กลกฤติน

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 28,697 Views

  • 43 Comments

  • 244 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    25

    Overall
    28,697

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 1 แซลลี…เจ้าสาวม่ายขันหมาก [อัป 60%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 1 แซลลีเจ้าสาวม่ายขันหมาก (ต่อ)

 

คืนแรกของการกลับมาสู่บ้านชั้นเดียวกลางสวนผสมที่ปลูกไว้ตั้งแต่สิบปีก่อน ครั้นนิตยาพาเธอย้ายจากจังหวัดเชียงใหม่มาอยู่ที่แห่งนี้ ด้วยเงินเก็บจากอาชีพครูประถมในโรงเรียนเอกชนมีชื่อก็เพียงพอให้นิตยาซื้อที่ดินอันอุดมสมบูรณ์ผืนนี้มาได้ โสริยาจำได้ว่าครั้งแรกที่เห็นแม่น้ำใหญ่ อีกทั้งลำคลองหลายสายที่มีชาวบ้านพายเรือสวนกัน พลันก็สร้างความตื่นตา ขจัดความโหยหาจากสถานที่เก่า รวมถึงคนรู้จักเดิมๆ จนแทบหมดสิ้น

ยามอรุณรุ่ง หญิงสาวเผยอเปลือกตาขึ้นมา กลอกมองซ้ายขวาด้วยความงุนงงในวินาทีแรก ก่อนกะพริบปริบๆ อย่างจดจำได้ เมื่อความทรงจำที่ยังฝังแน่นหลั่งไหลท่วมท้นขึ้นมา

หล่อนลุกขึ้นนั่งบนเตียงที่วางชิดผนัง วาดเท้าลงกับพื้นเย็นเฉียบ เดินมาผลักหน้าต่างบานริมสุดให้เปิดออก แล้วสูดลมหายใจเต็มปอดเมื่อสัมผัสถึงกลิ่นหอมรวยรินจากดอกมะลิขาวที่ปลูกไว้แน่นขนัดใต้ชายคาบ้าน ผสมกับกลิ่นดินเคล้าน้ำฝนที่ระเหยขึ้นแตะจมูก

โสริยาดื่มด่ำกับบรรยากาศความสดชื่น พลางทบทวนความหลังและความทรงจำเก่าก่อนด้วยใจอิ่มเอมนานเกือบสิบนาที แล้วยื่นมือดันหน้าต่างให้เปิดกว้างยิ่งกว่าเดิม ทอดสายตามองไกลไปยังทิศทางแม่น้ำใหญ่ เห็นหลังคาบ้านโบราณสีเหลืองนวลโผล่พ้นทิวไม้หนาริมคลองหันคา...คลองที่เชื่อมกับแม่น้ำสายแห่งชีวิตนั้น

บ้านแสงจันทร์เสียงพึมพำหลุดออกมาอย่างไม่รู้ตัว ชื่อของบ้านโบราณหลังนั้นโสริยาตั้งตามสีเหลืองเฉดขาวที่เห็นนวลตา ไม่ต่างกับแสงจันทร์ในคืนวันเพ็ญ กระทั่งชายเจ้าของบ้านได้ยินและชอบใจ เลยขอจากเธอเพื่อจะตั้งเป็นชื่อเรียกไปตามนั้น

และนั่นเป็นครั้งแรกที่เด็กหญิงวัยสิบขวบรู้สึกถึงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของทรัพย์สินล้ำค่าชิ้นนั้น ชิ้นที่ต่อมาชายผู้ครอบครองออกปากยกให้ด้วยใจเสน่หา แม้เธอจะทัดทานแล้วก็ตาม

