เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,496 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    196

    Overall
    14,496

ตอนที่ 67 : ตอนที่ 9 เล่ห์ (รัก) ร้าย [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 9 เล่ห์ (รัก) ร้าย (ต่อ)

 

ไม่มีอะไรน่ากังวลหรอกค่ะ น้องเพิร์ลประทับใจเด็กคนนั้นมาตั้งแต่เด็ก แต่เจนก็ปล่อยแก เพราะเจนมองว่าเหมือนการคลั่งไคล้ดารามากกว่า แกมีความสุขที่ได้ติดตามและฝันหวานไปตามวัยของแก แต่เอาเข้าจริง สมมุติถ้าเส้นทางของสองคนมาเจอกัน และพ่อหนุ่มคนนั้นเกิดชอบแกและอยากจริงจังด้วย อาจเป็นน้องเพิร์ลเองที่วิ่งหนี ความจริงกับความฝันมันมีหลายอย่างที่ต่างกันนะคะเจนจิราบอกพร้อมรอยยิ้ม ขณะมองสามี เธอมั่นใจว่าตอนนี้เขาคงนึกภาพชายเดียวในดวงใจของลูกสาวออกแล้ว

เจนหมายถึงเด็กผู้ชายตัวโต ผิวขาว ตาดุๆ ที่ชอบแกล้งน้องเพิร์ลจนร้องไห้หรือเปล่า เด็กที่เป็นหลานของคนที่ผมไม่อยากเกี่ยวข้องด้วย

เมื่อสามีทายมาถึงขั้นนี้ เจนจิราก็ไม่คิดจะเลี่ยง เธอพยักหน้ายืนยัน ตอกย้ำว่าที่เขาคิดนั้น...เป็นจริง!

 

โอ๊ย ทำไมมันคันอย่างนี้นะ นายแทน นายเอาอะไรใส่ในเสื้อฉันหรือเปล่า

เสียงกฤษนลดังคับบ้าน พร้อมกับเจ้าตัวเดินอาดๆ ออกจากห้องส่วนตัว หลังจากเข้าไปอาบน้ำ ชำระเหงื่อไคล แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เป็นเสื้อยืดสปอร์ตสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีน้ำตาลแค่เข่า หลังกลับจากล่องเรือสำรวจริมหาด

ผมจะเอาอะไรใส่ล่ะครับ เจ้านายนี่ คิดอะไรตลกจริงๆ ถึงผมจะอยากทำบางที แต่เชื่อเถอะว่าผมยั้งตัวเองทันเสมอ ไม่ทำอะไรเด็กๆ อย่างเช่นเอาหมามุ่ยไปแกล้งใครหรอกคนที่โผล่ออกมาจากมุมหนึ่งของบ้านบอกอย่างปกป้องตัวเอง ทำให้บุคคลที่สามในเหตุการณ์ต้องวางมือจากงานแล้วตั้งใจฟัง

เล่าความคิดมาเป็นฉากๆ เลยนะ ฉันยังไม่ว่าถึงขั้นนั้นเลย

กฤษนลสวนขึ้นทันทีที่จบคำพูดของนายแทน พร้อมยกมือขึ้นเกาต้นคออยู่เช่นเดิม ศลิษาที่นั่งทำงานตรงโต๊ะริมหน้าต่างในห้องนั่งเล่นฟังแล้วทั้งเห็นใจและนึกขำ เธอวางปากกาลงบนสมุดลายเส้น แล้วกอดอกจ้องมองสองหนุ่มอย่างอยากรู้

เขาว่าถ้าคันต้นคอ แถมขนลุกเกรียวอย่างที่นายเป็นอยู่ แสดงว่ามีคนพูดถึงคนที่กำลังเขย่งเท้า ยื่นหน้าดูต้นคอของนายหนุ่มฟันธงด้วยสีหน้าจริงจัง หากนายหนุ่มกลับทำสีหน้าไม่เชื่อถือ

มั่วแล้วนายแทน ฉันกำลังสงสัยว่าเสื้อผ้าซักไม่สะอาดหรือเปล่า หรือน้ำที่ฉันอาบมีอะไรเจือปน มันถึงเป็นแบบนี้ ไม่ได้ให้นายมาเดาสุ่ม

