เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,491 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    191

    Overall
    14,491

ตอนที่ 55 : ตอนที่ 8 น้องเพิร์ลเกลียดพี่นลแล้ว [อัป 15%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 8 น้องเพิร์ลเกลียดพี่นลแล้ว

 

วันต่อมากฤษนลออกจากบ้านตั้งแต่เช้าเหมือนกับทุกวันทำงานของเขา แถมยังมีบางสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไป นั่นคือศลิษายังปักหลักอยู่เพียงบ้านพักเชิงเขา หากนับว่าเป็นโชคดีของเธอที่ตัดสินใจหยิบโน้ตบุ๊กจากที่ทำงานติดมาด้วย เพราะในคอมพิวเตอร์เครื่องนี้มีข้อมูลแทบทุกอย่าง ทำให้เธอสามารถทำงานต่อได้แม้จะไม่เข้าออฟฟิศ เพียงอาศัยความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการสื่อสารมาช่วยแทน

ทว่าการทำงานของศลิษาก็ยังไม่สมบูรณ์เสียทีเดียว เพราะงานฝ่ายการตลาดของเธอนอกจากวางแผนงานเพื่อประชาสัมพันธ์สินค้า ยังมีส่วนสำคัญไม่แพ้กันคือการออกไปพบปะผู้คนข้างนอก โดยเฉพาะลูกค้า...หากนั่นกลับเป็นสิ่งที่กฤษนลออกคำสั่งห้ามอย่างเด็ดขาด

หัวหน้าสั่งให้เราส่งข้อมูลให้ลูกค้า แต่ไม่ได้พูดถึงการออกไปพบ สงสัยหัวหน้าจะจัดการเอง ไม่อย่างนั้นคงโทร.มาหา หรือไม่ก็ส่งอีเมลมาบอกแล้ว มือถือเราก็เปิดตลอด แถมอินเทอร์เน็ตก็ยังใช้งานได้ดีอีกด้วย

ศลิษานั่งเคาะปลายปากกากับจมูกโด่งเล็กอย่างเผลอไผลขณะคิดถึงงานที่เพิ่งจัดการเสร็จไปอีกวัน เหลือบมองนาฬิกาแขวนติดผนัง เห็นว่าเป็นเวลาใกล้เที่ยง บิดาควรจะโทร.มาหาได้แล้ว เมื่อฝ่ายนั้นยังไม่ติดต่อมา ศลิษาจึงหยิบมือถือกดออกไปแทน

วันนี้พ่อใหญ่จะมาหาน้องเพิร์ลหรือเปล่าคะหล่อนทักทายคำแรกด้วยการส่งคำถามหลังจากได้ยินสัญญาณว่าบิดากดรับสาย

ขอโทษทีน้องเพิร์ล พ่อไม่ได้โทร.บอกก่อน วันนี้พ่อเข้าจังหวัดไม่ได้ คนงานมาเก็บปาล์มในสวนเรา สัปดาห์ก่อนฝนหลงฤดูตกมาห่าใหญ่ งานเลยไม่เสร็จ ต้องมาทำวันนี้อีกวัน

คนปลายสายบอกอย่างเร่งรีบ เพียงได้ยินเสียงของเขาศลิษาก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นในใจ พ่อใหญ่ยังเอาจริงเอาจังกับงาน ซ้ำยังเคยบอกทีเล่นทีจริงว่าชีวิตนี้หากยังมีเรี่ยวแรงเหลือ ก็จะเร่งหาเงินหาทองมาเก็บไว้ เผื่อบั้นปลายชีวิตยังต้องเลี้ยงดูเธอ ลูกสาวคนเดียวที่ไม่ค่อยยอมออกห่างจากบ้าน ถ้าไม่เพราะแม่เจนทั้งผลักและดันให้ออกไป

ไม่เป็นไรค่ะพ่อใหญ่ ไว้วันหลังเราค่อยออกไปกินข้าวกันก็ได้ พร้อมแม่เจนด้วย

ศลิษาบอกพร้อมเกิดความดีใจและโล่งใจที่ไม่ต้องโกหกบิดาว่างานยุ่งเหลือเกิน จนไม่อาจปลีกตัวไปพบได้ เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ก็คงไม่ผิดมาก หากศลิษาจะเออออตาม เหตุที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อปกป้องบิดามารดาให้พ้นจากความเศร้าและกังวลใจ อันเนื่องจากเหตุสะเทือนใจที่เคยเกิดขึ้นเมื่อเธออยู่ในวัยประถม

พ่อใหญ่พูดต่อไม่กี่คำก็วางสาย ศลิษารู้ว่าเขาคงติดพันอยู่กับงาน จนไม่สามารถปลีกเวลามาคุยได้นาน ไม่อย่างนั้นมีหรือที่พ่อใหญ่จะละโอกาส สอบถามความเป็นไปของเธอจนละเอียดยิบเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

ศลิษาขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงรถกฤษนลเคลื่อนเข้ามาในเขตบ้าน หล่อนมั่นใจว่าเป็นเขา เพราะจำเสียงรถคันนั้นได้ดี อีกทั้งชายหนุ่มยังมักกลับในเวลาเดิมๆ เป็นอย่างนี้เกือบทุกวันที่เธอมาพักอยู่ด้วยกัน

ทว่ามีเสียงรถอีกคันที่ฟังแปลกหูคล้ายกับจะแล่นตามหลังมาจนศลิษานึกอยากรู้ จึงลุกจากเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่ตั้งในห้องนั่งเล่นที่เป็นของเจ้าของบ้านหนุ่ม แต่เมื่อเขาไม่อยู่ บ่อยครั้งเธอก็ถืออภิสิทธิ์ครอบครองโดยไม่เคยขออนุญาต

นั่นทำอะไรกันคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น