โสริยาเข้าห้องน้ำ จัดการตัวเอง เธอปล่อยให้สายน้ำจากฝักบัวไหลชโลมกายนานหลายนาที ต่อเมื่อคิดได้ว่าเช้านี้ยังมีอีกหลายเรื่องต้องจัดการจึงตัดสินใจปิดน้ำเสีย คว้าผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่มาห่อร่างกลมกลึง ขมวดเรือนผมสีน้ำตาลเป็นลอนใหญ่ให้กระชับแน่นดังเดิม สาวเท้าออกจากห้องน้ำ และเป็นจังหวะที่เสียงเพลงสากลร่วมสมัยดังขึ้นจากมุมหนึ่งของห้อง จึงรีบเดินไปหยิบมือถือขึ้นมา ด้วยคิดว่าคงเป็นแวววรรณที่โทร.มาหา หลังจากเมื่อคืนสนทนากันได้ไม่กี่คำ พลันก็มีเสียงร้องไห้ของเด็กน้อยจากปลายสายแผดจ้าแทรกเข้ามาเสียก่อน

ทว่าพอหยิบขึ้นมาเพ่งหน้าจอ เธอก็แย้มเรียวปากออกมา ดวงตาทอประกายความประหลาดใจและคาดเดาไปพร้อมกัน

คุณอั๋นมีอะไรหรือคะถึงโทร.มาตั้งแต่เช้า หรือว่าน้องคุณวาตามแซลลีมาถึงแล้วท้ายประโยคแม้จะเหมือนการกระเซ้าถาม แต่โสริยารู้ว่าหากเป็นจริงคงนำพาความยุ่งยากมาสู่เธอไม่น้อย

มันแย่ยิ่งกว่านั้นอีกครับ ไม่รู้เมื่อวานผมลืมไปได้ยังไงว่าบ้านโบราณไม่ได้อยู่อย่างอิสระ เจ้าหญิงแสงจันทร์ของคุณมีชายหนุ่มรูปงามจากเมืองกรุงเข้ามาครอบครองนานกว่าสองปีแล้ว ตั้งแต่คุณแซลลียังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ที่กรุงเทพฯ นั่นแหละครับ

คุณอั๋นหมายถึงคนเช่าบ้านหลังนั้นหรือคะ

โสริยาถามหลังจากทบทวนความจำชั่วอึดใจ ก่อนจะนิ่งฟังถ้อยคำของอนุชิตที่บอกเล่าในสิ่งที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน

ใช่ครับ คุณวาทำสัญญาเช่าสามปีกับลูกชายนักธุรกิจใหญ่ นัยว่าตอนแรกติดต่อซื้อเพื่อทำโรงแรม แต่คุณวาขายให้ไม่ได้เพราะสัญญากับคุณว่าจะเก็บไว้เป็นของขวัญ หลังจากที่คุณกลับมาอยู่หันคาอย่างถาวรแล้ว แต่ดูเหมือนผู้ชายคนนั้นยังติดใจ เขาเช่าไว้แต่ไม่ค่อยมาอยู่นักตามประสาเศรษฐี นานๆ ถึงเข้ามาพักผ่อนทีหนึ่ง

แล้วยังไงคะ ถ้าเขาจะอยู่จนครบสัญญาแซลลีก็ไม่ว่าอะไร เอ้อ! ความจริงพูดอย่างนี้ก็ไม่เหมาะ ฟังดูน่าหมั่นไส้ชอบกล ทั้งที่แซลลีและคุณอั๋นรู้ดีว่าจริงๆ บ้านไม่ใช่ของแซลลีสักหน่อยหล่อนออกเสียงเก้อ จนปลายสายหลุดเสียงหัวเราะอย่างโล่งใจในความเปิดเผยของสาวสวยคนนี้