คิดถึงหลักความจริงบ้างสิครับ น้ำประปาบ้านเราเป็นน้ำประปาภูเขา มันมาจากแหล่งเดียวกับที่ผมหรือคุณเพิร์ลอาบ ทำไมสองคนถึงไม่มีอาการ แต่คุณนลมี แล้วเสื้อตัวนี้ไม่สะอาดได้ยังไง นั่นเป็นฝีมือซักรีดของป้าต้อยเหมือนเดิมนะ หรือจะให้ผมบอกป้าต้อยล่ะว่าคุณนลว่าแกซักไม่สะอาด ทำงานให้ไม่ดี

เดี๋ยวโดนเตะ ยอกย้อนนักนะกฤษนลขู่คนลอยหน้าลอยตา

ทุกที เป็นแบบนี้ประจำเลย พอจนด้วยเหตุผลก็จะใช้กำลัง เห็นผมโต้ตอบไม่ได้ก็รังแกได้รังแกดี อย่าให้ผมน้อยใจลาออกนะ นายจะเดือดร้อนนายแทนเปลี่ยนสีหน้าท่าทางเป็นน้อยอกน้อยใจ อย่างที่กฤษนลให้คำจำกัดความว่าช่างสะบัดสะบิ้งเหลือเกิน

ตอนนี้ฉันอยากลองเดือดร้อนมั่งแล้วล่ะ นายพร้อมหรือยัง

เป็นซะอย่างนี้ ผมพูดเล่นทีไร นายก็ดูไม่ออก คิดจริงจังอยู่เรื่อยเลย ผมไม่พูดด้วยแล้ว จะออกไปทำงานนอกบ้าน ยาในกล่องก็มี ตรงไหนคันไม่คันก็จัดการเอาเอง

คนน้อยใจเมื่อครู่รีบหลบฉาก หลังกล่าวจบประโยค ปล่อยให้นายหนุ่มยืนเท้าสะเอวมองตามอย่างหมายหัว จนศลิษานึกสงสารเขาเหลือกำลังล่ะคราวนี้ และเป็นเธอที่หยิบยื่นความช่วยเหลือให้

ถ้าคิดว่าเสื้อไม่สะอาด คุณนลก็ไปเปลี่ยนเป็นตัวใหม่ดูสิคะ เสร็จแล้วเพิร์ลจะทายาให้ คุณอย่าเพิ่งเกาจนเป็นแผลถลอก ไม่งั้นพอโดนยามันจะแสบมาก

แม้เหตุผลจนกระทั่งวิธีแก้ปัญหาของเธอจะฟังดูเด็กๆ แต่บางอย่างกลับทำให้กฤษนลเลือกทำตาม ดังนั้นเมื่อเขากลับมาหาเธอในอีกไม่กี่นาทีต่อมาในชุดเสื้อยืดตัวใหม่ หญิงสาวจึงเปิดยิ้มกว้าง พร้อมกับยกกล่องยาเป็นเชิงเชื้อเชิญ

ตอนน้ำร้อนลวกคุณนลเคยใส่ยาให้เพิร์ล คราวนี้ถือว่าหายกัน เพิร์ลใส่ยาคืนแล้ว

เสียงของศลิษาดังขึ้น ขณะโปรยยาเป็นผงสีขาวนวล กลิ่นไม่ชวนใจนัก พร้อมกับไล้นิ้วเรียว เกลี่ยให้ทั่วทั้งลำคอแกร่ง และเสียงทุ้มของคนนั่งหันหลังก็ทำให้หญิงสาวหยุดมือไปชั่วขณะ

กลัวติดค้างฉันมากหรือ ถึงต้องรีบใช้คืน

ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ เอ...เพิร์ลว่าคุณนลไม่มีอารมณ์ขันเหมือนนายแทนว่าจริงๆ ด้วย ไม่รู้เลยว่าตอนไหนพูดเล่นพูดจริง

ศลิษาได้ทีตอกย้ำเขาให้ชะงักงันอีกรอบ ก่อนจะเริ่มไล้มือต่อ แล้วบอกถึงอีกเรื่องด้วยน้ำเสียงจริงจัง อย่างที่กฤษนลต้องนิ่งฟังด้วยอารมณ์เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

ที่นายแทนบอกเมื่อกี้เป็นเรื่องจริงนะคะ คนแถวนี้เชื่อว่าถ้าคันตรงต้นคอ แถมขนลุกเกรียวแบบที่คุณนลกำลังเป็น แสดงว่ามีคนพูดถึง ไม่ใช่พูดเล่นๆ ด้วยนะ เป็นการพูดเจาะจงตัวกันเลย และไม่นานคุณนลต้องได้พบกับเขาคนนั้น

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น