เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,496 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    196

    Overall
    14,496

ตอนที่ 86 : ตอนที่ 13 พี่นลงอนน้องเพิร์ล [อัป 20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 13 พี่นลงอนน้องเพิร์ล

 

บ่ายวันนั้น หลังจากขับรถกลับจากโรงเรียนประถมขนาดเล็กที่มัศยาย้ายมาประจำและอยู่ไม่ห่างจากบ้านพักเชิงเขาของกฤษนลนัก ศลิษาก็อาสาช่วยนายแทนพรวนดิน เตรียมลงเมล็ดผักในแปลงใหม่ ซึ่งนั่นทำให้กฤษนลนึกประหลาดใจไม่น้อย เพราะขนาดเขาเป็นเจ้าของบ้านแถมยังเป็นคนจ่ายเงินเดือนทุกบาททุกสตางค์ แต่เจ้านั่นก็ไม่เคยให้เขาแตะต้องแปลงผักเลยสักครั้ง แม้กระทั่งเดินเฉียดใกล้เห็นส่งสายตาขวางๆ ทุกที...ทว่ากับศลิษากลับต่างกัน นอกจากจะเต็มใจให้เข้าไปช่วยงานกันแล้ว ยังพูดคุยด้วยดีอีกต่างหาก นับเป็นปรากฏการณ์แปลกประหลาดของนายแทนเลยทีเดียว

กฤษนลชะงักสองเท้าที่กำลังเดินไปหาหญิงสาว เมื่อได้ยินโทรศัพท์มือถือดังจากข้างในบ้าน และเขาก็คิดว่าคงเป็นเสียงโทรศัพท์ของศลิษานั่นแหละ 

กฤษนลทำท่าจะบอกหญิงสาว แต่ดูว่าเจ้าตัวจะได้ยินเสียงเรียกนั้น จึงเดินตัวปลิวผ่านเขาเข้าไปข้างใน ทำให้คนยืนนิ่งอยู่ข้างนอกได้แต่ยืนเท้าสะเอวรอด้วยความอยากรู้

หลายนาทีทีเดียวที่เขาได้ยินเสียงเธอดังแว่วมา จับใจความได้ว่าเจ้าหล่อนกำลังพูดสายกับครูปลาเล็ก และหัวข้อสนทนาของสองสาวนั้นก็เป็นผู้ชายปริศนาที่เขาเพิ่งนึกขัดอกขัดใจว่าศลิษาดูจะให้ความสนใจจนออกนอกหน้ามาตั้งแต่ตอนเที่ยงนั่นเอง

กฤษนลเตร่อยู่ตรงหน้าบ้าน นานเกือบสิบนาที ก็เห็นหญิงสาวเดินตรงมาหา แสดงเจตนาว่าต้องการคุยกับเขาตรงๆ เลยเชียว

พี่ปลาเล็กอยากได้เสื้อผ้าให้คุณคนนั้น ไปขอแบ่งจากเพื่อนครูที่โรงเรียน แต่ว่าไม่มีใครมีเสื้อผ้าขนาดใหญ่พอๆ กับฝรั่งคนนั้นเลย

แล้วไง

พี่ปลาเล็กคิดจะเข้าเมืองไปซื้อให้ตอนวันหยุด แต่นั่นก็อีกหลายวัน เลยคิดจะขอแบ่งเสื้อผ้าจากคุณนลไปให้ก่อน พี่ปลาเล็กบอกว่าเขาน่าจะใส่เสื้อผ้าของคุณนลได้ เพราะคุณนลตัวใหญ่พอๆ กับเขา

ศลิษาบอกจริงจังจนคนมองเห็นถึงความตั้งใจของเธอ แม้เรื่องนี้จะถือว่าเล็กน้อยมากสำหรับเขา เล็กน้อยเสียจนเกิดความคิดพาลๆ ขึ้นว่าศลิษาไม่เห็นต้องมาให้เหตุผลถึงขนาดนี้ แค่จะขอเสื้อผ้าของเขาสักชิ้นสองชิ้น...แต่อีกใจหนึ่ง ชายหนุ่มก็บอกไม่ได้เช่นกันว่าทำไมถึงนึกอยากทำเรื่องง่ายให้มันยุ่งยากขึ้นอย่างกะทันหัน

ฉันขอคิดดูก่อนเขาบอกพลางเดินไปทางริมหาด หมดความสนใจในแปลงผักของนายแทนเสียทันที จากเสียงย่ำเท้าตามหลังมาติดๆ ทำให้ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มอย่างสมใจ

คุณนลจะคิดนานไหมคะ พี่ปลาเล็กบอกว่าลุงภารโรงให้ผ้าขาวม้าเขาผืนเดียว และฝรั่งคนนั้นคงได้ใช้ตอนกลางคืน กลางวันก็ใส่เสื้อผ้าชุดเก่า ดูสภาพใกล้เน่าเต็มทนแล้วค่ะ

แล้วเธอไปเดือดร้อนอะไรกับเขาด้วย

คุณนลพูดอย่างนี้ได้ยังไงคะ คนกำลังเดือดร้อน ตกทุกข์ได้ยาก เราต้องช่วยเขา และสิ่งที่คุณนลจะช่วยได้ เพิร์ลก็ไม่เห็นว่าจะเหลือบ่ากว่าแรงกันตรงไหน

เธอคิดแทนฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ได้ไงว่าเรื่องนี้ไม่เหลือบ่ากว่าแรง

 คุณนลหวงแค่เสื้อผ้าชุดเดียวนี่เหรอคะ

หล่อนถามเสียงสูงแล้วออกวิ่งตึกตักไปยืนดักหน้าเขา จ้องมองด้วยดวงตากลมโต จนคนถูกมองนึกอยาก...อยากรวบร่างแน่งน้อยเข้ามากอดและหอมสักฟอดเป็นการทำโทษที่เธอให้ความสนใจผู้ชายอื่นมากกว่าเขา และเป็นไปอย่างออกหน้าออกตาจนน่าหมั่นไส้ด้วยสิ

ฉันไม่ชอบแบ่งของใช้ส่วนตัวให้ใคร ของของฉันทุกชิ้น ทุกอย่างและทุกคน ฉันหวง

งกสิไม่ว่าศลิษากระแทกเสียงใส่หน้า อย่างที่กฤษนลต้องชะงักงัน สาบานได้ว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครต่อว่าเขาด้วยคำนี้เลย

เธอจะคิดยังไงก็ตามใจ แต่ฉันถือว่าบอกให้เธอรู้แล้วนะว่าของของฉัน ฉันหวง

พร้อมคำพูด กฤษนลก็จิ้มนิ้วเรียวแข็งแรงลงกลางหน้าผากเกลี้ยงนูนแรงๆ จนเจ้าหล่อนผงะถอยหลังด้วยแรงนั้นทีเดียว ก่อนเดินผ่านหน้าเธอไปยังท้องทะเลกว้าง มั่นใจว่าคนตัวเล็กรูปร่างแบบบางคงต้องตามมาอย่างไม่ยอมจบเรื่องเป็นแน่

และสิ่งที่กฤษนลคาด ก็เกิดขึ้นจริง

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น