เล่ห์กฤษนล (พี่นล + น้องเพิร์ล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,487 Views

  • 2 Comments

  • 71 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    187

    Overall
    14,487

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 2 ไข่มุกดำแห่งท้องทะเลอันดามัน [อัป 45%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 701
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    19 ม.ค. 62

 

ตอนที่ 2 ไข่มุกดำแห่งท้องทะเลอันดามัน (ต่อ)

 

กฤษนลเคลื่อนรถผ่านสถานที่เกิดเหตุ หัวใจของเขาเหมือนถูกบีบรัดจนเจ็บร้าวเมื่อนึกว่าเพื่อนหนุ่มอาจอยู่ตรงไหนสักแห่งท่ามกลางความมืด และที่สำคัญเขาคงรอความช่วยเหลืออยู่

อดทนเถอะ อดทนรออีกนิด แล้วพวกเขาจะไปช่วยนาย ฉันสัญญาว่าจะไม่ทิ้งนายให้โดดเดี่ยวนาน

พาหนะสีดำประเปรียวแล่นไปตามถนนคดเคี้ยว สองข้างทางมืดครึ้มน่ากลัว ความมืดเข้มข้นจนดูราวกับว่าไฟหน้ารถฉีกกำมะหยี่ผืนใหญ่ออกเป็นสองซีกขณะที่มันทะยานไป กระทั่งมาจอดหน้าบ้านพักชั้นเดียวภายในเวลาไม่กี่นาที ศลิษามองรอบตัวอย่างสังเกต เมื่อเจ้าของสถานที่เปิดประตูรถออกไปยืนข้างนอก หล่อนจึงย่างเท้าตามออกมา หากเสียงของเขาก็ทำให้หญิงสาวต้องสะดุ้ง

เลิกทำเหมือนฉันเป็นผู้ร้ายสักทีเถอะ ถ้าจำไม่ผิดเธอเป็นฝ่ายตามมาเอง ใช่ว่าฉันไปบังคับพาตัวมาเสียเมื่อไหร่

ฉันไม่ได้คิดว่าคุณเป็นผู้ร้าย เพียงแต่รู้สึกว่าบ้านคุณเงียบแปลกๆ ฉันหมายถึงเป็นส่วนตัวดีศลิษาพยายามเลือกคำพูดที่คิดว่าระคายหูคนที่ยืนทำตาขวางให้น้อยที่สุด แต่ดูเหมือนเธอจะยังทำได้ไม่ดีพอ

ถ้าไม่พอใจ เธอยังทำตามทางเลือกแรกได้อยู่...เดินกลับไปเอง

คนไม่เหลือทางให้เลือกปิดปากเงียบ แม้ความหวาดระแวงจะยังอัดแน่นเต็มดวงใจ แต่เธอก็พยายามรักษาท่าที ไม่แสดงความรู้สึกออกมาให้อีกฝ่ายจับได้อีก  

ศลิษาเดินตามชายหนุ่มเข้าไปในบ้าน ทันทีที่แสงไฟสว่างขึ้นมา หล่อนก็ถึงกับเบิกตาโต ความง่วงนอนและเหนื่อยล้าปลิวหายไปกว่าครึ่ง เมื่อเห็นการตกแต่งข้างในที่เป็นไปอย่างมีรสนิยม เฟอร์นิเจอร์จัดวางอย่างลงตัว ทุกชิ้นคงมีราคาสูงลิบผิดจากสภาพตัวบ้านที่เห็นจากข้างนอกลิบลับ

ห้องเธออยู่ทางนี้

เจ้าของบ้านหนุ่มพูดโดยไม่หันไปมองแขกสาว ไม่อยากตอกย้ำความผิดพลาดที่เกิดขึ้นกับชีวิตตัวเองในวันนี้ให้มากนัก นับแต่เกิดเหตุไฟไหม้ในโรงกลั่นน้ำมันปาล์ม จนกระทั่งเพื่อนสนิทหายตัวไป

ใช่...ลูคัสแค่หายตัวไป เขาจะปักใจเชื่ออย่างนั้นตามที่แม่สาวไข่มุกดำตั้งข้อสังเกต และความผิดพลาดสุดท้ายเห็นจะเป็นการที่ยอมให้เธอตามติดมาจากสำนักงาน จนจับพลัดจับผลูมาอยู่ในบ้านหลังนี้

ศลิษาเดินผ่านส่วนรับแขกสวยงามตามเข้าไปด้านใน ผ่านประตูห้องสองห้อง จนถึงด้านในสุด เขาก็เปิดประตูไม้เนื้อดีออกจนสุด แล้วเอื้อมมือเปิดไฟ ก่อนพยักพเยิดเป็นเชิงเชื้อเชิญเธอ

ห้องนี้หรือคะหล่อนหลุดปากถาม สาบานได้ว่าไม่มีความนัยใดๆ แฝงในคำพูดนั้น หากคนฟังกลับตีความไปตามความรู้สึกเดิมๆ ที่มีต่อเธอไปเสียสิ้น

ห้องนี้แหละ ถ้าไม่พอใจก็ออกไปนอนข้างนอก ฉันเหนื่อยและเพลียเต็มที

เสียงเข้มนั่นทำให้ศลิษาย่นคออย่างลืมตัว หล่อนเบี่ยงตัวหลบเรือนกายใหญ่ที่ยืนขวางประตูบานเล็กอยู่เกือบครึ่งเพื่อเข้าไปข้างใน ยุติการสนทนากับเขาเสียเป็นการดีที่สุด ทว่าก่อนที่จะเอื้อมมือปิดประตูเธอยังเห็นสายตาคมของเขามองอยู่ด้วยท่าทีที่อ่านยาก รวมถึงน้ำเสียงที่ลอดเข้ามาก่อนที่ประตูจะงับปิด

ของใช้ส่วนตัวอยู่ในห้องน้ำ

ขอบคุณค่ะศลิษาพูดอุบอิบหลังบานประตูที่ปิดสนิทแล้ว หล่อนไม่หวังให้เขาได้ยิน หากแต่คำพูดหลุดออกมาตามความรู้สึกเท่านั้น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

0 ความคิดเห็น