ดอกเหมยห่อไฟ + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 40,393 Views

  • 212 Comments

  • 260 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,524

    Overall
    40,393

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 5 บ้านใหม่ [อัป 80%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

 

ตอนที่ 5 บ้านใหม่ (ต่อ)

 

หญิงสาวนอนพลิกซ้ายขวา จากที่ง่วงในตอนแรกพอจะนอนจริงๆ ก็เกิดนอนไม่หลับ ห้องนอนกว้างขวาง ขนาดใหญ่กว่าบ้านเช่าของหล่อนทั้งหลัง จึงตัดสินใจลุกขึ้นเดินวนไปมา รอจนกว่าจะง่วง ถือโอกาสสำรวจเครื่องใช้ของตกแต่งภายในห้อง สัมผัสได้ถึงรสนิยมเลิศหรูของเจ้าของบ้านก็คราวนี้

มองสิ่งที่เขามีแล้วนึกเปรียบเทียบกับตัวเอง ฉัตรฉายก็คงมองเห็นเช่นกัน คงเป็นที่มาของคำถามจากเขา...เธอดูแลแตงหวานได้ดีแค่ไหน

ญาณินปัดความคิดนี้เสีย นึกค้านจนสุดใจว่าเด็กจะโตขึ้นมาอย่างมีความสุขและเป็นคนมีคุณภาพไม่ใช่ด้วยความพร้อมด้านทรัพย์สินหรือข้าวของที่จะประเคนให้ แต่เป็นความใกล้ชิดและความใส่ใจต่างหากที่สำคัญกว่า

แม้หล่อนยังต้องทำงานเพื่อหารายได้ แต่เชื่อเถอะว่าเวลาที่มีให้แตงหวานนั้นเพียงพอ หากจะนับความใส่ใจก็ไม่รู้ว่าใช้มาตรวัดอย่างไร บอกได้แค่ว่าหลานสาวเป็นความสำคัญลำดับแรกของหล่อนเสมอ

ความทุ่มเทที่มีให้แตงหวานนั้นมีไม่น้อยกว่าที่เขาจะทำได้แน่นอน ญาณินมั่นใจตัวเอง เพราะให้อย่างไรหล่อนก็นึกภาพไม่ออกว่าคนอย่างฉัตรฉายจะให้สิ่งนี้กับใครได้...นอกจากตัวเขาเอง

ญาณินเดินเข้ามาดูหลานสาว เห็นยังนอนหลับสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอก็สบายใจ ด้วยความกระหายจึงเดินไปเปิดตู้เย็นตรงมุมห้อง หากต้องเบ้หน้า ตู้เย็นว่างเปล่า ไม่มีอะไรใส่ไว้ให้เลย แม้แต่น้ำเปล่าสักขวดเดียว

เอาไงล่ะ ไปเอาในครัวดีไหม หวังว่าข้างล่างยังเปิดไฟอยู่นะ

โดยไม่รอช้า หญิงสาวตรงไปยังประตูห้องแล้วเปิดออกไป เพราะคิดว่าใกล้ดึกเต็มทีแล้ว หล่อนควรเตรียมตัวเข้านอนสักที

โชคดีที่แสงไฟยังสว่างจ้าทั้งทางเดินตรงระเบียงชั้นสองตลอดจนด้านล่าง...นึกเดาไปว่าคงมีคนดูแลอยู่ หรือไม่ก็มีการตั้งเวลาปิดเปิดดวงไฟเอาไว้

คิดดังนั้นจึงเร่งสาวเท้าตรงไปยังห้องครัว หาสิ่งที่ต้องการอย่างไม่ให้เสียเวลา แค่นึกว่าจู่ๆ ไฟที่ส่องสว่างอยู่เกิดดับพรึ่บ รอบตัวมืดตึ๊ดตื๋อแล้วจะงมทางกลับขึ้นห้องอย่างไร บ้านก็ออกจะกว้างใหญ่ มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับหล่อน

ญาณินหยิบขวดน้ำจากตู้เย็น คิดจะหาแก้วน้ำอีกสักใบ แล้วจะวิ่งกลับขึ้นห้องให้ไว เพราะแม้มีแสงสว่าง แต่หล่อนก็ไม่ชอบความเงียบวังเวงในสถานที่ไม่คุ้นเคยอยู่ดี

หากพอหันหลังกลับ หัวใจก็แทบหยุดเต้น ขวดน้ำจะหลุดจากมือเสียให้ได้

ไม่มีเสียงกรีดร้องจากหญิงสาว แต่ดวงตาที่เบิกโตบ่งบอกว่าเธอกำลังตกใจสุดขีด

คุณ...

พอเห็นชัดว่าเป็นใคร มันก็ไม่ทำให้ญาณินรู้สึกดีขึ้นเลย แม้ตอนได้ยินเสียงรถเธอจะบอกตัวเองว่าดีใจที่เขากลับมาแล้วก็ตาม

ลงมาทำอะไร

น้ำเสียงของเขาแปร่ง ฟังดูแปลก ดวงตาปรือปรอย ญาณินก็ยิ่งอยากถอยห่าง หากสองขายังสั่นอยู่ มันขยับเขยื้อนไม่ได้

ฉัตรฉายดึงขวดน้ำในมือหญิงสาวออกมาก่อนที่มันจะตกลงมาแตก เพราะเห็นว่าหล่อนกำลังสั่นทั้งตัว

หืม...ลงมาทำไม เสียงถามพึมพำดังแค่ในลำคอ หล่อนไม่คุ้นกับท่าทางแบบนี้ของเขา นึกอยากหายตัวกลับเข้าห้องเสียตั้งแต่วินาทีนี้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น