่าไม่ชอบหน้าที่สุดในโลก

ให้ตายสิ! ศวรรยาจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร แต่ดูเหมือนว่าโชคร้ายของเธอยังไม่มากพอ
จากเหตุในคืนนั้น...เพียงครั้งเดียว ยังก่อให้เกิดเงื่อนผูกพันที่เธอแกะเท่าไรก็ไม่หลุดอีกด้วย
-------------------------
‘แต้วก็ไม่อยากให้พ่อของลูกเป็นคนหน้ามืด หื่นกาม และฉวยโอกาสเหมือนกัน’
‘พี่ไม่ฉวยโอกาส พี่พยายามที่จะไม่แตะต้องเธอ แต่เธอมากอดพี่ 
แล้วพอ...พอจะข่มใจได้ เธอก็ครางเรียกชื่อพี่อีก’
‘ว้าย! หยุดใส่ร้ายแต้วเดี๋ยวนี้นะ แต้วไม่เคยทำเรื่องน่าเกลียดไร้ยางอายแบบนั้น’
‘น้อยไปสิ’
เตชินท์สวนทันควันอย่างหมั่นไส้เหลือทน แม้จะจำคำพูดของแม่ยายที่ย้ำนักย้ำหนาว่าฝากดูแลลูกสาวที่อ่อนโยนและอ่อนต่อโลกคนนี้ด้วย แต่ลองใครมาเป็นเขาดูบ้างสิ จะอดกลั้นไปได้สักกี่น้ำ
และนั่นแหละ หลังจบคำพูด เขาก็ต้องกระโจนหลบวัตถุที่กำลังลอยหวือพุ่งมาหาอย่างเหมาะเหม็ง!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

282 ความคิดเห็น

  1. #274 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 22:24
    หึงเรี่ยราด
    #274
    0