เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,500 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    200

    Overall
    14,500

ตอนที่ 87 : ตอนที่ 13 พี่นลงอนน้องเพิร์ล [อัป 45%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    29 เม.ย. 62

 

งั้นพาเพิร์ลออกไปซื้อหน่อยสิ เสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ สักสองชุด พี่ปลาเล็กไปเองไม่ได้ ค่ำแล้ว ไม่มีรถยนต์ ถ้าขี่มอเตอร์ไซค์ค่ำมืดจะอันตราย ดีไม่ดีโดนรถบรรทุกเกี่ยวเอาง่ายๆ

ฉันต้องทำถึงขนาดนั้นเลยหรือ เพื่อคนเร่ร่อนเพียงคนเดียว

เขาก็เป็นคนเหมือนกัน มีหนึ่งชีวิตเหมือนกับเรา คุณลองคิดดูสิว่าถ้าตัวเองต้องหนีจากอะไรไม่รู้ อยู่ในชุดมอมแมมตั้งหลายวัน เนื้อตัวสกปรก จะหาใครช่วยก็ไม่มี คิดดูสิว่ามันจะทรมานแค่ไหน

ฉันไม่อยากเสียเวลาคิดกับเรื่องไร้สาระของเธอชายหนุ่มพูดขึ้น เมื่อเดินมาถึงริมหาด สายตาเพ่งมองไปยังเรือเร็วลำสีขาวที่เขาขับสำรวจอยู่เกือบทุกวันโดยมีคนหน้าหวานตามติดด้วยทุกครั้ง

เพิร์ลคิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะใจดำขนาดนี้

ผิดหวังหรือเปล่า นี่แหละตัวฉัน

ไม่ผิดหวัง เพราะไม่เคยหวัง รู้อยู่แล้วว่าคุณนลเป็นคนใจร้าย ใจดำหล่อนต่อว่าพร้อมดวงตาวาวๆ ในวินาทีนั้นภาพเรียวหน้าอ่อนวัยของเจ้าหล่อนก็ย้อนกลับไปเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน เด็กหญิงที่ต่อว่าต่อขานเขาเมื่อโดนกลั่นแกล้งจนร้องไห้โฮครั้งแล้วครั้งเล่า และตอนนี้เหตุการณ์ดูจะซ้อนทับกัน จะต่างก็เพียงเจ้าหล่อนกำลังต่อว่าเขาด้วยสาเหตุจากผู้ชายคนอื่น

กฤษนลรู้ว่าหากจะพูดออกไปให้ใครฟัง คงมีแต่คนหัวเราะขบขันเขาที่มาคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องแบบนี้ แต่จะว่าไงได้ล่ะ เขาทำใจไม่ได้จริงๆ ที่เห็นเธอเป็นเดือดเป็นร้อนจนแทบจะร้องไห้กลายร่างเป็นเด็กขี้แยเพียงแค่เขาไม่ยอมช่วยเหลือผู้ชายพเนจรในบ้านพักครูเก่าร้างที่แม้แต่เจ้าหล่อนเองก็ไม่เคยเห็นหน้าตาด้วยซ้ำ

ถ้าอยากให้ฉันช่วย ก็ต้องมีของแลกเปลี่ยน

อะไร

พูดไม่เพราะเลยนะเพิร์ลเสียงติงเนิบ คล้ายประเล้าประโลม จนคนฟังขนลุกเกรียว หากหล่อนรีบเบี่ยงความสนใจออกมาด้วยมีเรื่องอื่นสำคัญกว่า

คุณนลอยากให้เพิร์ลทำอะไรตอบแทนก็บอกมาสิคะ

ไปนั่งเรือเล่นกันเขาบอกพลางพยักพเยิดไปทางเรือลำสีขาว ศลิษามองตามแล้วกะพริบตางงงวย ด้วยเหตุว่าหลายวันที่ผ่านมาเธอก็ตามติดเขาล่องเรือสำรวจแนวฝั่งกันอยู่แล้ว ไม่เห็นจะต้องถือเป็นการร้องขอเพื่อตอบแทนอะไรเลย

