เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,501 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    201

    Overall
    14,501

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 1 กฤษนล [อัป 55%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

 

ตอนที่ 1 กฤษนล (ต่อ)

 

รถคันสีดำแล่นมาจอดหน้าบ้านพักชั้นเดียวที่ปลูกสร้างบริเวณเชิงเขา ด้านหน้าหันไปทางริมหาดที่มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นหนาบังสายตาเสียกว่าครึ่ง หลังจากคนขับรถนำกระเป๋าเสื้อผ้า รวมถึงสัมภาระอื่นมาวางไว้บนโต๊ะตรงระเบียงบ้าน เขาก็บอกกับนายหนุ่ม

มื้อเย็นนายจะให้ป้าต้อยทำมาส่งหรือเปล่าครับ

ฉันยังไม่คิด ถ้ามีอะไรฉันจะโทร.บอกป้าต้อยเอง

กฤษนลบอก แล้วยืนมองชายวัยกลางคนร่างสันทัดเดินไปยังรถมอเตอร์ไซค์สีน้ำเงินกลางเก่ากลางใหม่ที่จอดพิงต้นไม้อยู่ ห่างจากตัวบ้านไปเกือบยี่สิบเมตร จากนั้นเสียงสตาร์ตรถ ตามด้วยเสียงเร่งเครื่องยนต์ที่ฟังคล้ายเสียงไอขลุกขลักของคนแก่ก็ดังขึ้น ก่อนรถจะแล่นไปตามถนนส่วนบุคคล เส้นทางเดิมที่กฤษนลเพิ่งผ่านเข้ามาซึ่งกว้างพอดีสำหรับรถยนต์สองคันแล่นสวนเท่านั้น

พอได้อยู่ตามลำพัง ชายหนุ่มจึงหยิบมือถือออกมากดหาใครคนหนึ่ง รอสัญญาณไม่นานฝ่ายนั้นก็รับสาย คล้ายรอท่ากันอยู่แล้ว

ตอนนี้ฉันอยู่บ้านพักเชิงเขา นายมาหาได้หรือเปล่า มีเรื่องอยากคุย

กฤษนลบอกอย่างไม่ต้องให้เสียเวลา การเลือกบ้านหลังนี้เป็นสถานที่นัดพบก็เพราะเขาต้องการความเป็นส่วนตัว อีกทั้งเรื่องที่จะคุยกันไม่ควรจะรู้ถึงหูบุคคลที่สามหรือสี่ หากพอคนปลายสายตอบกลับ นั่นก็ทำให้กฤษนลถึงกับเลิกคิ้วประหลาดใจ

ฉันกำลังขับรถไปหา นายอยู่ที่นั่นก็ดีแล้ว อีกไม่กี่นาทีก็ถึง

นายรู้ได้ไงว่าฉันจะอยู่ที่นี่ ในวันนี้

รู้แล้วกันน่า อย่าเพิ่งพูดอะไร เดี๋ยวค่อยคุยกัน แค่นี้ก่อน

ลูคัสบอกแล้วตัดสาย กระแสความตื่นเต้นที่ปนมากับน้ำเสียงทำให้กฤษนลต้องขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองมือถือเหมือนจะเพ่งให้เห็นหน้าคนปลายสาย สุดท้ายเขาก็แค่ไหวไหล่ ตัดความสงสัยออกไป ด้วยคิดว่าเพื่อนหนุ่มคงไม่สะดวกรับสายในขณะขับรถ

กฤษนลนั่งรอลูคัสตรงระเบียงบ้านนานเกือบสิบนาที เมื่อยังไม่เห็นวี่แววว่าเพื่อนหนุ่มจะมาถึง จึงเปลี่ยนใจหิ้วกระเป๋า รวมถึงข้าวของที่วางสุมอยู่บนโต๊ะไปเก็บข้างใน

ในเวลาบ่ายใกล้เย็นของหน้าร้อนยังมีแสงแดดจ้าส่องลงมา รวมถึงสายลมอ่อนพัดรินอยู่เป็นระยะ พาให้บรรยากาศของบ้านชั้นเดียวที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวบนเชิงเขาไม่ถึงกับวังเวงนัก แต่ถ้ามันจะสร้างความรู้สึกเช่นนั้นขึ้นมาก็ไม่ทำให้กฤษนลนึกหวั่น...เขาออกจะชอบใจด้วยซ้ำ

พี่นลชอบบ้านหลังนี้ไปได้ยังไง ยังกะบ้านผีดิบ คุณแม่คุณพ่อดูสิคะ ไม่เห็นจะน่าอยู่ตรงไหน

กฤษนลหัวเราะในลำคอขณะจัดการเปิดหน้าต่างทุกบานเพื่อสลายบรรยากาศความเป็นบ้านผีดิบตามสายตาของกฤติยาให้คลายลง น้องสาวของเขาเคยให้นิยามไว้อย่างนั้น แต่แรกที่บิดาพาพวกเขามายังบ้านหลังนี้เมื่อเกือบสิบปีก่อน นัยว่าเจ้าของเดิมเป็นชาวต่างชาติได้ซื้อไว้พักผ่อนกับภรรยาชาวไทย หากเมื่อฝ่ายหญิงเสียชีวิตลง จึงไม่มีเหตุผลที่จะเก็บสถานที่นี้ไว้ตอกย้ำความทรงจำกันอีก






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

0 ความคิดเห็น