เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,501 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    201

    Overall
    14,501

ตอนที่ 80 : ตอนที่ 11 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป [อัป 85%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 11 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป (ต่อ)

 

เพิร์ลไม่ใช่เด็กขี้แยสักหน่อย นอกจากตอนโดนคนแกล้ง ถามใครดูก็ได้ศลิษาท้าเหยงๆ พร้อมความน้อยใจที่เคยมีก็หายไปเกือบครึ่งหลังได้ยินถ้อยคำจากเขา

คิดหรือว่าฉันจะเชื่อ

ไม่หวังให้คุณเชื่อหรอก เพราะคุณนลดื้อที่สุด คุณลูคัสยังว่าลับหลังบ่อยๆ เลย

เธอสนิทกับลูคัสหรือ

ทำไมคุณนลถึงคิดอย่างนั้น ทำไมชอบพูดเหมือนเพิร์ลเข้าไปใกล้ชิดกับคุณลูคัสด้วย

ก็หรือไม่จริง

คุณเป็นเพื่อนกับเขา น่าจะรู้ว่าคุณลูคัสฟังและพูดภาษาไทยได้คล่อง แต่การอ่านและเขียน ความสามารถพอๆ กับเด็กอนุบาล และในโรงกลั่นก็มีไม่กี่คนที่ใช้ภาษาอังกฤษได้คล่อง เพิร์ลหมายถึงระดับพนักงานนะ ไม่ใช่พวกผู้ใหญ่ระดับบริหาร

ฉันเข้าใจ เพราะอย่างนี้ใช่ไหมเธอถึงสนิทและมีโอกาสใกล้ชิดกับเพื่อนฉัน

ถ้าคุณนลยังพูดอย่างนี้เพิร์ลจะไม่คุยด้วยแล้ว ตอนเด็กเป็นปีศาจร้ายตัวโตชอบแกล้งคน พอโตขึ้นมาคุณนลก็ไม่ต่างจากเดิม แค่เปลี่ยนมาเป็นผู้ใหญ่ชอบใส่ร้ายและไม่มีเหตุผล

หล่อนต่อว่าเสร็จก็เดินจ้ำไปข้างหน้า ทิ้งให้คนตัวโตทอดฝีเท้าตาม พร้อมรอยยิ้มละมุนบนดวงหน้า สายตาทอดมองคนร่างบางที่เดินห่างไปเกือบสิบเมตร และหล่อนก็หยุดลง

กลัวหรือ จะกลับกันไหมเขาถามยิ้มๆ

เพิร์ลเพิ่งนึกออกค่ะว่าโรงเรียนที่พี่ปลาเล็กสอนก็อยู่ไม่ไกลจากริมหาด มีต้นไม้และเถาวัลย์แบบนี้เหมือนกันเลย น่ากลัวนะคะสำหรับคนไม่คุ้นเคย แต่พี่ปลาเล็กบอกว่าชินแล้ว เด็กๆ ก็วิ่งเล่นลอดไปมาใต้ซุ้มต้นไม้ แถมตอนน้ำขึ้นน้ำลง ยังกะจังหวะหาปลาได้อีกด้วยหล่อนเล่าจ๋อยๆ สีหน้าและอารมณ์เปลี่ยนไปจากเดิมจนเขาตามเกือบไม่ทัน

ก็ไหนเธอว่าเป็นลูกทะเล แล้วทำไมถึงบอกว่าริมทะเลน่ากลัวล่ะ

มันเหมือนกันที่ไหนล่ะคะ เกาะเลี้ยงหอยมุกที่เพิร์ลเคยอยู่ ชายทะเลเป็นหาดทรายสีขาว ท้องทะเลกว้าง มีเกาะแก่งสวยงาม มีปะการังอยู่ใต้น้ำ ไม่ใช่ป่าดงดิบแบบนี้สักหน่อยหล่อนส่งค้อนให้ ชายหนุ่มหัวเราะ ไม่ต่อล้อต่อเถียงกับคนมากด้วยเหตุผล แต่เพิร์ลก็ชอบนะ แม้ริมหาดใกล้โรงเรียนจะดูน่ากลัว แต่คนแถวนั้นก็คุ้นเคยกันดี พี่ปลาเล็กย้ายไปสอนไม่นาน ก็มีขนม อาหารมาฝากไว้ให้ที่โรงอาหารกันเลย วันนี้ปิ่นโตของพี่ปลาเล็กเลยส่งต่อให้กับคนเร่ร่อนหลังโรงเรียน เขาได้กินอาหารฝีมือป้าต้อยอร่อยไปเลย

มีคนเร่ร่อนไร้บ้านด้วยหรือกฤษนลถามไปอย่างนั้น เหมือนอยากชวนคุยเสียมากกว่าอื่นใด

ใช่ค่ะ เห็นว่าเป็นฝรั่งต่างชาติพลัดหลงมา ภารโรงเลยขอผู้อำนวยการโรงเรียนพาไปอยู่ในบ้านพักครูหลังเก่าด้านหลังโรงเรียน ตอนแรกโรงเรียนจะรื้อทิ้งอยู่แล้ว เพราะได้งบมาสร้างใหม่ แต่เห็นว่าเปลี่ยนใจไม่รื้อ ปล่อยให้คนเร่ร่อนอยู่ไปก่อน ถามเขาว่ามาจากไหนก็ไม่ยอมบอกใคร เลยเดากันว่าคงเป็นนักท่องเที่ยว หมดเงินแล้วกลับบ้านไม่ได้ พอบอกจะส่งไปสถานทูต เขาก็ไม่ยอมบอกอีกว่าเป็นคนชาติไหน เพิร์ลหวังว่าเขาคงไม่คิดปักหลักอยู่ในบ้านพักของโรงเรียน ยังชีพด้วยการถือฉมวกแทงปลาเป็นอาหารจนตลอดชีวิตหรอกนะคะ

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2 พัชรี (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:17

    ลูคัสแน่ๆไม่ใช่ฝรั่งที่ไหน

    #2
    0