เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,493 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    193

    Overall
    14,493

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 4 เดินหน้าหรือว่าถอยหนี [อัป 25%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

 

ตอนที่ 4 เดินหน้าหรือว่าถอยหนี (ต่อ)

 

ศลิษาเคลิ้มหลับไปนานแค่ไหนก็ไม่รู้ กระทั่งโสตประสาทสัมผัสกับเสียงรถ แม้เพียงแผ่วเบาแต่ทำให้เธอรู้สึกตัวตื่น ความงัวเงียปลิวหายเมื่อรับรู้ว่ากฤษนลได้กลับมาแล้ว

หลังจากเสียงรถเงียบไปไม่นาน เสียงเปิดและปิดประตูบ้านก็ดังขึ้น คนร่างบางลุกขึ้นนั่งอยู่กลางเตียง รอฟังเสียงฝีเท้าของเขาอย่างลืมตัว จนเสียงเข้ามาใกล้ หัวใจสาวก็สั่นไหวด้วยความรู้สึกแปลก มือบางกระชับขอบผ้าห่มแน่นพร้อมใจลุ้นระทึกจนแทบลืมหายใจ...ศลิษากำลังรอว่าเมื่อไหร่เสียงฝีเท้าของเขาจะผ่านพ้นหน้าห้องนอนของเธอไปสักที

หากว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นพลันทำให้หัวใจเธอแทบหยุดเต้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

อารามตกใจและไม่ทันตั้งตัวทำให้ศลิษานั่งอ้าปากค้างท่ามกลางความมืดมิด ไม่กี่วินาทีจากนั้นสีหน้าตกใจก็แปรเปลี่ยนเป็นนิ่วเหยเก คล้ายอยากร้องไห้จนเต็มแก่ และเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกชุด เจ้าหล่อนก็ไม่รีรอที่จะมุดตัวเข้าไปอยู่ในซุ้มผ้าห่มนวมผืนใหญ่ ยกสองมือขึ้นมาปิดหู สกัดกั้นเสียงเคาะนั้น หล่อนหลับตาปี๋พร้อมภาวนา ขอคุณพระคุณเจ้า แถมด้วยสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้รีบมาคุ้มครองตนจากเจ้าของบ้านหนุ่มโดยไว

ศลิษาเสียงห้าวทุ้มดังตามมา หัวใจเธอยิ่งเต้นจังหวะรัวเร็ว พลันดวงตาหวานก็เบิกโพลงขึ้นเมื่อคิดไปว่า หากเขาจะบ้าระห่ำบุกเข้ามาในห้องนอนแล้วเธอจะป้องกันตัวอย่างไร

 ศลิษาตัวสั่นด้วยรู้สึกกลัวจากภาพจินตนาการ พร้อมนึกขอบคุณสวรรค์เมื่อไม่ได้ยินเสียงเรียกหรือเคาะประตูจากเขาอีก ทั้งที่รู้แก่ใจว่าคนตัวใหญ่ยังไม่จากไปไหน เขาคงยืนปักหลักอยู่หน้าห้องเธอ เพราะยังไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าเคลื่อนจากไปเลย

หญิงสาวรวบรวมความกล้า หย่อนปลายเท้าลงบนพื้นเย็นเฉียบ ค่อยๆ ย่องไปทางประตู ยื่นมือแตะกลอนด้านในที่เธอจำได้ว่ามันมีติดไว้ แต่จำไม่ได้ว่าตนจัดการล็อกมันหรือเปล่า เมื่อสัมผัสสะเปะสะปะในความมืด คลำไปจนทั่ว ใจก็ชื้นเมื่อพบว่าทุกอย่างอยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน

ศลิษา นอนหรือยัง

เสียงเรียกตามมาอีก เจ้าของชื่อสะดุ้งเฮือก รู้สึกเหมือนเจ้าของเสียงจะอยู่ห่างแค่บานประตูกั้น หญิงสาวยกสองมือขึ้นปิดปากกันเสียงร้องแล้วย่องกลับมา คลานขึ้นบนเตียงก่อนขดตัวซุกบนฟูกนุ่มตลอดทั้งคืน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

0 ความคิดเห็น