คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ชายิกาของซาตาน | สนพ.ไลต์ ฯ ตีพิมพ์

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 ชายิกา [อัพ 100 %]


     อัพเดท 2 ก.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ชายิกา, ซาตาน, ซาบซึ้ง
ผู้แต่ง : สุธาสินี/Lalanda/อรอิสรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุธาสินี/Lalanda/อรอิสรา
My.iD: https://my.dek-d.com/lalanda
< Review/Vote > Rating : 97% [ 13 mem(s) ]
This month views : 6 Overall : 318,809
1,698 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 226 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ชายิกาของซาตาน | สนพ.ไลต์ ฯ ตีพิมพ์ ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 ชายิกา [อัพ 100 %] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14841 , โพส : 32 , Rating : 94% / 62 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

ตอนที่ 1 ชายิกา

 

ใต้ต้นหางนกยูงที่กำลังผลิช่อดอกสีส้มสดในช่วงหน้าร้อน ปรากฏหญิงสาวร่างบางในชุดนักศึกษากำลังก้มหน้าอ่านหนังสืออย่างขะมักเขม้น ผมยาวสลวยที่ปล่อยทิ้งสยายไว้กลางหลังถูกลมพัดปลิวจนดูยุ่ง แต่ก็ไม่ได้ลดทอนความน่ามองของใบหน้าสวยเป็นสีเรื่ออมชมพูที่ถูกอบด้วยความร้อนจากแสงส่องมาทางร่องใบของต้นไม้ใหญ่

หนังสือเล่มหนาที่วางอยู่ตรงหน้ากำลังถูกสายลมพัดเปิด หากเจ้าของหาได้สนใจไม่ หล่อนยังคงเพ่งมองไล่ทุกตัวอักษรจากสมุดจดบันทึกในมือที่ถูกพับใช้งานจนยับยู่ จนเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังเดินเข้ามาใกล้ ใบหน้าสวยก็เงยขึ้นมอง หล่อนเปิดยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

“วุ้น ทำไมมานั่งที่นี่ล่ะ แล้วอ่านหนังสือเตรียมสอบจบหรือยัง”

เสียงห้าวทุ้มทักขึ้นพร้อมกับผู้ชายร่างสูงในชุดนักศึกษาทรุดตัวนั่งข้าง เขายื่นแก้วพลาสติกที่บรรจุน้ำผลไม้สีสวยส่งมาให้ถึงมือ

“อ่านจบแล้ว วุ้นกำลังนั่งทบทวนก่อนเข้าห้องสอบ”

“อืม...แล้วทานข้าวหรือยังล่ะ กว่าจะเข้าห้องสอบก็อีกชั่วโมง” ชายหนุ่มพูดขึ้นหลังจากยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา

“วุ้นทานเรียบร้อยแล้วจ้ะ แล้วคิวเหลือสอบกี่วิชาล่ะคราวนี้”

ชายิกาหันมาถามศิระเพื่อนหนุ่มที่เคยร่วมชั้นเรียนกันตั้งแต่ระดับมัธยม จนมาเจอกันอีกครั้งเมื่อสอบเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยนี้ด้วยกัน แม้ต่างคณะกัน หากความคุ้นเคยที่มีก่อนนี้ก็ทำให้คนทั้งสองคนพูดคุยทักทายจนสนิทสนมมากกว่าเดิม

ใบหน้าขาวค่อนข้างตี๋ มองตรงไปที่สระน้ำเบื้องหน้าแล้วหยิบหนังสือที่หนีบติดมาวางไว้ ชายหนุ่มนั่งขัดสมาธิแล้วปล่อยอารมณ์ผ่อนคลายรับสายลมเย็นที่พัดแผ่วเบา

“คิวเหลือสอบอีก 2 วิชาในวันพรุ่งนี้ ส่วนวุ้นก็สบายแล้วสิ สอบวันนี้วันสุดท้าย” ศิระเย้าเพื่อนสาว

“ใช่แล้วล่ะ แล้ววุ่นก็หวังว่าผลสอบทุกวิชาจะผ่านพ้นไปโดยสวัสดิภาพด้วย” หญิงสาวพูดกลั้วหัวเราะโดยไม่รู้ว่าคนมองเผลอปล่อยใจตามเหมือนโดนมนตร์สะกดด้วยรอยยิ้มกระจ่างสดใสไปแล้ว

“คงไม่มีปัญหาหรอกเพราะผลสอบกลางเทอมของวุ้นก็ผ่านทุกวิชา”

“คิวรู้ได้ยังไง หรือว่าแอบดูคะแนนของวุ่นอีก คนนิสัยไม่ดี เขาอายนะผลสอบก็แค่พอผ่านเท่านั้น” เสียงต่อว่ากระเง้ากระงอดดังขึ้น จนอีกฝ่ายหลุดหัวเราะอย่างเก็บไว้ไม่ไหว “ยังจะหัวเราะอีก...แต่วุ้นก็ไม่ห่วงหรอกนะ เพราะสอบครั้งนี้วุ้นก็ขอดูคะแนนบางวิชาไปแล้ว ขอเพียงให้จบแค่นั้นแหล่ะ อย่างวุ้นเนี่ยเขาเรียกว่าคนรู้จักประมาณตน ไม่โลภมาก”

“เอ...อย่างนี้เรียกว่าพูดเข้าข้างตัวเอง หรือปลอบใจตัวเองดี” ศิระยังไม่เลิกกระเซ้าอย่างเห็นขัน ซึ่งก็โดนหญิงสาวค้อนใส่ทันที

