เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,493 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    193

    Overall
    14,493

ตอนที่ 54 : ตอนที่ 7 ท่ามกลางเหตุชุลมุนวุ่นวาย [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    14 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 7 ท่ามกลางเหตุชุลมุนวุ่นวาย (ต่อ)

 

กฤษนลกลับมาในเวลาเกือบสองทุ่ม ศลิษาได้ยินเสียงรถของเขาจอดตรงหน้าบ้าน อันเป็นสถานที่จอดประจำซึ่งมีเพียงหลังคาบ้านที่สร้างยื่นออกมาพอคุ้มแดดคุ้มฝน

หล่อนนั่งพิงหัวเตียง วางหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊กที่ติดกระเป๋ามาลงข้างตัว คอยเงี่ยฟังเสียงฝีเท้าเขา ไม่ต่างจากในวันวาน

หากความรู้สึกในครั้งนี้มันเปลี่ยนไป มีเพียงความครุ่นคิดที่ประดังเข้ามาหลังโต้เถียงกันในตอนเย็น ถึงเวลานี้หัวจิตหัวใจเปี่ยมไปด้วยความกังวล เธอกลัวปัญหาใหม่ที่ไม่คาดคิดจะตามมาอีก

เสียงฝีเท้าหนักๆ ย่ำเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนเสียงนั้นเคลื่อนผ่านหน้าประตูห้องนอน ศลิษาไม่อาจหลอกตัวเองว่าความคาดหวังบางอย่างที่เกิดอยู่ในใจนั้นวูบหายไปพร้อมกัน

มือบางยกหนังสือขึ้นมาเพื่อจะอ่านต่อ หากสมาธิคงกระจัดกระจายหายไปตั้งแต่ได้ยินเสียงรถเขาแล้ว ต่อเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นในเวลาไม่นาน เธอจึงวางหนังสือลง แล้ววาดเท้า เดินไปเปิดประตูห้องทันที

ยังไม่ทานข้าวใช่ไหมเขาถาม ศลิษาพยักหน้า พร้อมกับจับสังเกตคนตัวโตที่มีแววตาอ่อนล้าให้เห็น ไปทานด้วยกันเถอะ กับข้าวเย็นชืดแล้ว หรือจะรอฉันให้อุ่นเสร็จ แล้วค่อยออกมาก็ได้

ไม่เป็นไรค่ะ คุณกลับมาเหนื่อยๆ ไปล้างหน้าล้างตาดีกว่า ส่วนกับข้าวฉันจะอุ่นเอง

ได้สิน้ำเสียงของชายหนุ่มดีขึ้น แววตาคมดูมีชีวิตชีวา เขาหมุนกายทำท่าจะเดินจากไป แต่เสี้ยววินาทีหนึ่งก็กลับหันมาพร้อมยกสองมือขึ้นทำท่าล้อเลียนเธอ เธอต้องการให้ฉันล้างมือด้วยใช่ไหม เพราะไม่อยากเสี่ยงทานข้าวกับเชื้อโรคที่มือฉัน

คนร่างสูงใหญ่ผละไปแล้ว ศลิษายังยืนตรงที่เดิม เธอกำลังกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม หลังจากเกิดเรื่องราวชวนว้าวุ่นใจตั้งแต่ตอนบ่าย จิตใจของหญิงสาวก็เหี่ยวฟีบลง เพิ่งจะมีตอนนี้กระมังที่เหมือนมีสายลมชื่นฉ่ำพัดเข้ามาเต็มเติม แม้เพียงแผ่วเบาแต่ยังดีกว่าปล่อยให้แห้งแล้งเฉาตายล่ะน่า

ศลิษาจัดการอุ่นอาหารที่นายแทนตั้งโต๊ะไว้ให้ เกือบสิบนาทีทุกอย่างก็เสร็จสิ้นลง พร้อมกับคนร่างสูงที่เดินมาสมทบด้วยสีหน้าสดชื่นกว่าเดิม