แต่เมื่อเห็นโอกาสที่เธอจะได้ของที่ต้องการมาอยู่ตรงหน้า มีหรือที่ศลิษาจะไม่รีบคว้าเอาไว้

ได้ค่ะ แต่คุณนลต้องสัญญาก่อนนะว่าต้องแบ่งเสื้อผ้าให้ผู้ชายคนนั้นอย่างน้อยหนึ่งชุด

นั่นไง...ศลิษายังไม่เลิกที่จะสร้างอารมณ์ขุ่นมัวให้กับเขา

กฤษนลสูดลมหายใจลึก ขณะจับสายตาไปที่เรียวหน้าสวยที่สะท้อนแสงแดดยามบ่ายใกล้เย็น เห็นเป็นสีทองฉาบทาบ งดงามจับใจ

ฉันสัญญา

เขาบอกพร้อมกับเดินไปใกล้ จนเรือนกายสูงใหญ่กำยำห่างจากเรือนร่างเล็กบอบบางเพียงคืบ

ลงเรือสิ

ศลิษาถอยขยับออกห่างจากเขาแทบจะทันทีเช่นกัน หากพอนึกได้ว่าตนไม่พร้อมลุยลงในน้ำทะเลเหมือนเช่นคราวก่อนที่เตรียมตัวมาพร้อมด้วยการสวมใส่กางเกงขาสั้น แทนที่จะเป็นกางเกงยีนเหมือนวันแรกที่เกาะหลังเขาขึ้นไป

เพิร์ลขอไปเปลี่ยนกางเกงก่อนนะคะ

ไม่ต้องหรอก ไปเถอะ ฉันจะขับเรือเลียบหาดใกล้ๆ ไม่อันตรายหรอก

เพิร์ลไม่อยากเปียกน้ำ

ฉันอยู่ทั้งคน ไม่ปล่อยให้เธอเปียกหรอกน่า

เขาว่าอย่างนั้นก่อนจะกระชับมือบางเดินไปทางเรือที่จอดลอยบนผิวทะเลที่เกิดเป็นคลื่นลูกเล็ก เคลื่อนเข้ามาหาฝั่งเป็นระลอกๆ ส่งผลให้เรือลำนั้นไหวโคลงเคลงอยู่กับที่และเป็นจังหวะสม่ำเสมอคล้ายไกวเปลญวนที่ชวนให้รู้สึกถึงบรรยากาศผ่อนคลายในยามบ่ายเลยทีเดียว

ทว่าพอหันมองคนข้างๆ รัศมีจากเรือนกายกำยำที่แผ่ออกมากลับบดบังความรู้สึกผ่อนคลายของศลิษาจนแทบจะไม่เหลือทีเดียว

คุณนลจะให้เพิร์ลขี่หลังเหมือนวันแรกหรือคะ

หล่อนถามอย่างไม่คลายสงสัย หากคำตอบที่ได้คือความเงียบกริบ กระทั่งสองคนเดินมาถึงหินก้อนสุดท้ายที่กำลังปริ่มน้ำทะเลพลันศลิษาก็รู้สึกถึงร่างตัวเองที่ลอยหวือขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว หล่อนกรีดร้องตกใจ สองมือตะกายกอดอะไรก็ตามที่อยู่ใกล้มือ และสิ่งที่หล่อนสัมผัสได้นั้นเป็นความแข็งแกร่ง ตึงแน่นและอบอุ่นกำซาบ...อุ่นจนเธอรู้สึกแก้มสาวกำลังร้อนผ่าว

กอดแน่นๆ สิ ไม่งั้นฉันทำเธอตกลงในทะเล ไม่รู้ด้วยนะ

เสียงกระซิบห้าวดังริมหู เมื่อศลิษาคลายมือจากลำคอแกร่ง หลังจากรู้ว่าอะไรเป็นอะไร เธอลืมตามองคนเจ้าเล่ห์ ทั้งนึกขุ่นเคืองและขัดใจที่ถูกเขาแกล้งอย่างไม่ทันระวังตัว แต่ด้วยความกลัวว่าชายหนุ่มจะนึกสนุก ปล่อยมือให้เธอหลุดร่วงจนลงไปนอนจมอยู่ในน้ำทะเลเบื้องล่าง ทำให้หญิงสาวยอมปิดปากเงียบกริบ แต่กระนั้นก็ไม่อาจห้ามดวงตาวาววับที่บอกถึงอารมณ์กรุ่นโกรธของเธอ