“คิวจะมาซ้ำเติมกันหรือไง ใครจะเก่งเหมือนคิวกับกี้ล่ะ”

“ถ้าวุ้นมีเวลาเรียนมากกว่านี้ ผลการเรียนที่ออกมาคงไม่ต่างกันหรอก ตอนมัธยมเรายังขอลอกการบ้านวุ้นบ่อยๆเลย”

“ใช่สินะ วุ้นก็เก่งไม่แพ้กันหรอก” ใบหน้าสวยย่นจมูกใส่อย่างน่ารักแล้วก้มลงให้ความสนใจกับหนังสือต่อ

ศิระมองแล้วยิ้มบางๆ ก่อนหยิบหนังสือของตนที่ทบทวนมาหลายรอบจนพร้อมสอบเป็นอย่างดี แล้วเปิดอ่านไปอีกครั้งอย่างไม่จริงจังนัก เขาหวังใช้ช่วงเวลานี้เพื่ออยู่ใกล้ก่อนที่หล่อนจะเข้าห้องสอบไป เพราะหลังจากนั้นก็คงหาโอกาสพบเจอกันยาก คิดไปก็ใจหาย...แต่ก็คงมีแต่เขาที่รู้สึกอย่างนี้ไปเองคนเดียว

จนเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ชายิกาจึงเบือนใบหน้ามามองคนที่นั่งนิ่งอยู่ข้างกาย หญิงสาวขยับมุมปากยิ้ม เมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังนั่งสัปหงก

“คิว ตื่นได้แล้ว” หญิงสาวส่งเสียงเรียกพร้อมกับสะกิดไหล่หนาของเพื่อนหนุ่มจนเขารู้สึกตัวตื่น

“อ้าว จะเข้าห้องสอบแล้วเหรอ”

“ใช่ เราไปก่อนนะ” ชายิกาบอกพร้อมกับลุกขึ้นยืน แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงจดจ้องเหมือนต้องการพูดบางอย่าง หญิงสาวจึงหยุดรอเพื่อฟัง

“หลังจากสอบครั้งนี้เสร็จแล้ว พวกเราก็เรียนจบ ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้คุยกันอีกนะ” เขาเปรยขึ้น

“เอาไว้ถ้ามีเวลาว่างพร้อมกัน แล้วเราก็จะชวนกี้อีกคน ไปทานข้าวด้วยกัน” เสียงหวานใสบอกพร้อมเปิดเผยรอยยิ้ม ทำให้อีกฝ่ายหัวใจพองโต

“ได้สิ แล้วเจอกันนะ”

“จ้ะ ไปล่ะ”

ร่างบางเดินหอบหนังสือพร้อมสะพายกระเป๋าเดินไปตามทางเพื่อเข้าสู่อาคารเรียนเบื้องหน้า หากคนข้างหลังยังยืนที่เดิม เขามองตรงไปแล้วยิ้มอย่างพอใจกับไมตรีเล็กๆ ที่อีกฝ่ายยื่นให้

 

ในช่วงเย็นของวันนั้น เมื่อกลับมาถึงบ้านทาวเฮาส์สองชั้น ชายิกาก็เดินเข้าไปในห้องนอนใหญ่แล้วคุกเข่าตรงหน้ากรอบรูปสีหวานที่มีรูปถ่ายของหญิงชายวัยกลางคนซึ่งวางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียง ชายิกามองฉากหลังที่เป็นทิวเขาแนวยาว ปกคลุมด้วยแมกไม้เขียวขจีที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพมหานคร ที่แห่งนี้ครอบครัวของหล่อนมักใช้เป็นสถานที่พักผ่อนในช่วงวันหยุดเสมอ ใบหน้าสวยยิ้มออกมา เมื่อย้อนเวลากลับไปสู่ความทรงจำในช่วงของความอบอุ่นที่ผ่านเลยมา

“พ่อกับแม่กอดกันสิคะ ดูสิยืนห่างอย่างนี้ ทำเป็นไม่รู้จักกันไปได้”

ชายิกาส่งเสียงเร่งยิกพร้อมถือกล้องถ่ายรูปไว้ในมือแล้วตั้งท่ารอ ต่อเมื่อได้ยินเสียงลุ้นของน้องชายและน้องสาวตามมาสมทบ นายแบบกับนางแบบจำต้องตามใจช่างภาพ ในครั้งนั้นเมื่อเก็บภาพได้สมใจ หญิงสาวก็แสนจะปลื้มใจกับฝีมือของตน

“เรียบร้อยแล้วค่ะ วุ้นจะเก็บรูปนี้ไว้อย่างดีเลย”

แล้วเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านไปเพียงสี่ปี ตอนที่ชายิกาเพิ่งเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยปีแรก ในวันนั้นเมื่อหล่อนกลับถึงบ้านหลังจากเลิกเรียนก็เห็นเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้กันกำลังนั่งรอพร้อมกับน้องสองคนที่กอดกันร้องไห้

“พ่อกับแม่ของวุ้นถูกรถชนอาการบาดเจ็บสาหัส”

ชายิกาได้รับแจ้งจากเพื่อนบ้านว่าอย่างนี้ แต่ความเป็นจริงก็คือพ่อแม่ไปสู่สวรรค์ในทันทีที่เกิดอุบัติเหตุแล้ว หญิงสาวยกกรอบรูปในมือขึ้นมามอง...บ้านหลังนี้เป็นสิ่งเดียวที่ท่านได้ทิ้งไว้ให้หล่อนและน้องสองคนได้พักพิงต่อไป ร่างบางทรุดกายนั่งลงบนขอบเตียงนุ่ม แล้วปล่อยถ้อยคำกระซิบผ่านริมฝีปากสวย

