ดอกเหมยห่อไฟ + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 40,636 Views

  • 212 Comments

  • 261 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,767

    Overall
    40,636

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 4 เอาใจคนเจ็บ [อัป 70%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

 

ตอนที่ 4 เอาใจคนเจ็บ (ต่อ)

 

นายกำลังชมฉันใช่ไหม

แหม ก็ใช่สิครับ นทีหัวเราะชอบใจกับการย้อนถามประชด ก่อนจะต่อด้วยประโยคที่ทำให้คนฟังพูดไม่ออก ไม่ว่างานไหนที่ถึงมือเฮีย ผมเชื่อมั่นตลอดว่าเฮียจัดการได้...แต่วันนี้ก็ทำให้ผมเขวอยู่บ้าง ตั้งแต่รู้ว่าเฮียโมโหจนน็อตหลุดกลางตลาดนัดเพราะน้าสาวของคุณหนูแตงหวาน

นายชักจะรู้มากเกินหน้าที่ไปแล้วนะ

ฉัตรฉายจบด้วยประโยคนั้น ไม่ยอมแก้หรือขยายความใดๆ อีก แถมไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจไปถึงไหนเช่นกัน...บางเรื่องก็ไร้สาระเกินกว่าเขาจะเสียเวลาต่อปากต่อคำด้วย

แล้วเสร็จจากนี้เฮียจะกลับบ้านเลยหรือเปล่า เพิ่งจะทุ่มกว่าเองนะ

นทีเลียบเคียงถาม เหล่ตามองนายอย่างรู้กัน ขณะสองคนเดินกลับไปในทิศทางของสำนักงาน

ใช่ ฉันจะกลับบ้าน ส่วนนายจะไปไหนต่อก็ตามสบาย แต่อย่าให้กระทบงานพรุ่งนี้แล้วกัน ไม่งั้นเจอดี แค่เห็นสีหน้าอมยิ้มของคนถาม ฉัตรฉายก็รู้ไปถึงไหนต่อไหนแล้วว่าฝ่ายนั้นหมายถึงอะไร

โอ๊ะ! ผมจำได้ว่าผมไม่เคยเสียประวัติเรื่องงานนะครับ ไม่ต้องขู่ผม ส่วนเฮีย คืนนี้ถ้าจะกลับไปนอนบ้านแต่หัวค่ำก็ตามสบาย พรุ่งนี้เช้าเจอกันครับ

แยกจากลูกน้องคนสนิท ฉัตรฉายก็ตรงเข้าบ้านอย่างที่บอก ลืมสิ้นเรื่องข่าวสองน้าหลานที่ว่าจะสะพัดทั่วเมืองเชียงราชตามที่นทีบอกให้รู้ตัวล่วงหน้า เพราะคิดดูก็ไม่เห็นว่าจะกระทบความเป็นตัวเขาตรงไหน ดังนั้นจึงปล่อยให้เป็นเรื่องที่ไม่ควรใส่ใจ ไม่เสียเวลากับมัน

หากความตั้งใจของฉัตรฉายดูจะไร้ผลกระมัง แค่ก้าวแรกที่เข้ามาในบ้านก็พบกับสองแม่ลูกซึ่งอยู่บ้านอีกหลังภายในรั้วเดียวกัน

วันนี้คุณฉัตรไปทำอะไรในตลาดคะ คนเขาเห็นทั่วไปหมด

อะไรอีกล่ะป้าภา ใครมาเป่าหูเรื่องของผมอีก

ถามแม่บ้านใหญ่แต่ตามองอีกคนที่ยืนกอดอกเยื้องข้างหลัง หล่อนมองไปทางอื่นด้วยท่าทางไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น

ไหนว่าไม่สนใจคนบ้านนั้น แล้วทำไมวันนี้ถึงไปยุ่งกับเขาอีก

เข้าเรื่องเลยนะ ป้าพูดเรื่องอะไร แล้วผมทำผิดอะไรถึงต้องมาดักรอถาม

น้ำเสียงฉัตรฉายบ่งบอกว่าหงุดหงิดสิ้นดี เขาถอดรองเท้าเสร็จก็เดินเข้าไปในโถงด้านใน โดยที่รู้ว่ามีอีกสองคนตามหลังเขามาติดๆ

เด็กผู้หญิงคนนั้นจะนำเรื่องยุ่งๆ เข้ามาบ้านเรา คุณฉัตรรู้แก่ใจว่าเพราะอะไร อย่าให้ป้าหรือใครพูดออกมา เรื่องพวกนี้มันไม่ควรมีใครขุดคุ้ย แล้วตัวแม่กับน้าสาวของเด็กอีกล่ะ ท่าทางแต่ละคนไม่น่าไว้ใจ ผู้หญิงบ้านนั้นคุณฉัตรเคยพูดเองว่าเป็นพวกไม้เลื้อย งานการไม่ทำเป็นชิ้นเป็นอัน คอยแต่จะหาที่เกาะกิน แล้วอยู่ดีๆ คุณฉัตรก็เข้าไปยุ่งกับแม่พวกนั้นเสียเอง จะให้ป้าวางใจได้ยังไง คุณฉัตรทำไปทำไม

แล้วคนที่คาบข่าวมาบอก เขาเล่าไม่หมดหรือไงว่าผมเข้าไปยุ่งทำไม ทำไมป้าต้องมาเสียเวลาถามอีก

ถ้าเป็นคนอื่นในบ้านถูกย้อนถามขนาดนี้คงมีกลัวกันบ้างแล้วละ แต่ไม่ใช่สองแม่ลูกคู่นี้ เมื่อคนเป็นแม่ถูกสกัดแบบไปต่อไม่ได้ จึงเป็นหน้าที่ของลูกสาวที่ต้องมาช่วยแทน

ใครจะรู้ใจเฮียได้ล่ะคะ ก่อนนี้ใครๆ ก็เข้าใจว่าเฮียเกลียดแม่พวกนั้นยังกับอะไรดี แต่วันดีคืนดีกลับวิ่งไปหาเขาเอง

พ่อเลี้ยงหนุ่มปรายตามองคนพูด ฝ่ายนั้นหลบสายตาอย่างให้รู้ว่ายังมีความเกรงใจเขาอยู่ ส่วนคนเป็นแม่กำลังจ้องมองเขา ให้รู้ว่านางจริงจังกับการรอคำตอบ

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น