เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,496 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    196

    Overall
    14,496

ตอนที่ 58 : ตอนที่ 8 น้องเพิร์ลเกลียดพี่นลแล้ว [อัป 65%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    23 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 8 น้องเพิร์ลเกลียดพี่นลแล้ว (ต่อ)

 

หลังจากลูกน้องของกฤษนลกลับกันแล้ว โดยทิ้งเรือเร็วสีขาวให้ทอดตัวลอยอยู่บนผิวน้ำใกล้กับโขดหินก้อนใหญ่ ศลิษามองแล้วนึกอยากจะนั่งเรือลำนั้น ให้มันพาล่องบนผิวทะเลกว้าง นึกภาพยามสายลมเย็นปะทะใบหน้าตอนเช้าแล้วพาสดชื่น...แต่พอคิดว่าสิ่งที่ตนอยากได้อาจต้องแลกด้วยบางอย่างจากเจ้าของเรือ ความอยากนั้นก็ปลิวหายจนหมดสิ้น

เชอะ เราหาทริปท่องเรือเองก็ได้ ไม่เห็นยากเลย ชวนพ่อใหญ่กับแม่เจนนั่งไปด้วย สบายใจกว่านั่งให้คนบ้าจิกกัดตั้งเยอะ

บ่นอะไร ศลิษา

เสียงที่แทรกเข้ามาทำให้เจ้าของเสียงบ่นที่นั่งเท้าคางบนโต๊ะอาหารมองไปทางริมหาดถึงกับสะดุ้ง วินาทีแรกเจ้าหล่อนตีหน้าเหลอหลา วินาทีต่อมาดวงตาดูหลุกหลิกอย่างเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังทำความผิด และเกือบนาทีจากนั้นจึงเอ่ยเสียงตะกุกตะกักออกมา

ไม่ได้บ่น แค่พูดคนเดียวว่าอากาศดีจัง ฟ้าก็ใส น่าออกไปเล่นน้ำทะเล

อากาศดีอะไร เธอดูสิ ฟ้ามืดเริ่มครึ้มมาแล้ว ตาบอดสีหรือไงถึงมองไม่ออกว่าฟ้าใสกับฟ้าครึ้มต่างกันยังไง

คำค้านจากคนที่วางช้อนลงในจานเปล่าหลังจากจัดการกับอาหารจนอิ่มท้องตามเธอ ทำให้ศลิษาถึงกับชะงัก ไปไม่เป็นเอาซะเลย เพระแท้จริงยามทอดสายตามอง เธอไม่ได้เห็นภาพเบื้องหน้านั้นเลย สิ่งที่อวลอยู่ในหัวล้วนเป็นภาพจินตนาการและเรื่องราวที่สร้างมาเอง แต่ถ้าจะสารภาพกับเขา หลังจากศลิษาตรองดูแล้วก็เห็นว่ามันไม่ใช่ทางที่ควรทำสักเท่าไหร่

ฉันไม่ทันสังเกตนี่ เมื่อกี้ฟ้ายังใสอยู่เลยคนตัวเล็กเถียงจ๋อยๆ อย่างที่กฤษนลได้แต่มองอย่างนึกทึ่ง ก่อนจะกล่าวถ้อยคำชื่นชมตามแบบฉบับตัวเอง

สุดยอดเลย เธอนี่ ไม่ยอมจนมุมทีเดียว แค่บอกว่านั่งใจลอย คิดไปถึงไหนต่อไหน แล้วเผลอหลุดด่าฉันออกมา แค่นี้ก็จบเรื่อง

ถ้าคิดว่าตัวเองรู้ดีอยู่แล้วก็ไม่เห็นต้องถามเลยนี่

นี่เธอชายหนุ่มท้วงเสียงดัง หลังจากคำพูดของเธอซัดเขาจนแทบตกเก้าอี้ เมื่อคิดจะโต้กลับ เจ้าหล่อนกลับรีบลุกเดินเข้าไปในบ้าน ทิ้งเขาให้ฮึดฮัดอยู่คนเดียว

แสบจริงๆ เห็นเราเป็นอะไร นึกจะด่าก็ด่า นึกจะสะบัดก้นหนีก็ทำอย่างไม่เกรงใจกัน

ชายหนุ่มนั่งพูดคนเดียวขณะสายตาทอดมองตาม หากเมื่อหางตาแลเห็นอีกคนที่เคลื่อนไหวอยู่ไม่ห่าง เขาถึงกลับมานั่งในอิริยาบถเดิม พร้อมออกคำสั่งเสียงเคร่งขรึม

มาเก็บโต๊ะได้แล้ว นายแทน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น