“พ่อจ๋า แม่จ๋า ตอนนี้วุ้นเรียนจบแล้ว ไม่ต้องห่วงพวกเรานะจ๊ะ ต่อไปวุ้นจะทำงานและดูแลน้องๆ เอง”

มือบางวางกรอบรูปตรงจุดเดิมก่อนลุกขึ้นเดินออกจากห้องนอนลงสู่ชั้นล่างแล้วผ่านเข้ามาในห้องนั่งเล่น ดวงตาคู่สวยมองไปรอบตัว ริมฝีปากอิ่มเผยอยิ้มอย่างเผลอไผลเมื่อคิดว่าตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่หล่อนกำลังก้าวผ่านความเป็นผู้ใหญ่ไปอีกขั้น แล้วก้มมองตัวเองในชุดนักศึกษาสถาบันชื่อดังที่ตั้งหน้าตั้งตาพากเพียรเรียนมา 4 ปี จนกระทั่งถึงวันนี้ที่หล่อนทำได้สำเร็จสมดังตั้งใจ

เท้าบางขยับเข้าไปใกล้โต๊ะตัวใหญ่ที่วางอยู่มุมห้องเพื่อให้น้องทั้งสองคนที่อยู่ในวัยเรียนระดับมัธยมใช้อ่านหนังสือ หากสายตาก็เหลือบแลเห็นซีดีแผ่นเกมที่วางซ้อนกันเป็นตั้งของน้องชาย ส่วนหนังสือการ์ตูนสีสันหลากหลายก็คงเป็นของหวงของน้องสาวตัวดี ชายิกาหัวเราะเบาๆ...ดูท่าว่าเจ้าสองคนนั้นจะใช้ที่ตรงนี้เป็นที่เล่นสนุกไปตามประสาเสียมากกว่าทบทวนตำราเรียนอย่างที่หล่อนตั้งใจให้เป็น

ชายิกาทรุดกายนั่งบนโซฟาที่วางอยู่ใกล้แล้วเอื้อมมือไปหยิบรีโมทหมายจะเปิดทีวีดูเพื่อผ่อนคลาย แต่ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูเรียกอยู่หน้าประตูรั้วบ้านดังขึ้นเสียก่อน หล่อนจึงได้เดินไปหา

“วุ้น อยู่หรือเปล่าจ๊ะ” เสียงเรียกยังคงดังต่อเนื่อง จนชายิกาต้องรีบขานรับโดยไว

“อยู่ค่ะ” ชายิการีบสาวเท้าออกไปแล้วจึงเห็นร่างท้วมของสาวรุ่นพี่ที่อยู่ข้างบ้าน “พี่หนิงมีอะไรหรือคะ”

“พี่มีงานให้ช่วยทำจ้ะ ช่วงนี้ว่างหรือเปล่า หรือว่ายังติดสอบ” นิรชาถามคนหน้าแฉล้มในชุดนักศึกษาที่ยืนอยู่หลังรั้วโปร่งสูงเพียงช่วงอกอย่างรู้สึกเอ็นดูดั่งน้องสาว

“วุ้นสอบเสร็จแล้ว ถ้าผ่านทุกวิชาก็ถือว่าเรียนจบแล้วล่ะพี่หนิง” เสียงใสบอกอย่างร่าเริง ซึ่งสามารถเรียกรอยยิ้มจากคนฟังได้โดยอัตโนมัติ “ว่าแต่เมื่อกี้บอกว่ามีงานให้วุ้นทำ เป็นงานอะไรหรือคะ”

“รายงานการประชุมน่ะจ้ะ พี่ให้ผู้ช่วยเลขาทำมาก่อนแล้ว แต่พอพี่นำมาปรับปรุงให้ใหม่ เขาก็เกิดไม่ว่างมาแก้ไขไฟล์เอกสาร ช่วงนี้เขามีลูกชายเล็กๆ ต้องรีบกลับบ้านทุกวัน พี่ทำคนเดียวก็ไม่ไหว” ว่าพลางส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนก้มหยิบเอกสารประมาณสิบกว่าแผ่นจากระเป๋าส่งให้ไปพร้อมกับซีดีบรรจุไฟล์เดิม เพื่อให้ชายิกานำไปแก้ไขข้อความตามที่เธอร่างมาให้ในเอกสารชุดนั้น

“พี่หนิงต้องใช้งานกี่โมงคะ”

“ประชุมพรุ่งนี้เช้า วุ้นทำให้คืนนี้ ไหวหรือเปล่า” นิรชาถามอย่างเกรงใจด้วยเห็นว่าเป็นงานเร่งด่วน กลัวว่าอีกฝ่ายจะตั้งตัวไม่ทัน

“ไหวค่ะ วุ้นแก้ไขให้ไม่นานหรอก เสร็จแล้วจะส่งไฟล์ให้พี่หนิงทางอีเมล์ พรุ่งนี้เช้าตื่นมาก็เช็คข้อความรับไฟล์ไปได้เลยค่ะ” ชายิการับคำมุ่งมั่น จนอีกฝ่ายต้องยิ้มโล่งอกแล้วสัพยอกกลับไป

“ขอบใจจ้ะวุ้น แหม! ถ้าได้คนอย่างวุ้นมาทำงานด้วย รับรองพี่รักตายเลย”

“พี่หนิงมีงานให้ทำเรื่อยๆอย่างนี้ วุ้นก็รักพี่หนิงสุดใจเหมือนกันล่ะค่ะ”ชายิกาพูดเสียงกลั้วหัวเราะ

