เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,496 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    196

    Overall
    14,496

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 3 ความหลังและความทรงจำที่เหลืออยู่ [อัป 30%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    2 ก.พ. 62

 

ตอนที่ 3 ความหลังและความทรงจำที่เหลืออยู่ (ต่อ)

 

ความคิดอื้ออึงอยู่ในหัว ศลิษารู้สึกขอบตาร้อนผ่าว น้ำอุ่นๆ เริ่มเอ่อท้นออกมา เธอก้มหน้างุดมองมือที่กำไว้จนแน่นอย่างต้องการสกัดกั้นอารมณ์อ่อนแอและอ่อนไหว มันคงเป็นเรื่องเดียวที่กฤษนลจะยกขึ้นมารังแกกันได้ทุกครั้งทุกคราวไป หล่อนก็เจ็บปวดหัวใจเหลือเกินที่ยังดันทุรังแบกรับทุกความรู้สึกอย่างไม่ยอมปล่อยวาง

รถมาจอดหน้าบ้านพักหลังเดิมที่เธอมาอาศัยนานนับสามวันเข้าไปแล้ว หญิงสาวเปิดประตูก้าวลงมา เดินเข้าบ้านโดยไม่พูดไม่จา ทิ้งให้คนข้างหลังนั่งมองตามก่อนจะทุบพวงมาลัยรถอย่างระบายอารมณ์

แค่นี้ก็จะเป็นจะตาย คิดว่าฉันเป็นยักษ์เป็นมารหรือไง ขี้แยตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยเปลี่ยน ยายผู้หญิงบ้า

สิ้นคำบ่นอย่างดุดันก็ตามด้วยเสียงปิดประตูรถโครมใหญ่ ทำให้คนที่เดินมาจากทิศทางหลังบ้านพร้อมอุปกรณ์ทำสวนครบชุดต้องนิ่วหน้า ก่อนส่ายหน้าเหมือนอ่อนระอา

ไปทำหน้าเซ็งโลกไกลๆ เลยไป วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์

เมื่ออะไรๆ ก็ขวางหูขวางตาของกฤษนลไปหมด แล้วร่างกายใหญ่โตพอกันมายืนตีสีหน้าเบื่อโลกอยู่ใกล้ คิดหรือว่าชายหนุ่มจะปล่อยให้ผ่านไป ทว่าคนตัวดำดูจะไม่ใส่ใจนัก กลับถามออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย

ตกลงว่าคุณผู้หญิงคนนั้นจะอยู่กับคุณนลไปตลอดแล้วใช่ไหม

ทำไม แกมีปัญหาอะไร

ผมจะได้ทำตัวถูกนะสิ ผมมีงานต้องคิด ต้องวางแผนเหมือนกันนะ มีคุณนลอยู่ในบ้านคนเดียวกับพ่วงคุณผู้หญิงอีกคน เหมือนกันซะที่ไหน

เธอไม่ใช่คุณผู้หญิงของนาย ไม่ต้องสะเออะเรียกก่อนฉันอนุญาต

เอาตามนั้นก็ได้ แล้วออกไปข้างนอกกันมา ทานข้าวมาด้วยหรือเปล่า

คำถามนี้คงสร้างความกังขาให้กับนายหนุ่มยิ่งนัก ยิ่งเมื่อเขาทำหน้าไม่เข้าใจ คล้ายต้องการคำตอบ อีกฝ่ายก็รีบจัดให้เพราะไม่อยากเสี่ยงกับการเจ็บตัว

ผมแค่สงสัยว่าต้องทำมื้อเย็นให้คุณนลหรือเปล่า

ทำสิ ไปทำตอนนี้เลย แล้วไม่ต้องดัดแปลงหรือปรุงรสให้มันมาก จะได้เหลือรสชาติเดิมๆ ที่พอกินได้หน่อย

สิ้นคำสั่งชัดถ้อยชัดคำ คนตัวดำหันกลับนำอุปกรณ์ทำสวนเข้าไปเก็บในห้องเก็บของตรงซอกหนึ่งของบ้าน จากนั้นก็เข้าไปในครัว โดยไม่สนใจสองหนุ่มสาวนั้นอีก

กฤษนลยังนั่งอยู่ตรงระเบียงหน้าบ้าน ทอดสายตาไปยังทะเลเงียบสงบ มีเพียงริ้วคลื่นเล็กซัดโขดหินแตกกระจายเป็นละอองสีขาว ที่แห่งนี้อาจไม่ใช่ริมหาดสวยงาม แต่เขาก็ติดใจในความสงบของมัน แม้ว่าทั่วบริเวณประดับด้วยก้อนหินสีดำน้อยใหญ่มากมาย อีกทั้งยังไร้ซึ่งเม็ดทรายขาวสะอาดอย่างที่ควรเป็น อย่างเช่นบ้านพักริมทะเลของบิดาที่เขาคุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก บ้านพักที่ตั้งอยู่ริมหาดทางฝั่งอ่าวไทย อันเป็นสถานที่ก่อเกิดความรักของหนุ่มเลือดร้อนกับสาวสวยตามที่ได้ยินคุณย่ามักจะเล่าให้เขาฟังลับหลังผู้ให้กำเนิด แม้จะเป็นการเล่าเจืออารมณ์ขำขันมากกว่าให้ซาบซึ้งจริงจัง แต่สำหรับกฤษนลเรื่องเหล่านั้นมีค่าควรแก่การจดจำทั้งสิ้น แม้ในตอนจบคุณย่าผู้ชราจะย้ำนักย้ำหนาเป็นการปิดท้ายด้วยก็ตาม

พ่อเราทำผิดที่ไปลักพาตัวแม่ไปกักขัง เจ้าเล่ห์แสนกลเหลือเกิน ทำอุบายหลอกกันต่างๆ นานา ยังกับละครน้ำเน่าไม่มีผิด ถ้าย่ารู้ตั้งแต่ต้น จะแพ่นกบาลให้แตกเลย แต่ยังดีที่ไม่มีอะไรเกินงามเกิดขึ้น ไม่อย่างนั้นผู้ใหญ่ทางแม่เราเอาเรื่องพ่อเราตายแน่ แล้วพวกเจ้าสามคนคงไม่ได้โผล่ออกมาดูโลกหรอก

 

ฝากอีบุ๊กเรื่องใหม่ บัวยั่วเพลิง 

ในนามปากกา อรอิสรา ของไรเตอร์ด้วยนะคะ ^@^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น