กฤษนลส่งร่างของศลิษาขึ้นไปยืนบนพื้นเรือได้สำเร็จ ก่อนเขาจะโหนกายตามขึ้นมาอย่างคล่องแคล่วและฉับไวผิดกับรูปกายสูงใหญ่ หญิงสาวนั่งบนเบาะโดยสารอย่างสงบ จนกระทั่งเห็นเขาติดเครื่องยนต์แล้วพาเรือเร็วล่องไปตามริมหาด

มานั่งใกล้ๆ สิคำชวนของคนขับที่หันมาทางเธอแวบหนึ่ง ก่อนเขาจะตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ต่อ หากไม่รู้หรอกว่าคนถูกชวนถึงกับเบิกตาโต และถ้าเป็นไปได้หล่อนอยากส่ายหน้าหวือยืนยันความตั้งใจที่จะไม่อยากเฉียดใกล้เขาอีก

ศลิษาเกิดความกลัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน และมันยังคงจับจิตเธอจนแน่นอย่างไม่อาจสลัดหลุดจากกันง่ายๆ

เพิร์ลนั่งตรงนี้ดีกว่าค่ะหล่อนตะโกนโต้เสียงคลื่นและเครื่องยนต์ หลังจากเห็นเขาหันมาคล้ายจะเร่งหล่อน

ชายหนุ่มละความสนใจจากเธอ หันไปบังคับเรือให้แล่นไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่ช้าลงกว่าเดิม ศลิษาจับสังเกตท่าทางเขา เห็นว่าคงหมดความสนใจจากตนแล้วจึงเริ่มต้นอิริยาบถผ่อนคลาย มือบางรวบพวงผมยาวที่ปลิวตามแรงลมจนปะทะใบหน้า พัดพาปอยผมให้ระหน้าผากและแก้มนวลจนเจ้าหล่อนนึกรำคาญขึ้นมาชั่วขณะหนึ่ง เพราะปกติหากรู้ล่วงหน้าว่าจะมาล่องเรือกัน ศลิษาจะต้องมีรายการเตรียมพร้อมหลายอย่าง นอกจากเสื้อผ้าที่เหมาะสมแล้วยังถักผมยาวเป็นเปียด้วย หรือไม่ก็มีอะไรรัดผมให้เรียบร้อยเข้าที่เข้าทางกว่านี้

ความเร็วเรือลดลงกว่าเดิม ด้วยเจ้าของเรือคงอยากชื่นชมริมฝั่งข้างทางไปเรื่อยๆ ศลิษาจึงหันหน้าไปอีกทางมองท้องทะเลกว้าง แล้ววางเรียวคางกับขอบเรือ เพ่งสายตามองระลอกคลื่นอย่างเพลิดเพลิน ขณะที่มือข้างหนึ่งเกาะขอบเรือไว้ และอีกข้างก็ยังจับพวงผมอย่างแน่นหนา

ไม่กี่นาที ศลิษาก็เพลิดเพลินไปกับธรรมชาติที่สัมผัสได้ ความเร็วของพาหนะที่แล่นบนผิวน้ำช่างให้ความเป็นอิสระดั่งล่องลอยอยู่บนสวรรค์ชั้นฟ้าก็ไม่ปาน อีกทั้งกลิ่นไอความเค็มของน้ำทะเลที่ฟุ้งขึ้นมาพร้อมกับเม็ดน้ำใสสาดกระเซ็นยามเรือแล่นผ่านก็ทำให้หญิงสาวหลงลืมความขุ่นมัวก่อนขึ้นเรือเสียสนิทใจ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น