“เรียบจบแล้ว สมัครงานที่ไหนบ้างหรือยัง”

“ยื่นใบสมัครงานไปหลายที่แล้วค่ะ”

“แล้วยังไปทำงานที่ร้านอาหารเจ๊เค็มอยู่หรือเปล่า” นิรชาถามถึงเจ้าของร้านอาหารที่ขึ้นชื่อเรื่องความประหยัดและความเฮี้ยบที่มีต่อลูกจ้างจนน่าหวั่นกลัว

“ช่วงก่อนหน้านี้ไม่ได้ทำ เพราะเรียนหนัก วุ้นทำกลางคืนไม่ไหว”

“ดีแล้ว พี่เห็นสภาพของร้านอาหารที่นั่นก็นึกกลัวว่าเวลาวุ้นเลิกงาน กลับบ้านดึกๆดื่นๆแล้วจะไม่ปลอดภัย ซอยแถวนั้นมีทั้งร้านอาหารและร้านเหล้า พวกขี้เมาเดินกันจนว่อน”

ชายิกาได้แต่ยิ้มรับความหวังดีของสาวรุ่นพี่ หากหล่อนมีทางเลือกมากกว่านี้ก็ไม่อยากเฉียดใกล้สถานที่นั้นแน่นอน ก็เห็นจะจริงดังว่าแถวนั้นดูไปก็ไม่ปลอดภัยนัก หากหล่อนจะเลิกงานกลับบ้านค่ำมืดคนเดียว แต่ที่ยังวางใจคงเพราะหล่อนไม่เคยเจอเหตุร้ายเกิดขึ้นกับตัวเอง...อย่างนี้ถือว่ากำลังประมาทอยู่หรือเปล่า

 

จนแล้วจนรอดชายิกาก็ตัดสินใจไม่ได้ว่าช่วงบ่ายยามอากาศร้อนอบอ้าวอย่างนี้หล่อนจะทำอะไรที่เป็นสาระกับตัวเองดี หลังจากตื่นนอนในตอนสายซึ่งเป็นเวลาที่น้องชายหญิงทั้งสองคนไปโรงเรียนกันหมดแล้ว ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะหล่อนต้องโหมแก้ไขรายงานการประชุมให้นิรชาทั้งคืนเพื่อให้ทันกับการใช้งานในเช้าวันนี้ กว่าจะเข้านอนได้ก็ปาเข้าไปเกือบตีสาม

สุดท้ายเมื่อนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนของน้องสาวจนเบื่อหน่าย คนร่างบางในชุดเสื้อยืดเข้ารูปสีขาวกับกางเกงยีนสีน้ำเงินก็ตัดสินใจหยิบกระเป๋าสะพายแล้วก้าวเท้าออกมาจากบ้าน ต่อเมื่อปิดประตูรั้วโปร่งด้านหน้าจนเรียบร้อยแล้วจึงเดินลัดเลาะออกจากซอย ตลอดระยะทางที่เดินผ่านบ้านที่ปลูกสร้างเป็นทาวเฮาส์ติดๆกันดูช่างเงียบเหงาด้วยในวันนี้เป็นวันทำงานปกติ หากจะมีใครสักคนที่อยู่ข้างในก็คงจะเป็นคนแก่เฒ่าที่เฝ้าอยู่โยงกันเท่านั้น

ชายิกาขึ้นรถประจำทางตรงป้ายหน้าปากซอย เป้าหมายอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าที่อยู่ไม่ไกล เมื่อร่างบางสาวเท้าเข้าไปข้างใน พลันใบหน้าก็ปะทะกับลมเย็นที่เป่าจากเครื่องปรับอากาศตรงประตูด้านหน้าทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นอย่างทันตา

หญิงสาวทอดมองสินค้าที่วางขายในร้านที่ทำเป็นซุ้มใกล้ทางเดิน รวมถึงร้านขายของที่เป็นช่องเล็กๆพื้นที่เพียงไม่กี่ตารางเมตรที่อัดแน่นด้วยเสื้อผ้าที่มีสีสันและรูปแบบหลากหลาย อีกทั้งเครื่องประดับมากมายที่กองรวมกัน ด้วยความอยากรู้ผนวกกับความช่างพูดช่างคุยเป็นทุนเดิมจึงทำให้ชายิการู้ว่าร้านเหล่านี้ที่วางสินค้าอย่างเกลื่อนกลาดจนแทบจะหาความเป็นระเบียบเรียบร้อยไม่ได้ หากค่าเช่านั้นสูงมากมายนัก มากกว่าเงินเดือนในตำแหน่งงานที่หล่อนตระเวนเขียนใบสมัครทิ้งไว้ด้วยซ้ำไป

ร่างบางเดินขึ้นบันไดเลื่อนสู่ชั้นบนสุดของห้างสรรพสินค้าที่เป็นโรงภาพยนตร์ แล้วได้ยินเสียงกระหึ่มดังแทรกเข้ามาอย่างน่าตื่นตาเร้าใจ สายตาส่ายมองไปทั่ว กวาดไล่ดูโปรแกรมภาพยนตร์ที่กำลังเข้าฉายในขณะนี้ และอีกหลายเรื่องที่พาเหรดมาจ่อคิวกันตลอดสัปดาห์ ริมฝีปากบางแย้มรอยยิ้มเมื่อนึกถึงน้องสาวที่มักกระเง้ากระงอดบอกว่าตนพลาดดูหนังดังมาหลายครั้งหลายครา โดยที่ชายิกาได้แต่บอกเลื่อนออกไปเรื่อยๆ เหตุผลที่สำคัญก็คือค่าใช้จ่ายภายในบ้านที่ต้องวางแผนอย่างรัดกุม ในตอนนี้มีเพียงเงินสำรองก้อนเดียวจากประกันชีวิตของบิดามารดาที่ทิ้งไว้จึงช่วยให้หล่อนและน้องทั้งสองไม่ต้องลำบากกันมากนัก หากเงินทุนก้อนนี้ก็ร่อยหรอลงไปทุกวัน ชายิกาจึงต้องเร่งหางานทำเพื่อหวังรายได้ที่จะเข้ามาให้ตนและน้องอีกสองคนอยู่กันได้ต่อไป

