ดอกเหมยห่อไฟ + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 41,478 Views

  • 213 Comments

  • 263 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,609

    Overall
    41,478

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 3 ลูกโป่งของแตงหวาน [อัป 90%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

 

ตอนที่ 3 ลูกโป่งของแตงหวาน (ต่อ)

 

ฉัตรฉายขับรถไปส่งพ่อกับแม่ที่ท่าอากาศยานเชียงราชเพื่อเดินทางไปยังสิงคโปร์ซึ่งเป็นประเทศบ้านเกิดของแม่ด้วยตัวเอง เพราะอยากใช้เวลากับผู้ให้กำเนิดทั้งสองคนให้มากที่สุด แม้จะถูกพ่อแซวบ่อยๆ ว่าเป็นมนุษย์หินไร้ความรู้สึก หรือบางทีก็เป็นมนุษย์น้ำแข็งที่แสนเย็นชา แต่เขาก็รู้ดีว่าทั้งสองคนรับรู้ถึงความใส่ใจจากเขา ฉัตรฉายแค่ไม่ชอบแสดงความรู้สึก ซึ่งต่างจากพ่อและแม่โดยสิ้นเชิง เขาคงติดนิสัยนี้มาจากคุณยายที่เลี้ยงดูเขาในวัยเด็ก ช่วงวัยเรียนรู้ฉัตรฉายอยู่กับคุณยายซึ่งเป็นผู้บริหารสถาบันการเงินใหญ่ของสิงคโปร์ แม้กระทั่งชีวิตการทำงานหลังจบจากมหาวิทยาลัยก็ยังได้เป็นผู้ช่วยของคุณยายอยู่หลายปี จึงไม่แปลกถ้าจะซึมซับบุคลิกและความคิดมาด้วย

พอคุณยายแข็งแรงดีแล้ว พามาพักผ่อนที่เชียงราชนะครับ ผมอยากดูแลคุณยายบ้าง

แม่ก็อยากให้ท่านพัก แต่จะมีโอกาสนั้นหรือเปล่าก็ไม่รู้ ปีนี้คุณยายอายุเจ็ดสิบห้าแล้ว แต่ยังไม่ยอมวางมือจากงาน

ถ้าคุณยายมีความสุขก็ปล่อยท่านเถอะครับ ขัดใจคนแก่มากจะป่วยทรุดเอา

น้ำเสียงและแววตาของฉัตรฉายยามพูดถึงคุณยาย พ่อเลี้ยงปัณณ์มองเห็น เขารู้จักลูกชายดี แม้ท่าทีภายนอกจะเคร่งขรึมแต่หัวใจนั้นอ่อนโยน เพียงแต่เขามักเลือกใช้...และไม่แปลกใจที่สุดท้ายฉัตรฉายก็ตัดยายหนูผู้มีศักดิ์เป็นน้องสาวไม่ได้

ใกล้ถึงเวลาแล้ว พ่อกับแม่จะเข้าไปข้างใน นายก็กลับไปได้แล้ว

พ่อเลี้ยงปัณณ์ตัดบท ไล่ลูกชายกลับ เพราะไม่อยากให้คุณวิเวียนครวญคร่ำต่อ พานจะพาใจห่อเหี่ยวก่อนได้เยี่ยมคนป่วย

 

รถคันสีดำเคลื่อนตัวตามถนนช้าๆ ด้วยการจราจรติดขัดในวันจันทร์ช่วงเย็น ทุกวันนี้ถนนหนทางในเชียงราชสภาพไม่ต่างจากเมืองใหญ่อีกหลายแห่ง เมื่อความเจริญคืบเข้ามาก็อาจนำพาผลเสียมาด้วย หากไม่มีการจัดการหรือการรับมือที่ดีพอ

หลังจากไปส่งพ่อและแม่ที่สนามบินแล้ว เลขาฯ ส่วนตัวของอรุณวดีก็โทร. หาระหว่างที่เขากำลังขับรถกลับบ้าน บอกว่าเจ้านายมีเรื่องหารือ ฉัตรฉายเห็นว่าเป็นจังหวะสะดวก อีกทั้งเขาเองก็มีโครงการที่อยากชวนอรุณวดีในฐานะเจ้าของโรงแรมใหญ่เข้าร่วมด้วย เขาจึงตอบรับคำเชิญ แต่กลายเป็นว่าเมื่อไปถึงตามเวลาที่แจ้งไว้ กลับต้องนั่งรออยู่เกือบครึ่งชั่วโมง...มันน่าเบื่อหน่ายสำหรับฉัตรฉาย แต่พอบอกเลขาฯ เพื่อขอตัวกลับก่อนแล้วจะมาใหม่ ก็กลายเป็นว่าอรุณวดีว่างพูดคุยด้วยพอดี

กว่าชั่วโมงที่พูดคุยกัน เขาสรุปไม่ได้ว่าอรุณวดีมีธุระอะไรถึงเชิญไปหา แต่สำหรับเขาพอเห็นว่าหล่อนไม่เข้าเรื่องสักที จึงเปิดประเด็นของตัวเองอย่างคนไม่ชอบเผาเวลาให้สิ้นเปลือง

ฉัตรฉายรู้ทัน...อรุณวดีไม่ชอบใจ แต่เขาก็มองข้ามเสีย

เขาไม่เคยใส่ใจความสิ้นเปลืองของอารมณ์ที่ถูกนำมาใช้ในเชิงธุรกิจ สิ่งไหนมองข้ามได้เพื่อผลประโยชน์ที่ดีที่สุด เขาทำมันเสมอ

รถเคลื่อนออกจากกลางเมืองเข้าสู่เส้นทางสายรอง เมื่อออกมายังพื้นที่รอบนอก สภาพถนนก็โล่งขึ้น ฉัตรฉายมองชีวิตผู้คนสองข้างทางเพลินๆ ละแวกนี้มีพื้นที่สำหรับตลาดนัด มันถูกจัดการให้เป็นระเบียบดี ลูกค้าและร้านค้าต่างอยู่ในพื้นที่ที่ถูกจัดสรร ไม่ล้ำเข้ามาในเส้นทางสาธารณะ ทำให้กลายเป็นสีสันของเมือง ความแตกต่างที่สร้างชีวิตชีวาให้แก่เชียงราช

ทว่าวันนี้ดูแปลกตาไปบ้าง เป็นผลมาจากประกาศตั้งแต่ช่วงเช้าถึงสภาพอากาศที่มีหมอกควันปกคลุมทั่วเมืองเชียงราช รวมไปถึงพื้นที่ใกล้เคียง ค่าฝุ่นละอองขนาดเล็กที่พุ่งสูงจนเกินค่ามาตรฐาน อันเป็นผลมาจากไฟไหม้ป่าในเขตพม่าที่แผ่มาถึง ซึ่งจะกระทบต่อสุขภาพหากไม่ป้องกันตัวเองยามอยู่กลางแจ้ง ดังนั้นจึงเห็นชาวเมืองรวมถึงนักท่องเที่ยวสวมหน้ากากป้องกันมลพิษกันจนทั่ว

ฉัตรฉายมองผู้คนพลางคิดไปเพลินๆ จนมาสะดุดกับภาพผู้หญิงผมยาวผูกเป็นหางม้า ใส่เสื้อแจ็กเกตสีน้ำตาล เดินจับจูงอยู่กับเด็กตัวเล็กที่กำลังกระโดดโลดเต้นอยู่ข้างเธอ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น