ดอกเหมยห่อไฟ + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 40,582 Views

  • 212 Comments

  • 260 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,713

    Overall
    40,582

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 3 ลูกโป่งของแตงหวาน [อัป 65%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    6 ม.ค. 62

 

ตอนที่ 3 ลูกโป่งของแตงหวาน (ต่อ)

 

นายจะบอกว่าเมื่อวานที่นทีถือลูกโป่ง เดินไปเดินมาอยู่ครึ่งค่อนวันเป็นเรื่องปกติงั้นหรือ โอเค ฉันเชื่อก็ได้ ว่าแต่พวกนายเปลี่ยนมาเป็นแนวน่ารักน่าชังตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันจะได้ทำตัวถูก พ่อเลี้ยงปัณณ์ถามพลางหัวเราะจนไหล่สะเทือน มองลูกชายที่ยืนตีหน้าขรึมอยู่ก็ยิ่งขำ

ผมมีเหตุผลของผมน่า แล้วพ่อว่างนักหรือไง ถึงมาคอยดูว่าพวกผมทำอะไรกันในแต่ละวัน

ไม่ได้ว่าง แต่เห็นแล้วมันขำ พูดตรงๆ ของพวกนี้ไม่เข้ากับพวกนายเลยว่ะ เข้าป่าไปหาเสือหาช้างเหมือนเดิมดีแล้ว อย่ามาเปลี่ยนแนวเอาตอนนี้ ฉันทำใจไม่ทัน

พ่อนี่กวนจริงๆ เลย

ฉัตรฉายบ่นอย่างปลงๆ ไม่คิดจะต่อล้อต่อเถียงอีก พวกเขาคงเป็นพ่อลูกที่แปลกประหลาดที่สุดในโลก พ่อที่ชอบกวนอารมณ์ ชอบแหย่เขาตั้งแต่จำความได้ จนตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยน ยิ่งนานวันก็ดูเหมือนพ่อจะยิ่งสนุกด้วยซ้ำไป

กวนที่ไหน ฉันแค่ถามดู แล้วนายก็ยืนยันว่าไม่มีอะไร ทุกอย่างปกติดี แต่เรื่องปกติของนายมันแปลกสำหรับฉัน แล้วถ้าฉันต้องยอมรับจริงๆ ก็ต้องให้เวลาฉันหน่อย

บอกว่าไม่ได้กวน แต่ฉัตรฉายมองตาก็รู้ทัน เป็นพ่อลูกกันมาสามสิบกว่าปี แค่นี้ทำไมจะดูไม่ออก

มีอะไรกันเฮีย แล้วนั่นคุณหัวเราะอะไรคะ

เพราะสองคนที่สนทนากันแต่สีหน้าไปคนละทาง คุณวิเวียนที่ลงมาสมทบจากชั้นบนจึงอดที่จะสงสัยไม่ได้

ก็เรื่องลูกโป่งปริศนาไง นายคนนี้บอกว่าเป็นเรื่องปกติของพวกเขา ผมก็กำลังจะเตรียมทำใจ ช่วงที่เราไม่อยู่ เฮียของคุณคงเหงา เลยชวนลูกน้องมาเล่นลูกโป่งสวรรค์กัน

คุณนี่ ให้มาถามลูกทีไรก็ไม่เคยได้เรื่องเลย

คุณวิเวียนหลุดปากว่า ฉัตรฉายหรี่ตามองอย่างรู้ทัน จนคนถูกมองต้องยิ้มอ่อนโยน ปราดเข้าไปจับแขนของเขา แล้วพุ่งเข้าเรื่องอย่างไม่ให้เสียจังหวะ

แม่สงสัยว่าลูกของแม่ให้คนเอาลูกโป่งไปให้สาวที่ไหน แม่เห็นนะว่านทีเข้ามาสองรอบแล้วออกไปอีก คงสำคัญมากใช่ไหม ถึงไล่ลูกน้องกลับไปทำให้สำเร็จ

โธ่! แม่ สาวที่ไหนจะอยากได้ลูกโป่งกันครับ เขาไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ

ฉัตรฉายคราง สรุปว่าทั้งพ่อและแม่เฝ้ามองเขากับนทีอยู่ครึ่งวัน แล้วคิดสงสัยไปต่างๆ นานา ซึ่งแต่ละอย่างก็ช่างห่างจากความเป็นจริงเหลือเกิน

แล้วมันคืออะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่เอาไปให้สาว แล้วเอาไปให้ใคร

เสียงคาดคั้นของคุณวิเวียนทำให้ฉัตรฉายหันมามองตรงๆ เกิดความคิดหนึ่งขึ้น ดวงตาคมหรี่ลง ฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างที่นานๆ ครั้งจะเป็น และท่าทางนี้ก็คุ้นตาคุ้นใจคุณวิเวียนดีอยู่แล้ว

สาวน้อยครับ สักขวบหรือว่าสองขวบนี่แหละ

บอกแล้วนิ่งเงียบ มองดูท่าทีของมารดา แววตาที่ทอความสงสัยก็ค่อยๆ นิ่งสงบขึ้น มีร่องรอยครุ่นคิด ก่อนมองลูกชายคนเดียวตรงๆ

เด็กคนนั้น...หมายถึงลูกของน้าเราหรือเปล่า

ครับแม่

ความเงียบเกิดขึ้นภายในคฤหาสน์หลังงามโดยพลัน เงียบกระทั่งได้ยินเสียงผีเสื้อตีปีกตรงหน้าต่างโถงบ้าน

ฉัตรฉายเฝ้ารอปฏิกิริยาของผู้ให้กำเนิดทั้งสองคน ทั้งคู่ยังยืนนิ่งงัน จนเกือบนาทีพ่อเลี้ยงปัณณ์ก็เดินมาโอบรอบไหล่คุณวิเวียนแล้วตบเบาๆ

อยากเห็นหลานไหมล่ะคุณ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น