ชายิกาเดินมองจนทั่วแล้วตัดใจก้าวลงบันไดเลื่อนสู่ชั้นล่างเพื่อไปที่ร้านขายหนังสือชื่อดังซึ่งมีสาขาอยู่ทั่วทั้งประเทศไทย จากหมวดตำราเรียนแล้วไล่สายตาไปเรื่อยๆ ทั้งแนวปรัชญาชีวิต ธรรมะหรือแม้กระทั่งพอกเก็ตบุ๊คของเหล่าคนดังที่วางขายเต็มชั้นหนังสือ ร่างบางถอนหายใจยาวอย่างหนักอกเมื่อคิดว่าวันนี้ทั้งวันหล่อนยังหากิจกรรมทำแก้เบื่อไม่ได้สักอย่าง หรืออาจเป็นเพราะช่วงวัยที่เปลี่ยนแปลง จากการที่อยู่ในสถานะของนักศึกษามาหลายปีซึ่งมีทั้งสังคม กิจกรรมและเพื่อนฝูงครบครัน หากในวันนี้สิ่งที่เคยเป็นก็ได้สิ้นสุดลง ทว่าชายิกายังคงเคว้งด้วยไม่รู้ทิศทางจะก้าวต่อไป จึงทำให้เห็นทุกอย่างรอบตัวเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่ายไปเสียสิ้น

มือบางดึงนิตยสารธุรกิจเล่มหนาด้วยสะดุดตากับคนที่อยู่บนปกหน้า ทั้งที่ผ่านมาชายิกาไม่เคยแม้จะอ่านหนังสือนี้เลยสักครั้ง

“มาร์ค ศาสตราหวนคืนเมืองไทยในฐานะนักธุรกิจดาวรุ่งที่น่าจับตามอง” เสียงหวานพึมพำผ่านออกมาจากริมฝีปากบางขณะที่เจ้าตัวกำลังอ่านข้อความสั้นๆตรงหน้าปกหนังสือ คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นครุ่นคิด “มาร์ค ศาสตรา ชื่อยังกับดารา...แต่หน้าตาก็พอคุ้น”

ชายิกาไล่เปิดหาเนื้อความข้างในแค่สนองความอยากรู้ว่าเขาคนนี้ที่โชว์หราบนหน้าปกเป็นใครกัน นอกจากชื่อเหมือนดาราหน้าตาพอคุ้นแล้วชายิกาก็ต้องยอมรับว่าทุกสิ่งในภาพนิ่งที่เห็นนั้นดูช่างสะดุดตา อย่างนี้คงต้องเรียกว่าหน้าตาดีแล้วยังมีสง่าราศีครบครัน

“อ๋อ...นายแบบเก่านี่เอง” ชายิการ้องขึ้นเมื่อหาสิ่งที่อยากรู้จนเจอ แล้วเสียงหัวเราะคิกคักก็ดังขึ้นอย่างไม่เกรงสายตาลูกค้าในร้านที่อยู่รอบข้าง “มิน่าล่ะเราถึงไม่รู้จัก ก็อายุปาไปตั้งสามสิบสอง สงสัยจะดังตอนเราอยู่ประถม”

ยังไม่ทันที่ชายิกาจะอ่านต่อไปก็ต้องวางนิตยสารเล่มนั้นคืนสู่ที่เดิมเมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือดังขึ้น จนต้องเร่งรุดก้าวออกมาด้วยไม่อยากรบกวนสมาธิของลูกค้าในร้านหนังสือแห่งนั้น หญิงสาวเห็นเบอร์ที่ติดต่อเข้ามาก็เลิกคิ้วแปลกใจก่อนที่จะกดรับสาย

“สวัสดีค่ะพี่หนิง”

“วุ้นจ๊ะ ช่วงนี้ยังว่างอยู่ใช่ไหม เจ้านายของพี่ต้องการคนมาช่วยทำงานชั่วคราวน่ะจ้ะ” คำถามที่ส่งมาในทันทีของนิรชาทำให้ชายิกาต้องเปิดยิ้มกว้างกับข่าวดีนี้

“ว่างสิคะ พี่หนิงจะให้วุ้นทำงานอะไร แล้วเริ่มทำเมื่อไหร่คะ” เสียงถามรัวจนคนปลายสายต้องหัวเราะก่อนตอบกลับ

“ใจเย็นๆสิจ๊ะ งานที่ว่านี้ถ้าพร้อมก็เริ่มได้ทันที แต่ไม่ได้ทำที่ออฟฟิตพี่นะ”

“อ้าว หรือคะ” ชายิกาปล่อยเสียงครางอ่อย ความดีใจหายไปเกินครึ่งด้วยหลงเข้าใจผิดว่าจะได้ทำงานที่เดียวกับนิรชาซึ่งสำนักงานก็อยู่ไม่ไกล เดินทางไม่กี่ป้ายรถเมล์ก็ถึงแล้ว

