เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,505 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    205

    Overall
    14,505

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 4 เดินหน้าหรือว่าถอยหนี [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 ก.พ. 62

 

ตอนที่ 4 เดินหน้าหรือว่าถอยหนี (ต่อ)

 

รถคันหรูสมรรถนะดีแล่นผ่านตัวเมืองของจังหวัดตรงไปยังสถานที่นัดหมายอันเป็นบ้านหลังใหญ่ที่เขาเพิ่งพาคนหน้าหวานแวะเวียนมาเมื่อวาน ชายหนุ่มออกจากรถ แล้วเดินตามพนักงานของโรงกลั่นคนหนึ่งที่เพิ่งมารับหน้าที่เลขาให้กับสลาลินเข้าไปข้างใน จนถึงห้องทำงานใหญ่ชั้นล่างที่ปรับไว้ให้เหมาะสำหรับการประชุมแบบไม่เป็นทางการ อีกทั้งยังสามารถรับแขกได้กลายๆ

หญิงสาวลุกจากเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานเมื่อเห็นเขาเข้าไปในห้อง เสื้อผ้าสีอ่อนที่เธอสวมใส่ดูจะขับเน้นให้เห็นความเปราะบางชัดเจนกว่าเก่า จนคนมองรู้สึกสงสารจับใจเมื่อนึกต่อไปถึงสิ่งที่เธอต้องเผชิญและรับมืออยู่

คุณลินเป็นยังไงบ้างครับ

ลินไม่เป็นไรค่ะ

พูดได้แค่ประโยคเดียวสลาลินก็ต้องหยุด กล้ำกลืนความรู้สึกไว้ ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาที่ไหลซึมทางหางตา เกือบนาทีเธอจึงสามารถสนทนาต่อ

ลินรู้ค่ะว่าต้องทำใจให้เข้มแข็งกว่านี้ ไม่อย่างนั้นโรงงานจะไปต่อไม่ได้ ทั้งที่ความจริงลินกลัวเหลือเกินว่าลูคัสจะไม่อยู่แล้ว แต่คุณพ่อบอกว่าตราบใดที่ยังไม่เห็นร่างของเขา เราต้องคิดว่าลูคัสยังมีชีวิตอยู่ เขายังไม่หายไปไหน สักวันเขาจะกลับมา แต่โรงงานรอจนถึงตอนนั้นไม่ได้ คุณพ่อเลยบอกให้ลินปรึกษาคุณนลว่าระหว่างนี้เราพอจะทำอะไรได้บ้าง

ความเศร้าสร้อยเจือมากับคำพูด หลังจากที่กฤษนลหย่อนกายนั่งบนเก้าอี้ตรงกันข้าม

ชายหนุ่มนิ่งขึง รู้สึกลำคอแห้งผาก แม้เขาจะเชื่อไม่ต่างกับสลาลินว่าสักวันลูคัสจะกลับมา หากเวลานี้ทุกอย่างคงต้องเดินหน้าต่อไป ธุรกิจไม่อาจรีรอยื้อเวลากันได้นาน

กฤษนลกำลังคิด เป็นจังหวะที่สาวใช้เคาะประตูห้องเพื่อนำกาแฟมาให้ เขารอจนได้อยู่ตามลำพังกับภรรยาของเพื่อนสนิทที่ยังหาตัวไม่พบ ก่อนบอกสิ่งที่ตัดสินใจแล้วออกไป

ระหว่างนี้ผมกับกรรมการคนอื่นยังสามารถสานต่องานโรงกลั่นจากลูคัสได้ครับ แต่ในส่วนทรัพย์สินอื่นคุณลินอาจต้องยื่นคำร้องต่อศาล ขอให้ศาลมีคำสั่งให้คุณลินเป็นผู้จัดการไว้ก่อน”

มันเป็นทางเดียวที่ลินจะทำได้ใช่ไหมคะ แต่...จะรออีกก็คงไม่ได้เหมือนกัน

หญิงสาวรำพึงแผ่วเบา คำพูดนั้นเหมือนมีความนัยจนกฤษนลรู้สึกสะดุดหู

นอกจากเรื่องโรงงานที่ต้องเดินหน้าไปตามขั้นตอนของมันแล้ว คุณลินยังมีปัญหาอื่นอีกหรือเปล่าครับ

มีค่ะ ตอนนี้มีคนกำลังติดต่อขอซื้อหุ้นจากผู้ถือหุ้นรายย่อยของเรา

คำตอบของสลาลินทำให้กฤษนลถอนหายใจออกมา จากนั้นใบหน้าอวบอูมของนักการเมืองใหญ่ในจังหวัดใกล้กันก็ผุดขึ้นในมโนสำนึก

“สจ.วิบูลย์หรือเปล่า”

คุณนลรู้ได้ไงคะ

ผมรู้จากลูคัสนานแล้ว ตั้งแต่แรกที่ตั้งโรงกลั่นว่ามีปัญหาขัดแย้งเรื่องรับผลปาล์มจากชาวสวน เรามีธุรกิจครบวงจรที่ทำเองได้หมดเพียงแต่ต้องหาแหล่งวัตถุดิบป้อนเข้ามา และเป็นเพราะเราซื้อขายกับชาวสวนในราคายุติธรรม จึงทำให้นอกจากชาวสวนในละแวกนี้จะมาติดต่อด้วย ชาวสวนในจังหวัดของ สจ.วิบูลย์ก็ยังข้ามถิ่นมาเสนอขาย จนคนรับซื้อเจ้าอื่นไม่พอใจ และรายใหญ่ก็หนีไม่พ้นคนในครอบครัวของ สจ.วิบูลย์

ดูคุณนลจะรู้หลายอย่างดี พูดตามตรงนะคะ ตอนลูคัสอยู่เขาไม่ค่อยคุยเรื่องงานกับลิน ผิดที่ลินเองที่ไม่สนใจช่วยงานเขาด้วย จนบางทีทำให้เกิดช่องว่างที่คนอื่นแทรกเข้ามาได้

ยังไงครับกฤษนลถามต่อโดยอัตโนมัติ ด้วยไม่กระจ่างกับประโยคสุดท้าย

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ลินพูดมากไปแล้ว

สาวสวยรีบปฏิเสธก่อนจะเบนหัวข้อสนทนามาเจาะจงเพียงเรื่องงาน กฤษนลก็ไม่คิดจะซอกแซกถามต่อ เพราะรู้ถึงความเป็นส่วนตัวของกันและกัน หากว่าคำพูดที่สลาลินหลุดออกมานั้น มันทำให้เขาอดที่จะคิดไม่ได้ว่าแม่คนหน้าหวานผิวสีน้ำผึ้งนวลที่ตอนนี้คงกำลังช่วยนายแทนขนกิ่งไม้อยู่อาจเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

0 ความคิดเห็น