เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,494 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    194

    Overall
    14,494

ตอนที่ 68 : ตอนที่ 10 ผู้อยู่เบื้องหลัง...ตัวจริง? [อัป 20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 10 ผู้อยู่เบื้องหลัง...ตัวจริง?

 

หลายวันถัดจากนั้น บ้านของ สจ.วิบูลย์ นักการเมืองใหญ่ของจังหวัดกำลังต้อนรับบรรดานักข่าว ทั้งจากกรุงเทพและในท้องถิ่น ด้วยเหตุว่าใกล้จะถึงงานจัดเลี้ยงประจำปีที่ถือเป็นประเพณีของจังหวัดโดยทำสืบทอดกันมาช้านาน ซึ่งในปีนี้มีกระแสข่าวว่าทางจังหวัดจะทุ่มงบจัดงานใหญ่โตเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว ทั้งในและต่างประเทศ หวังเม็ดเงินมหาศาลจะสะพัดเข้ามาเป็นมูลค่านับร้อยล้านบาทตามที่ประเมินกันไว้

หลังจบสิ้นการสัมภาษณ์ท่ามกลางบรรยากาศเป็นกันเองถึงงานเป้าหมายที่นายวิบูลย์เป็นฝ่ายเชิญชวนนักข่าวมารับทราบข้อมูลด้วยตัวเอง ก็เป็นธรรมดาของบรรดาเหยี่ยวข่าวจะซักถามถึงประเด็นอื่นอย่างไม่ยอมให้เสียโอกาสที่นานๆ ครั้งถึงจะเข้าถึงตัวนักการเมืองคนดังคนนี้ได้

เลือกตั้งสมัยหน้า มีข่าวว่าพรรคการเมืองใหญ่ที่มีฐานเสียงในพื้นที่จะส่งคนของพรรคลงสมัครด้วย ท่านวิบูลย์มีความเห็นว่ายังไงบ้างครับนักข่าวจากกรุงเทพฯ ที่พุ่งตัวเข้าไปใกล้นักการเมืองใหญ่ในทันทีที่โอกาสอำนวยถามขึ้นเป็นคนแรก

คุณจะให้ผมคิดเห็นไปทางไหนดีล่ะ

นายวิบูลย์ย้อนอย่างอารมณ์ดี ซึ่งเรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงให้ดังจนทั่ว สิ่งนี้ถือเป็นบุคลิกอันโดดเด่นของเขาที่มักนำพาความเป็นมิตรและผ่อนคลายให้คนนอกได้สัมผัสยามเมื่อเขาต้องการให้เป็น แม้ข้างในจะคิดถึงเรื่องที่ต่างกันจนสุดขั้วก็ตาม

สมัยหน้าทราบมาว่าท่านจะลงสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอีกวาระ กลัวหรือเปล่าคะว่าทางผู้สมัครอีกฝ่ายที่มีแบ็คอัพใหญ่โต จะแย่งคะแนนเสียงของท่านไปได้

นักข่าวผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าฝีปากกล้าส่งคำถามตรงประเด็นตามทันที

ไม่มีอะไรต้องกลัวนี่ครับ ตำแหน่งหน้าที่ที่ผมกำลังทำได้มาจากการเลือกของพี่น้องในพื้นที่ พวกเขาสนับสนุนให้ผมเข้ามาดูแลพวกเขา จนตอนนี้ใกล้จะหมดวาระลง ผมก็หวังว่าผลงานที่ผ่านมาจะเป็นตัวชี้วัดให้พี่น้องตัดสินใจได้ว่าผมยังคงเหมาะกับหน้าที่ตรงนี้หรือไม่ ผมเคารพการตัดสินใจของทุกคนอยู่แล้ว ทุกอย่างไม่มีปัญหา ไม่มีอะไรน่าห่วง