เมื่อกี้ฉันรู้สึกเหนียวตัวชะมัด เลยเปลี่ยนใจอาบน้ำ ไม่ได้ทำให้เธอรอนานใช่ไหม ฉันทำเวลาเต็มที่เลยนะ

กฤษนลถามพลางนั่งบนเก้าอี้ที่เขานั่งประจำ หญิงสาวหย่อนกายนั่งฝั่งตรงข้ามตาม ก่อนปรายตามองเขาอย่างสังเกตมากขึ้น

ไม่หรอกค่ะ ฉันเพิ่งอุ่นกับข้าว แล้วตักข้าวใส่จานเสร็จเหมือนกัน

ชายหนุ่มพยักหน้า หยิบช้อนขึ้นมาจัดการอาหารอย่างไม่รีรอ ท่าทางของเขาเปลี่ยนไป ศลิษาไม่รู้ว่าด้วยสาเหตุใดที่ทำให้คนอวดเบ่ง ชอบวางอำนาจกับเธอ ถึงมีท่าทีอ่อนลงจนผิดไปเป็นคนละคน

แต่กฤษนลที่มีภาพพจน์แปลกตาแบบนี้ ย่อมดีกว่าเขาคนเดิมไม่ใช่หรือ

พ่อเธอโทร.มาหรือยัง แล้วพรุ่งนี้เขาจะมาหาหรือเปล่า

ยังค่ะ ปกติถ้าพ่อมาหาก็จะโทร.บอกก่อนไม่นาน เพราะขับรถจากบ้านมาถึงตัวจังหวัดใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีเองศลิษาบอก ก่อนเงียบนิ่งไปชั่วอึดใจ แล้วโพล่งขึ้นมาใหม่ หลังจากคิดและตัดสินใจบางอย่างแล้ว พรุ่งนี้ถ้าพ่อโทร.มา ฉันจะบอกว่างานยุ่ง ออกไปไม่ได้

ไม่จำเป็น ถ้าเธออยากพบพ่อ อยากทานข้าวกับเขา ฉันจะไปส่งเธอ

กฤษนลค้านทันควัน ศลิษาเหลือบมองด้วยประกายตาวูบไหว ก่อนจะเสหลบเสีย

ฉันยังไม่อยากพบพ่อใหญ่ในตอนนี้

ทำไมล่ะ

มันเป็นเรื่องในครอบครัว ฉันเกรงว่าเรื่องที่เกิดในวันนี้จะทำให้พ่อไม่สบายใจจนคิดมาก ฉันไม่รู้ว่าคุณจำพ่อใหญ่ในภาพพจน์แบบไหน แต่สำหรับฉัน ตอนนี้พ่อกับแม่เป็นแค่คนวัยกลางคน ไม่นานก็กลายเป็นคนแก่ พวกเขาควรมีความสุขอยู่กับบ้านและครอบครัว ไม่ควรต้องเจ็บปวดอยู่กับความหลัง และไม่ควรกังวลใจกับอะไรอีก

เธอพูดเหมือนกำลังปกป้องเขาจากบางอย่าง

ฉันปกป้องพ่อใหญ่จากอดีต ฉันไม่อยากให้มีเรื่องอะไรก็ตามมาทำให้ท่านคิดถึงเรื่องเก่าๆ ฉันจะทำทุกทางเพื่อสร้างความสุขให้พวกท่าน พ่อกับแม่เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา ไม่ใช่คนในแบบที่คุณคิด

แม้จะนึกค้านคำพูดของเธอ กฤษนลไม่เชื่อว่าวันเวลาจะเปลี่ยนใครสักคนได้เลย หากเขาก็เลือกจะปิดปากเสีย เพราะตระหนักได้ว่าคนที่อยู่ในหัวข้อสนทนาเป็นผู้ให้กำเนิดของผู้หญิงตรงหน้า...

ผู้หญิงที่เขาคงต้องทบทวนว่าจะจัดวางเธอให้อยู่ตรงจุดใดในชีวิต

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น