เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,496 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    196

    Overall
    14,496

ตอนที่ 88 : ตอนที่ 13 พี่นลงอนน้องเพิร์ล [อัป 65%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    1 พ.ค. 62

 

กระทั่งเรือชะลอความเร็วแล้วหยุดลอยตัวบนคลื่นน้ำที่กำลังไหวโยก เสียงเครื่องยนต์ดับลง ศลิษาหันมองคนบังคับพาหนะ และเห็นว่าเขากำลังมองเธออยู่ก่อนแล้ว

ชอบไหมเสียงอ่อนโยน รวมถึงดวงตาคมที่ทอดมองทำให้ศลิษามือไม้อ่อนยวบ หากเธอไม่ทิ้งตัวนั่งอยู่กับเก้าอี้อย่างนี้ไม่รู้ว่าเข่าทั้งสองข้างจะทานน้ำหนักไหวหรือเปล่า

นี่เธออ่อนไหวไปกับท่าทางอ่อนโยนของเขาถึงขนาดนี้เลยหรือ...

ทำไมไม่ตอบ ถ้าเธอไม่พูด ฉันก็ไม่รู้ว่าที่ทำไปเธอชอบไหม

คะ...คุณหมายถึงอะไร

ล่องเรือเขาตอบแล้วฉีกยิ้มกว้างขวางจนเรียวตายิบหยี ศลิษาเผลอมองจนตาพร่างพราว ก่อนจะสลัดความรู้สึกแปลกๆ ระคนวาบไหวที่ค่อยๆ คืบคลานมาเกาะกุมหัวใจ

ชอบ...ชอบสิคะ เพิร์ลเคยบอกคุณนลแล้วว่าชอบล่องเรือ

แล้วเมื่อกี้เธอคิดว่าฉันถามถึงอะไร

ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้นค่ะ เพิร์ลไม่ทันคิดอะไร

ศลิษาปฏิเสธเสียงรัว พร้อมกับส่ายหน้าหวือยืนยัน

จริงหรือ

เรียวคิ้วหนาเลิกขึ้นพร้อมกับคำถามนั้น ดวงตาคมพริบพราว อย่างที่ศลิษาคิดว่าตนไม่ชอบเอาเสียเลย สู้ให้เขาเป็นกฤษนลคนเดิม คนขี้โมโห ชอบกลั่นแกล้งเธออย่างไร้เหตุผลเสียดีกว่า อย่างน้อยนั่นก็ไม่เคยทำให้เธอหายใจไม่คล่องคออย่างเวลานี้

จริงสิคะศลิษากลั้นลมหายใจ เปล่งคำยืนยันหนักแน่นที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ในจังหวะนี้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าอีกฝ่ายจะเชื่ออย่างไร้ข้อกังขา

ทว่าสิ่งที่เธอคาดหวังกลับไม่เกิดขึ้น กฤษนลยังคงยิ้มกริ่ม ดวงตาส่อประกายเจ้าเล่ห์ไม่ต่างกับวายร้ายอย่างที่เธอไม่เคยเห็นเขาในมาดนี้มาก่อน และร้ายกว่านั้นเขายังทำในสิ่งที่ศลิษาแทบอยากกระโจนหนี หากไม่ติดว่ากำลังอยู่บนเรือเร็วที่จอดลอยเคว้งห่างจากชายฝั่งอยู่เป็นร้อยเมตร

เรากลับกันเถอะค่ะ เพิร์ล...เพิร์ลว่ารอให้เย็นกว่านี้แล้วค่อยออกมาใหม่ ตอนนี้แดดยังร้อน เพิร์ลเริ่มร้อนแล้วค่ะ

ศลิษาบอกตะกุกตะกัก พร้อมกวาดสายตามองรอบตัวเหมือนหาทางหนีทีไล่ โดยไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตาคนที่ลุกจากเก้าอี้คนขับเรือเพื่อขยับมาหาเธอ และตอนนี้เขาก็ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านี้แล้ว 

จอดเรือตรงนี้ไม่เห็นร้อนเลย เห็นไหมเขาถือวิสาสะนั่งใกล้หล่อนพร้อมกับชี้ชวนให้มองรอบตัว ก็ถูกของเขาล่ะ เรือเร็วมีหลังคาพอกำบังจากแสงแดดอ่อนๆ ในตอนใกล้พลบ และเมื่อเรือจอดนิ่งสนิทก็มีเพียงสายลมรวยรินพัดผ่านเท่านั้นเอง เหตุผลที่หล่อนบอกไปมันคงอ่อนสิ้นดี

