เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,489 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    189

    Overall
    14,489

ตอนที่ 46 : ตอนที่ 6 หรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย [อัป 75%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 6 หรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย (ต่อ)

 

นายแทนทำทีเหมือนไม่รู้ว่าโดนนายไล่ตะเพิด เขาบอกเสียงเป็นงานเป็นการ นั่นก็ยิ่งสร้างอารมณ์ขุ่นมัวให้กับกฤษนล หากดูเหมือนสีหน้าของเขาช่างต่างจากคนนั่งตรงข้ามเหลือเกิน หล่อนกำลังกลั้นยิ้มจนแก้มตุ่ยพร้อมเหลือบสายตามาหาเหมือนจะบอกเป็นนัยว่า สิ่งที่เขาต่อว่าเธอเมื่อครู่ แท้จริงตัวเองก็เป็นเหมือนกันนั่นแหละ

คุณเพิร์ลจะฝากซื้อของหรือเปล่าครับนายแทนเบนความสนใจมาที่หญิงสาว หล่อนเงยหน้าสบตาอย่างรู้ทันกัน

ไม่เป็นไรจ้ะ พรุ่งนี้ฉันก็เข้าเมืองเหมือนกัน พ่อฉันมาเยี่ยมน่ะ

หรือครับ งั้นผมอวยพรล่วงหน้าให้คุณเพิร์ลสนุกแล้วกันครับ

กล่าวจบนายแทนก็ถือถาดเดินเข้าบ้าน ทิ้งให้สองหนุ่มสาวจ้องหน้าด้วยความรู้สึกแตกต่างกัน แต่ไม่กี่นาทีพวกเขาก็พร้อมใจกันทานอาหาร ไม่นานก็เห็นนายแทนเดินออกมาและผ่านพวกเขาไป

กฤษนลรอจนได้ยินเสียงสตาร์ตรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้น แล้วเสียงนั้นก็เคลื่อนห่าง เป็นสัญญาณว่าตอนนี้ในบ้านพักมีเพียงตนกับคนหน้าหวานนั่งอยู่ตามลำพังเท่านั้น

เธออยากได้รถในเย็นนี้ใช่ไหม

ใช่ค่ะ ฉันต้องใช้มันพรุ่งนี้

ศลิษาตอบรับความต้องการ และกฤษนลก็เงียบเสียงไป...

หญิงสาวเห็นมือแข็งแรงเคลื่อนไหวทางหางตา เขาคงกำลังเพลินอยู่กับอาหารทะเลรสชาติดีจากฝีมือป้าต้อยที่เธอเองก็ถูกใจไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน ทว่านอกเหนือกว่านั้นศลิษายังมีสิ่งสำคัญยิ่งกว่า นั่นคือเธอต้องการได้ยินคำยืนยันจากเขา

ฉันจะได้รถคืนจริงๆ ใช่ไหมคะ

ดูก่อน

คุณนล

มีปัญหาอะไรกฤษนลเงยหน้ามามองพร้อมเลิกคิ้วอย่างจอมยียวน ท่าทางของเขาทำให้ความอดทนของหญิงสาวขาดสะบั้นลงทันที

เย็นนี้ฉันจะรอรถของฉันที่นี่ ถ้าไม่มีรถให้เห็น ฉันจะโทร.บอกพ่อใหญ่ให้แจ้งความรถหาย

เอาสิ แล้วเขาจะได้แจ้งความคนหายอีกคดีแน่

คนพูดกัดฟันกรอด แววตาคมทอประกายวาวโรจน์ เมื่อรู้สึกว่าคนขี้แยที่เป็นเหมือนลูกไก่ในกำมืออยู่ทุกเมื่อ เริ่มทำตัวเก่งกล้าอย่างที่เขาไม่มีวันยอมขึ้นมาแล้ว

แจ้งความคนหาย...คุณหมายถึงอะไรคะ

แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ

กฤษนลย้อนถาม เมื่อเห็นช้อนในมือบางถูกวางคืนใส่จาน เจ้าหล่อนทำท่าเหมือนจะหยุดทานกะทันหัน ชายหนุ่มจึงออกคำสั่งอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิด

ทานข้าวให้หมดจาน ศลิษา

ฉันอิ่มแล้ว

หรือจะให้ฉันป้อน

ท่าทางเอาจริงของกฤษนลทำให้ศลิษาต้องลอบถอนหายใจ มันแฝงด้วยความเหนื่อยหน่ายระคนคับแค้นใจที่จำต้องสะกดทุกอารมณ์ไว้ พร้อมกับความคิดหนึ่งผุดขึ้นว่า หล่อนคงคิดผิดมหันต์ที่พาตัวเองเข้ามาอยู่ในอาณาจักรของเขา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น