“อย่าทำเสียงอย่างนั้นสิ ออฟฟิตที่จะให้ไปทำก็ใกล้บ้านเรานี่แหล่ะ เป็นสำนักงานเล็กๆอยู่ในเขตรั้วบ้านของเจ้านายพี่”

คราวนี้ชายิกาตาโต ด้วยกำลังนึกถึงเจ้านายของนิรชาที่เป็นลูกหลานของนักการเมืองและนักธุรกิจใหญ่ซึ่งมีบ้านใหญ่โตราวกับวังซึ่งห่างจากบ้านของหล่อนเพียงไม่กี่ซอย

“คนที่ทำงานกับคุณหญิงป้าของท่านประธานลาออกกะทันหัน ท่านประธานก็เลยต้องหาใครที่ไว้ใจได้ให้ไปช่วยงานของคุณหญิงไปพลางๆ ซึ่งงานที่ทำก็คล้ายกับเลขาน่ะจ้ะ เป็นคนสนิทของคุณหญิงท่าน” นิรชาอธิบาย ซึ่งชายิกาก็เข้าใจได้ไม่ยากกับงานชั่วคราวในตำแหน่งนี้

“แล้วเขาจะรู้ได้ยังไงว่าวุ้นไว้ใจได้หรือเปล่า” หญิงสาวรำพึงออกมา หากแต่ปลายสายก็บอกให้เข้าใจทันที

“เลขาของท่านประธานบอกให้พี่ช่วยหาคนให้ ซึ่งพี่ก็เห็นว่าวุ้นมีคุณสมบัติครบถ้วนและเหมาะสมกับตำแหน่งนี้”

“อ๋อ...ถ้าพี่หนิงรับรองให้วุ้นแล้ว เจ้านายก็จะไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ” ชายิกากระเซ้าถามพร้อมระบายรอยยิ้ม

“พี่รู้จักวุ้นมานาน เชื่อว่าตัวเองมองคนไม่ผิดหรอกจ้ะ” เสียงจากปลายสายกล่าวยืนยัน “รายละเอียดงานที่ทำและค่าตอบแทนคงต้องคุยกับคุณหญิงโดยตรง ถ้าวุ้นไม่ติดขัดก็มาคุยได้ทันที”

“วุ้นไปได้พรุ่งนี้ค่ะ” ชายิกาบอกอย่างไม่ลังเล ด้วยไม่อยากปล่อยให้เวลาเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ และวันนี้หล่อนก็สำเหนียกแล้วว่าการอยู่โดยไม่มีอะไรทำมันช่างน่าเบื่อหน่ายสิ้นดี

“ได้จ้ะ พรุ่งนี้ให้วุ้นมาพบกับเลขาท่านประธานที่สำนักงานของพี่ เขาจะจัดการทุกอย่างให้เองจ้ะ”

“ตกลงค่ะพี่หนิง แล้วจะให้วุ้นเข้าไปพบกี่โมงคะ”

“พี่จะขอนัดเวลากับทางนี้ก่อน แล้วจะโทรบอกวุ้นทีหลังนะจ๊ะ”

“ขอบคุณค่ะ”

หลังจากตัดสายสนทนา ชายิกาก็เก็บโทรศัพท์มือถือใส่ไว้ในกระเป๋าดังเดิมก่อนที่จะก้าวเท้าออกจากห้างสรรพสินค้า สถานที่ที่หล่อนเข้ามาเดินฆ่าเวลาให้หายไปเกือบสองชั่วโมง

ตลอดเวลาที่เดินทางกลับสู่บ้านหลังเล็ก หญิงสาวคิดทบทวนถึงแผนการที่จะทำต่อจากนี้ ระหว่างที่ยังหางานประจำทำไม่ได้อย่างน้อยก็ยังพอมีรายได้จากงานชั่วคราวนี้แก้ขัดไป ชายิกาเคยนึกหวั่นใจว่างานสำหรับบัณฑิตจบใหม่อาจหาได้ยาก และจากภาระหน้าที่ที่ต้องดูแลน้องทั้งสองคนที่ย่างเข้าสู่วัยรุ่นทำให้หล่อนไม่กล้าที่จะปล่อยให้อยู่ห่างจากสายตา ดังนั้นการหางานซึ่งมีรายได้ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านจึงเป็นความต้องการของหล่อนเสมอ

ร่างบางย่างเท้าเข้าไปในบ้านหลังเล็ก พลางคิดกระหยิ่มว่าตนคงโชคดีที่ไม่ต้องเจอกับภาวะว่างงานอย่างหลายคน ชายิกานั่งบนโซฟาตัวเก่าในห้องนั่งเล่นแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหวังจะบอกข่าวดีกับเพื่อนสาวคนสนิท แล้วก็ได้แต่จดๆจ้องๆเพราะไม่มั่นใจว่าจะรบกวนเวลาอ่านหนังสือของฝ่ายนั้นหรือไม่ จนเวลาผ่านไปหลายนาทีก็ทนความอัดอั้นไม่ไหวจึงตัดสินใจโทรไปหา

“เป็นยังไงจ้ะแม่ชายิกา สอบเสร็จแล้ว สบายล่ะสิ” เสียงใสจากคนปลายสายที่ทักทายมาทำให้ชายิกาเปิดรอยยิ้มทันที

“สอบเสร็จแล้วก็ว่าง วุ้นคิดว่ามันน่าเบื่อมากกว่า กี้รู้หรือเปล่าว่าวุ้นออกไปเดินโต๋เต๋อย่างไม่มีเป้าหมายมาครึ่งวันแล้ว”