ผมเพิ่งรื้อสัญญาเช่ามาดู ตอนแรกคิดว่าเขาทำสัญญากับคุณวา เพราะเมื่อคู่สัญญาเสียชีวิตลง สัญญาก็มีอันสิ้นสุด แต่ในทางปฏิบัติเขาจะเช่าต่อหรือไม่ก็ตามใจ ของพวกนี้คุยกันได้อย่างที่คุณแซลลีบอก แต่ปัญหามันมีว่าเขาทำสัญญากับบริษัทฯ ดูแลมรดกของตระกูลคุณวา นั่นหมายความว่าถ้าให้รื้อดูกันจริงจัง บ้านหลังนี้อาจไม่ใช่สิทธิ์ขาดของคุณวาอย่างที่เราเข้าใจในทีแรก คุณวาคงเอาบ้านเข้าเป็นทรัพย์สินกองกลางเพื่อการจัดการที่สะดวกขึ้น แต่พอแกเสียชีวิตกะทันหัน มันเลยยุ่งยาก น้องๆ ของคุณวาจะมีสิทธิ์คัดค้านและคิดว่าพวกเขาทำแน่ เพราะต่างก็สนใจบ้านหลังนั้น

ฟังดูยุ่งยากขึ้นทุกทีแล้วค่ะ คุณอั๋นคะ แซลลีกลับมาคราวนี้ตั้งใจจะอยู่ตลอดไป แซลลีจะไม่ไปไหนอีก สองปีที่ผ่านมาแซลลีได้ทำในสิ่งที่ต้องการแล้ว ต่อไปถ้ามีอะไรที่ส่อเค้าความยุ่งยาก ขอให้ช่วยกันออกห่างด้วยนะคะ แซลลีไม่ต้องการบ้านแสงจันทร์อีกแล้ว แซลลีคนเดียวคงไม่สามารถดูแลรักษามัน และก่อนหน้านั้นที่หลงตาโต คงเพราะติดตาฝังใจมาตั้งแต่เด็ก ตัวคุณวาก็มีส่วนด้วย แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง มันไม่มีเหตุผลที่แซลลีอยากได้อีกแล้ว

ถ้อยคำปฏิเสธเด็ดขาดของสาวสวยที่อนุชิตรู้ที่มาที่ไปของเธอน้อยเต็มทีดังขึ้น แม้ช่วงเวลาที่รู้จักกันเพียงสองปีกว่า แต่กลับทำให้เขามั่นใจว่าแก่นแท้โสริยาบริสุทธิ์สดใส ไร้มารยา ต่างจากคำครหาที่คนเคยสาดใส่จนเจ้าหล่อนต้องจากบ้านไปไกลถึงต่างแดน หากครั้งนั้นโสริยากลับบอกทุกคนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคงด้วยพรหมลิขิต ให้รู้ว่าถึงเวลาที่เธอต้องตามหาสิ่งที่ขาดหายไปสักที การจากไปในครั้งนั้นไม่เกี่ยวข้องกับวาจาป้ายสีของใครเลย

นับจากวันนั้นอนุชิตก็ลงความเห็นว่าสาวลูกครึ่งที่เขารู้เพียงเชื้อชาติว่าเป็นนอร์เวย์-ไทยคนนี้ มองโลกในแง่บวกแบบสุดขั้วทีเดียว

 

ตกลงว่านายจะเดินหน้าเจรจาซื้อบ้านโบราณต่อใช่ไหม

เสียงถามดังขึ้น ทำให้ทายาทคนรองของเครือพีเอจีเงยหน้าจากผืนผ้าใบ พร้อมมือแข็งแรงที่กำลังป้ายสีอย่างมีสมาธิชะงักค้าง ดวงตาคมดุหลังเลนส์ใสเปล่งประกายวาบอย่างนึกขัดใจ แต่พอเห็นว่าเป็นใครที่เข้ามาทักทายด้วยคำถามถึงศาลาริมสระบัวหลังคฤหาสน์ใหญ่ซึ่งถือเป็นอาณาเขตส่วนตัวของเขา ก็ทำให้ใบหน้าคมสันนั้นผ่อนคลาย ก่อนเจ้าตัวจะวางแปรงระบายลงเคียงจานสีอย่างเต็มใจ