นายวิบูลย์ให้สัมภาษณ์ต่ออีกหลายนาที ทุกคำตอบเป็นไปตามมาตรฐานและความต้องการของเขา ชายวัยกลางคนฉลาดพอที่จะระมัดระวังทุกคำพูดให้เป็นไปอย่างกลางๆ เขาไม่ต้องการก่อศัตรูทั้งจากการเมือง หรือธุรกิจที่ครอบครัวยังคงถือครองอยู่ทั่วทั้งจังหวัด แม้ว่าเขาจะไม่อาจออกหน้าได้เหมือนก่อน ด้วยตำแหน่งงานทางการเมืองยังค้ำคออยู่ จึงได้แต่ปล่อยงานส่วนใหญ่ให้ตกอยู่ในมือของญาติๆ แต่สำหรับนายวิบูลย์เอง คนเดียวที่เขาไว้ใจและตั้งใจจะให้สืบสานต่อก็คือทายาทคนเดียว...นพกรลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่เกิดจากภรรยาซึ่งได้จากโลกนี้ไปเมื่อหลายปีก่อน

ขณะที่โถงใหญ่กำลังคลาคล่ำด้วยแขกมากหน้าหลายตา โดยมีเจ้าของบ้านเป็นดาวเด่นอยู่ตรงกลาง ชายหนุ่มที่ก้าวมาใหม่มองผ่านไปเห็นแล้วชะงักเท้าทันที เขากราดสายตามองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าคนทั้งหมดกำลังทำอะไร และเพื่อเป้าหมายใดกันอยู่

เจ้าของร่างสูงเพรียวสวมแว่นสายตาเดินหลบออกมา เขาคิดจะเข้าไปในบ้านหลังโอ่โถงทางประตูด้านข้าง หากไม่ทันจะได้ทำตามใจต้องการชายคุ้นหน้าก็ปราดเข้ามาขวางเสียก่อน

ท่านบอกให้คุณกรรอพบครับ

พ่อรู้ได้ไงว่าฉันจะเข้ามา

นพกรนิ่วหน้าพลางซักถามลูกน้องของบิดาอย่างสงสัย แต่ก็ไม่ประหลาดใจนักหรอก เพราะรู้ว่าการเคลื่อนไหวของตนหรือใครสักคนในเมืองนี้หากบิดาต้องการรู้ก็ไม่เกินความสามารถ นายวิบูลย์มีสายอยู่ทุกมุมเมือง แถมมีลูกน้องกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ที่พร้อมจะเป็นหูเป็นตาและรายงานทุกอย่างให้ทราบ...นั้นคือสิ่งที่นพกรรับรู้มาตั้งนานแล้ว

ผมไม่รู้หรอกครับว่าท่านรู้ได้ยังไง ผมเพียงรับคำสั่งท่านมาให้ดักรอคุณอยู่ตรงนี้เกือบชั่วโมงแล้ว

คำตอบนั้นทำให้คนฟังพยักหน้าอย่างเข้าใจ แม้จะปิดมือถือเพื่อปิดกั้นการติดต่อแล้วก็ตาม หากก็ไม่เคยทำให้บิดาล้มเลิกความพยายามที่จะเรียกเขาไปพบได้เลยสักครั้ง

นพกรถอนหายใจ เหลือบสายตาไปยังทิศทางที่บิดากำลังรับรองแขกกลุ่มใหญ่โดยอัตโนมัติ แล้วเบือนมาบอกคนตรงหน้าอย่างต้องการให้ฝ่ายนั้นคลายกังวลต่อภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากบิดา

ฉันจะรอพบพ่อ ว่าแต่นักข่าวพวกนั้นจะอยู่ถึงกี่โมง

ท่านสั่งให้คนจัดอาหารมื้อเที่ยงไว้ คิดว่าสักบ่ายโมงหรือบ่ายสองคงจะกลับกัน

จากกำหนดเวลาที่คนของบิดาบอก นั่นก็หมายถึงเขาจะมีเวลาส่วนตัวเหลืออยู่อีกสองถึงสามชั่วโมง นพกรเบี่ยงกายเดินผ่านประตูสู่เป้าหมายเดิมที่คิดจะทำตอนแรก เพื่อไปยังห้องพักผ่อนบนชั้นสองของบ้านที่เขายึดไว้เป็นอาณาจักรส่วนตัวหลังจากสิ้นบุญมารดาที่เคยครอบครองห้องนี้มาก่อน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น