เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,495 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    195

    Overall
    14,495

ตอนที่ 65 : ตอนที่ 9 เล่ห์ (รัก) ร้าย [อัป 65%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 9 เล่ห์ (รัก) ร้าย (ต่อ)

 

ขณะที่บิดามารดาของกฤษนลเริ่มจะคลายกังวล แต่สำหรับผู้ให้กำเนิดของคนที่อยู่ร่วมบ้านเดียวกันยังไม่ระแคะระคายข่าวเกี่ยวกับบุตรสาวของพวกเขาเลย ด้วยความไว้ใจในตัวหญิงสาว แถมช่วงนี้ยังยากที่พวกเขาจะปลีกตัวจากงานในสวนปาล์ม เพราะเป็นช่วงของการเก็บเกี่ยวผลผลิต พวกเขาต้องรับมือกับปัญหาการขาดแคลนแรงงานที่ยังมีให้เห็นกัน แถมยังมีฝนหลงฤดูเข้ามา จึงทำให้งานต้องล่าช้ากว่ากำหนด ซ้ำร้ายแหล่งส่งผลผลิตรายใหญ่อย่างโรงกลั่นของลูคัสก็ยังแจ้งปิดการรับซื้ออย่างไม่มีกำหนดอีกด้วย ดังนั้นในฐานะเจ้าของสวนปาล์มรายใหญ่จึงทำให้สองสามีภรรยามีเรื่องเข้ามาให้แก้ไขกันหลายอย่าง จนต้องละเลยบุตรสาวคนเดียวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

เหนื่อยไหมคะพี่ใหญ่ มานั่งพักก่อนมา ความจริงไม่ต้องเข้าไปคุมคนงานทั้งวันก็ได้ พี่โชติเขาคุมคนของเขาได้สบายอยู่แล้ว ไม่ปล่อยให้มีปัญหากับคนงานประจำของเราหรอก

เจนจิราบอกพร้อมกับยื่นแก้วน้ำดื่มเย็นเฉียบให้ผู้เป็นสามีที่เดินเข้ามาในบ้านซึ่งอยู่ห่างจากสวนปาล์มเกือบสามร้อยเมตร ในทุกวันช่วงเก็บเกี่ยวผลผลิต ศตวรรษจะเข้าไปดูแลอย่างใกล้ชิดเสมอ ด้วยความเอาใจใส่ สวนของเขาจึงให้ผลปาล์มต่อไร่ค่อนข้างสูง หากจะเทียบกับสวนข้างเคียง ทว่านั่นก็ต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อแรงกาย แถมยังต้องคอยแก้ปัญหาในส่วนต่างๆ โดยเฉพาะเรื่องของคนงานที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน ทั้งเรื่องการทำงานไม่เต็มที่ บางครั้งก็เป็นเรื่องค่าแรงที่ตกลงกันไม่ลงตัว หากสิ่งเหล่านี้ก็เกิดซ้ำๆ จนสองสามีภรรยาทำใจให้คุ้นเคยและเตรียมตั้งรับกับปัญหาไว้พร้อมเสมอ

พี่โชติก็ทำงานดี เพราะเขาเป็นเจ้าของสวน คงเข้าใจ ใจเขาใจเรา ผลปาล์มเลยไม่เสียมาก เก็บได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย แถมยังเก็บเศษกิ่งใบปาล์มเข้าที่เข้าทางเรียบร้อย ถ้าได้เขามาช่วยตั้งแต่แรก งานก็เสร็จทันไปแล้ว วันนี้พี่คงออกไปหาน้องเพิร์ลได้

ช่างเถอะค่ะ น้องเพิร์ลไม่หายไปไหนหรอก ยังรอพ่อใหญ่ทำงานเก็บเงินจากสวนปาล์มไว้เลี้ยงดูแกทั้งชีวิต แกเคยบอกไว้อย่างนั้นพ่อใหญ่ลืมไปแล้วหรือคะ

เจนจิรากระเซ้าสามี และเป็นเช่นทุกครั้ง สีหน้าที่มีริ้วรอยจากการทำงานอย่างหนักและบ่มด้วยความเครียดจนชินตาของเธอก็แย้มยิ้มได้เสมอ เมื่อพูดถึงลูกสาวคนเดียว หากการพูดถึงทุกครั้งเจนจิราก็ยังคงระมัดระวังไม่ให้กระทบไปถึงเลือดเนื้อเชื้อไขอีกก้อนซึ่งควรจะเกิดตามศลิษา หากว่าพวกเขาคงบุญน้อยเกินไป จึงไม่ได้อุ้มชูทารกเพศชายคนนั้น เหตุการณ์ครั้งนั้นยังสร้างรอยแผลในใจให้เกิดกับศตวรรษตลอดมา เขาโทษตัวเองว่าเป็นเพราะความประมาท คิดน้อยไปว่าคงไม่มีใครมีจิตใจโหดเหี้ยมถึงขนาดคิดทำร้ายหญิงท้องแก่ใกล้คลอดอย่างเธอในตอนนั้น ทว่าเพียงคล้อยหลังเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น

แม้เจนจิราจะเป็นผู้ประสบเคราะห์กรรมโดยตรง หลังจากรักษาตัวจนหาย จิตใจของเธอยังได้รับการฟื้นฟูเยียวยาจากหมอเจ้าของไข้ รวมถึงจิตแพทย์ประจำโรงพยาบาลจังหวัด แถมยังมีศตวรรษและศลิษามาเป็นกำลังใจ หากเจนจิราไม่รู้เลยว่าในช่วงเวลาที่สามีกำลังปลุกปลอบตนให้กลับมาเข้มแข็ง ลุกยืนขึ้นเพื่อจะเดินหน้าต่อไป ในใจของเขากลับมืดมิด ทั้งยังเกิดเป็นรอยแผลเหวอะหวะที่ยากจะเยียวยารักษาให้หาย ทั้งหมดก็เป็นผลจากเรื่องเศร้าสะเทือนใจ แถมยังแบกรับความรู้สึกผิดว่าเขาไม่สามารถปกป้องลูกเมียได้ดี จนถึงตอนนี้ความรู้สึกนั้นจึงยังฝังแน่น ไม่ยอมหลุดออกไปง่ายๆ เจนจิรายังอยู่ด้วยความหวังว่าวันเวลาจะช่วยคลายความทรงจำเลวร้ายให้จางหายไปจากเขาเสียบ้าง

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น