ครับ น้องสาวคุณวาสุเทพโทร.มาบอกว่าพวกเขาต้องการขายบ้านหลังนั้น

พวกเขา...” คนมาใหม่ที่ยืนจังก้าเบื้องหน้าเขาถามพลางเลิกคิ้วสงสัย

ใช่ครับ น้องต่างแม่ทั้งสี่คนของคุณวาสุเทพต้องการขายบ้านโบราณที่ผมเช่าอยู่

แล้วเจ้าของตัวจริงล่ะ นายเคยบอกว่าบ้านหลังนั้นคุณวาสุเทพยกให้ว่าที่เจ้าสาวที่มีแผนจะแต่งงานหลังจากเธอกลับเมืองไทยไม่ใช่หรือ

นั่นเป็นเรื่องภายในของพวกเขา ผมคงไม่เข้าไปยุ่ง แต่เท่าที่รู้ บ้านเป็นทรัพย์สินกองกลาง ไม่ใช่ของคุณวาสุเทพที่แกจะยกให้เมียเด็กได้ง่ายๆ

มันจะวุ่นวายถึงนายหรือเปล่า เท่าที่รู้น้องๆ ของคุณวาสุเทพเพิ่งแบ่งทรัพย์สินลงตัวเมื่อไม่นาน แต่นั่นไม่รวมถึงบ้านโบราณที่นายเล็งอยู่ พี่ยังได้ข่าวว่าพวกเขาต่างก็อยากได้มาครอบครองเอง แถมว่าที่เจ้าสาวของคุณวาก็ยังอยู่ทั้งคน นายไม่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะลุกขึ้นสู้เพื่อสิทธิ์ตัวเองบ้างหรือ

กฤษนลออกความเห็น ลึกๆ เขาไม่อยากให้น้องชายเข้าไปวุ่นวายกับคนในตระกูลนั้นเลย ก่อนหน้ายังมีข่าวครึกโครมเรื่องแบ่งมรดกไม่ลงตัว แถมเมื่อหลายเดือนก่อนพี่ชายคนโตยังปลิดชีพตัวเองโดยขณะนี้ก็ยังหาสาเหตุและแรงจูงใจไม่ได้ ทุกอย่างยังดูคลุมเครือจนไม่น่าที่ใครจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย

ไม่รู้สิครับ ผมแค่ตอบรับข้อเสนอของพวกเขา แต่หลังจากนี้น้องๆ ของคุณวาคงต้องจัดการกันเอง ผมเดาว่าเพราะต่างก็อยากได้ แต่ตกลงกันไม่ได้ว่าจะเป็นของใคร เลยเสนอขายให้ผม เพราะผมแสดงเจตนาว่าอยากได้มาตั้งแต่ต้นแล้ว เขาเลยนึกถึงเป็นรายแรกละมั้ง

แล้วนายจะซื้อมาทำเป็นโรงแรมจริงเหรอ เพื่อนของพี่มันว่าหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นลงข่าวว่ามีลูกเศรษฐีใหญ่ที่ไปเช่าทิ้งไว้ จ้องจะซื้อมาปรับเป็นโรงแรมที่พัก พวกหัวอนุรักษ์ก็คอยฮึ่มๆ คัดค้านกันอยู่นะ

ปล่อยให้พูดกันไปเถอะครับกฤตินไหวไหล่ ก่อนตัดบทหันมาหยิบแปรงจุ่มสียกขึ้นป้ายบนผืนผ้าใบต่อ

กฤษนลยืนกอดอกมองน้องชายพลางหรี่ตาครุ่นคิด เขารู้ว่ากฤตินหลงใหลจนเกือบเข้าขั้นคลั่งไคล้บ้านโบราณหลังนั้น ไม่อย่างนั้นคงไม่ตามติดอยู่หลายปี แถมยังยอมเสียเงินก้อนใหญ่เช่าทิ้งไว้อีกต่างหาก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น