เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,493 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    193

    Overall
    14,493

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 3 ความหลังและความทรงจำที่เหลืออยู่ [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    6 ก.พ. 62

 

ตอนที่ 3 ความหลังและความทรงจำที่เหลืออยู่ (ต่อ)

 

ในที่สุดสงครามก่อนมื้ออาหารเย็นในวันนั้นก็ไม่ได้เกิดขึ้น ด้วยเหตุว่ากฤษนลตัดสินใจลุกไปล้างมือตามความต้องการของคนร่วมโต๊ะ เขาย้ำกับตัวเองว่าที่ทำไปเพียงเพื่อตัดปัญหา อีกทั้งตัวเองก็ไม่พร้อมทะเลาะกับใครให้มื้ออาหารยืดเยื้อออกไปอีก สู้ทำตามให้สิ้นเรื่องเสียดีกว่า

แม้ขณะนั้นข้างในจะอื้ออึงด้วยความไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง เพราะสายตาเจ้ากรรมทันเห็นเรียวปากบางกระตุกเป็นเชิงยิ้มคล้ายว่าเธอพอใจกับสิ่งที่เห็นอยู่

เมื่อสองหนุ่มสาวสิ้นสุดการทานอาหาร จึงถึงคราวที่ชายหนุ่มจะได้ทำตามความต้องการบ้าง และเขาจึงไม่รีรอที่จะบอกกับเธอ

ฉันเปลี่ยนใจเรื่องที่จะให้เธอลาพักร้อนแล้ว ช่วงนี้ฉันมีงานต้องทำและไม่มีใครช่วย อีกอย่างระหว่างนี้ฝ่ายการตลาดก็ไม่มีอะไรให้ทำ ฉะนั้นเธอต้องมาช่วยฉัน

ศลิษาเบิกตาโตพร้อมกับกล่าวคัดค้านแต่ฉันตั้งใจจะลากลับบ้านอยู่แล้วนี่คะ เรื่องนี้หัวหน้าฉันโทร.มาบอกตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วว่าคุณลินส่งอีเมลไปถึงหัวหน้าแผนกทุกฝ่ายว่าให้พนักงานที่ไม่ใช่ระดับบริหารลาพักร้อนได้ จนกว่าจะเคลียร์เรื่องโรงกลั่นเสร็จ

ฟังไม่รู้เรื่องหรือไงว่าฉันเปลี่ยนใจแล้ว คนอื่นลาได้เพราะไม่มีงานให้ทำ แต่เธอมี ลืมแล้วหรือว่าฉันก็เป็นเจ้าของคนหนึ่งเหมือนกัน คำสั่งฉันไม่มีผลบ้างก็ให้มันรู้ไป

กฤษนลหลุดคำพูดฉุนเฉียว แต่ละถ้อยคำเพียงอยากเอาชนะเธอมากกว่าจะหมายความเป็นอื่น

ดูคุณจะรีบใช้สิทธิ์เจ้าของเหลือเกินนะคะ ทั้งที่เรื่องของคุณลูคัสยังน่าเป็นห่วงอยู่เลย ไหนใครๆ ก็ว่าคุณกับเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน เขาหายตัวไปแบบนี้ ฉันยังไม่เห็นร่องรอยความเสียใจบนใบหน้าคุณเลย

ศลิษากล่าวเยาะ แววตาที่มองเขาส่อแววประหลาดพิกล นอกจากจะไม่มีความเชื่อถือกันแล้ว ยังคล้ายกับว่าเธอกำลังค้นหานัยอะไรอื่นที่แอบแฝงอยู่

เธอปรักปรำฉันอยู่ใช่ไหมศลิษา ถ้าคิดว่าการที่ฉันให้เธอมาพักที่นี่สามวัน แล้วเธอจะสามารถพูดทุกอย่างที่อยากพูด เธอคิดผิดแล้ว

ศลิษารู้ว่ากฤษนลกำลังโกรธต่อวาจาของเธอที่สวนออกไปโดยไม่ทันใคร่ครวญให้ดีเสียก่อน ด้วยความสัตย์จริง หล่อนไม่เคยคิดระแวงเขาเป็นอื่นเลย ไม่อย่างนั้นคงไม่วางใจที่จะมาใกล้ชิดกันแบบนี้

และเมื่อเธอตัดสินใจจะพูดบางอย่างเพื่อให้สถานการณ์ระหว่างกันดีขึ้น แค่เพียงอ้าปาก กฤษนลก็ผุดลุกยืน ย่างเท้าไปยังรถคันสีดำแล้วขับออกไป ศลิษาได้แต่มองตามด้วยจิตใจว้าวุ่น หล่อนรู้สึกผิดต่อคำพูดพล่อยๆ ของตัวเอง แค่เพียงอยากเอ่ยคำขอโทษ แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่เปิดโอกาสให้ทำเสียแล้ว

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น