เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,508 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    208

    Overall
    14,508

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 4 เดินหน้าหรือว่าถอยหนี [อัป 55%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

 

ตอนที่ 4 เดินหน้าหรือว่าถอยหนี (ต่อ)

 

คำถามง่ายๆ ก็ไม่ยอมตอบ แล้วใครจะไปรู้ล่ะหญิงสาวส่ายหน้ากับตัวเอง เดินเข้าห้องครัว ทิ้งคำบ่นให้ลอยค้างอยู่ในอากาศที่อวลอยู่รอบชายหนุ่ม

แล้วทำไมต้องถามทุกเรื่องด้วย คิดเองบ้างไม่เป็นหรือไง

ปริศนาทายใจที่กฤษนลฝากไว้ให้หญิงสาวขบคิดตลอดการเตรียมสำรับมื้อเช้านั้น ปรากฏว่าหล่อนสามารถเดาใจเขาได้ถูกต้อง

ศลิษายกชุดอาหารเช้าที่ไม่ต่างจากทุกวัน อันประกอบด้วย ไส้กรอก แฮม ไข่ดาว และตบท้ายด้วยกาแฟดำสีเข้มที่ชงเก็บไว้ในเหยือก มาวางไว้บนโต๊ะที่เจ้าของบ้านยังนั่งปักหลักอ่านหนังสือพิมพ์อยู่

เมื่อจัดการทุกอย่างจนพร้อมสำหรับเขาและตัวเธอเอง หญิงสาวก็นั่งประจำเก้าอี้ตรงข้าม รอทานอย่างไม่อิดออด แค่ได้กลิ่นอาหาร กระเพาะของเธอก็ร้องครวญส่งสัญญาณให้เธอเร่งจัดการ

ฉันทำขนมปังมาเผื่อด้วยหล่อนบอกทั้งที่ไม่จำเป็น เพราะเห็นชายหนุ่มเหลือบมองมันก่อนจะหยิบเหยือกกาแฟมาเติมในถ้วยใบเก่า แล้วเลือกเพียงไส้กรอกกับแฮมมาใส่ในจานเป็นกองสูง ก่อนเริ่มต้นทาน โดยที่มืออีกข้างยังถือหนังสือพิมพ์อ่านอย่างไม่ละสายตา

ศลิษาหยิบขนมปังขึ้นมาแทะสลับกับการยกถ้วยกาแฟที่ถูกผสมด้วยนมและน้ำตาลจนได้รสกลมกล่อมขึ้นมาจิบ พลางลอบพินิจใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวสะอาดค่อนไปทางสำอางที่มีไรหนวดเคราสีเขียวจางๆ ขับเน้นนัยน์ตาคมเข้มได้อย่างลงตัว

เมื่อคืนเป็นไงบ้างคำถามของชายหนุ่มทำให้คนแอบมองแทบสำลักกาแฟที่กำลังลื่นไหลลงในลำคอ เหตุการณ์เมื่อคืนหลั่งไหลเข้ามาในส่วนความทรงจำไม่ต่างกับสายน้ำไหลเชี่ยว

หลังจากที่ศลิษาต้องนอนขดตัวด้วยความกลัว รอฟังว่าเมื่อไหร่เสียงฝีเท้าของเขาจะเคลื่อนจากไป หากเธอรอแล้วรอเล่าก็ไม่ได้ยินเสียงนั้นสักที จนเคลิ้มหลับไปตอนไหนไม่รู้ตัว จนรู้สึกตัวตื่นในตอนเช้า จึงกระวีกระวาดลุกขึ้น เข้าห้องน้ำ จัดการกับตัวเองเสร็จก็ออกมาในชุดพร้อมทำงานอย่างที่เห็น

เธอยังไม่ตอบฉันกฤษนลท้วง แววตาคมส่อแววประหลาด ศลิษาคิดว่าเขากำลังขัน แม้ใบหน้ากับเรียวปากจะยังคงเรียบนิ่งอยู่ก็ตาม

เมื่อคืนฉันคงนอนหลับอุตุ จนไม่ได้ยินแม้แต่เสียงฝนตก พายุเข้าจนจะหอบบ้านทั้งหลังทิ้งลงทะเลมั้งคะ

คนหน้าหวานผิวสีน้ำผึ้งนวลตอบย้อนคำพูดเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย คนโดนย้อนก็รู้ไม่ยากว่าเจ้าหล่อนกำลังไม่พอใจ จึงหยุดการปะทะคารม ไม่อยากให้บรรยากาศทานอาหารเช้าต้องเสียไป

หญิงสาวก้มหน้าก้มตาทาน แม้สีหน้าจะยังไม่ดีขึ้นหากสิ่งที่ปรากฏทำให้กฤษนลแทบหลุดหัวเราะ อาหารเช้าสำหรับเธอตลอดสามวัน เขาเห็นมีเพียงขนมปังแผ่นเดียวกับเครื่องดื่มที่เวียนกันตั้งแต่นมสด ชาและกาแฟ หากวันนี้เมื่อทานอาหารท่ามกลางอารมณ์หงุดหงิดและโมโห เจ้าหล่อนกลับซัดขนมปังไปถึงสามแผ่น แถมยังตักไส้กรอกใส่จานแล้วทานต่อหน้าตาเฉย

วันนี้ฉันจะไปช่วยคุณลิน ดูว่ามีอะไรที่สามารถจัดการได้บ้าง เรายอมให้งานหยุดไปหมดทุกส่วนไม่ได้ เพราะจะผิดสัญญากับลูกค้าบางราย

กฤษนลพูดหลังจากเห็นศลิษาวางช้อนลงในจาน หยิบกาแฟที่มีสีอ่อนลงด้วยนมขึ้นมาจิบ กระทั่งเธอวางถ้วยกาแฟลงแล้วเอียงคอมองเขา ถามอย่างเป็นการเป็นงาน

คุณจะให้ฉันทำอะไรบ้างคะ

งานของเธอก็ช่วยนายแทนขนกิ่งไม้ไปเก็บหลังบ้านไง ฉันเพิ่งบอกเมื่อกี้ เธอก็รับปากดิบดี ลืมแล้วหรือ

อีกครั้งที่แววตาของชายหนุ่มเปล่งประกายคล้ายขบขัน ศลิษามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้คิดมาก จนตีความผิดเพี้ยนอย่างแน่นอน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

0 ความคิดเห็น