เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,500 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    200

    Overall
    14,500

ตอนที่ 3 : บทนำ น้องเพิร์ล & พี่นล [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

 

บทนำ น้องเพิร์ล & พี่นล (ต่อ)

 

เป็นไงบ้าง สบายกันดีหรือเปล่า

ผมกับครอบครัวสบายดีครับ ท่านยังแข็งแรงเหมือนเดิมนะครับ

ตามประสาคนแก่เสียงหัวเราะพร่าแหบห้าวตามวัย แทรกด้วยความสุขใจที่เห็นลูกหลานและบริวารอยู่พร้อมหน้า แล้วหันมาทางหนุ่มน้อยทั้งสองคนที่ยังยืนเป็นองครักษ์พิทักษ์ท่านอยู่

เจ้าบอล เจ้านล พาน้องไปเล่นสิ ไปหาขนมกินกันที่โต๊ะนั่นแหละ

ปารเมศตอบรับพลางเดินมาจูงมือน้องเพิร์ล หรือเด็กหญิงศลิษาที่ยังเขินอายไม่กล้าออกห่างจากมารดา แต่พอเห็นใบหน้ายิ้มแย้มอย่างพี่ชายใจดีของปารเมศก็ทำให้กล้าตามไป ร่างเล็กเดินตามแรงจูง แต่พอหันไปมองคนตัวโตกว่าข้างหลังก็พลันให้ตกใจ

พี่นล แกล้งน้องเพิร์ลอีกแล้วปารเมศทักเมื่อเห็นญาติที่วัยมากกว่าแกล้งทำหน้าตาถมึงทึงใส่คนขี้กลัว

พี่เบื่อหน้ายายไข่มุกดำจริงๆ มาทำไมก็ไม่รู้เสียงดุห้าวจากคนตัวโตหน้าขาวที่เดินตามมาข้างหลังในระยะประชิดตัว เด็กหญิงตัวน้อยจับมืออีกคนไว้แน่น แต่ไม่วายยังได้ยินเสียงข่มขวัญ

ดูสิ ยังไม่ทำอะไร จะร้องไห้อีกแล้ว อย่างนี้น่าแกล้งซะให้เข็ด

ปารเมศยิ้มขำที่กฤษนลทำท่าจงเกลียดจงชังน้องเพิร์ลตั้งแต่แรกเจอเมื่อสองปีที่แล้ว ด้วยเหตุผลว่า เห็นแล้วไม่ถูกชะตา

พี่นลทำอะไรน้องเพิร์ลกฤติน น้องชายวัยสิบสองขวบที่อ่อนวัยกว่าปารเมศเพียงไม่กี่เดือนทักพี่ชาย แล้วมีเสียงสาวน้อยทั้งหลายที่รวมกลุ่มกันก่อนแล้วกล่าวรุมกันเซ็งแซ่จนเขาต้องโวยออกมา

หยุดเลย ทุกคน

เสียงห้าวดุของพี่ชายใหญ่เป็นผลให้ทุกคนเงียบกริบ กฤษนลหันมาทางเด็กหญิงผิวคล้ำแดดรูปร่างแน่งน้อย พิศใบหน้าหวาน นัยน์ตากลมโตที่มีแววตื่นกลัว พลางยกมุมปากขยับยิ้มข่มขวัญ

ยายไข่มุกดำ เพราะเธออีกแล้ว

น้องเพิร์ลไม่ได้ทำนะเสียงเล็กๆ ร้องปกป้องตัวเองเป็นครั้งแรก เมื่อโดนปรักปรำหลายครั้งเข้า

พี่นลดุน้องเพิร์ลทำไม น้องเพิร์ลเกลียดแล้ว

ใครเขาสนใจเธอกันเล่า มาทำไมก็ไม่รู้ เกะกะจริงๆ

กฤษนลเค้นเสียงลอดไรฟันอย่างต้องการข่มขวัญให้เด็กน้อยได้ยินเพียงคนเดียว เด็กหญิงตัวน้อยกลั้นสะอื้นไห้ด้วยไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงต้องชิงชังตัวเองนัก

นล เมื่อไหร่จะเลิกแกล้งน้องสักทีล่ะลูกเสียงอ่อนโยนดังขึ้นมา พร้อมกับอ้อมกอดอบอุ่นที่โอบรั้งร่างน้อยเข้าไปปลอบประโลม เด็กหญิงเงยหน้ามองคุณป้าใจดีที่มีใบหน้าคล้ายคนใจร้าย

นลยังไม่ได้ทำอะไรเลยครับ เด็กนี่ร้องขึ้นมาเอง สำออยหรือเปล่า

ใครสอนให้ลูกพูดอย่างนี้ ขอโทษน้องเดี๋ยวนี้นะ

สิ้นคำสั่งของมารดาผู้อ่อนโยนเสมอ เด็กชายวัยรุ่นตัวโตก็หันมามองเด็กหญิง เขายิ่งเพิ่มความเบื่อหน่ายและชิงชัง

ขอโทษกฤษนลพูดสั้นๆ แล้วเดินออกไปรวมกลุ่มกันตรงโต๊ะเดิม

นิลอุบลในวัยใกล้สี่สิบปีที่ยังดูสวยงามมองใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มของคนในอ้อมกอดอย่างนึกเอ็นดู หล่อนมองบุตรชายคนโตแล้วส่ายหน้า ไม่รู้เป็นเพราะว่ากฤษนลเป็นหลานรักของพัทธนนท์หรือเปล่า พอฝ่ายนั้นไม่ชอบหน้าศตวรรษผู้เป็นพ่อ หลานตัวดีอย่างกฤษนลก็พานไม่ถูกชะตากับเด็กหญิงที่เป็นลูกคนนี้ขึ้นมาบ้าง

ไปทานขนมกับป้าข้างในดีกว่าลูก ไป

กฤษนลหันกลับไปมองแล้วอมยิ้ม ที่เห็นคนตัวเล็กเดินตามมารดาของตัวเอง เมื่อนึกว่าท่าทางของเด็กนั่นตอนสู้คนก็น่ารักดี รู้ว่าสู้ไม่ได้ก็ยังใจกล้าอยากจะสู้ ทั้งที่จวนจะร้องไห้อยู่รอมร่อแล้ว เด็กหนุ่มคิดก็หัวเราะออกมาโดยไม่สนใจสายตาหลายคู่ของน้องๆ ที่มองมาอย่างงงๆ

คราวหน้าถ้ากล้าโผล่มาอีก สนุกแน่ ยายไข่มุกดำ!



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

0 ความคิดเห็น