เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,493 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    193

    Overall
    14,493

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 5 ช่องว่างระหว่างหัวใจ [อัป 90%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

 

ตอนที่ 5 ช่องว่างระหว่างหัวใจ (ต่อ)

 

เป็นอะไร พูดแค่นี้ทำเป็นตกใจไปได้ ซักผ้าตะกร้าเดียว ใครที่ไหนจะเป็นลมเป็นแล้งไปจริงๆ ตกใจเกินเหตุหรือเปล่า

ทางด้านคนอาการย่ำแย่ของนายแทน เมื่อออกไปทางหลังบ้านก็เห็นคนที่ต้องการเจอตัวได้ไม่ยาก หล่อนกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่กับผ้าในตะกร้าผ้าที่บางส่วนถูกแขวนอยู่บนราวเรียบร้อยแล้ว

ทำอะไรน่ะศลิษา

อุ๊ย!” เสียงอุทานของคนในชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีขาวดังขึ้น ก่อนหล่อนจะหันมามองด้วยความตกใจ ทว่าครู่เดียวมันก็จางหายไปจากสีหน้า ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความย่นยู่คล้ายไม่สบอารมณ์

คุณทำฉันตกใจอีกแล้วนะ เมื่อเช้าก็ทีหนึ่งแล้ว เห็นไหม ได้แผลเลยหล่อนยกมือซ้ายที่มีผ้าพันแผลสีขาวด้วยฝีมือเขาให้ดู ก่อนจะหันกลับไปใช้มืออีกข้างยกผ้าเปียกๆ ในตะกร้าขึ้นมาพาดกับราวผ้าด้วยท่าทีทุลักทุเล

รู้ว่ามือมีแผล แล้วมาทำอะไรอยู่ตรงนี้

ไม่เห็นหรือว่าคนกำลังตากผ้า หรือคุณไม่รู้จัก ไม่เคยเห็น

ศลิษาหันไปมองพร้อมทำสีหน้าสีตาอย่างที่กฤษนลเห็นว่าช่างกวนประสาทอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน หากเป็นเวลาปกติชายหนุ่มคงนึกหมั่นไส้ เดินหนีด้วยไม่อยากยุ่งกับเจ้าหล่อนไปแล้ว หากว่าตอนนี้ความรู้สึกแปลกที่เกิดขึ้นเต็มหัวใจ ทำให้เขาไม่อาจทำอย่างที่คิด

อย่ามาพูดจายอกย้อน เธอรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่าให้แผลโดนน้ำ ไม่อย่างนั้นมันจะอักเสบ

แผลแค่นี้เอง ฉันดูแลตัวเองได้ และตอนนี้งานฉันยังไม่เสร็จ คุณอย่าเพิ่งมายุ่งดีกว่า เห็นไหมว่าแดดกำลังดี ถ้าขืนคุณยังวุ่นวายอยู่อย่างนี้ เดี๋ยวเกิดฝนฟ้าครึ้ม ผ้าฉันทั้งตะกร้าไม่แห้ง ฉันจะทำไง คราวนี้เรื่องใหญ่เลยนะ

แล้วเธอซักผ้าทั้งตะกร้านั่นยังไง

ก็ใช้มือซักสิ นั่นไงกะละมัง ความจริงฉันก็อยากซักเครื่องนั่นแหละ แต่นายแทนบอกว่าที่นี่ไม่มีเครื่องซักผ้า เพราะเสื้อผ้าของคุณ นายหวินจะเอาไปให้ป้าต้อยจัดการ แต่คราวนี้พวกเขาไม่อยู่ทำให้ แล้วคุณจัดการยังไงล่ะ ถามนายแทนก็บอกไม่รู้

หล่อนลอยหน้าลอยตาพูด กฤษนลสังเกตเห็นว่าเสื้อยืดตัวโคร่งที่ยาวถึงต้นขา จนคลุมกางเกงขาสั้นแทบจะมิดนั้นเปียกปอนไปเกือบครึ่งตัว ครั้นปรายตาขึ้นสูงก็เห็นผมยาวสลวยที่มัดเป็นหางม้าไว้หลุดรุ่ยร่าย ดูมอมแมมแปลกตา จนชายหนุ่มแทบหลุดหัวเราะ ด้วยรู้สึกว่าภาพตรงหน้าช่างน่าขันเสียจริง มันเป็นภาพที่กฤษนลไม่คุ้นเคย เขาไม่ค่อยเห็นผู้หญิงที่รายล้อมอยู่ ไม่ว่าจะเป็นมารดา กฤติยา หรือเพื่อนสาวคนไหนจะเผยสภาพเช่นนี้ให้เห็นบ่อยนัก

คุณยิ้มอะไรเสียงหวานดังแทรกมา กฤษนลถึงรู้สึกตัวว่าได้ปล่อยความคิดล่องลอยไปไกลแล้ว เขาเลิกคิ้วมองหล่อน แววตากรุ้มกริ่มอย่างที่คนถูกมองต้องขยับตัวอย่างอึดอัดในท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น