ดอกเหมยห่อไฟ + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 41,249 Views

  • 213 Comments

  • 263 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,380

    Overall
    41,249

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 3 ลูกโป่งของแตงหวาน [อัป 15%] + สวัสดีปีใหม่ค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    2 ม.ค. 62

 

ตอนที่ 3 ลูกโป่งของแตงหวาน (ต่อ)

 

ไม่อยู่บ้าน แล้วเขาพาเด็กไปไหน

เสียงทวนคำถามบอกถึงความประหลาดใจ วันนี้เป็นวันหยุดแล้วผู้หญิงคนนั้นพาเด็กตัวเล็กๆ ตะลอนไปไหนกัน

เพื่อนบ้านบอกว่าเธอพาคุณหนูไปทำงานด้วยครับ

นายหมายถึงร้านค้าตรงหัวมุมถนนใช่ไหม

คนถามหันมาหาคู่สนทนาพลางหรี่ตานึกภาพที่เห็นเมื่อวาน แม้จะเป็นช่วงค่ำ ร้านค้าปิดทำการแล้ว แต่เขาก็พอนึกสภาพในช่วงกลางวันได้

ครับ เป็นร้านวัสดุก่อสร้าง เจ้าของชื่อเจ๊หงส์

สภาพยังกับโกดังเก็บของ ที่อย่างนั้นเหมาะกับการนำเด็กไปเลี้ยงหรือไง คิดอะไรของเขา หรือว่าไม่มีปัญญาจะเลี้ยงเด็กให้ดีกว่านี้แล้ว

นึกไปถึงฝุ่นละอองจากวัสดุก่อสร้างในร้าน แถมยังคนงานอีก ฉัตรฉายไม่อยากนึกต่อเลยว่าเด็กผู้หญิงที่คลุกคลีอยู่กับสิ่งแวดล้อมแบบนั้นเมื่อเติบโตขึ้นมาสภาพจะเป็นอย่างไร

ชายหนุ่มข่มกลั้นลมหายใจนิ่ง คนสนิทเหล่มองอย่างคาดเดาท่าที ครั้นเห็นว่าเขาเงียบไปนานก็ถามขึ้น

แล้วเฮียจะให้ผมทำยังไงต่อครับ

ทำอะไรของนาย

ฉัตรฉายสวนคำถามพลัน อีกฝ่ายเลิกคิ้ว...ไม่รู้ว่าถ้อยคำต่อไปจะสะกิดต่อมหงุดหงิดของนายเข้าอีกหรือเปล่า แต่ก็ต้องเสี่ยงดู เพราะเขาก็จนปัญญาแก้ปัญหานี้เหมือนกัน มันไม่ใช่งานที่เขาถนัดเลย

อันนี้ครับ ของที่จะให้คุณหนู เฮียจะให้ผมจัดการยังไง

ลูกโป่งสีฟ้าผูกเป็นช่อกำลังล้อตามแรงลม ฉัตรฉายเหลือบมองนิดหนึ่งก่อนเมินไปทางอื่น แล้วบอกเสียงเรียบ

แล้วแต่นาย จะเอาไปให้ถึงมือเจ้าตัวหรือจะทิ้งก็ตามใจ

 

นทีมองลูกโป่งสีฟ้าลายปลาการ์ตูนสามใบที่ผูกเป็นช่อแล้วคล้องกับรั้วไม้ระแนงของบ้านเช่าที่เพิ่งมาครั้งแรกพร้อมนายเมื่อวาน ผ่านไปแค่วันเดียวเขาก็ต้องกลับมาที่นี่พร้อมกับสิ่งนี้

แค่นึกถึงคุณหนูแตงหวานที่ก่อวีรกรรมแย่งลูกโป่งในมอลล์กับการ์ดที่ดูแลความเรียบร้อยของเวทีแฟชั่นโชว์ นทีก็ตัดสินใจไม่ยากที่จะเอามันกลับมาอีก หลังจากแวะมาแล้วรอบหนึ่งในช่วงบ่าย

แล้วแต่นาย จะเอาไปให้ถึงมือเจ้าตัวหรือจะทิ้งก็ตามใจ

ถ้อยคำของนายหนุ่มทำให้นทีหลุดยิ้มขัน ใครจะเอาไปทิ้งได้ลงคอ...ก็ไม่ใช่เพราะนายหรอกหรือที่สั่งให้เขาตามหาซื้อลูกโป่งที่มีลวดลายเหมือนกัน เขาก็จำรายละเอียดไม่ได้ นึกออกแต่ว่าเป็นลูกโป่งสีฟ้า สุดท้ายจึงได้ลูกโป่งลวดลายปลาการ์ตูนแถมด้วยจุดเหลืองแซมนี้มา หวังว่าพอแทนกันได้นะ

 คนสนิทของพ่อเลี้ยงฉัตรฉายมองลูกโป่งช่องามของตน แล้วถอยหลังกลับ เขาไม่รู้ว่าสองน้าหลานคู่นั้นจะกลับบ้านเมื่อไหร่ ครั้นจะตามไปให้ที่ร้านวัสดุก่อสร้างก็เกรงจะเอิกเกริกเกินไป มันคงไม่เหมาะ ท้ายที่สุดจึงต้องมาแขวนไว้ตรงนี้ รอเจ้าของบ้านมาเจอเอง


++++++++++

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนาทุกท่านค่ะ ^_^





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น