เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,517 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    217

    Overall
    14,517

ตอนที่ 50 : ตอนที่ 7 ท่ามกลางเหตุชุลมุนวุ่นวาย [อัป 45%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 7 ท่ามกลางเหตุชุลมุนวุ่นวาย (ต่อ)

 

กฤษนลก้าวพรวดไปในทิศทางที่ใจเขาจดจ่อมาตลอดบ่าย ครู่เดียวร่างสูงตระหง่านก็มาปรากฏอยู่บนแท่นหินใหญ่โดดเด่น สายตาคมกริบทอดไปยังคนเป้าหมายที่ยังเริงร่าอยู่กับน้ำทะเลใสอย่างไม่สนใจความเป็นไปของสิ่งรอบตัว พอเธอหันมา เขาก็รอรับเสียงกรีดร้องตกใจ ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกลับกลายเป็นเจ้าหล่อนประคองกายอยู่ในน้ำที่คงลึกท่วมหัว พลางแหงนหน้ามองเขาแล้วตัดสินใจพาตัวเองเข้ามายังบริเวณน้ำตื้นที่พอจะหยั่งเท้ายืนถึง

คุณมีธุระอะไรว่ามาเลย

ถามใจถึงเสียด้วย แต่จะบอกให้ว่าแถวนี้ยังเป็นที่ของฉัน ฉันจะเดินไปทางไหนและเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ มันไม่ใช่ธุระกงการของเธอ

ไม่ต้องโยกโย้ ฉันรู้ว่าการที่คุณอุตส่าห์ถ่อมาถึงริมหาดก็เพราะฉันอยู่ตรงนี้ และไม่ต้องพูดกลบเกลื่อน หาว่าฉันหลงตัวเอง คิดไปเองฝ่ายเดียวด้วย ศลิษาดักคอ เมื่อเห็นดวงตาคมทอประกายกล้า เจ้าหล่อนยกสองมือขึ้นเท้าสะเอวแล้วส่งเสียงแหวต่อ หรือถ้าอยากหาเรื่องก็บอกมาตรงๆ เลย

ฉันมีเรื่องจะบอกเธอกฤษนลกล่าวเรียบเรื่อย หากจริงจังในที จนคนตัวเล็กต้องปรับอารมณ์ใหม่ โต้กลับด้วยเสียงอ่อนกว่าเดิม

พูดมาสิ

ไม่ จนกว่าเธอจะขึ้นจากน้ำ

เรื่องมากจริง ฉันยังเล่นน้ำสนุกอยู่เลย ยังไม่อยากเลิกตอนนี้

เธอแช่อยู่ในน้ำเกินชั่วโมงแล้วนะ ตัวเหี่ยวเป็นลูกพรุนแล้วมั้ง ดูปากสิ ซีดจนเขียวแล้วน้ำเสียงเจือความห่วงใย อย่างที่คนฟังจับกระแสนั้นได้ดี ดังนั้นเธอจึงหยุด ไม่โต้ตอบเช่นเมื่อครู่ ขึ้นมาเถอะ ฉันมีธุระจำเป็นต้องคุย อาจต้องใช้เวลานาน เราจะคุยกันในบ้าน ตามมานะ อีกห้านาทีถ้ายังไม่เห็น ฉันจะลงไปลากเธอขึ้นมาเอง

จบคำสั่ง คนร่างใหญ่ก็ผละออกมาอย่างรวดเร็ว คนที่ยืนเท้าสะเอวได้แต่ทำปากยื่นตามหลัง โดยไม่รู้ว่าปฏิกิริยาของเขาเป็นผลจากทรวดทรงของเธอที่ซ่อนอยู่ในเสื้อยืดตัวโคร่งสีขาว พอมันเปียกน้ำจึงมองทะลุเห็นนวลเนื้อข้างใน อีกทั้งยังกระชับสัดส่วนจนคนมองแทบไม่ต้องจินตนาการกันอีก

ทว่าในมุมของศลิษา เธอรู้ดีว่าตัวเองดีอยู่ในสภาพอย่างไร แต่นึกไม่ถึงว่าการสวมกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดตัวใหญ่ลงเล่นน้ำทะเลจะกลายเป็นภาพล่อแหลมสำหรับเขาไปได้ ก็ตั้งแต่เล็กจนโต ทั้งแม่เจนและพ่อใหญ่อนุญาตให้เธอสวมชุดว่ายน้ำ แม้กระทั่งบิกินีเพื่อความคล่องตัวในการออกกำลังกาย จนเห็นเป็นเรื่องธรรมดา จะมีก็เพียงย้ำให้ตระหนักว่าสถานที่ไหนควรแต่งกายอย่างไรเท่านั้นเอง ดังนั้นเมื่อแถวนี้ยังเป็นพื้นที่บ้านพักส่วนตัว การที่เธอแต่งกายด้วยชุดรัดกุมอย่างที่เป็น มันก็น่าจะเหมาะสมดีอยู่แล้วนี่นา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น