“เหรอ” อีกฝ่ายลากเสียงยานคางก่อนที่จะพูดต่อ “แต่ฟังเสียงงวุ้นไม่บอกไม่รู้เลยนะว่ากำลังเบื่อ”

“งั้นสิ วุ้นยังเล่าไม่จบ ก่อนหน้านี้มันน่าเบื่อจริงๆ แต่เมื่อกี้พี่หนิงที่อยู่บ้านใกล้กันเพิ่งโทรมาบอกว่ามีงานให้วุ้นทำด้วยล่ะ”

“งานอะไรหรือ แล้วทำที่ไหน”

“เป็นงานชั่วคราว เห็นว่าทำหน้าที่คล้ายกับเลขาของคุณหญิงประภัสสรที่เป็นญาติผู้ใหญ่ของเจ้านายที่บริษัท”

“อ๋อ กี้พอนึกออกแล้ว คุณหญิงที่เป็นภรรยาของนักการเมืองเก่าที่ตอนนี้มาเป็นที่ปรึกษาให้พรรคอยู่ใช่ไหม”

“ใช่ๆ ได้ข่าวว่ารวยมากนี่”

“รวยสิ แต่ครอบครัวนี้เขาร่ำรวยมาตั้งแต่ต้นตระกูลแล้ว”

“วุ้นเคยเห็นบ้านหลังใหญ่โตมาก แต่ก็คงเหงาน่าดูนะ ลูกหลานก็ไม่มี” ชายิการำพึง “เอ...แต่คงไม่ถึงขนาดนั้น คุณหญิงก็มีหลานชายดูแลอยู่ทั้งคน ก็คงไม่เหงานักหรอก”

“วุ้นตกข่าวหรือเปล่าจ๊ะ คุณหญิงไม่มีลูกก็จริง แต่สามีของคุณหญิงมีลูกชายคนหนึ่ง”

“จริงเหรอ วุ้นไม่เคยรู้เลย” ชายิกานิ่วหน้าครุ่นคิด นิรชาพูดถึงครอบครัวของเจ้านายบ่อยๆ ซึ่งหล่อนก็ได้ยินว่ามีเพียงหลานชายซึ่งดำรงตำแหน่งประธานบริษัทที่สืบทอดมาจากสามีของคุณหญิงที่ผันตัวเองไปเป็นที่ปรึกษาของพรรคการเมืองใหญ่ที่หนึ่ง

“จริง แต่เป็นลูกนอกสมรส” กวินนายืนยัน

“แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหนล่ะ ทำไมไม่เห็นมีข่าวให้รู้บ้าง ปกติครอบครัวนั้นก็ออกสื่อกันบ่อยอยู่แล้วนะ”

“ไม่รู้สิ เหมือนกับว่าอยู่ๆก็เงียบหายไป กี้รู้เพราะคุณพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าตอนที่สามีคุณหญิงเล่นการเมือง เขาเคยถูกการทาบทามให้เป็นหัวหน้าพรรค แต่โดนทั้งสื่อและฝ่ายตรงกันข้ามตามขุดคุ้ยเรื่องส่วนตัวจนคนรู้กันทั่ว สุดท้ายก็ต้องยอมถอนตัวไป สงสัยจะกลัวสื่อตามจิกไม่ปล่อย ซึ่งพอถอนตัวแล้วเรื่องพวกนี้ก็เงียบไปเอง”

“ฟังดูน่ากลัวจัง”

“เรื่องของคนใหญ่คนโตเขาน่า คนพวกนี้มีภูมิคุ้มกันสูงกว่าคนธรรมดาอย่างพวกเราหลายเท่านัก เขาคงไม่หวั่นกับอะไรง่ายๆ” กวินนาพูดพลางหัวเราะร่วน ขณะที่ชายิกาเพียงยิ้มแหย ถึงอย่างไรหล่อนก็คิดว่าเรื่องพวกนี้ฟังไปก็เศร้าสะเทือนใจอยู่ดี จนเมื่อพูดคุยกันต่อไปสักพัก ชายิกาก็เริ่มรู้สึกตัวว่ารบกวนเวลาของเพื่อนสาวมากไปแล้วจึงบอกให้อีกฝ่ายกลับไปทบทวนอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบในวันพรุ่งนี้ ส่วนชายิกาเองก็ตั้งใจจะเตรียมพร้อมเพื่อเริ่มงานใหม่ด้วยเช่นกัน

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ชายิกาของซาตาน | สนพ.ไลต์ ฯ ตีพิมพ์ ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 ชายิกา [อัพ 100 %] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14841 , โพส : 32 , Rating : 94% / 62 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 32 : ความคิดเห็นที่ 117
 ติมตามค่า^^
PS.  หวัดดีค่า ขอบคุณทุกคอมเม้นนะค่ะ
Name : pikuchan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pikuchan [ IP : 124.121.58.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กันยายน 2554 / 15:32
# 31 : ความคิดเห็นที่ 116
ใกล้จะได้เจอกันแล้วจิ
Name : koong-Gyu Hyun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ koong-Gyu Hyun [ IP : 58.136.28.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กันยายน 2554 / 16:43
# 30 : ความคิดเห็นที่ 115
พระ-นาง คงใกล้เจอกันแล้ว
PS.  ติดใจจีงเข้ามาทักทาย ตินิดเพราะรักเธอ
Name : nunpanu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunpanu [ IP : 125.24.60.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2554 / 20:35
# 29 : ความคิดเห็นที่ 114
 ชอบจังค่ะ อ่านแล้วเหมือนดูละครเลยค่ะไรท์เตอร์
Name : คิม อนนี่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิม อนนี่ [ IP : 183.89.234.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 สิงหาคม 2554 / 14:21
# 28 : ความคิดเห็นที่ 113
น่าติตามมากค่ะ 
Name : september < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ september [ IP : 182.53.21.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2554 / 02:01
# 27 : ความคิดเห็นที่ 112
มาอ่านจ้า
PS.  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : จิรารัตน์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 125.27.223.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2554 / 22:29
# 26 : ความคิดเห็นที่ 111