ศลิษาคิดจะดึงตัวเองออกห่าง อย่างน้อยก็น่าจะกระเถิบออกมาสักคืบ ทว่าทั้งหมดเป็นได้แค่ความคิด เพราะเมื่อสายลมพัดมาอีกระลอก หอบกลิ่นเหงื่อปนน้ำหอมอย่างผู้ชายที่แสนรัญจวนใจ เธอก็ทำอย่างที่คิดไม่ได้เสียอย่างนั้น

หญิงสาวนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม สมองตื้อตึงด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่จู่โจมเข้ามาหา จนรู้สึกถึงช่องท้องบิดเกลียว และเมื่อลำแขนแกร่งของชายหนุ่มทอดไปตามขอบเรือเร็ว เหมือนโอบหล่อนกลายๆ ศลิษาก็รู้ทันทีว่าโอกาสจะหลีกหนีนั้นกลายเป็นศูนย์

เธอหมดทางหนี ทั้งที่กฤษนลยังไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ

และสิ่งที่คนตัวบางคิดและรู้สึกก็ช่างตรงกับท่าทางที่แสดงออกมาเหลือเกิน กฤษนลมองแล้วกระตุกยิ้ม แม้จะอยากเป็นคนดีสักแค่ไหน แต่สัญชาตญาณความเป็นผู้ล่าที่ร่ำร้องอยู่ในกายก็ทำให้เขาไม่อยากปล่อยโอกาส...สมันสาวที่กำลังตื่นเพริดและเตลิดอย่างไม่รู้ทิศทางกำลังเดินหลงเข้าในกรงที่เปิดอ้าของเขา โดยไม่ต้องลงแรงทำอะไรสักอย่าง

ใบหน้าคร้ามคมเคลื่อนมาใกล้ ดวงตากลมโตที่ประดับบนเรียวหน้าหวานช้อนมอง ประกายตื่นๆ ที่ทอออกมาทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจในวินาทีนั้นว่าจะไม่มีวันละโอกาสปลอบโยนเธอให้หายตื่นกลัวจากสิ่งใดก็ตามที่เธอกำลังประสบและพยายามต่อสู้กับมันอยู่

มือหนายกขึ้นจับเรียวคางมน แม้สัมผัสแผ่วเบาแต่สามารถยึดตรึงให้เธอนิ่งสงบและคล้อยตามเขา ริมฝีปากหยักหนาเคลื่อนประกบเรียวปากบาง เลาะเล็มความหอมหวาน มือหนาอีกข้างช้อนประคองท้ายทอยหล่อน ปิดกั้นหนทางดิ้นหนี แล้วส่งเรียวลิ้นอุ่นซ่านแตะชิม เย้าหยอก หลอกล่อ หวังจะสัมผัสเธออย่างถนัดถนี่ยิ่งกว่าเดิม

กฤษนลถอยจากริมฝีปากบางที่เจ้าตัวเม้มสนิทแน่น เปลี่ยนมาพรมจูบทั่วดวงหน้าหวาน ร่ายมนตร์ให้หล่อนลุ่มหลง พร้อมยกมือขึ้นดันแผ่นหลังบางเข้ามาหาจนร่างเธอเบียดชิดกับเรือนกายหนาแนบแน่น แล้วจึงตวัดลำแขนกำยำรัดเรือนกายหล่อนจนจมหายไปกับกายแกร่งของเขา

พื้นเรือกำลังหมุนเคว้ง...ความรู้สึกของศลิษาบอกว่าอย่างนั้น ความรู้สึกวูบไหวจู่โจมเข้ามาเป็นระลอก ก่อนร่างของเธอจะถูกโยนเข้าไปในมวลอากาศมหาศาลที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่งจนยากจะทัดทานไหว เลือดในกายฉีดพล่านอย่างรุนแรง ส่งผลให้ชีพจรเต้นแรงกว่าเดิม ศลิษาเนื้อตัวสั่นเทา ตระหนกไปกับความรู้สึกที่เปลี่ยนแบบฉับพลันจนเธอตั้งรับมันไม่ทัน อีกทั้งหัวใจสาวที่กำลังเต้นโลด จนเธอเริ่มเหนื่อยล้า แต่อีกวินาทีถัดมากลับให้ความรู้สึกตื่นเต้นระคนวาบหวามอย่างน่าลุ่มหลง 

ศลิษาเผยอริมฝีปากปล่อยเสียงครางออกมา ด้วยอยากบรรเทาความรู้สึกแปลกประหลาดที่อัดอยู่ข้างใน ทว่าพลันรู้สึกถึงความอุ่นนุ่มประกบในทันที บางสิ่งชอนไชเข้ามาพร้อมกับแผ่ความร้อนไปทั่วโพรงปาก ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามกำซาบซึมทั่วทั้งกาย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น