@ prawpraw

รึว่าจะให้เด็กกินพระเอกดี ลังเลๆๆ หุหุ

Name : lalanda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lalanda [ IP : 110.49.242.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 14:31
# 25 : ความคิดเห็นที่ 110

พระเอกก็กินเด็กซะสิเนี่ย ก็นางเอกของเราเพิ่งจบหมาดๆ เลย 55555

Name : prawpraw < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ prawpraw [ IP : 124.120.104.192 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 14:26
# 24 : ความคิดเห็นที่ 109
จะคอยนะคะ
Name : วนัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วนัน [ IP : 182.52.50.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2554 / 12:29
# 23 : ความคิดเห็นที่ 108

ลุ้นไปสัมภาษณ์งานกับนู๋วุ้นด้วยคนค่ะ


PS.  แบ่งปันความสุข จะได้มีความสุขด้วย สบายใจจัง
Name : pimpimwall < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pimpimwall [ IP : 58.9.248.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2554 / 19:08
# 22 : ความคิดเห็นที่ 107
ว้าว   นางเอกฉีกแนว  สู้ชีวิต  แต่สวยเหมือนเดิม 55
PS.  รู้อะไร ไม่สู้ รู้จักเธอ 555
Name : Must@ang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Must@ang [ IP : 124.121.22.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2554 / 18:26
# 21 : ความคิดเห็นที่ 106
คุณหญิงป้าที่ว่านี่คือ ญาติท่านประธานหรือเปล่าคะ
ใกล้เข้าไปอีกนิด

PS.  In everything gives you sincerely.
Name : nuri.j < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuri.j [ IP : 111.103.65.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2554 / 18:14
# 20 : ความคิดเห็นที่ 105
เขาและเธอจะหมุนมาเจอกันได้ยังไงน้า...เหมือนอยู่กันคนละสังคม

PS.  In everything gives you sincerely.
Name : nuri.j < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuri.j [ IP : 111.103.65.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2554 / 11:21
# 19 : ความคิดเห็นที่ 104
รออ่านค่ะ
Name : เรนนี่ [ IP : 125.25.193.78 ]

วันที่: 1 กรกฎาคม 2554 / 16:56
# 18 : ความคิดเห็นที่ 103

เรื่องใหม่ ๆ มารอติดตามค่ะ

Name : ลลลา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลลลา [ IP : 204.19.245.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กรกฎาคม 2554 / 09:53
# 17 : ความคิดเห็นที่ 102
ก้าวต่อไปคือ ก้าวไปในโลกกว้าง
สองมือนี้จะปกป้องคุ้มครอง คนที่รัก...
เป็นกำลังใจให้วุ้น

PS.  In everything gives you sincerely.
Name : nuri.j < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuri.j [ IP : 111.103.65.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2554 / 06:17
# 16 : ความคิดเห็นที่ 101
มาปูเสื่อรออีกเรื่องแระ
PS.  
Name : *Annie* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *Annie* [ IP : 124.120.124.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2554 / 00:58
# 15 : ความคิดเห็นที่ 100
 หนูวัลลีอะเกน!

นางเอกดูเป็นคนดี๊คนดีจังค่ะ ^____________^

PS.  ความรักก็เหมือน'ตด' แม้มองไม่เห็นด้วยตา แต่ก็รู้ว่ามีอยู่จริง~
Name : >>Khwanana<< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ >>Khwanana<< [ IP : 14.207.246.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2554 / 21:20
# 14 : ความคิดเห็นที่ 99
สนุกดีคะนางเอกสู้ชีวิตดีมาก 
PS.  อยากจะรู้ ความรักแท้ เป็นแบบไหน อยากจะรู้ ความรัก...ค้นพบอย่างไร และเกิดขึ้นเมื่อไหร่
Name : มูดดี้ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มูดดี้ [ IP : 223.206.136.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2554 / 19:35
# 13 : ความคิดเห็นที่ 98
น่าสนุกดี งี้ต้องรออ่าน รีบอัพเร็วๆๆนะคร่า
Name : ่่jaruwan [ IP : 223.204.13.181 ]

วันที่: 5 เมษายน 2554 / 16:22
# 12 : ความคิดเห็นที่ 97
มาลงชื่อแสดงตัวค่า
Name : ~~... แมวน้อย...~~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~~... แมวน้อย...~~ [ IP : 223.206.58.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 14:43
# 11 : ความคิดเห็นที่ 96

อัพต่อ  น่าสนุก^w^

Name : Paytai123 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Paytai123 [ IP : 223.205.62.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 12:13
# 10 : ความคิดเห็นที่ 95
รออยู่คะคิดเถิงชายิกาแล้วจ้าไรเตอร์จ้า
Name : jasminday < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jasminday [ IP : 182.52.99.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 07:00
# 9 : ความคิดเห็นที่ 94
 สู้ๆนะคะ
Name : lovely_friend < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovely_friend [ IP : 14.207.156.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 12:59
# 8 : ความคิดเห็นที่ 93
รอต่อนะคะ
PS.  มาเม้มท์ให้แล้วนะ สู้ ๆ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 125.24.218.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2554 / 12:41
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android